Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dobra, Ray, jesteś więźniem i ochotnikiem eksperymentu medycznego w Pajęczej Głowie.
Nim zaczniemy, potrzebne mi twoje pozwolenie na zaaplikowanie G-46.
- Kroplóweczka? - Potwierdzam.
Ulubiony owoc ducha?
Głuuu-szka.
Bez jaj, dobre.
Co magik powiedział narciarzowi?
Wybierz dowolną nartę.
Jak nazywa się ser, który ma dwa rogi?
Twaróg.
Ray, teraz nie usłyszysz żartów, tylko fakty.
Naprawdę?
W 1994 roku w czasie ludobójstwa w Rwandzie zginęło ponad 800 000 ludzi.
Jesteś skazany…
Jesteś skazany na dożywotnie więzienie
bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Ray, dziękuję. Jesteś wolny, przyjacielu.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NA PODSTAWIE OPOWIADANIA UCIECZKA Z PAJĘCZEJ GŁOWY GEORGE'A SAUNDERSA
OPUBLIKOWANEGO W NEW YORKERZE
DRZWI FRONTOWE
ZAKŁAD KARNY I INSTYTUT BADAWCZY PAJĘCZA GŁOWA
UWAGA: NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Mamy piękny ranek, przyjaciele i sąsiedzi, czas na pobudkę.
Każdy ochotnik programu badawczego w Pajęczej Głowie musi robić, co należy.
Jak zawsze obowiązuje złota zasada:
nie znęcamy się fizycznie ani werbalnie i znaczymy jedzenie w lodówce.
Jeff, zgłoś się w doku na wycieczkę.
Jeff, mamy dziś dla ciebie nową substancję.
- Kroplóweczka? - Jeśli to N-31.
Bardzo śmieszne, N-40. Potwierdź.
Potwierdzam.
Gdy tylko będziesz gotów.
Miluśko.
O rany. Co powiesz na wzmocnienie centrów językowych?
Kroplóweczka?
- Pewnie. - Potwierdź.
Sorki. Tak, potwierdzam.
WERBULATOR
Sorki za spóźnienie.
Imprezka.
Ty psycholu.
- Gdzie byłeś? - Na wycieczce.
No tak, telefon od Emmy.
Nie, testowanie leków.
Chyba N-40.
Biorą na wycieczki wszystkich, oprócz mnie.
Jesteś tu nowa.
Nie taka znowu nowa. Tęsknię za słońcem.
Pomóc ci z…
Nektarynkami i prosciutto?
W czym pomóc? Skończyłam. Spóźniłeś się.
Otwórz buzię.
Smacznego. Zjedz wszystko.
- Tak. - Bardzo dobre.
- Prawda? - Oby dali cię na kitrowanie.
Marnowali twój talent, robiąc cię dozorczynią.
Nie bądź taki pewien. Pucowanie to mój fetysz.
- Dobra. - Hej…
- Zauważyłeś, że my… - Kończymy za siebie zdania?
Miałam powiedzieć, potrzebujemy misek.
Jak było po N-40?
Kwiaty nie rosły…
Były wyrzeźbione. Namalowane.
Opowiedziałbym ci, ale schodzę z…
- Werbulatora. - Tak.
Czujesz, że masz słowo na końcu języka, ale już nigdy go sobie nie przypomnisz?
Tak.
Tępota dodaje ci uroku.
Ale to naprawdę słabe, bo dzisiaj…
chciałem ci coś powiedzieć, Lizzy.
Dobra, mamy czas.
O tak.
Mamy tylko czas.
Dobra.
Skąd o tym wiesz?
Nic o tym nie wiesz.
Podsumowując…
Cudowne.
Piękne.
Dokąd chcesz mnie zabrać?
Może na tę wyspę, na której robią wodę?
Fidżi?
Fidżi.
- Zabiorę cię na Fidżi. - Dzięki.
Potrzebna mi tylko kasa.
Lecimy do Marka na urodziny?
Były we wtorek, ale imprezuje cały tydzień.
- Proszę. - Muszę spytać szefowej.
Bawcie się dobrze. Ja tu zostanę. Dobrze?
- Będę tęsknił. - Ja bardziej!
Możesz prowadzić?
Rozumie się.
Jeff!
MAGAZYN MEDYCZNY NOWEJ ANGLII
Sorry za obsuwę, panie Abnesti.
Może przed emeryturą powiesz do mnie Steve.
Nie spóźniłeś się.
Za to Heather…
O wilku mowa.
Przepraszam.
No dobra.
Wybaczcie. To Jeff, a to Heather.
Czy kiedykolwiek przed tym, jak tu trafiliście, lub w trakcie pobytu
rozmawialiście ze sobą?
- Nie.
Mieliście ze sobą kontakt?
Czy już nie zaprzeczyłam?
Nie.
Co sądzisz?
Kogo pytasz?
Oboje. Zacznijmy od Jeffa.
Miluśka.
Lubisz to słowo, ale pytam, czy jest atrakcyjna.
A sam tego nie widzisz?
Możesz być cicho? Pytam Jeffa. Jak wygląda?
Nie no proszę.
W skali jeden do dziesięć?
Siedem i pół.
Heather?
Jest spoko. Pięć przy dobrych wiatrach.
Podałeś jej środek na szczerość?
Nie, musiałbym spytać.
Po prostu jestem wredna.
W takim razie zmieniam na osiem.
Dobra, Jeff, Heather,
czy zgadzacie się na podanie N-40? Kroplóweczka?
Potwierdzam.
- Tak. - Heather?
Ale jest wkurzająca.
- Potwierdzam. - Dziękuję.
No dalej. Mówić, mówić.
Dobra, zaczyna wyglądać całkiem spoko.
O rany…
Tak, wygląda naprawdę świetnie.
Heather?
Tak samo.
Dawaj Werbulator, niech gadają.
Boże, jaka ona piękna.
Rozmawiajcie ze sobą.
Jesteś… O Boże.
Niesamowity, zachwycający, nie wiem.
Wcześniej tego nie widziałam.
Jesteś najpiękniejszą kobietą, jaką w życiu widziałem.
Dziękuję.
- Tak. - Mógłbym…
- Tak? - Mógłbym…
Co mógłbyś, Jeff?
O tak.
Nagrywamy to?
O tak.
O Boże.
W porządku?
Co was tak śmieszy?
Nic.
Nie sądziłem, że to możliwe.
Co?
Podoba mi się przytulanie.
Dasz mi trochę tego badziewia do domu?
Heather…
Tak?
Kocham cię.
Jasna cholera.
Ja ciebie też.
Pieprzone N-40.
Cholera, dajemy radę.
Lek na miłość.
Gwiazda?
Jeszcze nie.
Bardziej ciekawi nas utrzymujący się efekt.
Wiem, że jesteś dość zajęty, ale obserwuj tych dwoje.
Czy będą później szukać ze sobą kontaktu?
Odczuwać te same emocje, będąc razem?
Komunikacja niewerbalna? Oznaki izopraksizmu?
Naśladownictwa.
Zakochani bezwiednie zachowują się tak samo.
Pocierają twarz, bawią się włosami w tym samym czasie.
Jakby nie mogli się powstrzymać.
Obserwuj Jeffa i Heather.
Chcę wiedzieć, czy miłość…
Czy ta miłość przetrwa?
Moi drodzy, dziękuję wam.
Bardzo dziękuję. Bez was nie dalibyśmy rady.
Uczucie lekkiego niepokoju podczas ustępowania efektów jest naturalne.
Wracacie do punktu wyjścia. Do zobaczenia.
Wracam na kitrowanie?
Wolisz nie wiedzieć.
Razem z laskami z domu opieki zwędziłyśmy ze sklepu losy
i zdrapałyśmy chyba z setkę.
Wyglądało, jakbyśmy miały ziemię pod paznokciami od pracy.
Uważałyśmy, że kradzież nie jest niczym złym.
Nie miałyśmy nic, potrzebowałyśmy tych losów.
Tak.
Raz w Boże Narodzenie jeździłyśmy po okolicy.
Wszyscy byli w kościele.
Wybijałyśmy szyby,
wykradałyśmy prezenty spod choinek…
Proszę.
Co stało się następnego ranka?
Odpakowujemy cudze swetry, a w telewizji Grinch.
O rany.
Scena, w której oddaje prezenty.
- Czułam się fatalnie. - Tak.
Płakałam jak jakaś świruska.
Oślepiła mnie nauką
Dzień dobry, dzieciaki.
Sarah, znasz Jeffa. Jeff, to Sarah.
Mamy dzisiaj napięty grafik.
Szef stoi nam nad głową.
- Więc jeśli… - Potwierdzam.
Dobrze. Potwierdzam.
Nie mogę na to patrzeć.
Na Sarah czy podwójną dawkę?
Sarah na podwójnej dawce.
Każdy jest tu z wyboru.
Czy ona…
Raczej tak.
Tak!
Co tam, Ray?
Ktoś zrobił napis gównem na drzwiach w kiblu.
Ohyda.
Znajdę tego kiblownika. Lepiej, żebyś to nie był ty.
To nie ja.
Szlag. W niczym nie będę tak dobry, jak ty w tym.
- Podoba ci się? - Tak.
Czy istnieje lek na zapomnienie?
Tak, starość.
Nie mogę się doczekać.
Jak się czujesz?
W porządku. Trochę mnie boli.
Ale pewnie w trakcie czułeś się nieźle.
Tak.
Możemy dać ci kremu.
Nie trzeba, dzięki.
Zrób coś dla mnie.
W trakcie nie pozwól dziewczynom dotykać swojego Mobipacka.
I nie dotykaj ich, dobrze?
Wiem, bywa tam gorąco, ale nie wolno ich szturchać,
bo mogą zalać.
Można stracić kontrolę.
Spoko.
Mark?
- Tak? - Zdejmiesz mnie z kitrowania?
Coś nie tak? Problemy z Lizzy?
Nie, po prostu jestem gotowy na zmianę.
Tak. Dobrze.
Dzięki, stary.
Szlag.
O Boże.
Lizzy.
Jest ze Seattle?
Z Prescott w Arizonie.
Widzisz? Jeff wie.
Fajnie, gdy ziomki się poznają.
A właśnie, rano widziałem wyniki.
Twoi Marinersi mają dobrą passę. Zobaczmy potem mecz.
Tak, byłoby świetnie. Z kim grają?
Szlag. Mark, zwróć to.
Jeff, usiądź. Przed nami kolejny długi dzień.
Gdybyś miał dostęp do prasy, wiedziałbyś, że światu potrzeba naszej pomocy.
Mamy dziś dwa pokoje.
Nie zwracaj uwagi na Dave'a.
Lepiej go posłuchaj.
Jeff…
Dobra. Poznajesz je?
Bardzo śmieszne.
Przedstawię ci wybór. Chodzi mi o to.
Widzisz tego pilota?
Możesz przesunąć ten przycisk i Sarah dostanie Darkenfloxxa.
Albo ten przycisk i dostanie go Heather.
Możesz wybrać.
Mają Darkenfloxxa w Mobipackach?
Przepraszam.
Dave, jak się czujesz?
Jestem głodny.
- On jest tym kiblownikiem? - Może.
Coś trzeba zrobić z tym żarciem.
Na czym stanęliśmy? Darkenfloxx.
Mark umieścił go w ich Mobipackach przed tym badaniem.
Czujesz się z tym niekomfortowo?
Trochę.
Dobrze, tak powinno być.
Wiesz tak dobrze jak ja, że to tylko agitator
i nie powoduje trwałych szkód.
Jaka decyzja, Jeff?
Darkenfloxxa dostanie Heather czy Sarah?
Nie umiem powiedzieć.
Nie umiesz czy nie chcesz? Musisz, wiesz o tym.
Jeśli to zrobię, to na chybił trafił.
- Czujesz, że decyzja będzie losowa? - Tak.
Coś ci powiem. Test dotyczy tego,
czy żywisz jeszcze uczucia do tych pań.
Powiedz, co czujesz do Heather i Sarah.
Co czuję?
Może Werbulator?
Nie. To nie tak, że zależy mi na nich obu albo na jednej bardziej niż na drugiej.
Po prostu nie czuję nic do żadnej z nich.
Pamiętam, że coś do nich czułem,
ale teraz to jest bardzo zamglone i minęło.
Skąd więc niechęć do podania Darkenfloxxa?
Bo byłem częścią I-16.
Wiem, jak to jest. Ty też wiesz.
- To… - Tak.
To okropne.
Nie chcę nikomu tego robić.
Nie wiem. To wybór losowy.
Dobra. Coś ci powiem.
Podam Darkenfloxxa Heather. Dobrze?
Albo podam go Sarah.
Dobra, Jeff, przekonałeś mnie.
Dla ciebie to naprawdę wybór losowy.
Wolałbym, żeby żadna go nie dostała.
To jest nas dwóch.
Trzech.
Zobacz, co zrobiłeś.
Dzięki tobie wiemy o wiele więcej o N-40.
Nazwa robocza: Luvactin.
A więc żadna nie dostanie Darkenfloxxa?
Nie dzisiaj.
Ale musimy trochę lepiej zrozumieć N-40.
Na przykład jak długo działa lek.
Jaki jest efekt i dawkowanie.
Dostaliście z Sarah podwójną dawkę,
a twoje uczucia do obu kobiet były takie same.
Czy to nie jest ciekawe?
Tak.
Nie chcę ciągle gadać o Darkenfloxxie,
ale musimy dowiedzieć się więcej o N-40. To może być przełom.
Nasza praca może pomóc milionom ludzi.
Byłeś już zakochany?
Tak.
Miałeś szczęście. Nie każdy umie kochać.
Samotność zabija podobnie jak wypalenie 15 papierosów dziennie.
Sprawdź sobie.
Wyobraź sobie, że niszczymy wszystkie papierosy na świecie.
Wszędzie byliby ludzie, którzy kochają, są kochani, umieją kochać.
A kto tego dokonał?
Gwiazda dla mnie.
I dla twojego nowego kumpla, N-40. Brawa dla nas.
Dziękuję paniom.
Możesz iść, Jeff.
Wszystko gra?
Tak.
Nie wiedzą, że prawie dostały Darkenfloxxa.
Wiem. Rozumiem.
Ale pomyśl. Jeśli mógłbyś skorzystać z naszego produktu
przed twoją zgubną nocą…
Czego pragniesz najbardziej na świecie?
Wrócić.
Chcesz odkupienia.
I w taki sposób je uzyskasz.
Tak, dzięki.
Klopsa?
Pewnie.
Przepraszam.
KONIEC GRY
To nic. I tak jestem w to kiepski.
- Chciałem… - Hej, Jeff.
Wolne piątki.
Szczęściarz.
Pozdrów swoją panią.
Cześć, tu Emma. Zostaw wiadomość albo nie zostawiaj.
Cześć, skarbie, pewnie masz już dość tego, co ci nagrywam,
ale chciałem ci powiedzieć to, co zwykle. Tęsknię za tobą i przepraszam.
Chcę ci powiedzieć coś jeszcze.
Poznałem kogoś. Ma na imię Lizzy.
Trochę przypomina mi ciebie.
Może w końcu przestanę zawracać ci głowę.
To moje ostatnie przeprosiny.
Proszę.
Wesołych świąt, Lizzy.
- Byłaś grzeczną dziewczynką? - To…
To Mikołaj?
Witaj!
Może to poprawi ci humor.
- Wesołych świąt.
Boże.
Ale to nie Boże Narodzenie, prawda?
Jest październik?
- Tylko zgaduję. - Dobra.
Puściłbym kolędę, ale mamy to.
Wiesz co? Zrobię ajerkoniak.
- Tak? - Mikołaj lubi ajerkoniak.
Nie mów jak Mikołaj.
Hej, Rogan.
Spierdalaj.
Nie.
- Nic z tego. - Jeff, spokojnie.
Już wiemy, jak to działa. Wszyscy to widzieliśmy.
To potwierdzone. To nie żaden show erotyczny.
Powiedz im, Rogan.
Nie wiem, o czym ty mówisz. Ale jebać was wszystkich.
- Mógłby sprzedawać kartki z życzeniami. - Słyszałem, kurwa!
Posłuchajcie mnie.
Nigdy nie byłem z…
Bez urazy. Jeśli ty tak, spoko.
To nie moja bajka.
Posłuchaj, Mark, jeszcze nie wydobrzałem.
Prosiłem o krem, ale go nie dostałem.
Więc nie będę tego robił.
Nic z tego. Nie!
Nie. Nie potwierdzę.
Wyluzuj. To nie to, co myślisz. Dziś nie przewidujemy romansów.
Twoja strata.
Ale śmieszne.
To wszystko. Dzięki.
Co to, kurwa, było?
Turniej ping-ponga odbędzie się w sobotę.
Prosimy o kontakt z Rayem.
- Hej, Jeff. - Heather.
To nie pora.
Czy pan Abnesti pytał cię, któremu z nas podać Darkenfloxxa?
- Przedstawił mi ten dylemat… - Heather.
Czy ostatnio uprawiałaś seks z Roganem
i zakochałaś się w nim tak jak we mnie?
- Jeff, proszę cię. - Dokładnie tak było.
- Heather, daj sobie siana. - Tak.
Jeff, co ty wyrabiasz?
Ona szuka siana. Na Werbulatorze wszystko jest dosłowne.
Tak. Dziękuję, Heather. Zamknij za sobą drzwi.
- Dobrze. - Dobra robota.
Wyjdź, proszę. Dziękuję.
- Chryste, Jeff. To… - Tak.
Co się dzieje?
- Każdy pieprzy się z każdym? - Wyrażaj się.
Każdy pieprzy każdego.
- Wyluzuj. - I ma dawać innym Darkenfloxxa.
To eksperyment.
O zasadach decyduje komitet protokolarny.
Chcesz zobaczyć? Patrz.
Masz.
Myślisz, że chcę to robić?
Zamknę drzwi.
Mark, zrozum, stary,
uczestniczyłem już w popieprzonych projektach,
ale ten… Nie wydaje się w porządku.
Jeff, współczuję, ale tylko do pewnego stopnia.
Przez chwilę nie będę przyjacielem i przypomnę ci,
że twoja obecność tutaj
jest karą, ale tak naprawdę to przywilej. Czyż nie?
Zaakceptowano twoją kandydaturę.
Mógłbyś siedzieć ze zwykłymi więźniami
i faktycznie byłbyś ruchany
przez takich jak Rogan.
Wolisz nie wiedzieć, co on zrobił.
Po drugie, polityka otwartych drzwi jest moją dumą.
Mogę odwiedzić ciebie, a ty mnie. W mojej siedzibie i tu, w Pajęczej Głowie.
Żadne więzienie na świecie nie może poszczycić się taką relacją
między dozorcą a więźniem.
Brak krat i strażników jest możliwy tylko przy wzajemnym szacunku.
Jasne? Wzajemnym szacunku. Czy ja ci włażę bez pukania?
- Nie.
To ty też nie właź. Musimy to uszanować, inaczej ja tracę robotę.
Zamknięte drzwi, zamki i jesteśmy jak inni. Rozumiesz?
Tak.
Jezu, czy tu jest tak strasznie?
Pytam, bo naprawdę bardzo się staram.
Jest miluśko.
Jedzenie, ping-pong, automaty do gier,
całkiem spora wolność przemieszczania się.
Przepchnąłem to dla was.
Lekko naruszyłem standardy więzienne.
- Sporo ryzykowałem. - Wiem.
Przed całym szefostwem.
Wesprzyj mnie, Mark.
- Powiedz coś. - On ma rację.
Powinieneś okazać trochę wdzięczności.
Przynajmniej tyle.
Przepraszam.
W porządku? Nie…
Przez tę całą gadkę o Darkenfloxxie robię się nerwowy.
Nie lubię tego i przepraszam.
Ale…
muszę wiedzieć, czy możemy na ciebie liczyć.
Czy w przyszłości uszanujesz naszą umowę?
Cześć, Sarah.
Za tydzień będziemy mieć ostatnią gwiazdę, nie sądzisz?
Mark, uśmiechnij się czasem. Zmieniamy świat.
Tak.
Ty też?
Darkenfloxx jest narzędziem, jasne?
Pomoże nam zrozumieć ważne rzeczy.
W przyszłym tygodniu pozbędziemy się go, obiecuję.
Jasne? No co?
Jeff mówił o leku na zapomnienie.
Musisz odpocząć.
Udanego weekendu, Mark.
Wbij na stały ląd, wycisz się.
Potrzebujesz tego. Ja też.
Skrzydełka, piwo, Skeeball, to, co lubisz.
Skeeball brzmi spoko.
Dobra.
Cześć, Mark.
O ja pierdzielę.
Trudno to opisać bez Werbulatora,
ale nawet twoje najgorsze samopoczucie pomnożone przez dziesięć
nie zbliży się do tego, o czym mówię.
Czułem się, jakbym się palił.
Żałowałem, że się nie palę.
Podpaliłbym się, żeby tylko to przerwać. To było straszne.
Podadzą komuś ten Darkenfloxx?
Nie tym razem.
To dobrze.
Jezu, ty się trzęsiesz.
Jesteś dobrą osobą.
Wiem od Marka, że poprosiłeś o zdjęcie z kitrowania.
Nie chciałeś być blisko mnie, prawda?
To z powodu…
Emmy?
Tak.
Nie, ona…
ułożyła sobie życie.
Pomaga mi to, że słyszę jej głos.
Oczywiście, rozumiem.
To miejsce miesza ludziom w głowach.
Testują na mnie o wiele dziwniejsze substancje niż zwykle.
Ostatnio było bardzo ciężko.
Czasem nie pamiętam, kim byłem, zanim się tu znalazłem.
Ale, Lizzy…
Gdy jestem z tobą…
to jedyny moment, gdy naprawdę czuję się sobą.
Ręce do góry, Mark. Dobrze.
Mam świetny pomysł na G-46.
Tak? Na Laffodil?
Tak, sprzedaż do klubów komediowych.
Kiepski pomysł, Mark. Bez urazy.
Czuję się urażony.
Co ja ci powtarzam?
Nie wiem: „Cicho, Mark”?
Powtarzam, żebyś miał ambitne plany.
Patrzysz na świat przez niedobre okulary.
To dziwne. Nie bądź dziwny.
O której zaczynamy?
Za dziesięć minut.
Podasz mi coś? Mamy czas.
No dawaj.
- Dwa? - Daj trzy.
Pamiętaj, co najmniej 12 godzin przerwy.
Znam harmonogram dawkowania. Dziękuję.
No mów. Wiem, że chcesz to powiedzieć.
Dawaj.
Ty jak nikt inny…
Powinienem rozumieć ryzyko? Właśnie to chcę zrobić.
- Możemy je ocenić, nie podejmując go. - Tak?
Ktoś musi odpowiadać za te produkty. Nie pomyślałeś o tym?
Życie tam nie jest takie jak tu. Jest popieprzone.
Poza naszą kontrolą. Wytyczamy nowe szlaki.
A kiedy jedna z naszych mieszanek okaże się niewypałem,
jeden z nas musi stanąć przed osieroconym bliskim,
Mikiem Wallace'em lub sądem i wziąć odpowiedzialność.
Za to, co stworzyliśmy i sprzedaliśmy. Czy będziesz to ty?
Nie, raczej ten, kto powie:
„Macie rację, ja to wspieram. Sam to brałem”.
Mike Wallace zmarł.
Serio? Ciężko nadążyć. No to Ed Bradley.
Też nie żyje.
Morley Safer?
Szlag. Lepiej założyć, że ktoś nie żyje, i się pomylić.
Kiedy mnie zatrudniłeś…
Byłeś przeciwko. Pamiętam.
Jeff, jak się masz?
- Hej. - Sorki, nie chciałem…
Spoko. Następnym razem daj znać.
Jasne.
Możemy?
Nagroda Nobla sama się nie zdobędzie.
Mark?
Odświeżę się, zaraz będę.
Cholera.
- Czy Heather… - Już idzie.
Ładnym za wiele się wybacza.
Wiem, bo sam czasem z tego korzystam.
Heather, dziękujemy, że jesteś. Daj nam chwilę.
Jeff, zacznę od przeprosin.
Nie powinienem był tak wchodzić.
Nie o to chodzi.
Pamiętasz, jak cię spytałem,
komu podać Darkenfloxxa, a ty odparłeś, że żadnej?
Tak.
Mnie to wystarczyło, ale komitetowi protokolarnemu nie.
Trzech Jeźdźców Osobowości Analnej.
Nie są przekonani, że nie czujesz nic
do Heather i Sarah.
Zatem dziś jesteśmy zmuszeni do wykonania testu potwierdzającego.
Tym razem przez komitet protokolarny. Mark.
Nie zadam ci pytania o podanie Darkenfloxxa,
gdyż Protcom uznał, że to zbyt subiektywne.
Podamy dziewczynie Darkenfloxxa i sprawdzimy twoją reakcję.
Dostaniesz Werbulator.
Ma odpowiednią ilość w Mobipacku?
Tak. Poza tym już ci to mówiłem.
A Heather?
Stałeś przy mnie i patrzyłeś, Steve.
To prawda, Mark.
Wybacz, jesteśmy dziś trochę spięci.
To ciężki dzień. Żaden z nas nie czuje się z tym dobrze.
Nie podawajcie Darkenfloxxa Heather.
Dobry początek.
Bo ją kochasz? Czujesz do niej miłość?
Nie, już ci mówiłem.
Tak, i ja się zgodziłem, ale czy to test na to, czego my chcemy?
Niezupełnie.
Chodzi o to, żebyśmy nagrali to, co mówisz,
obserwując Heather pod wpływem Darkenfloxxa przez pięć minut.
Jeden pięciominutowy test.
Podajemy Werbulator.
Kroplóweczka, Jeff?
No już, Jeff. To jak komplement. Wybraliśmy Rogana?
Boisz się Rogana.
Tak, Rogan może zabić paczką chusteczek.
Nie, twój poziom elokwencji jest bardziej współmierny do naszych potrzeb.
Kroplóweczka?
Znasz w ogóle przeszłość Heather?
Nie, bo prawo zabrania.
Czy były tam whisky, gangi, ojcobójstwo? Nie zdradzę.
Mogę jedynie zasugerować, że jej przeszłość to nie pies Lassie,
rodzinne rozmowy o Biblii i babcia z szydełkiem.
Sugeruję…
Mark, pusty.
Sugeruję, że gdybyś znał jej przeszłość,
to sprawianie, że czuje dyskomfort, mogłoby przestać wydawać się
najgorszym pomysłem pod słońcem.
Nie wiem.
Czy ja jestem potworem?
Pamiętam o waszych urodzinach?
Kto cię raz zabrał na hydroplan?
- Ty. - Tak. Pamiętasz epidemię grzybicy stóp?
Dostałeś wysypki.
Kto pospieszył wykupić twoją receptę
i zapłacił za leki z własnej kieszeni?
- To było miluśkie. - Tak.
- To nieprofesjonalne mówić o tym teraz. - To co mam ci powiedzieć?
Że na szali są wolne piątki?
Staram się pomóc, panie Abnesti.
Steve!
Może mógłbyś tam zadzwonić?
Dobrze.
Spróbuję. Zaraz wracam.
Lizzy.
Panie Abnesti.
Jest tu gdzieś mój ojciec?
Żart. Odszedł, jak miałem osiem lat.
O kurczę. Przykro mi.
Cieszymy się, że tu jesteś,
nie tylko dlatego, że świetnie gotujesz.
Na festiwalu barbecue zdobyłaś trzy razy nagrodę za najlepiej przyrządzony mostek?
Skąd pan to wie?
To moja praca.
Mostek jest dla mnie zawsze za żylasty, ale…
Dobra.
Dostałaś te miedziane garnki?
- Właśnie chciałam podziękować. - Nie trzeba.
Jesteś tu bardzo mile widziana.
- Choć tyle mogłem zrobić. - Dziękuję.
W sumie to poczułem się przy tobie…
trochę głupio.
- Głupio? - Tak.
Dostajesz czyjeś akta
i masz jakiś wstępny osąd, choć wiesz,
że stało za tym wiele różnych okoliczności.
A jednak oceniasz.
Czy jeszcze ktoś tutaj wie?
Nie. To nasz mały sekret.
Tak.
Dobra. Tysiąc miedzianych garnków za taką kawę.
A może wycieczka? Słoneczna dziewczyno z Arizony?
Cześć, Jeff.
Wybacz, stary.
Niestety komitet był stanowczy.
Nalegali, żeby prowadzić testy zgodnie z grafikiem.
W przeciwnym razie usuną cię z programu i wyślą z powrotem do paki.
Musisz potwierdzić, Jeff.
Zapytam po raz ostatni. Kroplóweczka?
Tak, potwierdzam.
Dziękuję.
Heather, witam ponownie.
Dzień dobry, ponownie.
Kroplóweczka?
Potwierdzam.
Dobra, Mark.
Nie podoba mi się to.
Boli.
Co ze mną nie tak?
- Nic ci nie będzie. - Szlag.
Jeff, mów dużo i szczegółowo. Niech to nie pójdzie na marne.
Heather zwymiotowała.
Jest w stanie wysokiej awersji.
Co stało się najpierw?
Zaczęła płakać.
Nie wie, co się z nią dzieje.
Płacze głośniej. Nie może usiedzieć na miejscu.
A ty co czujesz?
- Melancholię. Winę. - Nie, proszę.
Mów dalej.
Nie, nie.
Myślę o tym, że Heather była dzieckiem.
Była kochana przez matkę i ojca,
którzy nie sądzili, że pewnego dnia zrobi coś złego.
Coś, co na zawsze oddzieli ją od miłości.
Dobrze, kontynuuj.
Pozbawi ją radości i spowoduje niewypowiedziany smutek.
Kochasz ją?
Pomocy! Proszę!
Nie.
Zaczekaj, Jeff.
Mark, jakieś pozostałości miłości romantycznej w uwagach Jeffa?
- Brak. - Świetnie.
Tylko zwyczajne ludzkie uczucia.
Fantastycznie.
Steve.
Chyba ją zalewa.
Przerwij to!
Przerwij.
Już to zrobiłem. Efekty nie…
Więcej czerwonego.
To dla niej katusze.
- Przerwij. - Próbuję. Nie działa.
Heather, posłuchaj. Usiądź i nie ruszaj się, to rozkaz.
Odwalcie się ode mnie!
No bez jaj.
Co to, do ciężkiej cholery?
Chryste.
Jest problem. Idź tam.
Cholera.
Niszczy wszystko w swoim zasięgu.
Siadaj. To rozkaz.
Odpowiadam za to.
Odpierdolcie się ode mnie!
Umożliwiłem…
Heather, oddychaj głęboko i wszystko będzie dobrze, jasne?
Uspokój się.
Dobra.
Cholera.
Boże.
Cholera!
O Boże.
O cholera.
Niech to szlag, Mark.
Nie wyczuwam tętna.
Co z tobą? Mówiłem, żebyś przerwał.
Co? Przerwałem.
- Zapomnij… - Mówiłem, że tak będzie.
Nie zareagowała na mój bezpośredni rozkaz.
Pieprzysz.
Boisz się popełnić… Mówiłem ci…
Daję instrukcję, to rób, co mówię!
FIRMA ABNESTI
„Firma Abnesti”?
Steve, ostrzegałem cię.
To jego firma.
- Mówiłem ci. - Nie obwiniaj mnie!
Nie słuchałeś, mówiłem ci. To twoja wina.
Mówiłem ci.
- Nie dajesz mi… - Pamiętasz to?
„Bingo”?
To nie moja jedyna praca.
N-40.
Zgadzacie się na podanie N-40? Kroplóweczka?
Potwierdzam.
Jak to mogło…
Widzisz tego pilota?
Możesz przesunąć ten guzik i Sarah dostanie Darkenfloxxa.
I-16.
Co, u diabła?
- Dokąd idziesz? - Cicho, Mark.
B-6.
Wiem, bywa tam gorąco, ale nie wolno ich szturchać,
bo mogą zalać.
To nie twoja wina.
Nie twoja wina.
To zaszło za daleko. Zgłośmy to.
Dorośnij. Nie zachowuj się, jakbyśmy przesadzili.
O to powinieneś był martwić się dawno temu.
Jeśli ktoś się dowie o Heather,
to nas zamkną.
Moje osiągnięcia będą stracone.
I nie myśl, że wezmą się tylko za mnie. Ty też za to bekniesz.
Tak.
Przepraszam.
To było straszne.
Ale co ci zawsze powtarzam?
Pod naciskiem formują się diamenty.
Tak.
Będzie dobrze, jasne?
Podwoimy nasze wysiłki.
Dokończymy test B-6 i zmienimy świat.
A Heather? Zginęła w najlepszej sprawie.
W porządku?
W porządku.
Jesteś pewien?
- Tak. - Tak?
- W porządku. - Na pewno?
No i nareszcie.
Idź, odpocznij trochę.
Zrób coś, co pozwoli ci zapomnieć.
Czy ona nie żyje?
Bywało z nią lepiej.
To nie fair. Tak, nie żyje.
To są badania naukowe, Jeff.
Musimy badać nieznane,
z czego wynika nieprzewidywalne.
- Nie mogliśmy tego przewidzieć. - Wiem.
Ten twój ton głosu, Jeff,
który doskonale rozumiem.
Ale bądź sprawiedliwy. Myślisz, że mnie się to podobało?
Skąd. Ja też jestem człowiekiem.
Mam uczucia i nikt nie jest tym bardziej załamany niż ja.
Ale na dłuższą metę nasza praca pomoże ulżyć cierpieniu,
będzie ocalać życie wielu osobom.
Sprawimy, że świat stanie się lepszy.
Czyżby?
Tak, Jeff.
Powinieneś być dumny.
Nie smuć się, spisałeś się znakomicie.
Wszyscy się spisaliśmy. A zwłaszcza Heather.
Aż do momentu, kiedy…
To nie był jej najlepszy moment,
ale wcześniej radziła sobie świetnie
i nigdy nie zostanie zapomniana.
Co?
To trudne.
Tak.
Podać ci coś na regulację emocji?
Przysięgam, to G-46 jest zajebiste.
Tak.
Świata może nie zmieni, ale daje czadu.
Bez dwóch zdań.
Nie ma szans na jedną smutną myśl.
- Twoje najgorsze wspomnienie? - Co?
Wybacz, to głupie pytanie.
Moje to…
jak miałem osiem lat
i tata powiedział, że zabiera mnie na letni obóz.
Strasznie się ucieszyłem.
Zawiózł mnie tam i okazało się, że to nie był letni obóz,
tylko opieka zastępcza.
Nigdy go już nie widziałem.
O Boże.
Ja też się śmieję.
To straszne, stary.
Wydaje się śmieszne. Sam spróbuj.
Nigdy nie wrócił.
Nigdy, nawet na weekend.
Przykro mi to słyszeć, stary.
Cholera.
Za silna dawka.
Boże.
Spójrz na nas.
Jeff i Steve.
Spędzają razem czas.
Kumple.
Co?
Jesteśmy tu razem.
Podziwiamy widok. Jak prawdziwi kumple.
Możesz… No wiesz…
Ty możesz stąd wyjść w każdej chwili.
Ja nie mogę.
Ja też już nie mogę.
Co cię tu trzyma?
To samo, co ciebie, oraz każda moja decyzja.
Każda, która doprowadziła mnie do tego miejsca.
To moja jedyna miłość, Jeff.
A kiedy się zakochasz, to trudno się odkochać.
Dobra.
Jeff i Steve…
utknęli na letnim obozie.
Za Jeffa i Steve'a, mało się różnią.
Zabierzcie to ode mnie!
Lizzy, oddychaj głęboko. Wszystko będzie dobrze.
Proszę!
Możesz nam powiedzieć, czego się tak boisz?
Weźcie to gówno!
Werbulator nic nie pomaga.
Tak.
To jest dobre.
Fobika.
Proszę, przestańcie!
Po niej ludzie boją się tego, co dla nich złe.
Na przykład glutenu?
Tak. Albo zbytniego myślenia.
Zabierzcie to, kurwa, ode mnie!
Martwię się stresem pourazowym.
Z powodu zszywacza?
Lizzy? To tylko zszywacz.
Przestańcie!
Mamy przerwać?
Steve, przerywamy?
Tak, w porządku.
Najgorszy. Zdecydowanie.
Jak się teraz czujesz?
Nie boję się. Tylko…
Wstydzisz się?
Nie cierpię tego uczucia.
Przy tobie nie mogłem go znieść. Więc odpuściłem kitrowanie.
Wszystkie te lata spędzone w więzieniu.
Przychodzę tutaj i myślę…
Czy tu rzeczywiście jest o wiele lepiej?
Wolałabym, żeby mnie pobili.
Nie chcę się bać przeklętego zszywacza.
Czemu my się na to zgadzamy?
Potwierdzam.
I po co to? Żeby mieć przepustkę?
Sypialnię? Pieprzone garnki z miedzi?
Cały czas się zgadzałeś. Czemu?
Chyba czułem, że na to zasługuję.
To chciałem ci powiedzieć, Lizzy.
Tak. Chyba pojadę z nimi.
- Zaczekaj. - Nie może żyć beze mnie.
Możesz prowadzić?
Rozumie się.
Jeff!
Emma. Kochanie.
Emma! No już.
Cześć, skarbie, pewnie masz już dość tego, co ci nagrywam,
ale chciałem ci powiedzieć to, co zwykle. Tęsknię za tobą…
i przepraszam.
Skrzynka tego klienta jest pełna.
Nie możemy dostarczyć nowej wiadomości.
Bardzo mi przykro.
Dwa nieumyślne zabójstwa.
Nie licząc Heather.
Nie rób sobie tego.
To nie twoja wina.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś.
Nie.
Powiedziałem: potwierdzam.
I nawet nie wiem dlaczego.
Jesteś dobrą duszą.
Jesteśmy źli. Bardzo źli.
Jeśli to ma jakieś znaczenie, jesteśmy tu najmniej źli.
Skąd to przekonanie?
Słyszy się to i owo.
Słyszy się?
Tak. Znasz Raya?
Po czterech odsiadkach za narkotyki poszedł na odwyk,
a potem na tak zwane odświeżenie odwyku,
gdzie trafiają osoby tak niepodatne na odwyk,
że on nie działa.
Ale na to też był niepodatny, bo doszło do czegoś poważnego.
Do potrójnego morderstwa.
Zginął jego diler, siostra dilera i chłopak siostry dilera.
Ja pierniczę.
Znasz Rogana?
- Napakowanego Rogana? - Tak.
- Kto go nie zna? - Pojechał do domu.
Zobaczył, że dziewczyna go zdradza i wyrzucił ją z ósmego piętra.
O cholera.
Nie przeżyła.
Obłęd.
Nie rozumiem tego.
Jak to możliwe?
- Co? - Skoro jesteśmy tacy źli, gdzie jest zło?
Długo się nie kładziecie.
Tak.
Dzień bez diety.
Jeff, musimy przemyśleć korzystanie z miski do kitrowania z powodu…
Kiblownika.
Tak. Miłego wieczoru.
Wzajemnie.
Bingo.
Tak.
Dobra. Rozumiem.
Dziękuję.
Jeff, dzięki, że jesteś. Jak się czujesz?
Dobrze.
To świetnie. Posłuchaj, to łamie mi serce.
Ale Protcom nalega na ostatni test w celu ustalenia punktu odniesienia.
Musimy…
Musisz podać Darkenfloxxa komuś, z kim nigdy nie dzieliłeś N-40.
Komu?
Właśnie to łamie mi serce, Jeff. Naprawdę.
Mark, możesz?
Nie. Przepraszam, nie mogę tego zrobić.
Oczywiście, że możesz.
To ostatni raz, kiedy podajemy Darkenfloxxa.
Lizzy nie zasłużyła sobie na to.
Tym razem nic się nie stanie. Słowo.
Nie słuchasz mnie.
Jeff, nie brzmisz jak facet, który tu przyjechał.
Tamten zrobiłby wszystko, by naprawić swoje zło.
Zamkniesz się wreszcie?
Nie zrobię tego.
Spokojnie.
Może prześpijmy się z tym, co?
Rano wszystko wydaje się lepsze.
Jasne.
Pamiętaj, to, co zrobiłeś, nie musi się już nikomu przydarzyć.
Dzięki tym lekom znikną miejsca jak to.
Nie będzie szkód ani skrzywdzonych ludzi.
Tylko ty możesz sprawić, że nie będzie już takich jak ty.
Podwój mu dawkę.
Wiem, że się szarpiesz, ale to ci pomoże.
Co jest w tym czerwonym?
Przepraszam.
To tylko zabawka.
Czerwone to placebo. Dajemy to…
Przestań.
Po prostu przestań.
Nie ma żadnego komitetu protokolarnego.
To jego firma.
Widziałem papier firmowy.
Firma Abnesti.
To on tu rządzi
i nazywa leki według pieprzonych kart do Bingo.
Czemu pracujesz w takim miejscu?
Cała ta gadka o N-40 to zwykłe pieprzenie.
Abnesti ma gdzieś miłość.
Zależy mu na czerwonym.
B-6.
Jak możesz brać w tym udział?
Mógłbyś pracować wszędzie.
Czemu tutaj? Czemu z nim?
Nie ma wielu geniuszy.
Obiecał mi, że zmienimy świat.
Chciałem pomagać ludziom.
Nadal możesz to robić.
Jeff, bohaterze dnia.
Liczę, że się przespałeś i przemyślałeś sprawę.
Możesz zająć miejsce kierowcy.
Marka dziś nie ma.
Ma katar czy coś w ten deseń.
Milenialsi, co?
Sorry, to niesprawiedliwe określenie.
Gdy się nad tym zastanowić, ktoś arbitralnie decyduje,
że wszyscy urodzeni między tą a tą datą są tacy sami.
Coś jak horoskop, tyle że głupszy.
Różnisz się od Marka.
Tego nie wiem.
Przez niego to przemyślałem.
Wybaczę mu ten katarek.
W każdym razie ty, ja i Lizzy to razem trzy osoby.
Jak się masz, Lizzy?
Brakuje mi witaminy D.
Niedługo dostaniesz trochę słońca.
Dobra, Jeff.
Rano wypełniłem ampułki Lizzy resztką Darkenfloxxa.
Resztę wyrzuciłem. Nie ma.
Pozostawimy to już za sobą na dobre?
Dobra. Do roboty.
Lizzy? Kroplóweczka?
Tak, potwierdzam.
Jeff, podaj Lizzy Darkenfloxxa.
Wybacz.
Odpowiedź nadal brzmi: nie.
Och, Jeff.
Kurwa!
Z czym się mierzymy, Jeff?
Wydaje ci się, że ją kochasz? Nawet jej nie znasz!
Naprawdę ludzie tutaj podejmują bardzo złe decyzje.
Może się trochę pozwierzamy?
Lizzy, powiesz Jeffowi, za co tu jesteś?
- Nieważne. - Na tym polega miłość.
Na wzajemnym poznawaniu. Poznajmy się.
Już mi powiedziała.
- Serio? - Napad. Wielka mi rzecz.
Naprawdę? To mu powiedziałeś, Lizzy?
Przyszłemu ojcu twoich dzieci?
Zasłużył na prawdę. Powiedz mu. No już.
- Nie musisz. - No dalej. Powiedz mu.
Powiedz mu, Lizzy.
Nie? To ja to zrobię.
Spoko. Mam tu twoje akta. Zobaczmy.
Tak? Co tu piszą o Lizzy?
- Poznajcie się. - Nie musisz.
- Wiem, co zrobiłam. - Elizabeth Dianne Harris.
Urodzona w Prescott w Arizonie.
- Wychowanka domu opieki… - Nie. Wiem, kim jestem.
Wiem to! Jestem matką, która zabiła swoje dziecko!
Tym jestem, Jeff.
Matką, która zapomniała o córeczce i zostawiła ją
latem w aucie na parkingu przed sklepem na trzy godziny.
Poszłam do pracy.
Narażenie na niebezpieczeństwo i zabójstwo
mojej dziewięciomiesięcznej córki.
Mojej własnej…
Krew z mojej krwi.
Nie wiem, co to za popieprzony eksperyment,
ale po prostu zróbmy to, co on ci tam każe.
Im szybciej będziemy mieć to za sobą, tym lepiej.
No dalej. Nic mi nie będzie.
Nic mi nie będzie.
Nie ma większego bólu,
niż budzić się co rano bez niej. Rozumiesz?
Wiem, że myślisz, że mnie kochasz,
ale wszystko, co warto było we mnie kochać, umarło wraz z nią.
No więc zrób to. Podaj mi to.
No już, do cholery.
Dawaj! Rób swoje, do jasnej cholery, Jeff!
No już!
Daj mi to.
Proszę.
Przepraszam.
Co cię tak bawi?
Nie…
Ona tam, ta cała sytuacja,
ty z tą komórką, to, że wszyscy są tacy poważni.
Czy tylko mnie to bawi?
Tak.
FOBIKA
Tylko ciebie.
Mark nie jest chory, co?
- Daj mi to. - Nie.
Przestań. Zaczynam się bać.
Przestań. Nie krzywdź mnie.
Nie rób mi krzywdy. Dobra?
O kurwa.
Boże…
Mark napełnił mój Mobipack.
Zgadza się. Opróżnił mój Mobipack i podał ci Darkenfloxxa.
Za chwilę będzie tu z policją.
Jak on mógł?
On i ja… Ty i ja byliśmy…
Przerwij to!
- Podać ci coś? - Zatrzymaj to!
Na regulację emocji?
To były twoje pierwsze słowa.
Potrzebowałeś potwierdzenia do najważniejszego badania.
- I co odpowiedzieliśmy? - Tak!
Na co się zgodziliśmy?
Co pozwoliliśmy sobie aplikować każdego dnia?
B-6.
Po tym nie jesteś głodny czy napalony.
Po tym robisz, co ci mówią.
„Śmiej się, nie śmiej się. Jedz, nie jedz. Pieprz się, nie pieprz się!”
Nie testowałeś tamtych leków. Testowałeś B-6.
Tak. Przepraszam.
Przepraszam.
Jak byś go nazwał?
W porządku.
Jak zamierzałeś go nazwać?
O-B-D-X.
Obediex.
I działał.
Mogłeś żyć wśród zabójców, ale nadal nie dostał gwiazdy. Dlaczego?
B-6 miał być doskonały.
Celem nie było posłuszeństwo.
Lecz posłuszeństwo absolutne, bez wyjątków.
Chcieliśmy wiedzieć, czy posłuchasz polecenia,
które byłoby sprzeczne z twoimi najgłębszymi wartościami i emocjami.
Czy zrobisz coś absolutnie wbrew sobie.
Zranisz kogoś, kogo kochasz.
B-6 mógłby zmusić cię do powtórzenia tego, czego żałowałeś.
Zranienia kogoś, kto był ci drogi.
Mógłby skłonić każdego do wszystkiego.
Ufałem ci.
My ufaliśmy ci, powierzając ci nasze życie!
Kazałeś nam sobie wzajemnie wyrządzać różne rzeczy
i myśleć, że to nasza decyzja, a była twoja.
Odebrałeś nam naszą…
Waszą wolną wolę?
Boże. Dokąd cię ona doprowadziła?
Nie widzisz tego?
Świat pełen ludzi, którzy robią, co im się każe.
Sprzedawalibyśmy pokój i harmonię.
Zdolność zmuszania ludzi do działania w imię wyższego dobra.
Do robienia nie tego, co chcą, ale co powinni.
Nie byłoby wypadków po pijanemu. Mężów zabijających żony.
Dzieci na letnim obozie.
Ale czy to ważne? B-6 to porażka.
Powiedz światu, co zrobiłeś Heather.
Poszedłbym do więzienia, to by mnie zrujnowało.
Wszystko, co zbudowałem. Poszedłbym siedzieć.
Jeff i Steve. Tak mało się różnią.
Tak.
Co cię tak śmieszy?
Od siedmiu miesięcy jesteś wolny.
Apelacja Lizzy spotkała się z przychylnością.
Lizzy jest wolna od tygodnia.
Ona stąd wychodzi.
Dzisiaj.
Otwórz drzwi frontowe.
Dopilnuję, żebyś nigdy więcej nikomu tego nie zrobił.
Daj mi nóż.
Mówię, daj mi go.
Dlaczego?
Bo ja tak mówię, Steve,
i poza tym podałem ci tyle B-6, że mógłbym ujarzmić lwa.
To naprawdę działa?
Nie wtedy, gdy każesz komuś zabić jedyne, co kocha.
Umiem to od ciebie.
Podałem Lizzy Darkenfloxxa. Cztery ampułki.
Już dobrze.
Dobrze.
Przepraszam.
Za co?
Że kłamałam.
Lizzy, kocham cię.
Nic tego nie zmieni.
Przyjaciele i sąsiedzi,
przepraszam, że przerywam, podając taką niemiłą wiadomość.
Mamy próbę ucieczki.
Większość z was zna Jeffa i Lizzy.
Większość z was ich zna
i głęboko zasmuca mnie fakt, że wprowadzili oni w błąd władze,
które właśnie tu jadą.
Mówiłem, że to oznacza koniec programu
i wygodnego życia, które on nam zapewnia, ale nie słuchali.
O nie.
Czy kogoś z was ucieszyłby powrót do więzienia?
Co byście zrobili, by temu zapobiec
i ochronić szlachetną misję…
Kurwa!
…której poświęciliśmy życie?
Kurwa jego mać!
Zatrzymajcie Jeffa i Lizzy, nie dla mnie, ale dla siebie.
ALARM ZBLIŻENIOWY
Kurwa!
Kiblownik?
Wiedziałem, że to ty.
Tam są!
No już, łapać ich. Szybko!
Chwila, Dave.
Mam klucz do spiżarni.
Jest tam żarcie na pół roku.
Super. Dzięki.
Alfa Whisky Delta, kieruję się na północ.
Alfa Whisky Delta, wysokość 2000 stóp,
kierunek wschód, kurs na zero…
Przepraszam.
Zero, dziewięć, zero…
Kierunek zero…
Alfa Whisky Delta, nie zrozumiałem. Potrzebujesz pomocy?
Spieprzaj ze swoją pomocą.
Spieprzaj ze swoją pomocą!
POLICJA
Alfa Whisky Delta, potwierdź zamiary.
Lecisz na północny zachód, 315,
schodząc poniżej 500 stóp. Przyjąłeś?
Ścieżka schodzenia. Ciągnij w górę.
Ale pięknie.
Ścieżka schodzenia. Ciągnij w górę.
Miluśkie słońce.
Szkoda, że nie ma leku, żeby sobie wybaczyć.
Zażywasz go i wszystko zaczyna się od nowa.
Traktowałeś dobrze wszystkich, których kochałeś.
Traktowałeś ich cudownie i czujesz, że wszystko jest przed tobą.
Wspaniałe życie, wszystkie jego przyjemności.
Miłość, jaką możesz dać, dobro, jakie możesz uczynić.
Ale nie ma takiego leku.
Więc musimy radzić sobie sami.
Napisy: Dorota Nowakówna