Downloaded from YTS.MX
Witamy w Seabrook.
Dom czystej energii!
Początkowo byliśmy idealną i radosną społecznością.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Aż pojawiły się zombi.
A później wilkołaki.
Więc, oczywiście, było trochę tarć, a nawet starć.
BRAMA ZJEDNOCZENIA
Ale potrafimy już żyć w zgodzie.
WITAMY
LICEUM SEABROOK
Seabrook staje się dosłownie idealne.
Prawie.
Potwory wciąż muszą przełamywać bariery. Na przykład w temacie studiów.
UNIWERSYTET
Jeśli zdobędziemy dziś mistrzostwo,
nasz pierwszy zombi zostanie przyjęty na uczelnię.
A to otworzy szkolnictwo wyższe na inne potwory.
KREWETKI GÓRĄ
I wszyscy będziemy razem.
Być może na uczelni białowłosa dziewczyna nie będzie się tak wyróżniać.
Może nawet odnajdzie swoje miejsce.
Więc trzeba dzisiaj wygrać
i w Seabrook naprawdę będzie idealnie.
Więc nic nie może nam przeszkodzić.
Siema, tutaj beztroski zombiak Zed.
W Seabrook ludzie, wilkołaki i zombi grają w jednej drużynie.
Hej, co tam, ziomek?
Tak jest, Zed.
- Hej, Zed. - Elo.
- Dzięki tobie jestem jak nowy. - Tak.
Koniec panoszenia się w piżamie.
- Tak. - Koniec życia w piwnicy matki.
Dzięki, Zed!
Cześć, mamo!
Ale się jaram dzisiejszym finałem. Przygotowałem taniec zwycięstwa.
- Chcesz zobaczyć? - Dawaj.
No nieźle, kocie ruchy. Robi wrażenie!
Dzisiejszy mecz jest mega ważny, trenerze. Więc rozpisałem taktykę.
Wielkie dzięki, Zed.
- Bardzo się to przyda. - Luz.
Dzięki, trzymaj się.
Jazda!
Słuchajcie, musimy mieć dzisiaj dużo energii.
Masło orzechowe dla ciebie, wywar z kości dla ciebie,
sok z mózgów dla mnie.
Musisz dzisiaj wygrać, Zed.
Możesz być pierwszym zombi, który pójdzie na uczelnię.
Zrobi się, nie bój nic.
To moja siostra.
Zombiaki na ciebie liczą, my też chcemy studiować.
Zero presji.
To Eliza, moja kumpela.
Ma staż w Z-korpo, to oni stworzyli Z-opaski.
Moja ziombi przeciera szlaki.
Trzeba czasami przetrzeć to i owo.
Wjadę na tę uczelnię z butami i drzwiami.
To mały krok dla wszystkich zombiaków,
a wielki dla mnie, no bo…
Hej, jestem Addison.
Jako główna cheerleaderka muszę dopingować Seabrook.
Ale to sprawa osobista. Idę na uniwersytet.
Więc Zed musi dzisiaj wygrać i do mnie dołączyć.
Także dziś tylko zwycięstwo!
Pięć, sześć, siedem…
Mocarna Krewetka to my Więc teraz na jej cześć
Wszyscy, którzy tu jesteście Musicie okrzyk wznieść
Ku zwycięstwu dziś Chcemy ponieść was
Chwałę przynieść temu miastu Przyszedł dzisiaj czas
Mocarna Krewetka to my Więc teraz na jej cześć
Wszyscy, którzy tu jesteście Musicie okrzyk wznieść
Mocarna Krewetka to my I pokażemy, że
Wiemy jak was dopingować Gorąco zrobi się
Już rozgrzewamy się Gorąco zrobi się
Hej.
Wiecie, dzisiaj po raz ostatni będziemy cheerować na meczu Seabrook.
Wiem, też chciałabym być cheerleaderką już zawsze.
Może oblejemy chemię i tu zostaniemy?
Nie, za dużo jej między nami.
Wygramy dzisiaj jak nic.
- A wtedy… - Razem na zawsze.
- Ja mówię Sea, a wy Brook. Sea… - Brook!
- Sea. - Brook!
Kamienie księżycowe świrują. Coś się szykuje.
No szykuje się. Największy mecz futbolowy w historii świata.
Raczej w historii Seabrook.
Wiesz jak ważne dla wszystkich potworów byłoby zwycięstwo.
Seabrook cię potrzebuje, wilczyco.
Dzika wilkołaczyca ma ogarniać doping dla futbolistów?
No weź.
Rozerwijmy Węgorze na strzępy! Zmiażdżyć ich! Tak!
Chyba za bardzo się wkręciła.
Dawać Mocarną Krewetkę na pokład, brońmy swojego terytorium.
Naszemu stadu nikt nie podskoczy!
Jak jesteś z Seabrook, to jesteś Seabrook!
JAZDA KREWETKO
Seabrook!
Tak!
Eliza.
Cześć, Wyatt.
Szkoda, że cię tu nie ma. Tęsknimy.
Ciekawe kto tęskni najbardziej?
Co powiedziała? Coś mi przerwało.
Dobra, wszyscy, przywitajcie gorąco drużynę,
zanim ruszą po zwycięstwo!
Oto i oni!
Dziękuję wam wszystkim, że przyszliście życzyć mi powodzenia przed meczem.
Nawet nie jesteś w drużynie, Bucky.
Dla ciebie Przewodniczący Bucky.
I jako przewodniczący mam udział we wszystkich osiągnięciach.
To będzie dla mnie udany rok, skoro zorganizowałem też…
zawody cheerleaderskie?
To Addison je zorganizowała.
Zaprosiła ekipy z całego kraju.
Do boju, Seabrook!
Hej, Seabrook! Jazda, jazda!
Do boju!
Jazdunia.
Posłuchaj, będziesz dzisiaj świetna, rozumiesz?
Węgorze myślą, że założą ci kaganiec,
że złapią cię na smycz.
Ale ty nie jesteś szczeniaczkiem, jesteś dziką leśną bestią!
- Krewety na ostro! - Ostro, aż parzy!
Przesadziłam?
Nie ma takiej opcji. Rób swoje.
Seabrook!
Spójrz na rekrutera z uczelni. Wydaje się zestresowany.
Pewnie nigdy nie widział potworów. Ale przyjmą mojego syna, co nie?
Na pewno, w końcu nie taki zombi straszny, jak go malują.
Dokładnie.
Mówię ci, Zed Necrodopolis to gwiazda.
Na boisku może i tak,
ale naprawdę chcemy potwora na kampusie?
Zombiaki i wilkołaki? O rany.
Wszystko będzie dobrze.
Chodźmy.
Witam, jestem tatą Zeda. Miło was poznać…
To jest to.
- Razem. - Na zawsze.
Meteory!
Odkąd wilkołaki odzyskały kamień, to dla nas niemal codzienność.
Typowe Seabrook.
Chodźmy!
A oto i on.
Witam.
Jestem rekruterem z ramienia uniwersytetu, chcielibyśmy… byśmy…
Żebym trafił na waszą uczelnię, czy…
O nie!
Co?
To UF…
Ło!
- Odchodzę, nigdy już nie wyjdę z domu! - Proszę zaczekać!
Musi mnie pan najpierw zrekrutować!
Nie no, to już przesada Tak być nie może
Czy to naprawdę Statek z kosmicznych przestworzy?
Czy mam halucynacje? Rozumiecie coś z tego?
To nie zombiaki, wilkołaki Ani też nic ludzkiego
Z kosmosu coś pojawia się Nie wiemy tylko, czego tu chce
Kto wie, czy chcą walczyć z nami Chrońmy księżycowy kamień
Zbierzcie się tutaj wszyscy Do obrony ustawcie
Przybysze z innej planety Krążą nad naszym miastem
Och, gdzieś spomiędzy gwiazd Z galaktycznej przestrzeni
Och, nie wiemy, czy przyjaźnie Czy wrogo są nastawieni
Nie jesteśmy sami To już pewne jest
Trochę straszne to Ale w sumie spoko też
Są już w tych stronach Chować się w domach
To inwazja kosmitów
Kreweta!
To inwazja kosmitów
To w ogóle się dzieje? Może mi się przyśniło?
Powinniśmy stąd uciekać Jeśli nam życie miłe
Nie wiem, co to oznacza
Trochę mnie to przytłacza
Co oni chcą zrobić z nami?
Może spalić laserami
Tak czy siak Wybrali kiepski dzień
Na takie akcje
Chodź ze mną, spróbujmy Zrozumieć tę sytuację
Poradzę sobie Dzięki, kochanie
Wciąż nie wiemy Co się stanie
Czeka nas sporo wrażeń A jeśli to koniec
To jesteśmy razem
Och, gdzieś spomiędzy gwiazd Z galaktycznej przestrzeni
Och, nie wiemy, czy przyjaźnie Czy wrogo są nastawieni
Nie jesteśmy sami, to już pewne jest
Trochę straszne to Ale w sumie spoko też
Są już w tych stronach Chować się w domach
To inwazja obcych
Eliza, nie wiem co tu się dzieje, ale musisz wiedzieć, że mi się podobasz.
Przerywa cię, co?
Podobasz mi się, bardzo.
Co tam mówisz?
Prosto z innej planety Powitajcie obcych
Rozbił się gdzieś tutaj Nasz statek zwiadowczy
Północ to, czy południe? W którą lecimy stronę?
Utopia jest już blisko Bierzemy mapę i nic tu po nas
Nie bójcie się nas W pokoju przybywamy
Nie jesteśmy źli Nie chcemy walczyć z wami
Podróżujemy od dawna Przybywamy z daleka
Nie musicie się bać Bo nic złego was nie czeka
- Przeszukać statek. - Też tak myślę.
Wiem, A-li, bo…
Czytamy sobie w myślach. Jesteś królem ciszy.
Mówi zwiadowczyni 15-09.
Z dumą zgłaszam zakończenie misji.
Po tysiącleciach włóczęgi czeka na nas utopia, nowy dom.
Idealna planeta dla naszego ludu.
Ukryłam koordynaty w tym, co najcenniejsze w Seabrook.
Fantastymalnie.
Musicie odnaleźć to, co najcenniejsze w Seabrook.
Odnaleźć najcenniejsze…
najcenniejsze w Seabrook.
Plik uszkodzony.
Znajdźmy to, co tu najcenniejsze.
Tam będzie mapa do utopii.
Nie bójcie się W pokoju przybywamy
Nie bójcie się Nie chcemy walczyć z wami
- Atakują nas, już po nas - No to spróbujmy ich pokonać
Nie chcę umierać Atakuj ich
Nie zakładajmy Że obcy są źli
No to pora się przekonać
- Przygotujmy tu obronę - Obcy są z każdej strony
Muszą najpierw nas pokonać
Och, gdzieś spomiędzy gwiazd Z galaktycznej przestrzeni
Och, nie wiemy, czy przyjaźnie Czy wrogo są nastawieni
- Nie bójcie się - Nie jesteśmy sami, to już pewne jest
- W pokoju przybywamy - Trochę straszne to, ale spoko też
Nie bójcie się
Chować się w domach To inwazja kosmitów
Zed, przestań!
Ups.
Nasze przybycie mogło wywołać
drobne, acz szkodliwe, wyładowanie energetyczne.
Te wściekłe istoty mogą nie chcieć oddać nam tego, co dla nich najcenniejsze.
Wyjaśnijmy im naszą obecność bez zdradzania szczegółów misji.
ZAWODY CHEERLEADERSKIE
Myślę to, co ty.
Chcemy rozmawiać z liderem.
A dokładniej cheer-liderem.
Nie ty.
Siemka.
Przyjmujemy zaproszenie na zawody cheerleaderskie.
Z-patrol, aresztować ich!
Tak jest!
- Wchodzimy! - Raz, raz!
Nie ruszać się!
Rozdzielenie ich to świetny pomysł.
Ma się doświadczenie w pracy z młodzieżą.
Pewnie chcą mnie sklonować, jako wzorzec doskonałego cheerleadera.
Kto by nie chciał?
Nie zapraszaliśmy ich, muszą odlecieć.
Ogłosiliśmy, że każdy może rywalizować o Puchar Seabrook.
Nie rozdawaj moich błyskotek.
Nie zamierzam przegrać.
Wierzę, że cheerleading potrafi jednoczyć.
Może zjednoczy dwa światy.
Albo rozerwie nasz na dwa.
Zobaczycie, przybyli tu odebrać nam to, co nasze.
Okej.
Pozdrawiam. Mam nadal czekać w samotności?
- Myślę, że to może… - W sumie…
Tak.
Dobrze.
Nałożyć tę tradycyjną biżuterię i naprawić panel drzwiowy?
- Byłoby świetnie. - Nie ma… Tak, poprosimy.
Odnajdźcie harmonię.
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ
Bonzo, inwazją kosmitów zajmiemy się później.
To dla mnie trudna sytuacja.
Rozumiem.
Żeby się tu dostać musiałum
pokonać kosmiczne ślimaki i przelecieć przez głodną czarną dziurę. Dwa razy.
No, nie aż tak trudna.
Przez was nie pójdę na studia.
Rekruter odszedł, to koniec.
Uniwersytet Mountain. Pobieranie.
Co onu robi?
Musisz być wyjątkowy.
Jedyna opcja, żebyś się dostał, to udowodnić im twą wyjątkowość.
Uniwersytet ma osobne zapisy
na stypendium dla wyjątkowych studentów, które nie wyklucza zombi.
To brzmi jak coś dla mnie.
Może macie inną definicję tego słowa.
Tak się składa, że jestem całkiem wyjątkowy, czaisz?
Coś tego nie widzę.
Dobra tam, dostanę to stypendium
i wyważę drzwi do szkolnictwa wyższego dla potworów.
Tak jest.
Co was zdenerwowało?
To nie nerwy, tylko radość.
Dzięki tobie mamy szansę umieścić zombi na uczelni.
Piąteczka.
Albo nie.
Emocje są trudne dla telepatów, wyciszamy je.
Ale wydają się intrygujące.
Możecie już wyjść.
Mamy wiele wynalazków, którymi chcemy się podzielić.
Stworzyliśmy nawet jadalny produkt fermentacji laktozy
dojrzewający w zimnie.
Jogurt? Też go mamy.
Imponujące.
Jeśli to jednak inwazja, to nie poddamy się bez walki.
Po co nam planeta z jedną gwiazdą?
Ale są drażliwi.
Tak, ale na czas pobytu w Seabrook
wyłączę blokery emocjonalne.
Jestem podekscytowanu na myśl o odczuwaniu.
Ekscytacja! To też emocja, bardzo ekscytująca!
Pozwolimy wam zostać do czasu zawodów.
Ale ani dnia dłużej.
Dziękujemy, z radością weźmiemy udział w cheerowej rywalizacji.
Co to jest cheerowanie?
Spokojnie, pokażę wam.
A co to jest rywalizacja?
Kiedy sprawdzasz, kto jest w czymś najlepszy.
Nie, nasz lud żyje w harmonii.
Nie rywalizujemy między sobą.
Ale to intrygująca myśl, prawda?
Jestem Zed. Zombi, gwiazda futbolu, prawie wszyscy mnie lubią.
Ja jestem A-lan. Kosmita.
Niektórzy mówią, że też jestem nie z tego świata.
- Rywalizacja. - Nie, to tylko grabula.
Okej.
- Wygrałem? - Nie, stary, nie wygrałeś.
Wybacz. Przenosimy coś w rodzaju gwiezdnej iskry.
Dla gorszych ras bywa czasami bolesna.
Witamy w Seabrook.
Cześć.
A-lan, skonsumowałeś drugie śniadanie?
Tak, Statku-Matko.
A-li, zabrałaś ciepłą odzież wierzchnią?
Tak, Statku-Matko.
A-spen, pamiętaj, że twoja misja
to odnalezienie gwiezdnej mapy do naszego nowego domu.
Statku-Matko, cicho, to tajemnica.
No już, to nie powód, żeby pyskować Statkowi-Matce.
Korzystajcie z okazji, by czerpać z naszej inteligencji.
Musisz pociągnąć.
Jasne.
No i proszę.
RAZEM JESTEŚMY SILNIEJSI
Siema.
Hej, ci kosmici robią wrażenie, co?
Mają niehierarchiczne podejście do władzy.
To modny i pokojowy lud.
Tak jakby prawie wysadzili Seabrook, nie?
No, ale to był wypadek.
Pomyśl, ile odwagi wymaga podróż na inną planetę.
Mnie stresuje myśl o pójściu samej na uczelnię.
Znaczy… nie samej.
- Z tobą. - Właśnie.
Dostanę się na uczelnię i będziemy razem na zawsze.
Ty i ja Razem już do końca życia
Nie rozejdziemy się Nie pokłócimy się
Nie zmienimy się
No oby.
Czeka nas długie, idealne życie
Ufamy sobie tak Że czasami myślę, że śnię
No oby.
Zero zmartwień Kompletnie zero zmartwień
W ogóle.
Jak to możliwe Że tak nas połączył los
No jak?
Zero stresu I nie zajmują nam głowy
Niepewności
A jest ich stos.
Będzie super, będzie super To chyba oczywiste
Wszystko jest w porządku
Ciągle tylko myślę O tym jak świetnie będzie
Bez problemów zawsze i wszędzie
Jest naprawdę super To chyba oczywiste
ZAKAZ WSTĘPU
Naprawdę nie uważam Żebyśmy zwariowali
Jesteśmy na tyle dorośli Żeby wiedzieć, że to miłość
Mamy po 17 lat.
Obiecaj, że będziemy Po tej samej stronie stali
Zawsze razem, nie ma nic Co by to zmieniło
Naprawdę zawsze?
Zero zmartwień Kompletnie zero zmartwień
Ognia!
Jak to możliwe Że tak nas połączył los
Zero stresu I nie zajmują nam głowy
Wstrzymać ogień!
Niepewności
Będzie super, będzie super To chyba oczywiste
Wszystko jest w porządku Ciągle tylko myślę
O tym jak świetnie będzie Bez problemów zawsze i wszędzie
Jest naprawdę super To chyba oczywiste
Wszystko idzie zgodnie z planem
Niedługo mapa będzie nasza Dosyć o tym
Bierzmy się do roboty
Znajdźmy mapę i ruszajmy do domu Znikniemy stąd nie wadząc nikomu
I będzie zaraz Misja wykonana
ŚLISKA PODŁOGA
Zero zmartwień Kompletnie zero zmartwień
Jak to możliwe Że tak nas połączył los
Zero stresu I nie zajmują nam głowy
Niepewności
Nie jest dobrze.
Będzie super, będzie super To chyba oczywiste
Wszystko jest w porządku Ciągle tylko myślę
O tym jak świetnie będzie Bez problemów zawsze i wszędzie
Jest naprawdę super To chyba oczywiste
Nie ma mowy, że przylecieli tu na zawody.
Czego oni chcą?
Uważaj, gdzie chodzisz.
Będę uważału. Dzięki za ostrzeżenie.
Uśmiech.
- Kosmiczny aparat, mega. - Wilczo.
Co to było?
Addison, nie możesz pomagać najeźdźcom.
Odwal się, Bucky.
Twoja kuzynka tym zarządza, nie ty.
Dzięki, Willo.
Ale ma rację.
Mam?
No ba, że mam.
Odrobinę.
Nie ufam kosmitom, Addison.
Ostatni przybysze ukradli stąd księżycowy kamień.
Stawiamy na szali naszą szansę na uniwerek.
Dlatego musimy chronić, co nasze.
Puchar Seabrook, moją spuściznę. No mnie, ogólnie rzecz biorąc.
Racja, Willo? A może wolisz Willkołaczko?
Nie wolę.
Nie martw się kosmitami, nie boję się z nimi rywalizować.
Ciągle mam szansę trafić na uczelnię.
Chciałbym, żebyś tu była i pomogła mi w sprawie tej wyjątkowości.
Jestem. Odwróć się.
Skręciłam to z części walających się po Z-korpo.
To niesamowite, Elizo.
Nie, to nie jest robota kosmitów. Sama to zrobiłam.
No, też bym się zrobił wyższym.
Ja przynajmniej zdałam test na prawko, Bonzo.
Przesadziłam. Bystrzak z ciebie.
Do kiedy masz termin?
Do dzisiaj, więc w zasadzie to nie na ostatnią chwilę.
Okej, czyli tak.
Pozostało ci stypendium dla wyjątkowych studentów?
Zaczekaj chwilę. Sprawdźmy co i jak.
NECROPOLIS ZED, 3. W KLASIE
Ej, nieźle, mam trzecią najwyższą średnią.
9. W KLASIE
Zaraz, dziewiątą?
Coś tu nie gra.
Jestem osiemnasty?
To w ogóle nie ma sensu.
Ci wszyscy przede mną są…
nieziemscy.
Zed.
Przerobili wszystko w 23 minuty.
Zajęło im to tyle, bo nie mogli rozgryźć, jak działa temperówka.
Patrzcie, przedmiot znów jest użyteczny!
Kosmici wygryźli mnie z czołówki.
I przebili mnie w sporcie.
Zaraz, co?
O rany, Zed. A-lan cię po prostu zmasakrował.
Biega z prędkością światła. Na ławeczce wyciskał kosmiczne wyniki.
Skok wzwyż? Prawie wskoczył na orbitę.
Ma sześciopak.
Pracuję już nad ośmiopakiem, trenerze.
A wiesz, co jest najlepsze? Grawitacja ich nie ogranicza.
Chętnie ci podskoczę, Zed.
To by było coś.
No to pozamiatane. Tyle z potworów na uczelni.
Miałeś rację, bycie lepszym od innych jest super.
Cześć, kosmici. Przez was nie przyjmą mnie na uniwersytet.
Nie podoba mi się ta sprzeczka.
Chętnie bym się oddalił.
To czemu nie z powrotem na swoją planetę?
Bo została zniszczona.
Nie mamy domu.
Przepraszam, strasznie mi przykro.
Zombiaki miewały pod górkę, ale zawsze mieliśmy Zombietown.
Mogę coś dla was zrobić?
Pomógłbyś nam?
Przeskanowaliśmy luma-szkłami umysły całego Seabrook.
Dlaczego grzebiecie w mózgach?
- Żeby zrozumieć cheerowanie, rzecz jasna. - Rzecz jasna.
A co z prawem do prywatności?
Nie można tak po prostu skanować…
Ej, a to co?
- Nauczycielka biologii. - To mój sprawdzian?
Trójka? Ale lipa…
Pokonałbym cię na luzie.
Twoje odpowiedzi są prawidłowe z punktu widzenia zombie.
Nauczycielka tego nie rozumie.
BIOLOGIA 3+
BIOLOGIA 5-
- To powinieneś dostać. - Tak po prostu? Dzięki.
Jest coś, w czym możesz nam pomóc.
Ten obraz często się pojawia, co to jest?
Kamień księżycowy.
Najcenniejsza rzecz w Seabrook. Pozwala wilkołakom przetrwać.
Fantastymalnie.
Nie idźcie tam,
wilkołaki nie dopuszczą żadnego obcego do kamienia.
Jesteś taki miły.
Taa, cóż…
Zed, w zamian za pomoc poprawimy jakość twojego podania.
To nie fizyka kwantowa, ale fizyka też może się przydać.
Co to za wyraz twarzy?
Oznaczający, że wszechświat przysłał tu ekipę świetnych kosmitów,
która pomoże mi z uczelnią!
No, niech będzie.
Robi wrażenie. Jakim cudem ogarnąłeś to tak szybko?
Mam znajomych w wyższych sferach.
Dobra robota, Zed, dałeś radę.
Och, tak.
Pozostała tylko wizyta domowa z uczelni.
Zombiaki na ciebie liczą.
Wszystko na mojej głowie.
Spokojnie, stary, dam radę.
Eliza, to ty?
Nieźle, co? Zombinżynieria daje radę.
Cóż, wilżynierię też należy docenić.
Tak sobie myślę, może moglibyśmy, no nie wiem…
pouczyć się razem zdalnie, albo…
Ups.
Zed?
Chodź, Węgorzyku, musimy poćwiczyć.
Węgorzyku, chodź.
Wszystko już gotowe na trening.
Super, dziękuję.
Strach! To już umiem rozpoznać.
- Liderko cheeru, potrzebuję pomocy. - Jasne, nie ma sprawy.
Odczuwam coś, czego nie znam.
Dłonie mi się pocą i czuję, jakbym w brzuchu miału kosmiczne ćmy.
Kosmiczna grypa.
Chyba się zabujałuś, A-spen.
Zabujałum?
W sensie, że kogoś bardzo lubisz. No wiesz, chodzi o bycie zakochanym.
Nie wiem.
Kiedy czujesz łączącą cię z kimś wyjątkową więź.
I pragnę być z nim, chociaż to bez sensu?
- Dokładnie. - Co to za szczęściarz?
Zombiak.
Bonzo jest już megazajęty.
Potrzymaj mi oksy, Addy.
Kocham Zeda.
Kochasz Zeda?
A-spen, ja go kocham.
To urocze.
Razem kochamy Zeda, ale super.
Nie możesz kochać się w jej chłopaku.
Mam to kontrolować?
Cóż… Nie, miłości się nie kontroluje.
Ale ja i Zed jesteśmy parą. Chcemy być razem na…
Zawsze?
Jeśli dostanie się na uczelnię to tak, na zawsze.
Albo się nie dostanie i będzie kochał mnie, jak wyjedziesz.
Porozmawiajmy o tym po treningu.
Trening, brzmi ekscytująco.
Pokażemy ci, czemu Mocarna Krewetka
jest najlepsza w galaktyce.
Utopia
Telepatia mocno ułatwia nam cheerowanie.
Istotnie, jesteśmy od was lepsi, a wy ćwiczycie całe życie.
Ale zabawa. Dziękujemy za zaproszenie.
Ej, my kontra oni. I to my wygramy.
Nie zabiorą tego, co nasze.
Czyli Pucharu Seabrook.
Dokładnie tak.
Naprzód, Seabrook!
Tak, o to właśnie chodzi.
Widzisz? Twojej ekipie potrzebny był wspólny wróg.
Nie.
Wygramy, bo łączy nas przyjaźń i miłość,
nie nienawiść do kogoś innego.
To nie nasza droga.
Mistrzostwa to nasz ostatni wspólny występ,
żeby wygrać musimy spróbować potrójnego cyk-pyka z podwójnym mykiem.
To niewykonalne.
Zawsze kończę go twarzą na glebie.
A i bez tego już swoje przeszła.
Razem możemy wszystko. Dalej, do dzieła!
Teraz są rozproszeni, czas
- na eksterminację. - Odnaleźć kamień.
Nie patrzcie tak na mnie.
A-li, jesteśmy pokojowym ludem.
Fakt, przepraszam. To przez te emocje.
Wiem, radość z rywalizacji mnie przepełnia,
a niestety dobrze mi idzie wygrywanie.
Pamiętajmy, jesteśmy jednością.
- Wspólnotą. - Zero niezgody.
Musimy odnaleźć księżycowy kamień.
JOGURTY U TRENERA
ZAMKNIĘTE
Nie będą wiedzieli, że tu byliśmy.
To jakieś pole siłowe, które oczywiście zauważyłem.
- Już go nie ma. - Imponujące.
Tak, struktura krystaliczna tego kamienia
pozwoliłaby mu na przechowywanie danych o mapie.
Chodziło mi o to, że jogurt jest imponujący.
Sorki.
Skanowanie skończone, a koordynaty są…
Gdzie indziej.
Misja nieudana.
Wcale nie bolało.
Bubumalnie…
Kamień wyraźnie sprzęga z naszą iskrą.
Ktoś idzie. Statku, teleportuj nas.
„Statku, teleportuj nas, zrób nam pranie,
wylicz nam skok przez czas i przestrzeń”.
Zostaniecie gdzie jesteście, aż nauczycie się prosić.
Za późno. Schowajmy się.
Ktoś wkroczył na nasz teren.
Ktoś zdjął nasze pole siłowe.
I ktoś jadł nasz jogurt. Jest już ciepły.
Czas na polowanie!
Mam już wasz trop Czuję was wszędzie
Zdradziliście nas Więc ostro będzie
Uciekajcie, aż wam starczy tchu Wiemy, co zrobiliście
Już nie chcemy was tu
No macie pecha Jesteśmy łowczymi
I prawdę mówiąc Potwornie dobrymi
Uciekajcie, aż wam starczy tchu Wiemy, co zrobiliście
Już nie chcemy was tu
Sami staliście się Naszymi wrogami
Czeka was spotkanie Z wilczymi pazurami
Nie macie szans z nami
Wyjdźcie, wyłaźcie Wyjdźcie już, pokażcie się
W cieniu, w dziczy, pośród drzew Hej, pokażcie się
W nocy, na ulicy, wilczy zew Hej, pokażcie się
Będziemy szukać Aż was nie znajdziemy
Dzicy łowcy, których prowadzi księżyc
Uciekajcie, aż wam starczy tchu Pomiędzy gwiazdy wracać już
Już nie chcemy was tu
Tutaj są nasze ziemie i terytoria I tutaj skończy się wasza historia
Uciekajcie, jak wiatr gońcie Po statek-mamusię zadzwońcie
Już nie chcemy was tu
Sami staliście się Naszymi wrogami
Czeka was spotkanie Z wilczymi pazurami
Nie macie szans z nami
Wyjdźcie, wyłaźcie Wyjdźcie już, pokażcie się
W cieniu, w dziczy, pośród drzew Hej, pokażcie się
W nocy, na ulicy, wilczy zew Hej, pokażcie się
Nieważne, co teraz kombinujecie Wilczej dumy nam nie odbierzecie
Oszustwa w Zombietown się nie daruje Dorwiemy każdego, kto tego spróbuje
Posłuchajcie Jeśli zniknie nasz kamień
Posłuchajcie Nigdy nie wybaczamy
Posłuchajcie Wytropimy was, nie myślcie, że nie
Więc pokażcie się
W cieniu, w dziczy, pośród drzew Hej, pokażcie się
W nocy, na ulicy, wilczy zew Hej, pokażcie się
Statku-Matko, proszę, teleportuj nas stąd.
No dobrze, skoro prosisz.
No halo? Nie ma za co.
Kawał dobrej roboty, ekipo.
Pomóżcie!
Pomocy!
Co tu się wyprawia?
Tęsknił…
Wybacz, odruch. Zed!
Co ty tutaj robisz?
Teleportowało mnie, a ty?
A-spen poprosiłu mnie o pomoc.
Biedactwo. Próbuje spędzić z tobą trochę czasu.
Ze mną? Dlaczego?
Cóż, jestem kosmicznie uroczy.
Bądź miły, dla A-spen emocje i relacje to coś nowego.
Uwaga. Intruz.
Addison?
Statek cię tu teleportował?
Pozostało nam cię…
- Zniszczyć. - Powitać.
A-li.
Oczywiście. Powitać.
Wybacz.
Mówi zwiadowczyni…
Macie piękny dom.
Z dumą zgłaszam…
To wspaniały statek, ale nie jest naszym domem.
Naszą planetę zniszczyła długotrwała katastrofa klimatyczna.
Co? Trwała? Nikt nie próbował jej powstrzymać?
Nie. I straciliśmy wszystko. Nikt nie wyszedł przed szereg.
To by prowadziło do niezgody. A my cenimy jedność.
I pozostaniemy jednością, bez względu na cenę.
Wydajesz się wkurzona.
Nie wkurzona, tylko… jestem jednością w agresywny sposób.
Muszę się wydostać z tej planety.
Potrzebujemy pomocy, ale najpierw…
A-spen darzy cię uczuciem.
A, no właśnie.
Zbadałam ten temat, Zed. Pary czasami się rozchodzą.
Ale nie jesteśmy parą.
Nie, nie jesteśmy.
Bo z tobą zrywam, przykro mi.
Nie mamy chusteczek, ale możesz popłakać mi w rękaw.
Co?
Nigdy cię nie zapomnę.
A-Spen opanowału już ziemskie relacje i uważa, że można wam ufać.
Dawno temu jedna z nas rozbiła się tu i ukryła gdzieś mapę do utopii.
Naszego nowego domu.
Przybyliśmy ją odnaleźć.
Zaraz, mówiliście, że przybyliście cheerować.
To był fortel.
Obawialiśmy się, że nie dopuścicie nas do mapy,
bo ukryto ją w tym, co najcenniejsze.
To dlatego pytaliście o kamień księżycowy.
Tak. Ale skan wykazał, że jej w nim nie ma.
Co jeszcze jest tu cennego?
Cóż, głównie cheerowanie. Ale w tańcu nie da się nic schować.
Mówi zwiadowczyni…
Nie ruszaj. Próbujemy naprawić pliki z nagraniami od zwiadowczyni.
Bezskutecznie.
A próbowaliście w to walnąć?
Z moim telewizorem to zawsze działa.
Walnąć? To delikatna technologia kosmiczna.
- Nie możesz jej walić. - Ała!
A jednak możesz.
Odtwarzanie nagrania.
Mówi zwiadowczyni 15-09.
Z dumą zgłaszam zakończenie misji.
Po tysiącleciach włóczęgi czeka na nas utopia, nowy dom.
Idealna planeta dla naszego ludu.
Ukryłam koordynaty w tym, co najcenniejsze w Seabrook.
Musicie odnaleźć to, co najcenniejsze w Seabrook.
Wiele lat temu mój statek rozbił się na tej planecie.
Umarłabym, gdyby nie pewien młody człowiek imieniem Eli.
Dał mi schronienie i pomógł wyzdrowieć.
Nie miałam jak wrócić do domu, musiałam więc ukrywać swoją tożsamość.
Wiem, jak to jest.
Ja i Eli chodziliśmy razem do szkoły, gdzie odkryłam swoją pasję - cheerleading.
Stworzyłam nawet trofeum.
Puchar Seabrook.
Bez kontaktu z moim ludem moje włosy zmieniły kolor na biały,
straciłam także swoją iskrę.
Ale zyskałam coś innego.
Rodzinę.
Eli i ja wzięliśmy ślub.
Naszą pierworodną nazwaliśmy A-Mishanta, ale mówiliśmy na nią Missy.
To imię mojej mamy.
Babcia?
Zwiadowczyni obcych to twoja babcia!
Moja babcia! Babcia Angie była kosmitką? Mama jest kosmitką?
Ty częściowo też. Dlatego statek cię teleportował.
Zed, wiem już, kim jestem!
Zbyt wiele nas łączyło, Zed.
Jasne.
To luma-szkło należało do twojej babci.
Posiadasz naszą iskrę?
Możesz unieść luma-szkło?
Nie mogę.
Samo istnienie iskry nas określa. Bez niej nie użyjesz naszych urządzeń.
Nie będziesz dzieliła naszych myśli.
Nie przetrwasz podróży z nami.
Nie, tym właśnie jestem.
Tu jest moje miejsce. To ma sens.
Przykro mi, ale nie masz w sobie naszej iskry.
Nie jesteś jedną z nas.
Jasne. Pewnie. Przepraszam.
Addison.
Odczuwam głęboki żal.
Chwila, trofeum zwiadowczyni ma w sobie coś z naszego świata.
Co może być cenniejsze, niż artefakt z rodzinnej planety?
Mapa tam jest. Musimy zdobyć ten puchar.
Kosmici mnie nie akceptują?
Jestem w połowie obca, a całkowicie wyobcowana.
Addison, dzięki tobie nikt w Seabrook nie jest sam.
To twoja zasługa, że jest tu jak w domu.
I tak pomogę kosmitom odnaleźć tę mapę.
Dobrze. Cokolwiek się stanie,
musisz iść na uniwersytet, nawet beze mnie.
Blisko czy daleko od siebie…
Zawsze będziemy razem.
Wizyta na pewno wypadnie świetnie.
No oby, wszyscy czekają na pierwszego zombiaka na uczelni.
Też nie jesteś sam.
Chodźmy.
Gdzie ukryłaś mapę, babciu?
Mamo, skąd była babcia Angie?
Stąd, całe życie spędziła w Seabrook.
Czemu pytasz?
No bo…
Nieważne.
- Dobranoc.
Proszę o uwagę.
Jeśli Zed udowodni naszą wyjątkowość, uczelnie otworzą się na potwory.
Na pewno pójdzie ci świetnie. Ale teraz skup się, Zed nas potrzebuje.
Okej, słuchajcie. Mamy jedną szansę.
Wizytatorka będzie tu za godzinę.
Jak to wcześniej?
Oho.
Seabrook, mamy problem.
Zmieniasz dzisiaj świat, Zed.
Pierwszy zombi tak bliski uczelni.
Pokażesz, co potrafi potwór.
Jasne, zauroczę ją swoim zombiactwem na śmierć.
Właśnie.
Albo nie. Pewnie nie. Zobaczy się.
Co? Już tu jest.
Serce mi wali Strasznie się stresuję
Nerwy mnie zjadają Fatalnie się czuję
- Zawsze jesteś najlepszy na boisku - Zielonowłosy mistrz, co potrafi wszystko
A może się mylicie I nie wyjdę z tego cało?
A jeśli to za mało?
Zjednoczyłeś nas
- Masz serce wilka - Rządzisz
Ale się denerwuję Jak pokazać, że na to zasługuję?
Chcę być idealnym zombi Ale nie wiem jak to zrobić
Wyjątkowy ze mnie Zed Dla przyjaciół i rodziny
Muszę pozbyć się obaw Bo są we mnie bez przyczyny
Wyjątkowy ze mnie Zed I zrobię co w mojej mocy
Dzisiaj osiągnę wszystko Pora poprzeczkę przeskoczyć
Wyjątkowy ze mnie Zed
Chyba.
SEABROOK docenia wyjątkowość ZEDA
- Pora coś z siebie dać - Zmienisz świat
- Dzięki tobie mieszkam sam - A ja w piwnicy
- Sporo przegrałem - Wygrałeś więcej
Ja tu rządzę I potwierdzam to naprędce
Jestem taki świetny?
Zapomniałeś, że Odmieniłeś szkołę
Na dobre lub złe
Wszystko, co dobre Od ciebie się zaczyna
Mówisz w zombiackim To prawie jak łacina
Fakt. To prawda.
Wiem.
Ale się denerwuję Jak pokazać, że na to zasługuję?
Chcę być idealnym zombi Ale nie wiem jak to zrobić
- Wyjątkowy ze mnie Zed - Aha
- Dla przyjaciół i rodziny - Ano tak
Muszę pozbyć się obaw
- Bo są we mnie bez przyczyny - Właśnie
- Wyjątkowy ze mnie Zed - Aha
- I zrobię co w mojej mocy - Zrób
Dzisiaj osiągnę wszystko
- Pora poprzeczkę przeskoczyć - Śmiało
Wyjątkowy ze mnie Zed
Zed jest dzielny i miły To tego miasta skarb
Tak wyjątkowy chłopak Waszej uczelni jest wart
Wierzę w ciebie Bo jesteś wyjątkowy
- I wiem, że dasz radę - Dam radę
- Dasz radę - Dam radę!
Dasz radę
- Wyjątkowy ze mnie Zed - Aha
- Dla przyjaciół i rodziny - Tak jest
Muszę pozbyć się obaw
- Bo są we mnie bez przyczyny - O tak
Bo wyjątkowy ze mnie Zed
I zrobię co w mojej mocy
Dzisiaj osiągnę wszystko
Pora poprzeczkę przeskoczyć
Wyjątkowy ze mnie Zed
Tak!
Czym sobie na to zasłużyłeś?
W sumie, to nie wiem.
Dziękuję.
Twój rozwój to nasz rozwój.
Może do nas dołączysz? Ciebie już przyjęli, z tego co wiem?
Zapraszam do środka!
Twoje podanie było przekonujące.
Starałem się, żeby było zombiste.
Najbardziej martwi nas, że mógłbyś w którymś momencie zmienić się potwora.
Ja jestem potworem bezpiecznym dla otoczenia.
Jedzenie mózgów? Stare czasy.
Zed kontroluje swoją zombistotę.
No proszę. Jest tu napięcie.
Pewnie przeszłam po dywanie.
Jak myślisz, co pozytywnego wniesiesz na naszą uczelnię pomimo bycia zombie?
Pomimo?
To dobre pytanie.
Prawdę mówiąc, myślę, że wniósłbym sporo…
Wszystko gra?
Tak! Nie. Jest super. Potrzebuję tylko chwili.
Muszę skorzystać z toalety.
To kuchnia.
- Co się stało? - Nie wiem, tracę kontrolę.
Ja tym strzelam!
Nie teraz, muszę się skupić!
Strasznie przepraszam!
Nie chce pani skosztować? Używamy rybich wnętrzności.
Ej, to twoje moce. Twoje kosmiczne moce!
Mam tę iskrę! Potrzebowałam trochę czasu.
Addison Rosalido Wells! Jesteś kosmitką!
Jestem!
Na pewno wszystko w porządku?
Tak! Wszystko gra!
Nie mogę się doczekać, aż im to powiem.
Mama oszaleje. Nic nie wie.
- Ona… - Przestań!
Przepraszam! Próbuję.
Zombiak!
Nie, proszę zaczekać!
Tak mi przykro!
Nie szkodzi.
Proszę zaczekać!
Wiem, że jestem nieco inny Ale muszę spróbować
Nosimy w sobie wyjątkową iskrę To nie klątwa, to właśnie wyjątkowość
Wyjątkowy ze mnie Zed Tak jak moi przyjaciele i rodzina
To artyści, sportowcy, myśliciele I są nimi nie bez przyczyny
Nie ma co się oszukiwać Przecież jesteśmy inni
Jesteśmy wspaniali Pomimo tego
To powód do dumy Nie czujemy się winni
Wszyscy jesteśmy wyjątkowi
Weźmiemy to pod uwagę.
Zawody CHEERLEADERSKIE
Te symbole, to język kosmitów.
Puchar Seabrook, no jasne!
To w nim babcia ukryła mapę do utopii!
Muszą go zdobyć albo kosmici, albo ja.
Oj tak, robi wrażenie.
Szkoda, że go nie zdobędziecie, bo zjedzą was nerwy i presja.
Nie mogę się doczekać nerwów.
Rozgwieździmy was, Seabrook.
Czyżbym ci dogadał?
Żegnaj, błyszczący pucharku.
A co my tu mamy?
Dzisiejsze zawody cheerleaderskie są wyjątkowe.
Odkryliśmy w tym tygodniu kosmitów,
ale wciąż pozostaje wiele pytań…
Na przykład kto zdobędzie Puchar Seabrook?
Tak! Dalej!
Węgorze z Eastside dają czadu!
Pamiętajcie tylko, to bezcenne ustrojstwo jest moje!
Mów, co to jest! No już! Teraz!
Przestań miauczeć. Zdecydowanie nie masz w sobie wilka.
Na pewno nikt przede mną nie hakował kosmitów.
Zabezpieczone.
Spróbuję kamieniem.
Zadziałało. To skaner mózgów.
Skan Bucky'ego
Krwiożercze potwory. Zwycięstwo!
Chyba wszyscy o mnie myślą!
To twój umysł, Bucky.
Skan Wynter
Oglądasz filmiki z kotkami?
Każdy je ogląda.
Skan Wyatta
Byłoby wspaniale.
Wyatt, dlaczego twój skan pokazał tyle wspomnień ze mną?
Kochasz się we mnie?
Ja…
Koniec z migdaleniem!
Zbadaj, czego chcą kosmici.
Zwiadowczyni
Mówi zwiadowczyni.
Musicie odnaleźć to, co najcenniejsze w Seabrook.
- Kosmici nas okłamali! - Co?
Od razu nam się nie spodobali.
Ciekawe na jaki jeszcze temat kłamią?
Bucky, poinformuj Z-patrol.
Pomocy! Z-patrol, potrzebna pomoc!
Węgorze próbują wślizgnąć się na najwyższy stopień podium!
I to mi się podoba.
Mnie też.
I mi też!
Halo, mówi Zed Necrodopolis.
Tak! Muszę odebrać, kocham was.
Tak. Przy telefonie. Znaczy ja, mówi Zed.
Naprawdę?
Świetnie.
Kapitalnie, dziękuję za telefon. Do usłyszenia.
Właśnie przyjęli mnie na uniwerek!
Inne potwory też mogą składać papiery.
Przełamujemy bariery, kochani.
Muszę powiedzieć Addison.
Zabezpieczyć teren. Wykurzymy stąd kosmitów.
Jazda!
Muszę ich ostrzec.
Następna drużyna nie boi się przygwiazdorzyć.
Prosto z innego świata, przed wami kosmici!
Stójcie, nie wychodźcie tam.
Musimy zdobyć puchar. Nasza przyszłość od tego zależy.
I wygrywanie jest świetne.
Z-patrol was szuka, nie pozwolą na to.
Bez mapy będziemy włóczyć się po galaktyce bez celu.
Trzymajcie kciuki, żeby Addison zdobyła ją za was.
Chodźcie.
Utalentowani przybysze z kosmosu jednak nie wystąpią.
A na naszej planecie oznacza to dyskwalifikację.
Dyskwalifikują ich?
Czyli wszystko zależy ode mnie!
W takim razie, przed państwem ostatnia drużyna,
Mocarna Krewetka z Seabrook!
Addison!
Musimy zdobyć ten puchar!
Kosmici na mnie liczą.
Wygramy, Addy. Bo jesteś z nami, jasne?
Od tego wszystkiego kręci się już w głowie
Próbując zrozumieć kim naprawdę jestem
Czułam się zagubiona Pomiędzy światami
Ale teraz już wszystko wiem
Dlaczego czułam się tak obco
Przez cały ten czas
Tak długo chciałam się dopasować
Pokażę prawdziwą twarz
Jestem wreszcie sobą Pora wykrzyczeć to
Odkryłam prawdę swą Nie zgaśnie już we mnie blask
Jestem wreszcie sobą Nie muszę się już kryć
Nie powstrzyma mnie nic Nareszcie jestem wolna
Dalej! Tak!
Seabrook!
Jestem silniejsza niż kiedykolwiek
Nic mnie już nie powstrzyma
Skupiona niczym wiązka lasera
Dziś nowy rozdział zaczynam
Ponieważ czułam się tak obco
Przez cały ten czas
Tak długo chciałam się dopasować
Pokażę prawdziwą twarz
Jestem wreszcie sobą Pora wykrzyczeć to
Odkryłam prawdę swą Nie zgaśnie już we mnie blask
Jestem wreszcie sobą Nie muszę się już kryć
Nie powstrzyma mnie nic Nareszcie jestem wolna
Jestem wreszcie sobą Lśnię niczym migot gwiazd
Nie zgaśnie już we mnie blask
Nie, nie, nie
Jestem wreszcie sobą W końcu wolna tak
Gotowa zmieniać świat
Teraz muszę udowodnić wszystkim
Że zwycięstwo będzie nasze
I będziemy mistrzami
Jestem wreszcie sobą
Pora wykrzyczeć to
Potrójny cyk-pyk z podwójnym mykiem!
Nie zgaśnie już we mnie blask
- Jestem wreszcie sobą - Tak!
Nie muszę się już kryć
Nie powstrzyma mnie nic
Nareszcie jestem wolna
Jestem wreszcie sobą Lśnię niczym migot gwiazd
Patrz, jak lśnię
Nie zgaśnie już we mnie blask
Nie, nie, nie
Jestem wreszcie sobą W końcu wolna tak
- Wolna tak - Gotowa zmieniać świat
- Mocarna Krewetka wygrywa! - Zdobywają Puchar Seabrook!
Łał!
Dziękuję!
Tak! Udało się nam!
- Udało się! - Tak jest!
Obcy kłamią, chcą odebrać nam to, co nasze.
Niepotrzebnie pozwoliliśmy Addison ich ugościć.
Odsuń się, Zed.
Ależ emocje.
- Ona chce wyrwać ci serce. - Nie ma sprawy.
Oddawaj go, Addison! Wygrałaś.
- Jest mój. - Nie!
Ukradła Puchar Seabrook!
Biegnij!
Dlaczego pomaga tym złodziejom?
Zdradziła nas!
Jazda!
Ruszać się!
Stój! Nie ruszaj się!
Teleportuj nas, Statku-Matko!
Wilki, do ataku!
Użyjmy kamieni!
Coś jest nie tak.
Awaria systemu.
- Na nich! - Na kosmitów, brać ich!
Won z tej planety!
Dosyć!
Przezombiłaś się! Wszystko gra?
Jasne! Nie wiem co kombinujesz, ale będę cię wspierać.
Właśnie, dosyć. To też twoja wina.
Dopuściłaś do nas tych kłamców.
Zdradzili nas. I ty też!
- Jesteś z nami, albo… - Z nimi?
Jestem jedną z nich.
Jestem stąd, ale moja babcia nie.
Jestem…
kosmitką!
Że co?
Niemożliwe!
O rany!
Adisson jest jedną z nas!
I jest nieziemska.
Mamo, babcia Angie była kosmitką.
Ale to niemożliwe.
Missy, wyjaśnij jej to.
Przykro mi, Dale.
Wiem, skarbie, zawsze wiedziałam.
Okłamywałaś mnie?
Moi rodzice uznali, że ukrywając to, ochronią nas.
Babcia powtarzała, że jesteś najcenniejsza.
Chwila, co takiego?
Nie, nie ma tutaj koordynatów. To nie jest mapa.
Bo mapa nie jest przedmiotem, tylko osobą.
Addison jest mapą.
- Koordynaty są w jej DNA. - Fantastymalnie.
Jesteś tym, co najcenniejsze dla zwiado… Dla twojej babci!
Tak! Mamy mapę!
- Przepraszam. - Luz.
Później to rozkminimy.
- Tak. - Ale super!
Możecie spisać koordynaty i wyruszyć do domu.
Ja i Addison pójdziemy razem na uczelnię. Dostałem się.
To wspaniale, Zed!
- Nie. - Fakt.
Ale mapa do utopii jest zmienna.
Prowadzi nasz statek w czasie rzeczywistym.
To nie suche cyfry.
A skoro Addison jest mapą…
…musi polecieć z nami.
- Co? - Nie. Nie możecie jej zabrać.
To moi ludzie, Zed.
Beze mnie zginą.
Odejdę razem z kosmitami.
To najtrudniejsza decyzja w moim życiu.
Ale nie mam wyjścia.
Addison, muszę ci coś pokazać.
Powinnam była to zrobić już dawno. Być tak silna, jak ty.
Jesteś piękna.
Och, skarbie.
Nie ma znaczenia z jakiej jesteś planety, jesteśmy rodziną.
Och, Dale.
Nie możesz odejść, Addison.
Postawię cały Z-patrol na nogi, żeby cię powstrzymał.
Przepraszam, tato. Ale to jest moje przeznaczenie.
Statek jest uszkodzony.
- Może nie przetrwać startu. - To nie nasza wina.
Chcieliśmy ich tylko zatrzymać.
Zasłużyli za kłamstwa.
My też kłamaliśmy szukając kamienia.
Nie rozumiesz? Okradają nas. Zabierają Addison.
Odlatuje z własnego wyboru.
Ale… nie chcę, żeby odlatywała.
Nieważne gdzie będzie,
zawsze będzie częścią naszego stada.
Z uszkodzonym rdzeniem mamy 67,9% szans, że nie uda nam się dostać na orbitę.
Im dłużej czekamy, tym będzie trudniej.
Jasne.
Niech ci się ze mną kojarzą.
One mają się trząść, nie ja.
Będę za tobą tęsknić.
Ja za tobą też.
Mocarna Krewetka to my Dumą przepełniona
Wszyscy, którzy nas słyszą wiedzą Że nikt nas nie pokona
Nie chcę odchodzić, ale muszą mieć dom.
Jasne, rozumiem.
- Dlatego polecę z wami! - Co?
To niemożliwe, Zed.
Tylko nasz gatunek może podróżować na pokładzie statku.
Energia iskier by cię usmażyła.
A ja się martwiłem, że przez uczelnię będzie nas dzielić parę kilometrów.
A teraz parę galaktyk.
Wyłączanie rdzenia.
Aktywuję systemy awaryjne.
Musimy już ruszać.
Nawet przy niskiej mocy musimy spróbować.
Bonzo! Masz prawko! Szpaner!
Mój gniew jest ogromny!
Nie uda wam się nas zatrzymać!
W zasadzie, to chcemy pomóc.
Macie potężne źródło energii, które naładuje nasz statek?
Wilki!
Użyczymy wam kamienia księżycowego.
Przyda się do rozruchu.
Kamień jest potężny, ale groźny dla nas.
Nie, jeśli macie przejściówkę.
Moc kamienia musi przejść przez nasze Z-opaski.
Poświęcicie się, żeby nam pomóc?
Wilki trzymają się razem, a Addison jest w naszym stadzie.
Na zawsze.
- Wyatt? - Tak?
Też mi się podobasz.
- Przenieś nas, Statku-Matko. Wszystkich. - Tak!
Tędy, szybko!
Właśnie tak.
Mówiłem, wilcza inżynieria nie wyje w tańcu.
Między kamieniem i statkiem potrzebny jest żywy przekaźnik.
Tylko my możemy połączyć się z rdzeniem.
Ale moc kamienia jest dla nas zabójcza.
Ty, jako pół-człowiek, masz szansę.
Będziesz mostem.
Addison da radę.
Bo jest kosmitką.
Cheerleaderką.
I częścią stada.
To twoje przeznaczenie.
Gotowa?
Nie mogę go utrzymać, to za dużo mocy!
Musimy utrzymać połączenie, albo to koniec.
Złap mnie za rękę.
- To cię usmaży! - Będzie dobrze.
Tak mi przykro!
Tak!
- Mamy pełną moc! - Tak!
Mama wróciła.
- Tak! - Brawo my!
Musimy startować.
Rozpoczynam przygotowania do odlotu.
- Już nie boli! - Chyba zaczynam to kontrolować.
Sekwencja startowa.
Kocham cię, Zed.
Ja ciebie też.
Do końca wszechświata.
Może jeszcze się spotkamy.
Kiedyś.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Chodźmy.
Wiem, że to zabrzmi dziwnie Ale dasz wiarę historii?
Już kiedyś ją słyszałam
O dziewczynie i zombi
Powiedz więcej, chłopcze Bo brzmi cudownie
Co może być złego W dziewczynie oraz zombi?
Ty jesteś z dosłownego raju Ja żyję po drugiej stronie
Ale coś mi mówi, że Gdy lepiej poznamy się
Ciągnęła mnie do ciebie niewidzialna siła Nowe uczucie się we mnie rodziło
I coś mi mówi, że Gdy lepiej poznamy się
Pewnego dnia
To byłoby niezwykle zwyczajne
Pewnego dnia Bylibyśmy nadzwyczajni
Ty i ja obok siebie Razem w blasku słońca
Tym którzy się śmieją powiemy
Pewnego dnia będziemy Pewnego dnia
Pewnego dnia będziemy
Uwaga, ziemianie. Mówi pani dyrektor.
Addison już z nami nie ma, ale reszta z was nadal może sięgać gwiazd,
świętując dzisiaj zakończenie roku szkolnego.
No i proszę, idealnie.
Jestem z ciebie dumny.
Dzięki, tato.
Też za nią tęsknię.
Będzie dobrze.
No proszę,
a oto nasza zombi robo-prymuska.
Tyle z walki z systemem?
Nadal to robię. Tylko od środka.
Pamiętam jak się bałam, kiedy się poznaliśmy.
My baliśmy się ich.
Wystarczyło dać sobie szansę.
Wszystko dzięki Addison.
- Ona pierwsza dostrzegła we mnie osobę. - I we mnie.
W nas wszystkich.
Chodźmy.
Statek-Matka prawie wyliczył już koordynaty.
Ma problem z wyciąganiem danych z DNA Addison.
Zawiesiło się na 97% postępu.
No dalej, Statku-Matko!
Pomogło. Jeszcze tylko parę minut.
Tak sobie myślę.
Dlaczego babcia nie powiedziała, że ty jesteś mapą?
Czemu utrudniła szukanie?
Może uznała, że pobyt w Seabrook czegoś was nauczy.
Otwieram skany.
Coś tam chyba jest.
NIE DLA ZOMBI!!
Ludzie są źli, cheerleaderzy potworni.
Wilki!
Brakuje mi twoich przyjaciół, ale nie ich sprzeczek.
W utopii nie będzie konfliktów.
POWITANIE DLA ZOMBI!!
Konflikt bywa potrzebny.
Potrzebny?
Patrzcie, co było, gdy daliśmy sobie szansę.
Zaprzyjaźniliście się.
Tak.
Wspólnie ruszyliśmy naprzód.
Konflikt bywa dobry.
Czasem pcha nas do robienia tego, co słuszne.
To prawda.
Nikt nie zabrał głosu w sprawie planety.
Bo nie chcieliśmy żadnych kłótni.
A teraz jej nie ma.
Harmonia to nie cisza. Jedność to nie jednorodność.
Miłość jest silna. Przetrwa niezgodę.
Wiem, gdzie babcia widziała nasz dom!
W pewnym idealnie nieidealnym miejscu.
Istotnie, znalazłaś nam nowy dom.
Zabierz nas tam, statku.
Proszę.
Czemu nie masz kosmicznych włosów?
Bo nie jestem kosmitą, tylko zwykłym człowiekiem.
Wspaniale zwyczajnym,
zjawiskowym i wyjątkowo normalnym człowiekiem!
Bucky, gdybyś był inny,
- to byśmy cię… - Wyśmiewali?
Zaakceptowali.
Liceum nie będzie takie samo bez ciebie, Bucky.
Tak.
Też będę za sobą tęsknił.
- Chodźmy. - Chwalcie mnie jeszcze.
Będzie super być z wami na uczelni.
Wyjazd z Seabrook to nie koniec, tylko początek.
Tęsknię za Addison, szkoda, że jej tu nie ma.
Ja też. Mieliśmy zmienić świat.
Addison!
Wróciłaś!
Myślisz, że przez podróże międzygwiezdne ominę koniec roku?
Ale co z utopią?
Seabrook nią jest.
Ale Seabrook nie jest idealne…
Nie jest, jest chaotyczne, pełne emocji…
I niespodzianek.
Gotowe na zmiany.
„Kiedyś” może być tu już dziś.
Po prostu idealny dom.
Wcale nie płaczę, jestem tylko dumnym statkiem.
Kocham was, dzieciaki.
- Impreza! - Jedziemy!
- Co? - Dawaj, Bonzo!
Tak!
No i kosmici wprowadzają się do Seabrook.
Mimo tego, że nasza społeczność jest silniejsza niż kiedykolwiek
i codziennie przełamujemy kolejne bariery, to przed nami wciąż wiele nauki.
Cokolwiek czeka na nas w przyszłości, będziemy gotowi.
WITAMY WAMPIRY!
Seabrook nie jest idealne,
jest postępowe.
Więc zawsze z radością oczekujemy nieoczekiwanego.
Tak
Zabraniali nam inności Mówili: „Dziwactwa sobie daruj”
Ale jeśli świat ma się zmienić
To my musimy być zmianą
Jesteśmy tak pełni sprzeczności
Że za bardzo sensu to nie ma Ale tak naprawdę, to jest bez znaczenia
Wszyscy się tutaj odnajdą Widzieć was tu jest świetnie
Bo dom jest, gdzie my To ludzie, nie miejsce
Dlatego zawsze bądź sobą Tylko ty możesz sobą być
Nie krępuj się
Daj sobie żyć Bo tak to się zaczęło
Bo liczy się tylko miłość Nieważne kim jesteś
Liczy się tylko miłość
Podzielimy się swoją
Liczy się tylko miłość Wiemy, że też masz jej w sobie sporo
Liczy się tylko miłość Tylko miłość
Noc nadal nasza jest Ale dobrze dzielić się nią z tobą
Gwiazdy lśnią o wiele mocniej Gdy jesteśmy ze sobą
To dziwne uczucie
Dziwnie to jest czuć aż tyle
A jeśli się pokłócimy Zrobimy to w zombiackim stylu
Że co
Teraz liczy się tylko miłość
Liczy się tylko miłość Podzielimy się swoją
Liczy się tylko miłość Wiemy, że też masz jej w sobie sporo
Liczy się tylko miłość
Tylko miłość Liczy się tylko miłość
Najważniejsza jest miłość
- Najważniejsza jest miłość - Tylko i wyłącznie miłość
Tak!
Hej, skarbie.
Pora zaprezentować cheerowanie pośród gwiazd.
Cyk, pyk i nara!
Lecę w kosmos!
Liczy się tylko miłość
Lecę w kosmos, mamusiu!
Liczy się tylko miłość Podzielimy się swoją
Liczy się tylko miłość Wiemy, że też masz jej w sobie sporo
Liczy się tylko miłość
Tylko miłość Liczy się tylko miłość
Tylko miłość
Tylko i wyłącznie miłość
Napisy: Jakub Rezmer