1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:12,303 --> 00:00:14,057
‎(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

4
00:00:19,645 --> 00:00:20,647
‎(สดจากบรูกลิน)

5
00:00:30,113 --> 00:00:31,782
‎พวกคุณอยากรู้ความลับไหม

6
00:00:31,865 --> 00:00:32,783
‎อยาก

7
00:00:32,867 --> 00:00:35,537
‎ตลอดสี่ปีภรรยาที่ผมไม่ท้องสักที

8
00:00:36,453 --> 00:00:38,038
‎เป็นความผิดของผมเอง

9
00:00:38,957 --> 00:00:42,000
‎ความลับนี้ฆ่าผมทั้งเป็นมาหลายปี

10
00:00:42,083 --> 00:00:43,460
‎ผมทำรายการเดอะเดลี่ โชว์

11
00:00:44,127 --> 00:00:47,840
‎ทุกวันเทรเวอร์ โนอาห์
‎จะเดินมาพร้อมลักยิ้มที่น่ารัก

12
00:00:48,465 --> 00:00:50,342
‎"ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง"

13
00:00:51,302 --> 00:00:52,553
‎"นายกับบีน่าเป็นไง"

14
00:00:52,637 --> 00:00:54,930
‎"พวกนายเหมือน
‎บาร์บี้กับเคนฉบับอินเดีย"

15
00:00:55,932 --> 00:00:57,683
‎ผมตอบว่า "ฉันรู้"

16
00:00:58,600 --> 00:01:00,268
‎และเช่นเดียวกับเคน

17
00:01:05,315 --> 00:01:07,192
‎ชิ้นส่วนของผมใช้งานไม่ได้

18
00:01:08,735 --> 00:01:11,738
‎รู้ไหมว่ารู้สึกยังไง
‎ที่เป็นผู้ชายที่ไข่ใช้การไม่ได้

19
00:01:12,907 --> 00:01:14,617
‎มันน่าอายมาก

20
00:01:14,700 --> 00:01:17,662
‎ผมรู้สึกเหมือนโดนโกหกมาทั้งชีวิต

21
00:01:17,743 --> 00:01:22,082
‎ตอนกำลังโตพวกเขาบอกว่า
‎อสุจิของผมมีกัมมันตรังสี

22
00:01:22,165 --> 00:01:23,792
‎จำเพศศึกษาได้ไหม

23
00:01:24,793 --> 00:01:27,963
‎จำได้ไหมว่า
‎พวกเขาทำให้เด็กหนุ่มๆ อย่างเรากลัว

24
00:01:29,132 --> 00:01:32,050
‎ผมนั่งๆ อยู่เช้าวันหนึ่ง
‎ครูเลตติงตันพุ่งตัวเข้ามา

25
00:01:32,133 --> 00:01:33,887
‎"ระวังนะหนุ่มๆ"

26
00:01:34,928 --> 00:01:37,513
‎"น้ำหล่อลื่นของพวกเธอ
‎จะทำให้ผู้หญิงท้อง"

27
00:01:39,683 --> 00:01:42,937
‎"อย่ามองหน้าใคร"

28
00:01:43,020 --> 00:01:47,232
‎"น้ำหล่อลื่นของพวกเธอ
‎จะทำให้ผู้หญิงท้อง"

29
00:01:47,317 --> 00:01:51,612
‎"ฮาซัน น้ำที่หลั่งก่อนอสุจิ
‎สร้างชีวิตได้นะ"

30
00:01:51,695 --> 00:01:53,697
‎ผมตอบว่า "ครูเลตติงตัน ผมเก้าขวบ"

31
00:01:55,032 --> 00:01:56,033
‎"น่ากลัวมากเลย"

32
00:01:56,158 --> 00:01:57,702
‎"ดี"

33
00:01:58,327 --> 00:02:00,287
‎"เราดูวิธีการคลอดลูกกันเถอะ"

34
00:02:00,370 --> 00:02:03,040
‎คุณตอบว่า "ไม่นะ"

35
00:02:03,165 --> 00:02:06,502
‎"พ่อแม่ฉันเซ็นอนุญาต
‎ให้ดูได้ไงเนี่ย"

36
00:02:10,588 --> 00:02:12,758
‎คนที่กำลังเผชิญกับปัญหาการตั้งครรภ์

37
00:02:12,842 --> 00:02:14,593
‎คุณรู้ว่ามันทำให้ความสัมพันธ์

38
00:02:15,593 --> 00:02:17,428
‎ตึงเครียดอย่างมากใช่ไหม

39
00:02:18,138 --> 00:02:21,767
‎ผมกับบีน่า เราคุย
‎เรื่องหนักๆ นี่กันจนดึกดื่น

40
00:02:22,768 --> 00:02:24,978
‎แบบว่า "มันจะเกิดขึ้นกับเราใช่ไหม"

41
00:02:25,897 --> 00:02:27,563
‎"เราจะมีลูกกันได้ไหม"

42
00:02:28,815 --> 00:02:30,777
‎แล้วผมก็ว่า "รับเด็กมาเลี้ยงไหม"

43
00:02:31,943 --> 00:02:35,697
‎"เรารับเด็กผิวขาว
‎มาเบ่งใส่พวกมันดีไหม"

44
00:02:37,992 --> 00:02:40,827
‎ทำให้ทุกคนเห็นว่าเราทำได้ นึกออกไหม

45
00:02:41,412 --> 00:02:44,207
‎ทำแบบแอนเจลีนา โจลีแต่กลับขั้ว

46
00:02:45,082 --> 00:02:48,293
‎เราจะพาลูกไปอวดที่งาน
‎เด็กอ้วนผิวขาวที่เป็นโรคหอบ

47
00:02:49,087 --> 00:02:50,628
‎นึกออกไหม

48
00:02:50,712 --> 00:02:52,088
‎ลูกจะตอบว่า "ไงครับ"

49
00:02:53,632 --> 00:02:55,467
‎"ผมแบรดลีย์ มินฮาจญ์"

50
00:02:57,468 --> 00:03:00,055
‎"ผมเป็นส่วนหนึ่ง
‎ของชุมชนอินเดียอเมริกัน"

51
00:03:02,975 --> 00:03:04,602
‎"นี่ลูกชายผม"

52
00:03:05,643 --> 00:03:06,853
‎"แบรดลีย์"

53
00:03:07,938 --> 00:03:09,690
‎"เราช่วยเขา

54
00:03:10,482 --> 00:03:12,777
‎มาจากย่าน
‎ที่โดนสงครามถล่มในอเมริกา"

55
00:03:13,652 --> 00:03:14,612
‎"ดีทรอยต์"

56
00:03:14,695 --> 00:03:16,822
‎ทุกคนแบบว่า "โอ้ ว้าว"

57
00:03:21,952 --> 00:03:24,453
‎บีน่าตอบว่า
‎"ฉันไม่อยากได้เด็กผิวขาว"

58
00:03:25,497 --> 00:03:27,667
‎ผมบอกว่า "ก็ได้ คุณเหยียดสีผิวนะ"

59
00:03:29,377 --> 00:03:31,670
‎"แบรดลีย์ทุกคนมีความสำคัญ"

60
00:03:33,380 --> 00:03:37,008
‎เธอตอบว่า "ฮาซัน
‎ฉันไม่อยากได้เด็กผิวขาว เข้าใจไหม"

61
00:03:38,427 --> 00:03:40,512
‎"ฉันอยากมีลูกกับคุณ"

62
00:03:42,097 --> 00:03:43,473
‎ผมรู้

63
00:03:44,348 --> 00:03:46,602
‎นั่นแหละบีน่า ผมเลยแต่งงานกับเธอไง

64
00:03:46,685 --> 00:03:49,022
‎ครอบครัวมีความสำคัญกับเธอที่สุด

65
00:03:50,063 --> 00:03:51,357
‎เธอมาจากครอบครัวพาเทล

66
00:03:53,608 --> 00:03:58,030
‎เธอมีญาติ 961 คน… ที่มาคืนนี้

67
00:03:58,113 --> 00:04:00,365
‎เธอเป็นพาเทลที่ทำโมเทล

68
00:04:00,448 --> 00:04:03,535
‎เรื่องครอบครัวสำคัญมาก

69
00:04:03,618 --> 00:04:06,580
‎คุณเคยสังเกตไหม
‎โมเทลทุกที่ที่คุณเคยไป

70
00:04:06,663 --> 00:04:07,998
‎มีเจ้าของเป็นคนอินเดีย

71
00:04:08,082 --> 00:04:09,875
‎ดูป้ายชื่อได้เลย "พาเทล"

72
00:04:09,958 --> 00:04:13,462
‎พวกเขามาจากย่านเดียวกันในอินเดีย
‎และทุกคนเกี่ยวข้องกัน

73
00:04:13,962 --> 00:04:16,340
‎ถ้าเคยพักที่แฮมป์ตัน อินน์
‎ลา ควินตา อินน์หรือควอลิตี้ อินน์

74
00:04:16,423 --> 00:04:19,843
‎คอมฟอร์ต อินน์ ซูเปอร์ 8
‎คุณเคยสนับสนุนก๊วนพาเทล

75
00:04:21,262 --> 00:04:23,138
‎เราโต้เถียงกันมาหลายร้อยปีว่า

76
00:04:23,263 --> 00:04:24,682
‎คนอินเดีย คนเอเชียหรือคนยิว

77
00:04:24,765 --> 00:04:26,600
‎"ใครงกที่สุดกันแน่"

78
00:04:26,683 --> 00:04:28,602
‎ให้ตายเถอะ คนอินเดียไงล่ะ

79
00:04:30,020 --> 00:04:35,025
‎มีแค่คนอินเดียจากคุชราตที่จะเลือก
‎ธุรกิจครอบครัวที่เป็นบ้านได้ด้วย

80
00:04:37,778 --> 00:04:39,988
‎นั่นคืออาณาจักรของบีน่า

81
00:04:41,073 --> 00:04:42,908
‎อาณาจักรแห่งลา ควินตา อินน์

82
00:04:45,035 --> 00:04:47,372
‎แล้วเธออยากจะสร้างอาณาจักรกับผม

83
00:04:49,498 --> 00:04:51,083
‎ผมจะพูดกับพวกคุณตรงๆ นะ

84
00:04:52,583 --> 00:04:55,503
‎ผมก็แอบดีใจนะที่เธอไม่ท้องสักที

85
00:04:57,548 --> 00:04:59,217
‎ผมไม่อยากมีลูก

86
00:05:00,050 --> 00:05:03,678
‎ผมแบบว่า "ไม่เอาน่า
‎ผมเพิ่งได้ติ๊กสีฟ้าบนไอจีนะ"

87
00:05:06,138 --> 00:05:07,473
‎"ขอดีใจกับกระแสหน่อย"

88
00:05:07,558 --> 00:05:09,560
‎เธอตอบว่า "ฉันไม่สนใจกระแสนั่น"

89
00:05:10,477 --> 00:05:13,022
‎"สาเหตุเดียวที่ฉันไม่ท้อง

90
00:05:13,105 --> 00:05:16,358
‎ก็เพราะคุณรอสิบปี
‎กว่าจะขอฉันแต่งงาน"

91
00:05:17,402 --> 00:05:19,443
‎"ใช่"

92
00:05:19,528 --> 00:05:21,028
‎"ฉันไปหาหมอมา"

93
00:05:21,113 --> 00:05:25,367
‎"ปัญหาไม่ใช่รังไข่ฉัน
‎โธ่เอ๊ย มันคือไข่คุณ"

94
00:05:26,202 --> 00:05:27,828
‎"ไปตรวจไข่ด้วยนะ"

95
00:05:27,912 --> 00:05:30,080
‎ผมตอบว่า "นี่ อย่ามาว่าไข่ผมนะ"

96
00:05:31,207 --> 00:05:34,208
‎เพราะประเด็นคือ
‎ผมถึงวัยที่ผมไม่ชอบไปหาหมอ

97
00:05:35,752 --> 00:05:39,088
‎เพราะหมอส่วนมากอายุเท่าผม

98
00:05:42,008 --> 00:05:44,553
‎พวกเขาเป็นคนอินเดีย
‎แปลว่าอาจเป็นคนรู้จักผม

99
00:05:45,597 --> 00:05:48,098
‎เรานั่งอยู่ในห้องรอที่เอ็นวายยู

100
00:05:48,182 --> 00:05:50,225
‎ประตูเปิด นางพยาบาลเดินออกมา

101
00:05:51,018 --> 00:05:54,103
‎เธอบอกว่า "เชิญพบหมอกุปตาค่ะ"

102
00:05:54,188 --> 00:05:59,152
‎ผมตอบว่า "อย่าบอกนะว่า
‎อาจุน กุปตาที่อยู่ซาคราเมนโต"

103
00:05:59,233 --> 00:06:02,653
‎แล้วผมก็ได้ยินเสียงคุ้นๆ
‎เขาพูดว่า "ฮาซัน มินฮาจญ์"

104
00:06:02,738 --> 00:06:05,282
‎ผมพูดว่า "นี่มันอาจุน กุปตา
‎ที่อยู่ซาคราเมนโต"

105
00:06:05,908 --> 00:06:08,785
‎"ผมรู้จักเขา เขาโง่มาก"

106
00:06:10,662 --> 00:06:13,957
‎เขาซิ่วโรงเรียนแพทย์แคริบเบียน

107
00:06:14,042 --> 00:06:15,000
‎สองรอบ

108
00:06:15,083 --> 00:06:17,502
‎ผมพูดว่า
‎"อาจุน นายได้ใบอนุญาตได้ไง"

109
00:06:17,587 --> 00:06:19,253
‎เขาตอบว่า "ฉันไม่รู้สิ"

110
00:06:20,588 --> 00:06:23,217
‎"ฉันเลยได้เป็นหมออสุจิ
‎ที่ห้องอยู่ใต้ดินไง"

111
00:06:23,883 --> 00:06:25,593
‎"ถอดกางเกงเลย ป้าเป็นไงบ้าง"

112
00:06:25,677 --> 00:06:27,930
‎ผมตอบว่า "อย่าพูดถึงแม่ฉัน อาจุน"

113
00:06:28,513 --> 00:06:30,598
‎"บี่น่า
‎เขาไม่ใช่แพทย์จริงๆ ด้วยซ้ำ"

114
00:06:31,433 --> 00:06:34,562
‎"เขาเป็นแพทย์แผนออสทีโอพาธี"

115
00:06:36,480 --> 00:06:41,068
‎"โธ่ โห่ไปเถอะ หมอดีโอ"

116
00:06:41,152 --> 00:06:42,193
‎พวกอยู่ด้านหลัง

117
00:06:42,277 --> 00:06:45,532
‎แพทย์แผนออสทีโอพาธีเกลียดมุกนี้

118
00:06:46,323 --> 00:06:48,575
‎แพทย์จริงๆ กับแพทย์แผนออสทีโอพาธี

119
00:06:48,658 --> 00:06:52,162
‎พวกเขาก็เหมือนกันแหละ
‎เป็นหมอที่ดีเหมือนกัน

120
00:06:52,747 --> 00:06:55,998
‎ต่างกันที่อารมณ์ขัน
‎ของแพทย์แผนออสทีโอพาธี

121
00:06:56,083 --> 00:06:58,002
‎สูงเท่าคะแนนสอบแพทย์ของพวกเขา

122
00:07:00,462 --> 00:07:03,923
‎เห็นที่นั่งด้านหลังไหม
‎นั่นแหละที่ของแพทย์แผนออสทีโอพาธี

123
00:07:04,633 --> 00:07:07,512
‎บริเวณนี้คือที่นั่งแพทย์จริงๆ
‎รู้ไหมต่างกันแค่ไหน

124
00:07:08,553 --> 00:07:10,347
‎ห้าคะแนนจากข้อสอบนั้น

125
00:07:12,598 --> 00:07:15,978
‎แล้วไอ้นี่ก็จ้องน้องชายผม
‎เขาพูดว่า "น้องชาย รู้แล้วว่าทำไม"

126
00:07:16,062 --> 00:07:17,728
‎ผมว่า "เลิกเรียกฉันน้องชาย"

127
00:07:17,813 --> 00:07:20,648
‎เขาบอกว่า "ลูกชาย"

128
00:07:22,568 --> 00:07:25,195
‎"เลือดไหลไปตรงนั้นเยอะไป
‎ทำให้อสุจิน้อยลง"

129
00:07:25,278 --> 00:07:28,573
‎ต้องผ่าตัดรักษาภาวะ
‎หลอดเลือดอัณฑะขอดซึ่งอันตรายมาก"

130
00:07:28,657 --> 00:07:31,785
‎"แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะทำการผ่าเอง"

131
00:07:32,953 --> 00:07:35,122
‎ผมบอกว่า "อาจุน ฉันกังวลมาก"

132
00:07:35,205 --> 00:07:37,373
‎"นายใส่เสื้อกาวน์กับจอร์แดนส์"

133
00:07:39,793 --> 00:07:42,045
‎เขาหยิบที่โกนและพูดว่า
‎"เดี๋ยวโกนขนให้"

134
00:07:43,547 --> 00:07:46,925
‎"จัดการกันเลยตอนนี้ตรงนี้"
‎ผมพูดว่า "อาจุน เดี๋ยวก่อน"

135
00:07:47,008 --> 00:07:48,468
‎"ฉันยังไม่พร้อม"

136
00:07:49,468 --> 00:07:50,803
‎เขาพูดว่า "ฟังนะ"

137
00:07:51,680 --> 00:07:56,477
‎"ถ้านายไม่ผ่าตัด นายจะมีลูกไม่ได้"

138
00:07:57,728 --> 00:07:58,937
‎"อีกเลย"

139
00:08:00,857 --> 00:08:02,357
‎ผมตอบว่า "พูดจริงเหรอ"

140
00:08:03,692 --> 00:08:05,318
‎"ฉันกับบีน่าจะมีลูกไม่ได้เหรอ"

141
00:08:07,028 --> 00:08:09,488
‎"นายกำลังบอกว่า
‎เราสร้างครอบครัวไม่ได้เหรอ"

142
00:08:11,908 --> 00:08:14,703
‎นี่คือเรื่องบ้าๆ ที่คนไม่บอก
‎เกี่ยวกับการเป็นผู้ใหญ่

143
00:08:16,372 --> 00:08:21,627
‎ชีวิตจะเริ่มจริงจังเวลาสิ่งที่
‎ไม่อยากได้กลายเป็นสิ่งที่มีไม่ได้

144
00:08:23,295 --> 00:08:24,880
‎ใช่ไหมครับแพทย์ดีโอ

145
00:08:30,218 --> 00:08:32,262
‎ผมนั่งแก้ผ้าอยู่

146
00:08:32,347 --> 00:08:34,848
‎บีน่ามองหน้าผม

147
00:08:35,642 --> 00:08:38,768
‎ผมหันไป อาจุนกำลังมองหน้าผม

148
00:08:40,145 --> 00:08:42,523
‎เขาหยิบเครื่องโกนขนออกมา

149
00:08:44,358 --> 00:08:46,693
‎ผมพูดว่า "เอาวะ โกนให้เกลี้ยง"

150
00:08:48,862 --> 00:08:50,782
‎"เอาให้ด้านล่างเหมือนด้านบน"

151
00:08:53,533 --> 00:08:54,952
‎เขาวางยาสลบผม

152
00:08:57,997 --> 00:08:59,832
‎หกชั่วโมงผ่านไปผมตื่นขึ้นมาโป๊

153
00:08:59,915 --> 00:09:02,417
‎ผมมองลงไป ผมใส่ผ้าอ้อมใหญ่ๆ

154
00:09:03,543 --> 00:09:06,422
‎มีรอยเลือดสี่จุดบนผ้าอ้อม

155
00:09:06,547 --> 00:09:08,757
‎ผมมองขึ้นไปและเห็นอาจุน

156
00:09:09,717 --> 00:09:13,762
‎ผมพูดว่า
‎"อาจุน ฉันมีอัณฑะแค่สองลูก"

157
00:09:16,265 --> 00:09:18,933
‎"นายทำพลาดอีกสองรอบได้ไง"

158
00:09:21,143 --> 00:09:23,480
‎เขาตอบว่า "ไม่ต้องห่วง เราทำสำเร็จ"

159
00:09:25,315 --> 00:09:27,108
‎"ขอเวลาหกอาทิตย์"

160
00:09:28,235 --> 00:09:30,070
‎แล้วแพทย์ดีโอครับ เขาพูดถูก

161
00:09:30,988 --> 00:09:32,282
‎เขาพูดถูก

162
00:09:32,865 --> 00:09:36,202
‎หกอาทิตย์หลังจากนั้น ผมกับบีน่า

163
00:09:36,285 --> 00:09:39,747
‎เราทำภารกิจร้อนแรงกัน

164
00:09:39,830 --> 00:09:43,125
‎ในที่สุดบีน่าท้อง
‎หลังจากพยายามกันมาสี่ปี

165
00:09:43,208 --> 00:09:44,208
‎ผมรู้

166
00:09:44,293 --> 00:09:47,045
‎ผมอยู่ในห้องคลอดและเธอคลอดเด็กออกมา

167
00:09:47,128 --> 00:09:50,632
‎ผมไม่เคยรู้มาก่อน
‎พวกเขาโยนเด็กมาให้พ่อเลย

168
00:09:50,717 --> 00:09:53,385
‎พวกเขาถาม "จะรักลูกไปตลอดไหม"
‎ผมว่า "ลูกเปียก"

169
00:09:53,468 --> 00:09:56,305
‎พวกเขาบอกว่า "จูบสิ"
‎ผมตอบว่า "มันยังไม่สุกมั้ง"

170
00:09:57,182 --> 00:09:59,098
‎"เอาให้สุกอีกหน่อย"

171
00:09:59,808 --> 00:10:00,893
‎"ยังไม่เป็นสีน้ำตาลเลย"

172
00:10:00,977 --> 00:10:02,268
‎คุณรู้ไหม

173
00:10:02,352 --> 00:10:04,438
‎เด็กผิวสีน้ำตาลคลอดออกมาขาวนะ

174
00:10:04,522 --> 00:10:06,648
‎ผมว่า "หน้าเหมือนแบรดลีย์เลย ขอคืน"

175
00:10:06,732 --> 00:10:09,108
‎พวกเขาตอบว่า
‎"คืนไม่ได้ ไม่ใช่คอสต์โก"

176
00:10:09,818 --> 00:10:11,737
‎พวกเขาเอาลูกเข้าเต้า

177
00:10:12,487 --> 00:10:15,073
‎แล้วก็อุ้มลูกมาให้ผม

178
00:10:16,408 --> 00:10:18,327
‎ผมอุ้มลูกอยู่

179
00:10:19,662 --> 00:10:21,455
‎บีน่ากอดผม

180
00:10:23,373 --> 00:10:25,542
‎เธอบอกว่า "ไม่อยากจะเชื่อเลย"

181
00:10:26,585 --> 00:10:28,670
‎"ในที่สุดเราก็เป็นครอบครัว"

182
00:10:33,175 --> 00:10:34,677
‎"สัญญากับฉัน ฮาซัน"

183
00:10:35,385 --> 00:10:40,265
‎"สัญญากับฉัน
‎ว่าคุณจะปกป้องครอบครัวเรา"

184
00:10:41,267 --> 00:10:43,227
‎ผมตอบว่า "แน่นอน"

185
00:10:44,312 --> 00:10:45,772
‎"ผมต้องการคุณ"

186
00:10:46,897 --> 00:10:48,398
‎"้เพื่อเนื้อหา"

187
00:10:50,233 --> 00:10:52,362
‎"เดี่ยวไมค์เขียนบทเองไม่ได้นะ"

188
00:10:53,362 --> 00:10:56,240
‎สามวันต่อมา ขนมปังก้อนนั้นสุกแล้ว

189
00:10:57,073 --> 00:10:58,158
‎เป็นสีน้ำตาลแล้ว

190
00:10:59,577 --> 00:11:02,788
‎ผมอุ้มก้อนกลมๆ สีน้ำตาล
‎เหมือนกุหลาบจามุน

191
00:11:02,872 --> 00:11:05,667
‎นี่คือสาเหตุที่ผมรู้ว่า
‎ลูกสาวของผมเป็นอินเดียแน่ๆ

192
00:11:05,748 --> 00:11:07,752
‎เธอจ้องผมไม่หยุดเลย

193
00:11:09,127 --> 00:11:11,797
‎ผมพูดว่า "ลูกเป็นคนอินเดียแน่ๆ"

194
00:11:12,297 --> 00:11:15,008
‎"ลูกไม่เกรงใจพื้นที่ส่วนตัวพ่อเลย"

195
00:11:16,093 --> 00:11:17,262
‎"ยินดีต้อนรับสู่ชุมชน"

196
00:11:17,343 --> 00:11:20,557
‎"เราสบตากัน
‎แล้วผมก็รู้สึกตรงนั้นเลย"

197
00:11:20,682 --> 00:11:22,432
‎พ่อแม่ คุณรู้ความรู้สึกนี้ดี

198
00:11:23,767 --> 00:11:26,687
‎ผมคิดว่า "พระเจ้า
‎ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย"

199
00:11:28,813 --> 00:11:30,523
‎"แต่พ่อรักลูกมากเลย"

200
00:11:31,817 --> 00:11:35,863
‎"พ่อรู้จักลูกมาแค่สามวัน
‎แต่พ่อยอมทำทุกอย่างเพื่อลูก"

201
00:11:37,155 --> 00:11:39,157
‎"ไม่อยากเชื่อว่าจะรักลูกได้ขนาดนี้"

202
00:11:41,158 --> 00:11:43,828
‎ผมรู้ว่าผมเคยพูดแบบนั้นกับบีน่า

203
00:11:46,457 --> 00:11:48,250
‎แต่ผมโกหก

204
00:11:49,585 --> 00:11:51,378
‎ผมโกหก

205
00:11:51,462 --> 00:11:53,838
‎เธอก็โกหกผม

206
00:11:53,922 --> 00:11:57,885
‎เราเลยรู้ว่า
‎เรารักลูกแบบไม่มีเงื่อนไข

207
00:11:57,968 --> 00:11:59,012
‎ตอนนี้เธอสี่ขวบ

208
00:11:59,093 --> 00:12:02,513
‎คือเรารับเด็กผิวขาว
‎มาเลี้ยงไม่ได้เพราะบีน่าเหยียดสีผิว

209
00:12:02,598 --> 00:12:04,183
‎แต่…

210
00:12:04,267 --> 00:12:06,102
‎แต่ตอนนี้เราอยู่ในรัฐคนขาว

211
00:12:06,185 --> 00:12:09,688
‎เราอยู่ที่กรีนิช คอนเนตทิคัต

212
00:12:09,772 --> 00:12:13,902
‎ใช่ ขาวแบบหนังเรื่องลวงร่างจิตหลอน

213
00:12:14,652 --> 00:12:17,028
‎ทุกคนที่นั่นทำงานกองทุน

214
00:12:17,112 --> 00:12:19,532
‎เห็นนะว่ามองแรงผม บรูกลิน

215
00:12:20,240 --> 00:12:21,533
‎ตำหนิผมอยู่ล่ะสิ

216
00:12:21,617 --> 00:12:22,827
‎คุณคิดว่า "จริงเหรอ"

217
00:12:23,660 --> 00:12:26,163
‎"คุณจะเลี้ยงลูกสาวที่กรีนิชเหรอ"

218
00:12:26,247 --> 00:12:27,582
‎"ลูกได้เสียคนพอดี"

219
00:12:27,663 --> 00:12:28,665
‎ไม่

220
00:12:28,748 --> 00:12:34,838
‎ผมอยากให้เห็นว่าโลกที่แท้จริง
‎สกปรกและเสื่อมทรามแค่ไหน

221
00:12:35,380 --> 00:12:37,758
‎ทุกเช้าเธอตื่นมา
‎เห็นนายธนาคารและนักธุรกิจ

222
00:12:37,842 --> 00:12:39,843
‎ในเสื้อกันหนาวขนเป็ดพาตาโกเนีย

223
00:12:39,927 --> 00:12:43,638
‎ผมพูดว่า "ดูสิลูก อาชญากร"

224
00:12:45,848 --> 00:12:48,102
‎"พวกเขาคือสาเหตุที่พ่อไม่มีบำนาญ"

225
00:12:48,185 --> 00:12:49,353
‎"ดูพวกเขาสิ"

226
00:12:50,853 --> 00:12:53,565
‎ผมพาเธอไปโรงเรียน
‎ในรถฮอนด้า โอดิสซี่

227
00:12:53,648 --> 00:12:56,193
‎ผมไม่ได้จะอวดนะ
‎แต่ผมประสบความสำเร็จพอตัว

228
00:12:56,860 --> 00:12:59,780
‎ฟังนะ ผมเคยขับโตโยต้า แคมรี
‎แต่ผมต้องขายมันทิ้ง

229
00:12:59,863 --> 00:13:02,492
‎เพราะคนชอบขึ้นรถผมตรงสี่แยก

230
00:13:03,908 --> 00:13:04,993
‎เราเลี้ยวเข้าโรงเรียน

231
00:13:05,077 --> 00:13:09,540
‎คุณพ่อกองทุนทุกคนพูดว่า
‎"นี่ วันนี้วันถ่ายรูปนะคุณพ่อ"

232
00:13:09,623 --> 00:13:12,333
‎ผมตอบว่า "ยังมีวันถ่ายรูปอีกเหรอ"

233
00:13:12,417 --> 00:13:16,797
‎ผมมีรูปลูกสาวเป็นพันๆ รูป
‎ในกระเป๋าจากเมื่อวาน

234
00:13:16,880 --> 00:13:20,508
‎เรายังถ่ายรูปหนึ่งรูป
‎เหมือนศตวรรษที่ 18 อยู่เหรอ

235
00:13:21,343 --> 00:13:25,722
‎"วันนี้ เราจะถ่ายรูปลูกสาวคุณ

236
00:13:25,848 --> 00:13:28,475
‎หนึ่งรูป"

237
00:13:28,558 --> 00:13:31,520
‎"มานั่งบนเก้าอี้ไม้"

238
00:13:32,272 --> 00:13:34,313
‎"หันหลังมา"

239
00:13:35,440 --> 00:13:39,570
‎"นี่คือรูปของลูกคนแรกคุณ
‎กำลังกะพริบตาอยู่ ห้ามถ่ายใหม่"

240
00:13:39,653 --> 00:13:40,947
‎ผมพูดว่า "ก็ใช้ได้นะ"

241
00:13:41,572 --> 00:13:44,617
‎"89.99 เหรียญ ขอบคุณไลฟ์ทัช"

242
00:13:45,658 --> 00:13:46,577
‎"คุ้มมากเลย"

243
00:13:46,660 --> 00:13:49,288
‎"ฉันจะเอาใส่กระเป๋าตังค์
‎ที่ฉันไม่ถือแล้ว"

244
00:13:50,413 --> 00:13:51,623
‎ผมวางเธอบนเก้าอี้

245
00:13:51,707 --> 00:13:53,792
‎เธอถอดหน้ากาก

246
00:13:53,877 --> 00:13:57,170
‎น้ำมูกไหลยืดเต็มหน้า

247
00:13:57,253 --> 00:13:58,338
‎แบบ…

248
00:14:00,632 --> 00:14:05,265
‎คุณพ่อกองทุนทุกคนแบบว่า "อะไรเนี่ย"

249
00:14:05,345 --> 00:14:06,555
‎ผมได้ยินเสียงพ่อคนหนึ่ง

250
00:14:06,638 --> 00:14:08,932
‎ผมจะไม่มีวันลืมชื่อไอ้หมอนี่

251
00:14:09,017 --> 00:14:11,268
‎เขาชื่อคอนนอร์

252
00:14:13,478 --> 00:14:15,938
‎คอนนอร์พูดเสียงดังฟังชัดว่า

253
00:14:17,317 --> 00:14:18,567
‎"อี๋"

254
00:14:20,360 --> 00:14:22,197
‎แล้วจู่ๆ มันก็กระทบใจผม

255
00:14:22,278 --> 00:14:24,448
‎ผมคิดว่า "ไอ้อาชญากรกองทุนนี่

256
00:14:25,617 --> 00:14:27,868
‎คิดว่าลูกฉัน
‎เป็นเด็กอินเดียสกปรกสินะ"

257
00:14:27,952 --> 00:14:29,745
‎"ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ"

258
00:14:29,828 --> 00:14:31,788
‎ผมดื่มกาแฟเย็นอยู่

259
00:14:33,123 --> 00:14:37,043
‎ผมดึงหลอดสีเขียวออกจากแก้วกาแฟ

260
00:14:38,337 --> 00:14:42,132
‎ผมเดินไปและจับลูกแหงนหน้า

261
00:14:43,800 --> 00:14:49,932
‎และดูดน้ำมูกจากจมูกของเธอ

262
00:14:50,015 --> 00:14:52,142
‎ผมกลืนมันแบบชายสุดแมน

263
00:14:57,272 --> 00:14:59,692
‎ผมจะไม่มีวันทำแบบนั้นให้ภรรยาผม

264
00:15:01,068 --> 00:15:03,737
‎ฟังนะ ผมมีรูปหลายพันรูป

265
00:15:03,820 --> 00:15:06,740
‎ของลูกสาวผมในกระเป๋าที่ถ่ายเมื่อวาน

266
00:15:08,367 --> 00:15:10,410
‎แต่รูปนี้คือรูปโปรดของผม

267
00:15:12,538 --> 00:15:18,252
‎เพราะตลอดสี่ปี
‎ผมไม่เคยคิดว่าผมจะพร้อมเป็นพ่อ

268
00:15:19,587 --> 00:15:21,297
‎แต่ในวันนั้น

269
00:15:23,423 --> 00:15:25,008
‎ผมได้ลิ้มรสมันเลยล่ะ

270
00:15:30,347 --> 00:15:31,515
‎ขอบคุณครับ

271
00:15:31,598 --> 00:15:33,225
‎ขอบคุณบรูกลิน

272
00:15:34,477 --> 00:15:35,518
‎ผมขอโทษ ฟังนะ

273
00:15:35,602 --> 00:15:38,563
‎เวลาผมเห็นรูปลูกสาวผม
‎ผมรู้สึกตื้นตัน

274
00:15:39,523 --> 00:15:41,733
‎เธอไม่เหมือนเหมือนเรา เธอคืออนาคต

275
00:15:42,402 --> 00:15:43,902
‎เธอคือรุ่นที่สอง

276
00:15:44,737 --> 00:15:47,322
‎เธอไม่ได้แบกความเจ็บปวดของเรา
‎คุณเข้าใจไหม

277
00:15:48,573 --> 00:15:52,243
‎ผมมองพวกคุณในค่ำคืนนี้
‎ผมเห็นความฝันที่พังทลายมากมาย

278
00:15:53,620 --> 00:15:56,248
‎ที่ปรึกษาด้านไอทีหลายคน

279
00:15:56,832 --> 00:15:58,877
‎นักศึกษาเตรียมแพทย์หลายคน

280
00:15:59,543 --> 00:16:02,045
‎ผู้ชายหลายคนที่ทำงานที่ดีลอยท์

281
00:16:04,382 --> 00:16:07,342
‎ลูกสาวผมมีสิ่งที่พวกเราไม่เคยมี

282
00:16:08,218 --> 00:16:09,762
‎ทางเลือก

283
00:16:10,470 --> 00:16:12,682
‎เธอสามารถเลือกคนรัก

284
00:16:13,515 --> 00:16:15,475
‎เธอสามารถเลือกคณะเรียน

285
00:16:17,728 --> 00:16:20,647
‎เธอสามารถเลือก
‎ว่าจะเรียนคุมองหรือเปล่า

286
00:16:20,732 --> 00:16:23,942
‎ทุกอย่างเป็นไปได้หมด

287
00:16:24,027 --> 00:16:25,943
‎เธอควบคุมชีวิตของตัวเองได้

288
00:16:26,653 --> 00:16:30,532
‎สิ่งเดียวที่ผมควบคุมได้
‎คือการเดี่ยวไมค์

289
00:16:31,867 --> 00:16:35,328
‎ขอบคุณพระเจ้าที่ผมได้เดี่ยวไมค์
‎ผมไม่มีทักษะอื่นที่โดดเด่น

290
00:16:36,247 --> 00:16:38,457
‎ผมจำครั้งแรก
‎ที่ผมรู้ตัวว่าผมเป็นคนตลก

291
00:16:38,917 --> 00:16:40,752
‎ผมเรียนอยู่ม.ห้า

292
00:16:41,627 --> 00:16:45,130
‎ผมอายุ 16 ปี ตอนนั้นปี 2002
‎ผมจะไม่มีวันลืมเลย

293
00:16:45,213 --> 00:16:48,758
‎ผมอยู่ม.ห้าและตอนคาบที่สี่

294
00:16:48,842 --> 00:16:52,428
‎พ่อผมมารับผมจากโรงเรียน
‎และพ่อพาผมไปสวดมนต์วันศุกร์

295
00:16:53,347 --> 00:16:55,390
‎ผมอยู่ที่ด้านหลังของมัสยิด

296
00:16:55,473 --> 00:16:58,018
‎การสวดผ่านไปครึ่งเดียว

297
00:16:58,102 --> 00:17:01,103
‎มีชายผิวขาวหุ่นล่ำมาที่มัสยิด

298
00:17:01,605 --> 00:17:04,942
‎เขาหัวล้าน กล้ามโต
‎ไม่มีคอและรอยสักเต็มตัว

299
00:17:05,067 --> 00:17:06,943
‎เขาดูเหมือนคนใช้สเตอรอยด์หนักๆ

300
00:17:07,027 --> 00:17:08,153
‎เขาแบบว่า…

301
00:17:10,822 --> 00:17:12,157
‎"ไง"

302
00:17:13,075 --> 00:17:15,118
‎"ผมชื่อพี่เอริค"

303
00:17:18,830 --> 00:17:22,042
‎"ผมมาเข้าศาสนาอิสลาม"

304
00:17:22,833 --> 00:17:25,712
‎พ่อผมพูดว่า "ฮาซัน ลูกเห็นไหม"

305
00:17:26,588 --> 00:17:28,423
‎"นี่คือเรื่องมหัศจรรย์"

306
00:17:29,508 --> 00:17:31,718
‎"นี่คือพลังแห่งศาสนาอิสลาม"

307
00:17:32,718 --> 00:17:34,303
‎"เอริค"

308
00:17:34,388 --> 00:17:36,138
‎"ตาสีฟ้า แข็งแรง"

309
00:17:36,848 --> 00:17:39,643
‎"เขาอยากเป็นคนมุสลิม"

310
00:17:40,812 --> 00:17:42,145
‎ผมบอกว่า "พ่อครับ

311
00:17:43,813 --> 00:17:46,775
‎เอริคเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ"

312
00:17:53,448 --> 00:17:56,618
‎"เขาเป็นสายลับ ผมขอโทษครับ
‎เขาไม่ได้ชอบพ่อขนาดนั้น"

313
00:17:56,702 --> 00:17:58,370
‎พ่อตอบว่า "ไม่ เขาชอบพ่อนะ"

314
00:17:58,453 --> 00:18:01,707
‎เอริคเปลี่ยนศาสนาและพ่อพูดว่า
‎"ยินดีด้วยนะ ยินดีต้อนรับ"

315
00:18:01,790 --> 00:18:03,083
‎"มากินข้าวเย็นกับเราสิ"

316
00:18:03,167 --> 00:18:04,627
‎ผมบอกว่า "พ่อจะบ้าเหรอ"

317
00:18:04,710 --> 00:18:07,922
‎ผมไม่รู้ว่าตอนคุณเรียนม.ห้า
‎มันเป็นยังไงนะ

318
00:18:08,005 --> 00:18:10,507
‎แต่คุณเคยกินบริยานีไก่กับสายลับไหม

319
00:18:12,467 --> 00:18:14,178
‎เขาเป็นสายลับแน่ๆ

320
00:18:14,803 --> 00:18:18,598
‎เขาอยู่ในห้องนั่งเล่นเรา
‎และกินอาหารอินเดียด้วยมีดกับส้อม

321
00:18:18,682 --> 00:18:23,145
‎ผมคิดว่า "ให้ตายเถอะ
‎ใช้มือสิ เล่นให้สมจริงหน่อย"

322
00:18:24,022 --> 00:18:25,647
‎"ทำให้ฉันเชื่อสิเอริค"

323
00:18:26,232 --> 00:18:27,773
‎"ชื่อปลอมหรือเปล่าเนี่ย"

324
00:18:27,858 --> 00:18:29,568
‎เขารู้ว่าผมไม่เชื่อใจเขา

325
00:18:30,818 --> 00:18:33,363
‎เขาเลยเอามือวางบนไหล่ผม
‎พูดว่า "เป็นไงน้อง"

326
00:18:34,238 --> 00:18:35,992
‎"เป็นไงบ้างเพื่อน"

327
00:18:37,367 --> 00:18:39,118
‎"อยากออกกำลังกายไหม"

328
00:18:39,662 --> 00:18:41,580
‎ซึ่งฟังดูแปลกมาก

329
00:18:42,332 --> 00:18:44,292
‎แต่ถ้าคุณเห็นผมตอน 16

330
00:18:45,125 --> 00:18:48,295
‎คุณจะรู้ว่าคำตอบผมชัดเจนมาก

331
00:18:49,047 --> 00:18:50,172
‎"อยาก"

332
00:18:51,382 --> 00:18:53,008
‎"ผมอยากออกกำลังกายเอริค"

333
00:18:53,927 --> 00:18:57,678
‎ดูใกล้ๆ นี่คือผมที่พยายาม
‎เบ่งกล้ามอย่างสุดฝีมือ

334
00:18:59,138 --> 00:19:01,267
‎ผมนึกว่ากล้ามแขนผมนี่สุดยอดเลยนะ

335
00:19:01,350 --> 00:19:03,018
‎ผมไม่มีกล้ามแขน

336
00:19:03,102 --> 00:19:05,603
‎โอเค ซูมกลับออกมา
‎ผมดูเหมือนเดิมเลยใช่ไหม

337
00:19:05,687 --> 00:19:08,023
‎นี่คือเพื่อนสนิทผม
‎วิล มอรอสกี โอเคนะ

338
00:19:08,148 --> 00:19:12,487
‎นี่คือวิล มอรอสกีตอนนี้

339
00:19:12,568 --> 00:19:14,028
‎ตัวโตเลย

340
00:19:14,572 --> 00:19:19,660
‎วิล มอรอสกีเหมือนเทพเจ้ากรีกเลย

341
00:19:19,743 --> 00:19:22,788
‎กล้ามหน้าอก หน้าท้อง เป้า

342
00:19:22,872 --> 00:19:25,332
‎ผมหยุดคิดถึงวิล มอรอสกีไม่ได้

343
00:19:26,833 --> 00:19:29,712
‎บางครั้งตอนดึกๆ
‎และผมนอนอยู่บนเตียง

344
00:19:31,213 --> 00:19:33,257
‎ผมจะหยิบมือถือออกมา

345
00:19:33,673 --> 00:19:36,008
‎ผมจะค่อยๆ

346
00:19:37,177 --> 00:19:41,390
‎เลื่อนดูไอจีของ… วิล

347
00:19:41,473 --> 00:19:43,058
‎แล้วบีน่าก็จะตื่น

348
00:19:43,725 --> 00:19:45,853
‎เธอจะพูดว่า "นี่คุณกำลังดู…

349
00:19:49,232 --> 00:19:50,692
‎โอนลีแฟนส์เหรอ"

350
00:19:52,527 --> 00:19:54,612
‎ผมตอบว่า "ไม่ใช่

351
00:19:56,238 --> 00:19:57,613
‎แค่วิล"

352
00:19:59,533 --> 00:20:01,327
‎"ผมดีใจกับเขามาก"

353
00:20:02,118 --> 00:20:04,078
‎"แต่นี่มันน่าหดหู่มากเลย"

354
00:20:04,913 --> 00:20:09,167
‎แต่มันยังไม่น่าหดหู่เท่ารูปของ

355
00:20:09,252 --> 00:20:11,212
‎คูเมล นานจิเอนี

356
00:20:12,337 --> 00:20:15,007
‎ช่างหัวรูปนี้สิ

357
00:20:15,090 --> 00:20:17,217
‎อย่าตบมือ อย่าตบมือให้รูปนี้เชียวนะ

358
00:20:17,302 --> 00:20:21,305
‎นี่เป็นการโจมตีผมโดยตรงนะ

359
00:20:21,388 --> 00:20:22,807
‎ตอนที่เขาลงรูปนี้

360
00:20:22,890 --> 00:20:24,767
‎เขาแอบแท็กหนุ่มอินเดียทุกคนที่นี่

361
00:20:24,850 --> 00:20:25,933
‎นึกออกไหม

362
00:20:26,018 --> 00:20:29,397
‎เขาแท็กเราทุกคน แบบว่า
‎"ว่าไง ฉันคูเมล"

363
00:20:30,982 --> 00:20:34,067
‎"เป็นไงบ้าง ฉันมาจากคาราชิ
‎พวกนายทำอะไรกับชีวิตอยู่"

364
00:20:34,152 --> 00:20:36,028
‎ผมแบบว่า "ไปตายซะ คูเมล"

365
00:20:37,028 --> 00:20:40,617
‎"กล้าดียังไงถึงไปบอกคนขาว
‎ว่าเราสามารถรูปร่างแบบนี้ได้"

366
00:20:42,658 --> 00:20:45,037
‎ผมเลยรักอาซิส

367
00:20:46,830 --> 00:20:48,373
‎ผมรักอาซิส

368
00:20:49,833 --> 00:20:52,668
‎เขาสร้างมาตรฐานให้อยู่ในจุดที่ควร
‎นึกออกไหม

369
00:20:52,753 --> 00:20:55,797
‎สูง 160 ซม. หุ่นเหมือนขนมลาดู
‎เขากินพาสต้าทั้งวัน

370
00:20:55,882 --> 00:20:58,008
‎เขาแบบว่า "โอ้ อร่อยมาก"

371
00:20:58,092 --> 00:21:00,677
‎"โอ้ พาสต้า โอ้ ริกาโตนี"

372
00:21:00,762 --> 00:21:01,762
‎"ใช่เลย"

373
00:21:01,845 --> 00:21:02,930
‎"ริกาโตนี"

374
00:21:03,013 --> 00:21:04,348
‎กินให้อ้วนไปเรื่อยๆ

375
00:21:04,432 --> 00:21:05,642
‎ยัดเข้าปากซะ

376
00:21:05,723 --> 00:21:09,143
‎คิดว่าผมกินพาสต้าได้เหรอ
‎หลังเห็นรูปนี้

377
00:21:09,228 --> 00:21:13,773
‎นี่เป็นการระรานทางไซเบอร์

378
00:21:22,407 --> 00:21:24,535
‎เราแขวนคูเมลกัน

379
00:21:24,618 --> 00:21:25,618
‎แขวนไปเลย

380
00:21:28,913 --> 00:21:31,500
‎เราไปยิมที่เปิด 24 ชั่วโมง

381
00:21:33,127 --> 00:21:37,632
‎มีผม พี่เอริคกับเพื่อนๆ ผมที่มัสยิด

382
00:21:38,673 --> 00:21:42,052
‎หมอนี่ยกน้ำหนักเกือบ 200 กิโลกรัม
‎เขาแบบว่า…

383
00:21:45,807 --> 00:21:46,848
‎ผมยกเจ็ดกิโลกรัม

384
00:21:46,932 --> 00:21:49,602
‎ผมแบบว่า "โอเค
‎ค่อยเป็นค่อยไปจะทำให้เราชนะ"

385
00:21:49,685 --> 00:21:50,768
‎"การฝึกย่อมมีอุปสรรค"

386
00:21:50,853 --> 00:21:53,480
‎"นายทำได้ นายทำได้
‎เร็วเข้าฮาซัน เอาเลย"

387
00:21:53,563 --> 00:21:55,648
‎เขาพูดว่า "หยุด มานี่เลย"

388
00:21:55,732 --> 00:21:58,527
‎ผมตอบว่า "ไงเอริค
‎มีครีเอทีน กลูตามีนไหม ขอหน่อย"

389
00:21:58,610 --> 00:22:00,070
‎เขาตอบว่า "หุบปากซะ"

390
00:22:00,612 --> 00:22:02,990
‎"ทุกคนในมัสยิด มานี่เดี๋ยวนี้"

391
00:22:03,490 --> 00:22:05,908
‎เด็กๆ ผิวสีน้ำตาล
‎ที่ใส่กางเกงบาสเดินมา

392
00:22:05,993 --> 00:22:07,243
‎"ว่าไงเอริค"

393
00:22:08,120 --> 00:22:10,957
‎เขาบอกว่า "เงียบ มานี่หนุ่มๆ มานี่"

394
00:22:11,707 --> 00:22:13,500
‎"ฉันขอถามอะไรหน่อยนะ"

395
00:22:15,002 --> 00:22:17,753
‎"พวกนายเคยคิดเรื่อง

396
00:22:20,215 --> 00:22:21,633
‎ญิฮาดไหม"

397
00:22:24,137 --> 00:22:25,428
‎ผมแบบว่า "อะไรนะ"

398
00:22:27,388 --> 00:22:29,183
‎"ฉันนึกว่านายจะลวนลามเรา"

399
00:22:31,560 --> 00:22:34,022
‎เพื่อนผมคนนึง อิมาราน
‎เสียสติวิ่งไปห้องน้ำ

400
00:22:34,103 --> 00:22:38,275
‎ผมถามว่า "อิมาราน เป็นไร"
‎เขาบอกว่า "นี่ มันบ้ามาก"

401
00:22:39,527 --> 00:22:41,570
‎"ฮาซัน มันบ้ามาก"

402
00:22:42,153 --> 00:22:44,323
‎"ฮาซัน ฮาซัน"

403
00:22:45,448 --> 00:22:48,912
‎"เอริคคลั่งอิสลามเหรอ"

404
00:22:56,418 --> 00:22:59,087
‎"อิมาราน เอริคเป็นตำรวจ"

405
00:22:59,172 --> 00:23:02,673
‎"เขาเป็นคนบ้าที่ล่อลวงเราอยู่
‎นายพูดเรื่องอะไร"

406
00:23:02,758 --> 00:23:04,510
‎"ไม่ เราควรแจ้งตำรวจ"

407
00:23:04,593 --> 00:23:09,097
‎ผมตอบว่า "อย่า อย่าแจ้งตำรวจ
‎ไปปั่นหัวเอริคกัน"

408
00:23:10,473 --> 00:23:13,143
‎ผมวิ่งกลับไป
‎ครั้งนี้ผมหยิบน้ำหนักสิบกิโลกรัม

409
00:23:13,227 --> 00:23:16,688
‎ผมพูดว่า "นี่ เอริค"
‎เขาตอบว่า "ว่าไง"

410
00:23:16,772 --> 00:23:20,483
‎ผมบอกว่า "เอริค
‎นายรู้ไหมช่วงนี้ฉันอยากทำอะไร"

411
00:23:20,567 --> 00:23:21,610
‎เขาตอบว่า "ทำอะไร"

412
00:23:21,693 --> 00:23:25,738
‎ผมพูดว่า "ฉันอยากสอบใบอนุญาตนักบิน"

413
00:23:29,158 --> 00:23:30,953
‎แล้วผมก็ได้ยินเสียงหวอตำรวจ

414
00:23:31,620 --> 00:23:34,957
‎ผมมองไปข้างนอก
‎มีรถตำรวจ 15 คันอยู่ที่ลานจอดรถ

415
00:23:35,040 --> 00:23:38,668
‎อิมารานโทรแจ้งตำรวจ
‎พวกเขารีบบุกฟิตเนส

416
00:23:38,752 --> 00:23:42,382
‎พวกเขาวิ่งข้ามเอริคแล้วมาจับตัวผม

417
00:23:42,463 --> 00:23:45,802
‎พวกเขาลากผมไปข้างนอก
‎กดหัวผมลงกับกระโปรงรถ ตู้ม

418
00:23:45,883 --> 00:23:47,468
‎มันเริ่มน่ากลัวแล้ว

419
00:23:48,012 --> 00:23:50,347
‎ร่างกายผมไม่พร้อม ผมตัวค่อนข้างเล็ก

420
00:23:54,602 --> 00:23:57,353
‎หัวผมอยู่บนกระโปรงรถแล้วผมมองออกไป

421
00:23:58,438 --> 00:24:02,733
‎และเห็นเพื่อนๆ ผมจากมัสยิด
‎ยืนเรียงกันที่ทางเดิน

422
00:24:04,443 --> 00:24:06,530
‎ผมได้ยินเสียงวิทยุสื่อสาร

423
00:24:07,823 --> 00:24:09,908
‎พวกเขาอยากพาตัวผมไปสอบปากคำ

424
00:24:11,077 --> 00:24:14,203
‎มันเป็นเรื่องใหญ่มาก
‎และผมได้ยินเสียงเปิดประตูรถ

425
00:24:14,288 --> 00:24:17,040
‎สาวจากโรงเรียนเห็นผม
‎เธอชื่อเอเลนา เซอร์วันเตส

426
00:24:17,123 --> 00:24:18,375
‎เธอเท่มาก

427
00:24:19,835 --> 00:24:21,503
‎เธอถามว่า "ฮาซันเหรอ"

428
00:24:22,628 --> 00:24:25,923
‎รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหน
‎ที่จะตะโกนหาสาวเมื่อหัวอยู่บนรถ

429
00:24:26,925 --> 00:24:28,760
‎ผมพูดว่า "เอเลนา"

430
00:24:31,013 --> 00:24:32,138
‎"เป็นไงบ้าง"

431
00:24:34,558 --> 00:24:35,808
‎"มาทำอะไรที่นี่"

432
00:24:37,018 --> 00:24:38,978
‎เธอถามว่า "นายขาย…

433
00:24:42,192 --> 00:24:43,483
‎ยาเหรอ"

434
00:24:44,693 --> 00:24:46,570
‎ผมตอบว่า "ไม่นะ"

435
00:24:46,653 --> 00:24:48,113
‎"ก่อการร้าย"

436
00:24:50,407 --> 00:24:52,075
‎เธอเริ่มหัวเราะ

437
00:24:53,327 --> 00:24:55,622
‎ทุกคนในลานจอดรถเริ่มหัวเราะ

438
00:24:56,955 --> 00:24:58,748
‎ตำรวจไม่ขำด้วย

439
00:25:00,792 --> 00:25:06,590
‎และนั่นคือมุกแรกของผมเลย

440
00:25:08,092 --> 00:25:10,093
‎ผมรู้สึกเจ๋งมาก

441
00:25:12,262 --> 00:25:14,515
‎ผมไม่เคยควบคุมอะไร
‎ในชีวิตได้เท่านั้นเลย

442
00:25:14,598 --> 00:25:18,310
‎ตอนที่ผมเล่นมุกนั้น
‎ผมรู้สึกว่าควบคุมสถานการณ์ได้

443
00:25:18,393 --> 00:25:21,063
‎เอริครู้สึกว่าทุกคนหัวเราะเยอะเขา

444
00:25:21,897 --> 00:25:23,440
‎เขาพูดว่า "ให้ตายเถอะ"

445
00:25:24,608 --> 00:25:26,277
‎"ไอ้เด็กนี่ไม่ใช่อัลกออิดะฮ์"

446
00:25:27,693 --> 00:25:29,530
‎"มันแค่งี่เง่า"

447
00:25:30,988 --> 00:25:33,075
‎นั่นคือตอนที่เขารู้ว่า
‎ผมเป็นอเมริกัน

448
00:25:35,118 --> 00:25:37,078
‎เพราะผมงี่เง่า

449
00:25:40,748 --> 00:25:42,377
‎ไม่กี่ปีหลังจากนั้น

450
00:25:43,002 --> 00:25:46,255
‎ผมกลับมาบ้าน ผมอยู่กับพ่อ
‎พ่อผมกำลัง

451
00:25:47,088 --> 00:25:48,882
‎ทำสิ่งที่พ่อวัยเกษียณทุกคนทำ

452
00:25:49,717 --> 00:25:51,385
‎เขาดูข่าวไปบ่นไป

453
00:25:52,262 --> 00:25:53,387
‎นึกออกไหม

454
00:25:53,470 --> 00:25:56,013
‎คืนนั้นเขากำลังดู

455
00:25:56,765 --> 00:25:58,642
‎ข่าวเชิงสืบสวน

456
00:25:59,477 --> 00:26:01,603
‎ว่าหลังเหตุการณ์ 9-11

457
00:26:02,272 --> 00:26:06,192
‎เอฟบีไอแทรกตัวเข้ามา
‎ในชุมชนมุสลิมอย่างผิดกฎหมาย

458
00:26:06,275 --> 00:26:09,278
‎ภายใต้กฎหมายที่เรียกว่า
‎"รัฐบัญญัติความรักปิตุภูมิ"

459
00:26:10,320 --> 00:26:15,577
‎บางครั้งพวกเขาบังคับให้เด็ก
‎ให้คำสารภาพปลอม

460
00:26:16,158 --> 00:26:21,207
‎คืนนั้นพวกเขากำลังถ่ายทอด
‎เรื่องราวของสายลับ

461
00:26:21,290 --> 00:26:23,708
‎ในเออร์ไวน์ แคลิฟอร์เนีย

462
00:26:24,418 --> 00:26:26,168
‎ผมพูดว่า "พ่อครับ…

463
00:26:30,592 --> 00:26:34,052
‎เป็นเรื่องราวที่ลึกลับและตลกสิ้นดี"

464
00:26:35,345 --> 00:26:36,930
‎"พ่อมีความเห็นว่าไงครับ"

465
00:26:37,013 --> 00:26:40,142
‎พ่อตอบว่า "ฮาซัน ใครมันจะไปโง่พอ

466
00:26:40,977 --> 00:26:44,272
‎ปล่อยให้สายลับเข้ามาในบ้านล่ะ"

467
00:26:44,353 --> 00:26:48,692
‎เครก มอนเทห์เป็นกิ้งก่ามนุษย์
‎และเป็นนักต้มตุ๋นต้องโทษ

468
00:26:48,775 --> 00:26:51,695
‎เขาแกล้งเปลี่ยนศาสนา
‎เป็นอิสลามเพื่อเอฟบีไอ

469
00:26:51,778 --> 00:26:53,822
‎เพื่อทำงานต่อต้านการก่อการร้าย

470
00:26:53,907 --> 00:26:56,450
‎ในฐานะเทรนเนอร์ส่วนตัว
‎เขาจะซ้อมคนจนน่วม

471
00:26:56,533 --> 00:26:57,783
‎เพื่อให้พวกเขาเปิดปาก

472
00:26:57,868 --> 00:27:00,662
‎ผมพูดว่า "ดูสิพ่อ ดูสิว่าใคร"

473
00:27:02,163 --> 00:27:05,125
‎"เพื่อนคนดีของเราไง พี่เอริค"

474
00:27:05,877 --> 00:27:08,670
‎พ่อพูดว่า "ฮาซัน
‎ลูกไม่ได้ตั้งใจฟังเลยเหรอ"

475
00:27:08,753 --> 00:27:11,048
‎"เขาไม่ได้ชื่อเอริค"

476
00:27:12,342 --> 00:27:14,635
‎"เขาชื่อเครก"

477
00:27:17,222 --> 00:27:22,183
‎พอผ่านไปหลายปี
‎ผมมารู้ตัวว่าลางสังหรณ์ผมถูกต้อง

478
00:27:22,977 --> 00:27:25,647
‎เอฟบีไอจับตาดูเรา
‎โดยใช้รัฐบัญญัติความรักปิตุภูมิ

479
00:27:26,772 --> 00:27:29,692
‎พวกเขาบังคับให้เด็กให้คำสารภาพปลอม

480
00:27:30,275 --> 00:27:31,777
‎ที่เดียร์บอร์น มิชิแกน

481
00:27:32,945 --> 00:27:34,488
‎ที่ชิคาโก

482
00:27:35,363 --> 00:27:37,992
‎ที่นครนิวยอร์กในเอ็นวายยู

483
00:27:38,867 --> 00:27:41,953
‎แล้วผมมารู้ว่าที่โลดิ แคลิฟอร์เนีย
‎เมืองติดกับเมืองผม

484
00:27:42,872 --> 00:27:45,707
‎มีเด็กอายุ 16 ปีชื่อฮามิด ฮายัท

485
00:27:46,750 --> 00:27:48,585
‎เขาให้คำสารภาพปลอม

486
00:27:50,587 --> 00:27:52,713
‎เด็กคนนี้ติดคุก 20 ปี

487
00:27:54,675 --> 00:27:57,387
‎เขาเพิ่งออกจากคุก
‎เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา

488
00:27:58,595 --> 00:28:01,348
‎ให้ตาย เขาอายุเท่าผม เขาอายุ 36 ปี

489
00:28:03,517 --> 00:28:05,435
‎ผมคิดถึงฮามิดตลอดเลย

490
00:28:07,272 --> 00:28:09,982
‎ผมคิดว่า "แล้วถ้าฉันยอม
‎เหมือนฮามิดในคืนนั้นล่ะ"

491
00:28:11,900 --> 00:28:14,237
‎การเป็นคนหัวไวช่วยชีวิตผมไว้

492
00:28:16,113 --> 00:28:20,450
‎นั่นคือสาเหตุที่ตอนผมได้โอกาส

493
00:28:21,202 --> 00:28:23,078
‎ทำรายการของตัวเองในเน็ตฟลิกซ์

494
00:28:24,372 --> 00:28:26,332
‎ผมตั้งชื่อรายการว่าเกาะติดชิดเทรนด์

495
00:28:27,457 --> 00:28:31,168
‎มันเหมือนการชูนิ้วกลาง
‎ให้กับพี่เอริค เข้าใจไหม

496
00:28:31,253 --> 00:28:36,092
‎ผมจะตั้งชื่อรายการของผม
‎ตามชื่อโครงการที่คุณใช้สืบเรื่องเรา

497
00:28:36,175 --> 00:28:39,262
‎ในรายการเกาะติดชิดเทรนด์
‎ผมควบคุมมันได้

498
00:28:39,343 --> 00:28:43,557
‎ผมเลยคิดว่า
‎"ทำไมเราไม่เล่นทุกคนเลยล่ะ"

499
00:28:43,640 --> 00:28:45,100
‎มันคือรายการผมไง ใช่ไหม

500
00:28:45,183 --> 00:28:47,562
‎เผด็จการ ผู้มีอำนาจ ศาสนา

501
00:28:47,643 --> 00:28:52,107
‎นั่นคือสาเหตุที่ตอนจามาล คาชอกกี
‎นักข่าววอชิงตัน โพสต์

502
00:28:53,025 --> 00:28:54,943
‎โดนฆ่าในสถานกงสุลซาอุดีอาระเบีย

503
00:28:55,027 --> 00:28:57,070
‎ผมคิดว่า
‎"นี่เป็นตอนแรกของเราได้เลย"

504
00:28:58,405 --> 00:28:59,948
‎ผมนำเสนอด้านที่บ้าระห่ำ

505
00:29:00,032 --> 00:29:01,033
‎คุณจำนี่ได้ไหม

506
00:29:01,117 --> 00:29:03,952
‎ผมพูดว่า "ซาอุดีอาระเบีย ฟังผมนะ
‎นี่ผมเอง ฮาซัน"

507
00:29:05,037 --> 00:29:06,330
‎ไม่น่าแปลกใจ

508
00:29:06,872 --> 00:29:10,877
‎ผมคิดว่าการฆาตกรรมไม่ดี

509
00:29:10,958 --> 00:29:14,003
‎แล้วประเทศนั้นก็แบบว่า
‎"นายทำเกินไปแล้ว มินฮาจญ์"

510
00:29:14,087 --> 00:29:16,798
‎เน็ตฟลิกซ์กำลังโดนโจมตี
‎หลังจากการตัดสินใจ

511
00:29:16,882 --> 00:29:19,383
‎ที่จะถอนตอนหนึ่งของ
‎รายการคอมเมดี้ที่วิจารณ์

512
00:29:19,468 --> 00:29:21,303
‎มกุฎราชกุมารโมฮัมเหม็ด บิน ซัลมาน

513
00:29:21,387 --> 00:29:25,767
‎ทางซาอุดีอาระเบียอ้างอิงมาตราหก
‎ของกฎหมายต่อต้านอาชญากรรมไซเบอร์

514
00:29:25,848 --> 00:29:27,267
‎ผมแบบว่า "หา ผิดกฎอะไร"

515
00:29:27,352 --> 00:29:30,353
‎มันเป็นภาษาอาหรับ
‎ผมเลยต้องลอกมาให้กูเกิลแปล

516
00:29:30,437 --> 00:29:34,192
‎ปรากฏว่าผมทำผิดมาตราหก
‎ของกฎหมายต่อต้านอาชญากรรมไซเบอร์

517
00:29:34,273 --> 00:29:39,655
‎ตัดสินให้ผมติดคุกซาอุดีฯ ห้าปี

518
00:29:40,948 --> 00:29:42,073
‎ผมรู้

519
00:29:42,823 --> 00:29:45,618
‎บางทีซีเอ็นเอ็นก็นำเสนอข่าวถูกต้อง

520
00:29:48,122 --> 00:29:53,252
‎นี่ก็บ้ามากแล้วนะ
‎แต่จากนี้จะบ้าขึ้นไปอีก

521
00:29:55,003 --> 00:29:57,923
‎นั่นไม่ใช่ครั้งแรก
‎ที่ผมแหย่ชาวซาอุดีฯ

522
00:29:59,842 --> 00:30:02,093
‎ผมไม่เคยพูดในสาธารณะมาก่อนเลย

523
00:30:03,220 --> 00:30:05,722
‎แต่ก่อนจะมีเรื่องราวอลหม่าน
‎กับทางเน็ตฟลิกซ์

524
00:30:07,558 --> 00:30:10,477
‎ผมเคยพยายามไปสัมภาษณ์
‎มกุฎราชกุมารของซาอุดีอาระเบีย

525
00:30:11,728 --> 00:30:13,982
‎ผมพูดจริงๆ เขาเคยมาที่นครนิวยอร์ก

526
00:30:14,063 --> 00:30:16,692
‎เขาเข้าประชุมแปลกๆ เต็มไปหมด

527
00:30:16,817 --> 00:30:19,068
‎เขาไปเจอกับไมเคิล บลูมเบิร์ก

528
00:30:19,152 --> 00:30:22,447
‎ที่สตาร์บัคส์ในไทม์สแควร์

529
00:30:22,573 --> 00:30:25,408
‎คุณจำได้ไหม
‎ดูหน้าตากวนตีนของบลูมเบิร์กสิ

530
00:30:25,952 --> 00:30:28,495
‎เขาแบบ "ยินดีต้อนรับ
‎สู่สตาร์บัคส์ครับฝ่าบาท"

531
00:30:29,122 --> 00:30:32,958
‎"ถ้าฝ่าบาทต้องการไปขี้
‎รหัสคือ 2-3-3-2 ขอรับ"

532
00:30:35,962 --> 00:30:37,045
‎โอเค

533
00:30:37,128 --> 00:30:39,007
‎เจ้าชายอยู่นิวยอร์ก

534
00:30:39,088 --> 00:30:41,258
‎ผมก็อยู่นิวยอร์ก

535
00:30:41,883 --> 00:30:43,635
‎ขอผมลองหน่อยเถอะ

536
00:30:44,553 --> 00:30:47,763
‎ขอผมลองส่งดีเอ็มไป มันน่าจะตลกดี

537
00:30:48,973 --> 00:30:51,602
‎แต่บีน่ามีมุมมอง
‎ที่แตกต่างกับผมหน่อย

538
00:30:52,518 --> 00:30:55,857
‎เพราะเธอจบปริญญาเอก

539
00:30:57,357 --> 00:31:00,862
‎ผมเป็นตลกที่ฉายพาวเวอร์พอยต์

540
00:31:03,822 --> 00:31:08,785
‎เธอพูดว่า
‎"ฮาซัน อย่าแหย่พวกซาอุดีฯ"

541
00:31:09,703 --> 00:31:10,703
‎"มันอันตราย"

542
00:31:10,787 --> 00:31:12,582
‎ผมบอกว่า "ผมรู้"

543
00:31:13,748 --> 00:31:15,542
‎เธอบอกว่า "ฉันพูดจริงๆ"

544
00:31:16,377 --> 00:31:18,170
‎"อย่าไปสัมภาษณ์นะ"

545
00:31:18,253 --> 00:31:19,963
‎ผมบอกว่า "ไม่ไปหรอก"

546
00:31:21,507 --> 00:31:23,175
‎ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ

547
00:31:24,510 --> 00:31:26,803
‎แต่แล้วเธอก็ออกจากห้องไป

548
00:31:28,138 --> 00:31:30,892
‎ผมแบบว่า "ขอเขียนจดหมาย
‎หาซานต้าหน่อยเหอะ"

549
00:31:30,973 --> 00:31:32,683
‎"ถึงอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย"

550
00:31:32,768 --> 00:31:35,395
‎"ผมฮาซัน มินฮาจญ์
‎ผมอยากสัมภาษณ์มกุฎราชกุมาร"

551
00:31:35,478 --> 00:31:37,438
‎ส่ง พวกเขาตอบผมกลับมาทันที

552
00:31:37,523 --> 00:31:39,858
‎"ถึงฮาซัน มินฮาจญ์
‎เราอ่านจดหมายของคุณแล้ว"

553
00:31:39,942 --> 00:31:43,987
‎"ได้โปรดมาที่สถานทูต"

554
00:31:44,072 --> 00:31:45,532
‎ผมแบบว่า "หา"

555
00:31:48,242 --> 00:31:50,118
‎ดูเป็นกันเองดีจัง

556
00:31:50,993 --> 00:31:53,913
‎ฟังนะ ผมไม่ได้โง่
‎ผมไม่ได้บอกบีน่า โอเคนะ

557
00:31:55,040 --> 00:31:57,502
‎ผมไม่ได้โง่ ผมไม่บอกเมียผมหรอก

558
00:31:57,583 --> 00:31:59,212
‎ผมบอกจิม ผู้ผลิตรายการของเรา

559
00:31:59,293 --> 00:32:02,338
‎ผมต้องขอพูดตรงๆ กับพวกคุณ
‎มันมีความแตกต่างเล็กน้อย

560
00:32:02,422 --> 00:32:05,552
‎ระหว่างสถานทูตกับสถานกงสุล
‎แต่เรื่องตลกก็คือ

561
00:32:06,133 --> 00:32:09,178
‎คุณไม่ควรถูกฆ่าทั้งสองที่

562
00:32:09,263 --> 00:32:14,058
‎ผมกับจิม เราเดินทางจากนครนิวยอร์ก
‎ไปถึงวอชิงตัน ดี.ซี.

563
00:32:14,142 --> 00:32:18,105
‎เดินไปสามซอย
‎ก็ถึงสถานทูตซาอุดีอาระเบีย

564
00:32:18,688 --> 00:32:22,317
‎ผมกับจิม เรากำลังจะเดินเข้าไป
‎ผมพูดว่า "จิม ไปกันเว้ย"

565
00:32:22,402 --> 00:32:24,653
‎"ไปกันเว้ยจิม"

566
00:32:24,737 --> 00:32:26,697
‎"ไปสัมภาษณ์พวกซาอุดีฯ กันเหอะ"

567
00:32:26,780 --> 00:32:30,952
‎"พวกเขาตั้งราคาน้ำมัน
‎ไปป่วนพวกเขากัน"

568
00:32:31,033 --> 00:32:32,995
‎เขาพูดว่า "หยุดเต้นได้แล้ว ไอ้โง่"

569
00:32:34,788 --> 00:32:38,042
‎"เรากำลังจะเดินเข้าประเทศใหม่
‎ไอ้งั่ง"

570
00:32:38,125 --> 00:32:40,127
‎"แสดงความเคารพหน่อย"

571
00:32:40,878 --> 00:32:42,128
‎ผมพูดว่า "จิม

572
00:32:43,255 --> 00:32:45,507
‎นายนั่นแหละแสดงความเคารพหน่อย"

573
00:32:46,592 --> 00:32:50,095
‎"นี่คือประเทศสหรัฐอเมริกานะเว้ยจิม"

574
00:32:50,178 --> 00:32:52,973
‎"พวกเขาไม่เล่นงานฉันหรอกจิม"

575
00:32:53,557 --> 00:32:57,227
‎"ฉันเป็นพลเมืองอเมริกานะ"

576
00:32:57,312 --> 00:32:59,438
‎เขาพูดว่า "หยุดจับไข่ตัวเองได้แล้ว"

577
00:33:00,313 --> 00:33:01,815
‎"นี่คือประเทศใหม่จริงๆ"

578
00:33:01,898 --> 00:33:03,108
‎"พอเราเดินผ่านประตูบานนั้น

579
00:33:03,192 --> 00:33:05,402
‎มันจะเหมือนท่อสีเขียวในเกมมาริโอ"

580
00:33:05,485 --> 00:33:06,570
‎"นายเข้าใจไหม"

581
00:33:07,528 --> 00:33:08,863
‎"เราอยู่ที่อเมริกา"

582
00:33:09,448 --> 00:33:11,242
‎"พอเดินเข้าไป ซาอุดีอาระเบีย"

583
00:33:12,408 --> 00:33:15,747
‎"อเมริกา ซาอุดีอาระเบีย"

584
00:33:15,828 --> 00:33:17,497
‎มันก็รู้สึกอย่างนั้นจริง

585
00:33:17,582 --> 00:33:18,665
‎มันแบบว่า…

586
00:33:22,293 --> 00:33:23,170
‎ซาอุดีอาระเบีย

587
00:33:23,253 --> 00:33:25,713
‎เราเดินเข้าไป ซาอุดีอาระเบีย

588
00:33:25,797 --> 00:33:28,633
‎ทอง โคมไฟระย้า หินอ่อน

589
00:33:28,717 --> 00:33:31,220
‎คนรับใช้ชาวอินเดีย

590
00:33:32,222 --> 00:33:34,013
‎ผมแบบ "ว้าว"

591
00:33:34,473 --> 00:33:36,142
‎"ทำสำเร็จแล้ว"

592
00:33:36,642 --> 00:33:38,643
‎"คนรับใช้อินเดีย"

593
00:33:39,353 --> 00:33:42,397
‎ช่างกล้าดียังไง

594
00:33:46,152 --> 00:33:48,237
‎เพราะที่ตะวันออกกลาง

595
00:33:48,320 --> 00:33:51,657
‎ชาวอินเดีย ปากีสถาน บังกลาเทศ
‎ศรีลังกา เราเป็นได้แค่คนใช้

596
00:33:51,740 --> 00:33:53,867
‎เราเป็นคนเม็กซิกัน
‎ในฝั่งตะวันออกกลาง

597
00:33:54,743 --> 00:33:56,537
‎แม้แต่คนผิวน้ำตาล
‎ก็มีคนผิวน้ำตาลเช่นกัน

598
00:33:56,620 --> 00:33:58,455
‎พวกเขาเลยสร้างตึกได้ไงล่ะ

599
00:33:58,538 --> 00:34:02,125
‎คนที่ชอบพูดจาดูถูกคนอินเดีย
‎มากกว่าคนซาอุดีฯ

600
00:34:02,208 --> 00:34:03,585
‎คือคนอังกฤษ

601
00:34:04,127 --> 00:34:08,590
‎สิ่งที่แตกต่างคือ
‎เราชอบเวลาคนอังกฤษด่าเรา

602
00:34:08,673 --> 00:34:12,637
‎มีลุงๆ ชาวอินเดียที่มาคืนนี้
‎และพูดว่า "ว้าว ลอนดอน ดูสิ"

603
00:34:14,053 --> 00:34:16,098
‎"ดูลอนดอนสิ"

604
00:34:16,182 --> 00:34:19,308
‎"ญาติผมอยู่ที่ลอนดอน ดูพระราชินีสิ"

605
00:34:19,393 --> 00:34:22,353
‎ผมแบบว่า
‎"ไปตายซะ พูดเรื่องอะไรเนี่ย"

606
00:34:22,437 --> 00:34:23,857
‎มันบ้าบอมาก

607
00:34:23,938 --> 00:34:28,693
‎ในห้องนอนแม่ผม นี่เรื่องจริงนะ
‎แม่เก็บรูปแต่งงาน

608
00:34:28,777 --> 00:34:30,320
‎ของผมกับบีน่าไว้

609
00:34:30,403 --> 00:34:34,117
‎ข้างๆ รูปนั้น
‎คือรูปของเจ้าหญิงไดอาน่า

610
00:34:35,617 --> 00:34:37,327
‎ผมพูดว่า "แม่"

611
00:34:38,537 --> 00:34:41,707
‎"เธอตายตั้งแต่ปี 1997 แล้ว"

612
00:34:42,667 --> 00:34:44,418
‎"ผมลูกแม่นะ"

613
00:34:45,377 --> 00:34:47,503
‎"เราอยู่ระดับเดียวกันได้ไง"

614
00:34:48,505 --> 00:34:51,508
‎แม่ตอบว่า
‎"ฮาซัน ลูกไม่รู้จักเจ้าหญิงได"

615
00:34:51,592 --> 00:34:53,552
‎ผมแบบว่า "แล้วแม่รู้จักเหรอ"

616
00:34:54,595 --> 00:34:56,513
‎"เธอสวยมาก"

617
00:34:57,347 --> 00:34:59,433
‎"แม่สามีเธอใจร้ายมาก"

618
00:35:00,475 --> 00:35:02,477
‎"สามีของเธอช่างเย็นชา"

619
00:35:02,562 --> 00:35:06,690
‎ผมบอกว่า"แม่ นี่พูดถึง
‎ชีวิตแต่งงานตัวเองหรือเปล่า"

620
00:35:10,443 --> 00:35:12,738
‎เราอยู่ที่สถานทูตซาอุดีฯ
‎ผมกับจิมนั่งลง

621
00:35:12,822 --> 00:35:14,948
‎คณะผู้แทนซาอุดีฯ เดินเข้ามา

622
00:35:15,490 --> 00:35:18,535
‎มีคน 15 คน
‎พวกเขาเป็นตัวแทนราชวงศ์ซาอุดีฯ

623
00:35:18,618 --> 00:35:20,622
‎พวกเขาเป็นคนตั้งราคาน้ำมัน

624
00:35:21,913 --> 00:35:26,252
‎หัวหน้าคณะเดินรอบตัวผม
‎และมานั่งตรงข้ามเรา

625
00:35:27,085 --> 00:35:28,837
‎"คุณมินฮาจญ์"

626
00:35:30,005 --> 00:35:32,298
‎"ขอบคุณมาก

627
00:35:32,842 --> 00:35:34,802
‎ที่เขียนจดหมายหาเรา"

628
00:35:36,137 --> 00:35:39,473
‎"ทำไมคุณถึงอยากสัมภาษณ์
‎มกุฎราชกุมาร"

629
00:35:40,807 --> 00:35:43,560
‎"คุณเคยไปที่อ่าวหรือเปล่าเนี่ย"

630
00:35:45,812 --> 00:35:47,857
‎จิมตอบว่า "อย่าทำตัวตลกนะ"

631
00:35:49,567 --> 00:35:53,320
‎ผมตอบว่า "จิม ฉันจะตลกทำไม"

632
00:35:58,033 --> 00:36:00,452
‎"ใช่ คือ…

633
00:36:00,537 --> 00:36:03,997
‎เคยมีคนชวนผมไปทำงานที่ดูไบ

634
00:36:04,082 --> 00:36:07,877
‎พอผมไปถึง พวกเขายื่นไม้ถูพื้นให้ผม"

635
00:36:10,753 --> 00:36:12,713
‎"อ๋อ คุณชอบเล่นมุกใช่ไหม"

636
00:36:14,173 --> 00:36:16,177
‎"คุณชอบสังเกตสิ่งรอบตัว"

637
00:36:16,802 --> 00:36:20,388
‎"นี่คือสิ่งที่ผมสังเกต คุณมินฮาจญ์"

638
00:36:21,515 --> 00:36:25,643
‎"ประเทศบ้านเกิดของคุณ
‎ต่างจากประเทศบ้านเกิดของผม"

639
00:36:26,770 --> 00:36:29,232
‎"คืองี้นะ ชาวซาอุดีฯ

640
00:36:32,192 --> 00:36:35,320
‎เราไม่เคยโดนชาวอังกฤษปกครอง"

641
00:36:36,405 --> 00:36:37,865
‎ผมตอบว่า "ไม่ๆ"

642
00:36:37,948 --> 00:36:39,323
‎"ไม่ๆ เข้าใจผิดใหญ่แล้ว"

643
00:36:39,448 --> 00:36:42,662
‎"พ่อแม่ผมมาจากอินเดีย โอเคนะ"

644
00:36:43,828 --> 00:36:45,957
‎"แต่ผม…

645
00:36:54,132 --> 00:36:55,798
‎ผมเป็นคนอเมริกัน"

646
00:36:57,508 --> 00:37:00,262
‎"อย่างที่ผมบอก คุณมินฮาจญ์

647
00:37:01,388 --> 00:37:06,435
‎เราไม่เคยโดนชาวอังกฤษปกครอง"

648
00:37:07,812 --> 00:37:11,648
‎"ไม่มีใครอบรมหรือล้อเลียน

649
00:37:12,398 --> 00:37:13,692
‎เราได้ทั้งนั้น"

650
00:37:15,152 --> 00:37:17,778
‎"ขอให้โชคดีกับรายการคุณนะ
‎คุณมินฮาจญ์"

651
00:37:19,698 --> 00:37:21,242
‎"เราจะคอยดู"

652
00:37:23,118 --> 00:37:26,038
‎พวกเขาพาผมกับจิมออกจากสถานทูต

653
00:37:26,122 --> 00:37:28,123
‎เรานั่งอยู่บนรถไฟ

654
00:37:28,207 --> 00:37:29,708
‎เราไม่คุยกัน

655
00:37:30,375 --> 00:37:33,045
‎เรากลับไปนิวยอร์ก ผมเปิดมือถือของผม

656
00:37:33,128 --> 00:37:35,882
‎ทุกคนที่ออฟฟิศส่งข้อความมาว่า
‎"นายโอเคไหม"

657
00:37:35,963 --> 00:37:38,800
‎"นายดูข่าวหรือเปล่า"
‎"ในข่าวนี่เรื่องอะไรกัน"

658
00:37:39,552 --> 00:37:40,637
‎"ข่าวซีเอ็นเอ็น"

659
00:37:40,718 --> 00:37:42,553
‎"จามาล คาชอกกี
‎นักข่าววอชิงตัน โพสต์

660
00:37:42,638 --> 00:37:45,973
‎โดนฆ่าในสถานกงสุลซาอุดีอาระเบีย"

661
00:37:46,058 --> 00:37:49,312
‎ผมแบบว่า "โอ้ ตายแล้ว
‎ผมเพิ่งไปมาเอง"

662
00:37:49,393 --> 00:37:52,438
‎ผมวิ่งกลับอะพาร์ตเมนต์
‎ผมปิดประตู ผมปิดกุญแจลิ้นตาย

663
00:37:52,523 --> 00:37:53,942
‎"ดี หยุดพวกมันได้แน่"

664
00:37:54,023 --> 00:37:56,360
‎ผมหันไปเห็นบีน่า บีน่ามองผม

665
00:37:56,443 --> 00:37:59,238
‎เธอบอกว่า "พระเจ้า ฮาซัน
‎คุณได้ดูข่าวหรือเปล่า"

666
00:37:59,322 --> 00:38:03,117
‎"จามาล คาชอกกีโดนฆ่า
‎ในสถานกงสุลซาอุดีอาระเบีย"

667
00:38:03,200 --> 00:38:06,412
‎"ขอบคุณพระเจ้า
‎คุณไม่ได้ไปเจอพวกซาอุดีฯ ใช่ไหม"

668
00:38:09,582 --> 00:38:11,292
‎ผมตอบว่า "ใช่"

669
00:38:12,000 --> 00:38:13,710
‎ไปก็บ้าแล้ว

670
00:38:14,837 --> 00:38:17,713
‎ผมรู้สึกแย่มากๆ ผมรู้สึกผิดอย่างมาก

671
00:38:17,798 --> 00:38:19,967
‎ผมต้องทำยังไง
‎กับความรู้สึกนี้ รู้แล้ว

672
00:38:20,552 --> 00:38:22,302
‎พอคุณทำอะไรไม่ดี

673
00:38:22,387 --> 00:38:25,222
‎คุณก็แค่ต้องทำอะไรดีๆ ทันที

674
00:38:25,347 --> 00:38:26,932
‎แล้วมันจะกำจัดสิ่งไม่ดีไป

675
00:38:27,558 --> 00:38:29,685
‎ผมเห็นจานกองอยู่
‎ผมแบบว่า "เยี่ยมเลย"

676
00:38:30,562 --> 00:38:33,605
‎"ยิ่งผมขัดจานแรง
‎การโกหกของผมก็จะแย่น้อยลง"

677
00:38:33,688 --> 00:38:35,065
‎ผมล้างจานอย่างจัดเต็ม

678
00:38:35,148 --> 00:38:37,693
‎ผมแบบว่า "ฉันไม่ใช่คนเลวนะ
‎ฉันกำลังช่วยอยู่"

679
00:38:37,777 --> 00:38:40,487
‎บีน่าเห็นแล้วเธอก็ชอบใจมาก

680
00:38:42,030 --> 00:38:43,490
‎เธอบอกว่า "นี่…"

681
00:38:44,283 --> 00:38:45,993
‎ผมตอบว่า "ว่าไง"

682
00:38:48,037 --> 00:38:52,792
‎เธอบีบแขนผมแล้วบอกว่า "ฮาซัน… นี่"

683
00:38:55,460 --> 00:38:56,753
‎ผมตอบว่า "ว่าไง"

684
00:39:00,090 --> 00:39:02,427
‎แล้วเธอก็บีบแรงขึ้น

685
00:39:02,508 --> 00:39:06,180
‎เธอบอกว่า
‎"ฮาซัน ฉันกำลังพูดว่า 'นี่'"

686
00:39:07,807 --> 00:39:10,183
‎"แบบว่าสนใจไหม"

687
00:39:10,267 --> 00:39:12,518
‎เธอถอดเสื้อผมออกและผลักผมไปที่โซฟา

688
00:39:12,603 --> 00:39:15,147
‎ผมนอนแก้ผ้าอยู่บนโซฟา

689
00:39:15,230 --> 00:39:17,442
‎ผมนอนเปลือยอยู่บนนั้น

690
00:39:17,523 --> 00:39:20,903
‎ผมแค่ล้างจานเอง
‎ความคาดหวังของเธอต่ำขนาดนั้นเลย

691
00:39:21,487 --> 00:39:24,363
‎แต่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น
‎เพราะการสร้างภาพและโกหก

692
00:39:24,448 --> 00:39:28,243
‎แล้วผมควรทำอะไรในจังหวะนี้
‎หยุดภรรยาแล้วบอกว่า "หยุดเถอะ" เหรอ

693
00:39:28,827 --> 00:39:30,787
‎"เราทำแบบนี้ไม่ได้นะ"

694
00:39:31,247 --> 00:39:33,832
‎"เพราะผมได้พูดปดกับคุณ"

695
00:39:33,917 --> 00:39:35,208
‎ไม่

696
00:39:35,833 --> 00:39:38,587
‎คุณต้องคว้าโอกาสที่ได้มาในชีวิต

697
00:39:39,672 --> 00:39:41,757
‎แม้มันจะเกิดขึ้นเพราะการโกหกก็ตาม

698
00:39:42,592 --> 00:39:44,677
‎เราเลยนอนด้วยกัน

699
00:39:45,427 --> 00:39:46,470
‎ร้อนแรง

700
00:39:46,553 --> 00:39:48,388
‎คู่เดียว

701
00:39:48,472 --> 00:39:50,015
‎เข้าจังหวะ

702
00:39:50,098 --> 00:39:53,852
‎อาทิตย์ต่อมา ผมบอกว่า
‎"ลงตอนที่เกี่ยวกับซาอุดีฯ ได้เลย"

703
00:39:55,603 --> 00:39:56,605
‎หลังจากนั้น

704
00:39:57,563 --> 00:39:59,148
‎คนซาอุดีฯ ได้ดู

705
00:39:59,233 --> 00:40:00,567
‎พวกเขาแบนมัน

706
00:40:01,318 --> 00:40:03,487
‎เช้าวันต่อมา ผมตื่นนอนข้างๆ บีน่า

707
00:40:03,570 --> 00:40:07,242
‎ผมเปิดมือถือและมันดังไปทั่วโลก

708
00:40:07,867 --> 00:40:12,287
‎ผมเปิดทวิตเตอร์แล้วพูดว่า "ฉิบหาย"

709
00:40:13,538 --> 00:40:14,957
‎"กูซวยแล้ว"

710
00:40:15,498 --> 00:40:16,917
‎แล้วมันก็เริ่มไต่ขึ้นอันดับ

711
00:40:17,000 --> 00:40:19,002
‎ผมพูดว่า "ตายแล้ว"

712
00:40:19,628 --> 00:40:21,128
‎"ผมโดนไล่ออกแน่"

713
00:40:22,422 --> 00:40:26,760
‎แล้วผมก็ไต่อันดับแซงบีทีเอส
‎ผมบอกว่า "ตายแล้ว"

714
00:40:28,012 --> 00:40:29,888
‎"ผมคิดว่าผมเริ่ม…

715
00:40:33,600 --> 00:40:35,812
‎ดังแล้ว"

716
00:40:35,893 --> 00:40:38,813
‎ทั้งไลก์ คอมเมนต์ รีทวิต

717
00:40:38,897 --> 00:40:40,817
‎จัดมาเลย

718
00:40:40,898 --> 00:40:44,443
‎ทุกคนบนโลกสนใจผม

719
00:40:44,528 --> 00:40:47,657
‎โดยไร้เหตุผล

720
00:40:47,738 --> 00:40:51,952
‎วันนั้นผมได้รู้ว่าแล้วว่า

721
00:40:52,035 --> 00:40:54,247
‎พีท เดวิดสันรู้สึกยังไง

722
00:40:54,328 --> 00:40:56,373
‎ให้ตายเถอะ

723
00:40:56,457 --> 00:40:58,208
‎พระเจ้าช่วย

724
00:40:58,292 --> 00:41:01,378
‎ในหัวผมมีแต่โซเชียลมีเดีย
‎ผมไม่สนใจคนที่ขู่ฆ่าผม

725
00:41:01,462 --> 00:41:04,840
‎ผมเปิดมือถือ พวกเขาเขียนว่า
‎"อย่ามาซาอุดีอาระเบียเด็ดขาด"

726
00:41:04,923 --> 00:41:07,383
‎พร้อมรูป ดาบ ดาบ ดาบ

727
00:41:07,508 --> 00:41:08,927
‎ลูกพีช

728
00:41:18,897 --> 00:41:20,813
‎"คาเลด นัดเจอกันหน่อยไหม"

729
00:41:21,690 --> 00:41:24,693
‎"เพราะถ้านายแทงดาบใส่ลูกพีชของฉัน
‎เราตายคู่นะ"

730
00:41:25,318 --> 00:41:28,572
‎นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมมีกระแส

731
00:41:28,655 --> 00:41:30,115
‎ความฝันของผมเป็นจริง

732
00:41:30,198 --> 00:41:34,662
‎เวลาคุณเป็นกระแส
‎ทุกคนอยากเป็นเพื่อนคุณ

733
00:41:34,745 --> 00:41:37,038
‎วันต่อมาผมได้รับสาย
‎จากบก.นิตยสารไทม์

734
00:41:37,122 --> 00:41:41,335
‎"ไง ฉันเป็นบรรณาธิการจากนิตยสารไทม์
‎นี่ฮาซัน มินฮาจญ์หรือเปล่า"

735
00:41:41,418 --> 00:41:43,170
‎ผมตอบว่า "พูดสายครับ"

736
00:41:44,713 --> 00:41:48,258
‎"คุณอยากเป็นหนึ่งใน 100 บุคคล
‎ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกของไทม์ไหม"

737
00:41:48,342 --> 00:41:51,678
‎ผมตอบว่า "ผมชอบรายชื่อ"

738
00:41:52,722 --> 00:41:54,388
‎ผมกับบีน่าไปกินข้าวกับ 100 คนนั้น

739
00:41:54,515 --> 00:41:56,725
‎บรรณาธิการเห็นผม ชุดเธอตลกมาก

740
00:41:56,808 --> 00:41:59,478
‎เธอบอกว่า
‎"โอ้พระเจ้า ที่รัก ขอบคุณมาก"

741
00:41:59,562 --> 00:42:02,022
‎"ขอบคุณมากที่มา

742
00:42:02,732 --> 00:42:05,275
‎ร่วมงานที่ไม่โอ้อวดของเรา"

743
00:42:05,358 --> 00:42:09,403
‎"เรามีเก้าอี้ 100 ตัว
‎สำหรับผู้ทรงอิทธิพล 100 คน"

744
00:42:09,488 --> 00:42:11,073
‎"คุณคือหนึ่งในนั้น"

745
00:42:11,865 --> 00:42:13,825
‎ผมตอบว่า "ใช่ เยี่ยม…

746
00:42:14,952 --> 00:42:16,370
‎ทำไมเก้าอี้ตัวนี้ว่าง"

747
00:42:17,037 --> 00:42:19,540
‎เธอตอบว่า "ที่รัก
‎ตัวนั้นสำหรับลุญัยน์"

748
00:42:20,165 --> 00:42:21,583
‎ผมตอบว่า "ใครนะครับ"

749
00:42:22,252 --> 00:42:25,753
‎"ลุญัยน์ เธอเป็นนักเคลื่อนไหว
‎เพื่อสิทธิสตรีชาวซาอุดีฯ

750
00:42:26,338 --> 00:42:29,173
‎ที่กำลังถูกทรมาน
‎เพราะขับรถในซาอุดีอาระเบีย"

751
00:42:30,258 --> 00:42:32,845
‎"แน่นอนว่าเธอมาร่วมงานไม่ได้"

752
00:42:33,387 --> 00:42:36,390
‎"เราเลยคิดว่าจะยกย่อง
‎ความกล้าหาญของคุณ"

753
00:42:40,893 --> 00:42:41,812
‎"ของผมเหรอ"

754
00:42:41,895 --> 00:42:43,772
‎"นี่ คุณขึ้นพูดหลังจากดเวย์นสิ"

755
00:42:43,857 --> 00:42:46,650
‎"ใครนะ" "เดอะร็อค" เขาขึ้นเวทีไป

756
00:42:46,733 --> 00:42:50,572
‎"ไงครับ ผมอยากจะดื่มให้กับ
‎เตกีล่าเตเรมานาและกล้ามอกของผม"

757
00:42:50,653 --> 00:42:52,573
‎ทุกคนแบบว่า "ใช่เลย"

758
00:42:52,657 --> 00:42:53,907
‎"อนาคตประธานาธิบดี"

759
00:42:54,032 --> 00:42:55,577
‎"ตบมือให้กับฮาซันหน่อยครับ"

760
00:42:55,658 --> 00:42:57,662
‎ผมแบบว่า "ไงครับทุกคน"

761
00:42:58,453 --> 00:43:01,332
‎"ขอบคุณมากที่ชวนผม
‎มากินข้าวเย็นอิลลูมินาติ"

762
00:43:02,123 --> 00:43:04,458
‎"คุณคงไม่รู้จักผม แต่ผมทำรายการ
‎ตอนหนึ่งเกี่ยวกับซาอุดีฯ

763
00:43:04,585 --> 00:43:07,462
‎แต่เราควรจะยกย่อง
‎คนที่ไม่สามารถมาที่นี่ได้"

764
00:43:07,588 --> 00:43:10,173
‎"เธอชื่อลุญัยน์
‎เธอควรนั่งเก้าอี้ตัวนั้น"

765
00:43:11,300 --> 00:43:12,802
‎แล้วผมก็ได้ยินประตูข้างเปิด

766
00:43:13,927 --> 00:43:16,013
‎แล้วคนคนหนึ่งก็เผยตัวจากเงามืด

767
00:43:17,263 --> 00:43:19,392
‎และเดินเข้าห้องมา

768
00:43:20,433 --> 00:43:23,395
‎จาเร็ด คุชเนอร์

769
00:43:24,605 --> 00:43:28,942
‎ที่เป็นเพื่อนในวอตส์แอปป์

770
00:43:29,027 --> 00:43:31,987
‎กับมกุฎราชกุมารซาอุดิอาระเบีย

771
00:43:32,863 --> 00:43:34,907
‎เขาเห็นเก้าอี้ที่ว่าง

772
00:43:36,033 --> 00:43:38,160
‎เก้าอี้ที่เป็นสัญลักษณ์ของลุญัยน์

773
00:43:39,037 --> 00:43:44,625
‎เขาเดินไปและเขานั่งบนเก้าอี้ของเธอ

774
00:43:45,792 --> 00:43:49,713
‎แอดเดอรอลเริ่มออกฤทธิ์แล้วสิ

775
00:43:50,547 --> 00:43:55,010
‎ผมบอกว่า "ผมจะล้อ
‎ไอ้หมอนี่ให้หลอนเลย"

776
00:43:55,968 --> 00:44:00,182
‎และบีน่าเห็นสายตาเมายาของผม
‎เธอพูดว่า "ฮาซัน อย่าข้ามเส้นนะ"

777
00:44:00,265 --> 00:44:02,392
‎ผมตอบว่า "สายไปแล้วบีน่า"

778
00:44:04,353 --> 00:44:07,397
‎"ท่านผู้มีเกียรติ
‎มีเรื่องไม่น่าเชื่อครับ"

779
00:44:07,482 --> 00:44:09,442
‎"รู้อะไรไหม

780
00:44:09,525 --> 00:44:12,568
‎ผมรู้ว่าเราคุยเรื่องลุญัยน์อยู่
‎แต่สมมติว่า

781
00:44:12,653 --> 00:44:16,448
‎มีคนที่นี่ที่รู้จักเจ้าชาย

782
00:44:16,532 --> 00:44:18,908
‎และสามารถช่วยลุญัยน์
‎ให้ออกจากคุกได้ล่ะ"

783
00:44:20,202 --> 00:44:23,038
‎แล้วผมก็มองตรงไปที่จาเร็ด คุชเนอร์

784
00:44:23,122 --> 00:44:26,333
‎ผมรู้ว่าที่นี่
‎มีคนที่มีอำนาจจำนวนมาก

785
00:44:26,417 --> 00:44:28,627
‎มันจะเพี้ยนไหม ไม่รู้สิ ถ้ามีคน

786
00:44:28,710 --> 00:44:31,838
‎ที่เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นสูง
‎ในทำเนียบขาว

787
00:44:31,922 --> 00:44:36,260
‎ที่อาจจะส่งข้อความหาเจ้าชายซาอุดีฯ
‎แบบว่า "นี่ เป็นไปได้ไหม

788
00:44:37,262 --> 00:44:40,388
‎ที่จะช่วยคนคนนั้นออกจากคุก
‎เพราะเธอไม่สมควรโดนเลย"

789
00:44:40,472 --> 00:44:43,725
‎"และนี่คือส่วนที่เพี้ยนที่สุดนะ
‎คนมีอำนาจ"

790
00:44:47,603 --> 00:44:50,148
‎"คุณสามารถรอดไปได้แน่ๆ

791
00:44:51,317 --> 00:44:56,028
‎เพราะวอตส์แอปป์มีระบบเข้ารหัส
‎ตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง"

792
00:44:57,907 --> 00:45:00,993
‎"ไม่มีใครรู้แน่ๆ"

793
00:45:02,118 --> 00:45:03,120
‎"ขอบคุณครับ"

794
00:45:04,162 --> 00:45:09,502
‎แล้วผมก็นั่งลง ไม่มีใครหัวเราะเลย

795
00:45:11,462 --> 00:45:13,255
‎เรากลับขึ้นรถ บีน่าโมโหมาก

796
00:45:13,338 --> 00:45:15,717
‎เธอบอกว่า "ฮาซัน คุณบ้าไปแล้ว"

797
00:45:15,798 --> 00:45:17,467
‎ผมตอบว่า "ที่รัก

798
00:45:19,262 --> 00:45:22,013
‎เปิดมือถือดูสิ"

799
00:45:22,097 --> 00:45:24,725
‎"ไลก์ คอมเมนต์ รีทวิต"

800
00:45:24,808 --> 00:45:29,897
‎"ผมขึ้นอันดับหนึ่งอีกแล้ว"

801
00:45:29,980 --> 00:45:32,858
‎ผมปล่อยให้คนคอมเมนต์มาเรื่อยๆ

802
00:45:32,942 --> 00:45:36,570
‎ผมแบบว่า "มาหาพ่อมา มาหาพ่อเลย"

803
00:45:36,653 --> 00:45:38,780
‎"ทำให้ฉันรุ่งเรือง"

804
00:45:38,863 --> 00:45:41,658
‎"เติมเต็มช่องว่างที่พ่อแม่
‎ไม่เคยเติมเต็มให้ได้"

805
00:45:41,742 --> 00:45:44,037
‎"อร่อย อร่อย อร่อยสุดๆ"

806
00:45:44,118 --> 00:45:46,497
‎"โอ้ อร่อยมาก"

807
00:45:47,497 --> 00:45:51,543
‎เธอบอกว่า "อ๋อ เยี่ยม
‎คุณทำไปเพื่อนักเคลื่อนไหว"

808
00:45:51,627 --> 00:45:53,587
‎ผมตอบว่า "ใช่"

809
00:45:54,463 --> 00:45:56,423
‎"เคลื่อนไหวมากเลยตอนนี้"

810
00:45:58,425 --> 00:46:01,720
‎"ฉันชอบที่คุณแคร์ปัญหาพวกนี้
‎แค่ตอนที่มีกล้องจับอยู่"

811
00:46:01,803 --> 00:46:03,555
‎ผมตอบว่า "ใช่ไหมล่ะ"

812
00:46:05,390 --> 00:46:07,392
‎"ต้องมีรูป ไม่งั้นไม่ได้เกิดขึ้น"

813
00:46:12,397 --> 00:46:14,023
‎อย่าตัดสินผมนะบรูกลิน

814
00:46:15,608 --> 00:46:17,068
‎คุณก็เหมือนผม

815
00:46:18,237 --> 00:46:20,072
‎ใช่ ผมจับตาดูคุณมาทั้งคืน

816
00:46:21,198 --> 00:46:23,700
‎ไม่เล่นมือถือแล้วอยู่ไม่สุข

817
00:46:24,535 --> 00:46:26,578
‎ผมชอบมือถือคุณนะ

818
00:46:29,498 --> 00:46:30,958
‎ผมกำลังคุยกับคุณ

819
00:46:31,042 --> 00:46:35,462
‎เขาบันทึกภาพตอนนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎มันเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า

820
00:46:37,005 --> 00:46:40,883
‎คุณจะต้องจำภาพไว้ในสมอง
‎เหมือนไอ้คนขี้แพ้

821
00:46:44,680 --> 00:46:47,182
‎คุณเคยได้ไลก์มากที่สุด
‎กี่ไลก์ในรูปๆ หนึ่ง

822
00:46:48,433 --> 00:46:49,518
‎แปดสิบหก

823
00:46:49,602 --> 00:46:50,937
‎แปดสิบหกเหรอ

824
00:46:56,148 --> 00:46:58,152
‎แปดสิบหก

825
00:47:00,362 --> 00:47:06,743
‎ถ้าผมได้แค่ 86 ไลก์ ผมคงฆ่าตัวตาย

826
00:47:09,705 --> 00:47:14,918
‎รู้ไหมว่าผมได้กี่ไลก์
‎ในโพสต์ที่เสียดสีจาเร็ด คุชเนอร์

827
00:47:15,587 --> 00:47:21,508
‎โอ้ ผมได้ 347,391 ไลค์

828
00:47:21,592 --> 00:47:24,595
‎แล้วพอได้ลิ้มรสกระแสแบบโคเคน

829
00:47:24,678 --> 00:47:26,805
‎และความดังในโซเชียลแบบยาไอซ์

830
00:47:27,557 --> 00:47:28,932
‎และเฟซบุ๊กแบบเฟนทิเนล

831
00:47:29,017 --> 00:47:32,603
‎ผมต้องพยายามมากขึ้นกว่าเดิม
‎ผมจะต้องสู้ตายเพื่อไลก์

832
00:47:32,687 --> 00:47:37,065
‎ผมรู้แล้ว
‎เล่นงานเผด็จการทุกคนในโลกดีกว่า

833
00:47:37,148 --> 00:47:38,983
‎บอลโซนาโรในบราซิล ไปโจมตีเขากัน

834
00:47:39,067 --> 00:47:41,320
‎ดูเตอร์เตในฟิลิปปินส์ ไปโจมตีเขากัน

835
00:47:41,403 --> 00:47:45,198
‎เพื่อกวนประสาทครอบครัวอินเดียของผม
‎ผมไปแรลลี่ของทรัมป์-โมดี

836
00:47:45,282 --> 00:47:47,075
‎คุณคิดว่าเราทำได้แล้วหรือยัง

837
00:47:47,158 --> 00:47:48,868
‎ใช่ ฉันคิดว่าเราทำได้แล้ว

838
00:47:48,952 --> 00:47:50,328
‎ฮาซัน

839
00:47:50,412 --> 00:47:52,163
‎คุณแอนตี้อินเดีย

840
00:47:52,247 --> 00:47:53,457
‎ไม่เอาน่า

841
00:47:53,540 --> 00:47:57,962
‎คุณไม่เคารพอินเดียของเราฮาซัน

842
00:47:58,045 --> 00:47:59,378
‎โมดี สู้เขาโมดี

843
00:47:59,463 --> 00:48:01,215
‎ผมรู้ว่าคุณมาจากซาคราเมนโต

844
00:48:01,298 --> 00:48:02,217
‎ใช่ครับ

845
00:48:02,298 --> 00:48:04,593
‎ผมละอายที่บอกว่าคุณมาจากซาคราเมนโต

846
00:48:04,677 --> 00:48:09,932
‎คุณควรเคารพโมดี อินเดียและคนฮินดู

847
00:48:10,015 --> 00:48:11,725
‎- ผมแค่อยากถ่ายรูปด้วย
‎- โอเค

848
00:48:13,102 --> 00:48:15,395
‎ทุกคนอยากได้กระแส

849
00:48:15,478 --> 00:48:18,107
‎แม้แต่ลุงชาวอินเดียก็อยากได้

850
00:48:18,190 --> 00:48:21,652
‎ผมลงรูปในไอจี ผมดังระเบิดอีกครั้ง

851
00:48:21,735 --> 00:48:23,653
‎ผมกลับไปที่นิวยอร์ก

852
00:48:23,737 --> 00:48:25,697
‎ผมเข็นลูกที่นั่งอยู่บนรถเข็นเด็ก

853
00:48:25,782 --> 00:48:28,242
‎ทุกคนรู้จักผม

854
00:48:28,325 --> 00:48:31,118
‎ผมเข้าตึกอะพาร์ตเมนต์
‎แม้แต่คนเปิดประตูก็เห็นผม

855
00:48:31,203 --> 00:48:33,288
‎และพูดว่า "ฮาซัน หยุดก่อน"

856
00:48:33,372 --> 00:48:35,498
‎"คุณต้องเคารพโมดี

857
00:48:35,582 --> 00:48:36,833
‎อินเดีย

858
00:48:36,917 --> 00:48:38,793
‎และคนฮินดู"

859
00:48:38,877 --> 00:48:41,255
‎ผมตอบว่า "คาร์ลอส
‎นายเป็นคนเปอร์โตริโก"

860
00:48:43,340 --> 00:48:47,135
‎เขาบอกว่า "ผมรู้ แต่ผมดูมาจากไอจี"

861
00:48:47,218 --> 00:48:48,387
‎"มันตลกมาก"

862
00:48:48,470 --> 00:48:50,430
‎"นี่ คุณได้จดหมายจากแฟนๆ"

863
00:48:50,513 --> 00:48:52,267
‎ผมตอบว่า "ขอผมดูหน่อย คาร์ลอส"

864
00:48:52,348 --> 00:48:54,852
‎เขาเอาจดหมายให้ผมตั้งหนึ่ง
‎ผมแกะมันออก

865
00:48:54,935 --> 00:48:59,523
‎ผมพลิกมัน
‎และผงสีขาวตกลงบนรถเข็นเด็ก

866
00:49:02,067 --> 00:49:04,068
‎มันตกลงบนไหล่ของลูกสาวผม

867
00:49:05,737 --> 00:49:07,197
‎ที่คอ ที่แก้ม

868
00:49:08,698 --> 00:49:10,325
‎เธอมองหน้าผม

869
00:49:12,578 --> 00:49:14,288
‎ผมวิ่งขึ้นชั้นบนและบอกบีน่า

870
00:49:16,415 --> 00:49:17,792
‎ครั้งนี้ผมโกหกไม่ได้

871
00:49:21,128 --> 00:49:22,838
‎เรารีบไปที่เอ็นวายยู

872
00:49:24,257 --> 00:49:26,550
‎แต่ครั้งนี้เราไปที่ห้องฉุกเฉิน

873
00:49:28,510 --> 00:49:31,138
‎ตอนที่พวกเขาเห็นลูก
‎พวกเขารีบฉีกเสื้อผ้าเธอออก

874
00:49:31,222 --> 00:49:32,307
‎และพาเธอไป

875
00:49:35,100 --> 00:49:37,562
‎ผมกับบีน่านั่งรอในห้องรอหลายชั่วโมง

876
00:49:37,643 --> 00:49:39,228
‎เราไม่คุยกันเลย

877
00:49:40,982 --> 00:49:43,525
‎ในที่สุดตอนเที่ยงคืน
‎พยาบาลเดินมาพร้อมลูกผม

878
00:49:45,568 --> 00:49:47,447
‎แต่เธอมากับผู้สอบสวน

879
00:49:48,697 --> 00:49:51,575
‎และเขาเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อ

880
00:49:52,910 --> 00:49:55,037
‎และหยิบถุงพลาสติก

881
00:49:56,122 --> 00:49:57,707
‎ที่เต็มไปด้วยผงสีขาว

882
00:49:59,248 --> 00:50:03,337
‎เขาพูดว่า "คุณมินฮาจญ์ คุณโชคดีมาก"

883
00:50:04,503 --> 00:50:06,465
‎"นี่ไม่ใช่แอนแทรกซ์จริงๆ"

884
00:50:08,467 --> 00:50:10,302
‎"แต่ผมอยู่แผนกนี้นานพอที่จะรู้ว่า

885
00:50:10,385 --> 00:50:12,638
‎มันไม่ได้โผล่มาเฉยๆ"

886
00:50:13,388 --> 00:50:15,432
‎"ผมต้องถามอะไรคุณหน่อย

887
00:50:16,975 --> 00:50:20,647
‎คุณไปสร้างศัตรูกับใครบ้าง"

888
00:50:26,735 --> 00:50:28,070
‎"ทุกคนเลย"

889
00:50:30,488 --> 00:50:31,865
‎"คุณจำเป็นต้องทำแบบนั้นไหม"

890
00:50:33,200 --> 00:50:34,868
‎ผมตอบว่า "ผมไม่รู้"

891
00:50:38,372 --> 00:50:40,040
‎"ผมไม่รู้ว่าผมทำแบบนี้ทำไม"

892
00:50:41,750 --> 00:50:43,460
‎พวกเขาส่งลูกคืนให้กับบีน่า

893
00:50:43,543 --> 00:50:46,088
‎ผมเอื้อมไปเพื่อจะอุ้มเธอ

894
00:50:46,880 --> 00:50:49,048
‎บีน่าไม่ยอมให้ผมจับตัวเธอ

895
00:50:50,342 --> 00:50:51,677
‎ผมใจสลาย

896
00:50:53,803 --> 00:50:56,557
‎เรากลับบ้าน เธอพาลูกเข้านอน
‎แล้วเธอถึงยอมคุยกับผม

897
00:50:56,640 --> 00:51:00,102
‎เธอบอกว่า "โอเค
‎เราจะคุยเรื่องนี้กันแค่ครั้งเดียว

898
00:51:00,185 --> 00:51:02,478
‎แล้วเราจะไม่คุยเรื่องนี้อีกเลย"

899
00:51:03,355 --> 00:51:05,942
‎"สาเหตุที่เรามาถึงจุดนี้ในคืนนี้

900
00:51:06,900 --> 00:51:11,530
‎ก็เพราะคุณเลือกกระแส
‎ก่อนลูกๆ ของเรา"

901
00:51:13,198 --> 00:51:14,492
‎ผมตอบว่า "ลูกๆ เหรอ"

902
00:51:15,908 --> 00:51:17,452
‎"คุณพูดว่าลูกๆ เหรอ"

903
00:51:19,037 --> 00:51:20,582
‎เธอพูดว่า "ฉันท้อง"

904
00:51:21,998 --> 00:51:23,667
‎ผมตอบว่า "มีภาคต่อเหรอ"

905
00:51:24,793 --> 00:51:26,378
‎"อาจุนพูดถูกเหรอ"

906
00:51:28,630 --> 00:51:30,340
‎"เขาเป็นแค่แพทย์ดีโอเองนะ"

907
00:51:33,260 --> 00:51:35,303
‎"คุณมีสิทธิ์พูดอะไรก็ได้บนเวที

908
00:51:35,387 --> 00:51:37,307
‎และเราต้องเป็นคนที่รับผลกระทบ"

909
00:51:37,388 --> 00:51:39,348
‎"คุณเคยขีดเส้นไว้บ้างหรือเปล่า"

910
00:51:39,433 --> 00:51:41,602
‎"เพราะเรื่องนี้มันบ้ามาก"

911
00:51:41,685 --> 00:51:45,522
‎"ฉันไม่สนว่านิตยสารไทม์
‎คิดว่าคุณเป็นผู้ทรงอิทธิพล"

912
00:51:45,607 --> 00:51:52,362
‎"ถ้าคุณทำให้ลูกๆ ของฉัน
‎เป็นอันตรายอีก ฉันจะทิ้งคุณทันที"

913
00:51:54,990 --> 00:51:56,700
‎นั่นญาติเธอ

914
00:52:00,162 --> 00:52:01,413
‎นี่เป็นเรื่องจริง

915
00:52:02,332 --> 00:52:03,665
‎บีน่าพูดถูก

916
00:52:05,375 --> 00:52:10,297
‎มันบ้ามากเพราะมุกแรกที่ผมเล่น
‎ช่วยชีวิตผมไว้

917
00:52:11,382 --> 00:52:14,593
‎ตอนนี้มุกโง่ๆ ของผม
‎เกือบทำให้ผมต้องเสียลูกไป

918
00:52:14,677 --> 00:52:17,888
‎ผมแบบ ช่างหัวมัน
‎นี่มันเกินเรื่องแล้ว

919
00:52:18,972 --> 00:52:21,142
‎ผมไม่อยากเป็นทูพัคแห่งวงการตลก

920
00:52:23,143 --> 00:52:25,812
‎ผมพูดจริงๆ
‎ผมอยากมีชีวิตเพื่อเห็นรีทวิตพวกนี้

921
00:52:27,272 --> 00:52:30,025
‎ถ้าเลือกได้
‎ผมอยากเป็นพัฟฟี่แห่งวงการตลก

922
00:52:31,443 --> 00:52:35,738
‎ผมอยากมีชีวิต
‎ระหว่างที่คนเก่งกว่ารอบตัวผมตาย

923
00:52:39,493 --> 00:52:40,787
‎นั่นคือความฝันของผม

924
00:52:42,497 --> 00:52:44,873
‎บีน่าพูดว่า
‎"รู้ไหมอะไรน่าเศร้าที่สุด"

925
00:52:45,998 --> 00:52:49,503
‎"ทุกคนรู้ว่าคุณเป็นไง
‎คุณมัน ล็อก เคีย เคเฮนเก'"

926
00:52:50,087 --> 00:52:53,632
‎"ใช่ คุณไม่สนใจ
‎ว่าคนอื่นคิดยังไงกับคุณ"

927
00:52:53,715 --> 00:52:55,552
‎"ขอร้องเถอะ ฉันรู้จักคุณดี"

928
00:52:56,843 --> 00:52:59,930
‎"คุณสนใจว่าคนอื่นคิดยังไงกับคุณ"

929
00:53:00,513 --> 00:53:02,517
‎ผมตอบว่า "จะไม่สนใจได้ไงล่ะ"

930
00:53:03,017 --> 00:53:06,687
‎ทุกครั้งที่ผมหยิบมือถือออกมา
‎ผมได้ยินว่าทุกคนพูดอะไรเกี่ยวกับผม

931
00:53:06,770 --> 00:53:08,563
‎ทุกครั้งที่ผมดูมือถือ ผมเห็นว่า

932
00:53:08,647 --> 00:53:11,983
‎"นี่ ทำไมฮาซัน มินฮาจญ์
‎หน้าตาเหมือนแรคคูนเมาแอดเดรอล"

933
00:53:12,067 --> 00:53:13,318
‎ผมเห็นนะ

934
00:53:13,402 --> 00:53:16,863
‎"ทำไมการ์ตูนตัวนี้
‎เหมือนฮาซัน มินฮาจญ์เลย"

935
00:53:16,947 --> 00:53:18,115
‎ผมเห็นนะ

936
00:53:18,198 --> 00:53:22,412
‎"สาวอินเดียต่อสู้กัน
‎แย่งฮาซัน มินฮาจญ์สุดผอม"

937
00:53:22,493 --> 00:53:24,413
‎ผมเห็นนะ

938
00:53:24,497 --> 00:53:26,832
‎มันทำให้ผมเสียความรู้สึก

939
00:53:27,583 --> 00:53:30,043
‎เพราะมันตรงมาก ไอ้สารเลว

940
00:53:31,043 --> 00:53:33,922
‎ผมเหมือนแรคคูนที่กินยาแอดเดอรอล

941
00:53:34,007 --> 00:53:35,798
‎แต่รู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร

942
00:53:37,552 --> 00:53:40,303
‎ถ้าผมได้ยินสิ่งที่คุณพูดเกี่ยวกับผม

943
00:53:40,888 --> 00:53:42,807
‎กษัตริย์ก็ได้ยินเหมือนกัน

944
00:53:42,890 --> 00:53:44,600
‎ลองคิดดูสิ

945
00:53:45,767 --> 00:53:47,518
‎วลาดิเมียร์ ปูติน

946
00:53:47,603 --> 00:53:49,022
‎นเรนทรา โมดี

947
00:53:49,730 --> 00:53:51,232
‎พี่เอริค

948
00:53:52,398 --> 00:53:54,358
‎แทรมป์-โมดี

949
00:53:55,777 --> 00:53:57,572
‎เดอะเฟรชพรินซ์

950
00:53:59,157 --> 00:54:02,533
‎พวกเขาไม่ชอบโดนล้อ

951
00:54:07,998 --> 00:54:10,792
‎ผมเลยชอบเป็นตัวตลกไง

952
00:54:11,710 --> 00:54:17,842
‎เพราะไม่ว่าจะมีเงิน
‎อำนาจหรือชื่อเสียงมากแค่ไหน

953
00:54:18,967 --> 00:54:21,262
‎คุณก็หลุดพ้นจากการโดนล้อไม่ได้

954
00:54:23,180 --> 00:54:24,515
‎แต่บีน่าพูดถูก

955
00:54:25,015 --> 00:54:26,308
‎ผมต้องขีดเส้นบ้าง

956
00:54:26,392 --> 00:54:28,518
‎ผมว่า "ที่รัก
‎ผมขอชดเชยสิ่งที่ทำกับลูก

957
00:54:28,602 --> 00:54:31,022
‎ในแบบที่พ่อเฮงซวยทุกคนทำ"

958
00:54:31,103 --> 00:54:33,898
‎"ผมจะเอาเงินซื้อใจเธอ"

959
00:54:34,483 --> 00:54:37,318
‎ทุกคนขึ้นรถฮอนด้า โอดิสซี่
‎ผม บีน่าและลูกขึ้นรถไป

960
00:54:37,402 --> 00:54:38,820
‎เราขับมาโรงเรียนวันต่อมา

961
00:54:38,903 --> 00:54:40,322
‎รู้ไหมว่ามันคือวันอะไร

962
00:54:41,323 --> 00:54:42,492
‎ไม่ใช่วันถ่ายรูปนะ

963
00:54:42,573 --> 00:54:45,662
‎งานหนังสือสกอลาสติก

964
00:54:45,743 --> 00:54:48,038
‎ใช่ คุณจำงานหนังสือสกอลาสติกได้ไหม

965
00:54:48,122 --> 00:54:50,373
‎เทศกาลแห่งระบบทุนนิยมที่มีปีละครั้ง

966
00:54:50,457 --> 00:54:52,960
‎ประตูเปิดออก เจ้าหน้าที่จะเดินออกมา

967
00:54:53,043 --> 00:54:56,172
‎และพูดว่า "นี่เด็กๆ
‎พ่อแม่หนูรักหนูมากแค่ไหนกัน"

968
00:54:57,005 --> 00:55:00,883
‎"บางคนจะได้หนังสือ
‎แต่ส่วนใหญ่จะได้ไม้บรรทัดนะ"

969
00:55:00,968 --> 00:55:02,928
‎ผมพูดว่า "ไม่นะ"

970
00:55:03,012 --> 00:55:05,888
‎ผมบอกว่า "ลูกรัก พ่อจะเหมาหมดเอง"

971
00:55:05,973 --> 00:55:07,642
‎"เอาหนังสือทุกเล่มเลย"

972
00:55:07,723 --> 00:55:10,853
‎เรื่องเบบี้ซิตเตอร์คลับ ทุกเล่ม
‎ชมรมขนหัวลุก ทุกเล่ม

973
00:55:10,937 --> 00:55:13,813
‎ดร.ซูสส์ เอาทุกเล่ม
‎แม้แต่เล่มที่เหยียดสีผิว

974
00:55:13,897 --> 00:55:16,733
‎ผมหยิบมันและพูดว่า "ดูนี่สิ"

975
00:55:16,817 --> 00:55:19,068
‎"คอนนอร์ ดูนี่สิ"

976
00:55:20,403 --> 00:55:21,863
‎เขาพูดว่า "ดีแล้วฮาซัน"

977
00:55:22,532 --> 00:55:25,033
‎ผมพูดว่า "คอนนอร์ คุณมีปัญหาอะไร"

978
00:55:25,117 --> 00:55:28,537
‎"ผมพยายามคุยกับคุณทั้งปี
‎คุณไม่เปิดใจให้ผมเลย"

979
00:55:28,620 --> 00:55:30,788
‎"คุณทำงานอะไรกันแน่"

980
00:55:31,457 --> 00:55:35,335
‎"คุณตลก ผมไม่เหมือนคุณ
‎ผมมีงานทำจริงๆ"

981
00:55:36,212 --> 00:55:38,505
‎"ผมทำงานที่แอลเดน โกลบอล แคปิตอล"

982
00:55:39,382 --> 00:55:43,052
‎"ผมทำแผนกซื้อกิจการ
‎และการซื้อหุ่นบริษัทด้วยกลยุทธ์"

983
00:55:43,760 --> 00:55:46,430
‎"ผมไม่รู้ว่า
‎คุณเคยเห็นลิงก์อินผมไหม"

984
00:55:47,598 --> 00:55:49,642
‎ผมตอบว่า "คอนนอร์ ผมเป็นตลก"

985
00:55:50,558 --> 00:55:52,227
‎"เราไม่ใช้ลิงก์อิน"

986
00:55:53,395 --> 00:55:54,605
‎"คุณทำอะไร"

987
00:55:54,688 --> 00:55:57,442
‎เอาซื้อกิจการจากยอดหนี้

988
00:55:57,523 --> 00:55:59,943
‎"เรายึดมันมาและไล่เกือบทุกคนออก"

989
00:56:00,027 --> 00:56:03,405
‎"แล้วเราก็นำทรัพย์สินนั้น
‎มาขายทำกำไร

990
00:56:03,488 --> 00:56:04,823
‎เพราะผมเก่ง"

991
00:56:05,532 --> 00:56:08,077
‎ผมตอบว่า "อ๋อ เจ๋ง ขโมยมาเหรอ"

992
00:56:09,453 --> 00:56:11,622
‎"คุณจะมาสอนผมเรื่องการขโมยเหรอ"

993
00:56:12,247 --> 00:56:16,377
‎"คุณกับบีน่าควรสอน
‎ลูกสาวตัวเองบ้างนะ"

994
00:56:17,793 --> 00:56:19,838
‎"ลูกสาวคุณเป็นขโมย"

995
00:56:20,757 --> 00:56:24,302
‎ผมหันกลับไป
‎ลูกสาวผมกำลังเอาหนังสือใส่กระเป๋า

996
00:56:25,468 --> 00:56:27,303
‎แล้วเดินออกจากงานไปพร้อมหนังสือ

997
00:56:27,428 --> 00:56:28,847
‎แต่เขาห้ามพูด ผมพูดได้คนเดียว

998
00:56:28,932 --> 00:56:30,098
‎ผมว่า "บีน่า ทำไงดี"

999
00:56:30,182 --> 00:56:33,602
‎เธอคว้าตัวผมและบอกว่า
‎"ล้อไอ้หมอนี่ให้หลอน"

1000
00:56:33,685 --> 00:56:36,688
‎ผมพูดว่า
‎"คอนนอร์ ไม่ เธอไม่ได้ขโมย"

1001
00:56:36,772 --> 00:56:41,985
‎"เธอใช้กลยุทธ์
‎เพื่อเข้าครอบครองหนังสือ"

1002
00:56:42,068 --> 00:56:43,903
‎"แสวงหากำไร ตอนนี้ผมกำไรแล้ว"

1003
00:56:43,987 --> 00:56:48,700
‎วันต่อมาผมวิ่งไปที่ออฟฟิศและบอกว่า
‎"โปรดิวเซอร์ ทุกคนเข้าห้องผมหน่อย"

1004
00:56:48,783 --> 00:56:53,788
‎"บอกผมทุกอย่างที่ทำได้
‎เกี่ยวกับแอลเดน โกลบอล แคปิตอล"

1005
00:56:55,290 --> 00:56:58,043
‎"ตอนนี้สำหรับครอบครัวผม"

1006
00:56:58,962 --> 00:57:02,632
‎โปรดิวเซอร์บอกว่า
‎"บริษัทนี้เกี่ยวโยงกับการซื้อ…"

1007
00:57:02,713 --> 00:57:04,675
‎"หุ้นบริษัท" พวกเขาว่า "รู้ได้ไง"

1008
00:57:04,758 --> 00:57:07,135
‎ผมบอกว่า
‎"ผมรู้ตอนไปงานหนังสือสกอลาสติก"

1009
00:57:07,718 --> 00:57:09,597
‎พวกเขาบอกว่า "ใช่ เยี่ยม…"

1010
00:57:09,680 --> 00:57:12,558
‎ปรากฎว่าคอนนอร์
‎และเจ้านายของเขา แรนดัล สมิธ

1011
00:57:12,642 --> 00:57:14,602
‎พวกเขาเป็นข่าวไปทั่วประเทศ

1012
00:57:14,685 --> 00:57:17,772
‎พวกเขาไล่เกือบทุกคนออก
‎พวกเขาขายทรัพย์สิน

1013
00:57:17,855 --> 00:57:19,607
‎และทำกำไร

1014
00:57:19,690 --> 00:57:26,655
‎แรนดัล สมิธใช้กำไรนั้น
‎ซื้อแมนชั่น 16 ที่

1015
00:57:27,447 --> 00:57:30,577
‎หนึ่งในนั้นอยู่ไม่ไกลจากที่ของ

1016
00:57:31,535 --> 00:57:34,663
‎เจฟฟรีย์ เอปสตีน

1017
00:57:37,123 --> 00:57:38,667
‎ยาแอดเดอรอลออกฤทธิ์เลยสิ

1018
00:57:40,793 --> 00:57:42,672
‎ผมพูดว่า "โปรดิวเซอร์"

1019
00:57:43,338 --> 00:57:44,965
‎"ได้ไอเดียมุกใหม่"

1020
00:57:45,967 --> 00:57:48,718
‎"เราทำป้ายในทุกทุกที่

1021
00:57:48,802 --> 00:57:50,678
‎ที่แอลเดน แคปิตอลกำลังทำธุรกิจ

1022
00:57:50,762 --> 00:57:55,267
‎และเขียนว่า
‎'แรนดัล สมิธชอบคนใคร่เด็ก'"

1023
00:57:55,350 --> 00:57:59,103
‎"ที่ซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์
‎ที่ราลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา

1024
00:57:59,188 --> 00:58:00,772
‎ที่ไมอามี รัฐฟลอริดา"

1025
00:58:00,857 --> 00:58:02,317
‎"จัดไป"

1026
00:58:02,398 --> 00:58:05,152
‎วันต่อมา แซม
‎หัวหน้าแผนกกฎหมายที่เน็ตฟลิกซ์

1027
00:58:05,235 --> 00:58:06,820
‎โทรหาผมด้วยความร้อนรน

1028
00:58:06,903 --> 00:58:08,863
‎"ฮาซัน นายบ้าไปแล้วเหรอ"

1029
00:58:08,947 --> 00:58:12,202
‎"เอาป้ายลงนะ มันไม่ตลกเลย"

1030
00:58:12,283 --> 00:58:14,578
‎"มันเป็นการหมิ่นประมาท"

1031
00:58:14,662 --> 00:58:16,622
‎ผมบอกว่า "แซม ใจเย็น"

1032
00:58:17,957 --> 00:58:19,583
‎"นายเป็นทนาย"

1033
00:58:20,708 --> 00:58:23,003
‎"นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรตลก"

1034
00:58:24,672 --> 00:58:27,548
‎โดนใจเขาเลย
‎เขาพูดว่า "เรื่องนั้นก็อาจจะจริง

1035
00:58:27,633 --> 00:58:29,427
‎แต่นายทำแบบนั้นไม่ได้"

1036
00:58:29,552 --> 00:58:31,053
‎"อย่าข้ามเส้น"

1037
00:58:31,137 --> 00:58:33,472
‎ผมตอบว่า "ทำไมล่ะแซม"

1038
00:58:33,555 --> 00:58:35,557
‎เขาบอกว่า "คำถามดีนะฮาซัน"

1039
00:58:35,642 --> 00:58:37,308
‎"ตามกฎหมายละเมิดของอเมริกา

1040
00:58:37,392 --> 00:58:40,145
‎มีสิ่งที่เรียกว่า 'มาตรฐานวิญญูชน'"

1041
00:58:40,228 --> 00:58:42,982
‎"ซึ่งกล่าวว่า
‎มุกไม่ใช่การหมิ่นประมาท

1042
00:58:43,065 --> 00:58:45,817
‎ถ้าเห็นได้ชัด
‎ว่ามันเป็นมุกต่อวิญญูชน"

1043
00:58:45,902 --> 00:58:47,862
‎"และศาลสูงสุดตัดสินหลายครั้ง

1044
00:58:47,945 --> 00:58:52,157
‎ว่าคนอเมริกาส่วนมากมีเหตุผล
‎และมีปัญญาระดับมาตรฐาน"

1045
00:58:56,995 --> 00:59:01,208
‎ผมบอกว่า
‎"แซม ฉันไม่รู้ว่ามันประเมินยังไง

1046
00:59:02,000 --> 00:59:04,212
‎แต่ฉันคิดว่าคนอเมริกาทั่วไป

1047
00:59:05,253 --> 00:59:07,213
‎มีปัญญาต่ำกว่ามาตรฐานนะ"

1048
00:59:09,342 --> 00:59:11,468
‎"นั่นไม่ใช่สิ่งที่ศาลคิดเห็น"

1049
00:59:12,678 --> 00:59:14,805
‎"พวกเขามองคนว่าฉลาดกว่านั้น"

1050
00:59:15,682 --> 00:59:18,892
‎"พูดตรงๆ นายก็ควรทำเช่นเดียวกัน"

1051
00:59:23,022 --> 00:59:25,148
‎ผมว่า "แซม คงดี
‎ถ้าได้อยู่ในโลกใบนั้น"

1052
00:59:26,483 --> 00:59:30,070
‎"เพราะมันคือโลกแบบที่ฉันอยากอยู่"

1053
00:59:31,655 --> 00:59:33,782
‎ผมอยากจะแสดงให้กับวิญญูชน

1054
00:59:34,950 --> 00:59:38,495
‎ผมอยากจะสลับไปมาระหว่าง
‎การเสียดสีกับความจริงใจ

1055
00:59:38,578 --> 00:59:40,582
‎และเชื่อว่าคุณจะแยกแยะออก

1056
00:59:41,832 --> 00:59:44,042
‎เชื่อว่าคุณจะไม่ตีความผมผิดเพี้ยนไป

1057
00:59:45,127 --> 00:59:47,212
‎ทุกอย่างที่นี่
‎ขึ้นอยู่กับความเชื่อใจ

1058
00:59:47,297 --> 00:59:50,257
‎คุณคิดว่าทำไมผมถึงมาแสดง
‎ในลานสเก็ตแอลอีดีล่ะ

1059
00:59:51,258 --> 00:59:53,177
‎ผมดูไม่ดีเลย

1060
00:59:54,137 --> 00:59:55,972
‎ทุกอย่างที่นี่
‎ขึ้นอยู่กับความเชื่อใจ

1061
00:59:56,053 --> 00:59:59,683
‎คุณเชื่อใจผม ผมเชื่อใจคุณ

1062
01:00:00,808 --> 01:00:02,768
‎นั่นคือสาเหตุที่ผมสั่งริบมือถือคุณ

1063
01:00:04,772 --> 01:00:06,232
‎ผมจำเป็นต้องทำ

1064
01:00:07,107 --> 01:00:08,775
‎ผมไม่รู้จักคุณ

1065
01:00:09,318 --> 01:00:10,318
‎แต่ผมรู้จักคุณ

1066
01:00:10,402 --> 01:00:14,323
‎มีหลายอย่างที่ผมคิดและเชื่อ
‎แต่ผมกลัวเกินกว่าที่จะพูด

1067
01:00:14,407 --> 01:00:16,575
‎แต่ผมต้องเชื่อใจคุณ

1068
01:00:16,658 --> 01:00:18,327
‎ผมเชื่อใจคุณได้ไหมบรูกลิน

1069
01:00:19,620 --> 01:00:20,997
‎ผมเชื่อใจคุณได้จริงๆ ไหม

1070
01:00:21,078 --> 01:00:24,042
‎โอเค ฟังผมนะ ได้ ผมจะพูดก็ได้

1071
01:00:25,167 --> 01:00:27,628
‎ผมรู้ว่าทุกคนชอบดื่มสตาร์บัคส์

1072
01:00:27,712 --> 01:00:31,132
‎แต่ผมเกลียดที่พวกเขาขาย
‎เครื่องดื่มชาไช

1073
01:00:31,215 --> 01:00:32,758
‎ไชแปลว่าชา

1074
01:00:33,592 --> 01:00:36,012
‎คุณกำลังพูดว่าชาชา ไอ้โง่

1075
01:00:37,513 --> 01:00:39,432
‎"นี่ เอาขนมปังนานหน่อยไหม"

1076
01:00:39,515 --> 01:00:41,683
‎"ไปตายซะ"

1077
01:00:41,767 --> 01:00:43,227
‎"ให้ตาย"

1078
01:00:47,563 --> 01:00:49,817
‎งานแต่งงานของปริยังกา โจปราปลอมมาก

1079
01:00:52,318 --> 01:00:54,488
‎ทำไมเราถึงพูดไม่ได้

1080
01:00:55,363 --> 01:00:58,367
‎ใครจะแต่งงานกับนิค โจนัสแบบจริงๆ

1081
01:01:01,412 --> 01:01:03,872
‎มาลาลาตามผมในไอจี

1082
01:01:05,207 --> 01:01:07,708
‎ผมไม่ได้ตามเธอกลับด้วยซ้ำ

1083
01:01:12,047 --> 01:01:15,883
‎สองปีก่อน มีคนถามว่า
‎ผมใช้สรรพนามทางเพศว่าอะไร

1084
01:01:15,968 --> 01:01:17,262
‎ตอนผมกำลังประชุมอยู่

1085
01:01:17,678 --> 01:01:19,263
‎ผมก็เลยกลัว

1086
01:01:19,347 --> 01:01:22,267
‎ผมเลยตอบว่า "ผม"

1087
01:01:29,523 --> 01:01:32,150
‎ผมขอโทษ

1088
01:01:32,818 --> 01:01:34,570
‎แต่ผมก็คือผม

1089
01:01:35,778 --> 01:01:37,573
‎คุณก็คือคุณ

1090
01:01:38,867 --> 01:01:40,367
‎นี่ก็คือเรา

1091
01:01:41,285 --> 01:01:43,078
‎ผมเชื่อแบบนั้น

1092
01:01:44,997 --> 01:01:46,915
‎ผมเชื่อว่ามันผิดศีลธรรม

1093
01:01:48,042 --> 01:01:50,085
‎ที่ใช้เงินที่ไม่ใช่ของคุณ

1094
01:01:50,962 --> 01:01:52,922
‎เพื่อซื้อสิ่งที่ไม่ใช่ของคุณ

1095
01:01:53,838 --> 01:01:56,592
‎จากนั้นเอาเงิน
‎ที่สุดท้ายกลายเป็นของคุณ…

1096
01:01:57,758 --> 01:02:00,137
‎มาเอาเปรียบคนจนในกระบวนการนั้น

1097
01:02:01,972 --> 01:02:03,932
‎ผมพูดว่า "แซม ก็ได้"

1098
01:02:05,558 --> 01:02:08,062
‎"ฉันจะเอาป้ายลง"

1099
01:02:09,147 --> 01:02:12,817
‎"แต่ถ้าฉันเจาะลึงความชั่ว
‎ของกองทุนแร้งสัก 30 นาที

1100
01:02:12,900 --> 01:02:15,818
‎แล้วเล่นมุกแบบนี้แทนล่ะ"

1101
01:02:15,903 --> 01:02:17,528
‎ผมไม่ได้บอกว่า

1102
01:02:17,613 --> 01:02:19,448
‎แรนดัล สมิธเป็นคนใคร่เด็ก

1103
01:02:19,532 --> 01:02:21,492
‎หรือว่าเขาอยากจะปกป้องคนใคร่เด็ก

1104
01:02:21,575 --> 01:02:22,533
‎เห็นไหม

1105
01:02:22,618 --> 01:02:24,787
‎มันไม่ใช่เรื่องจริง

1106
01:02:24,870 --> 01:02:26,872
‎เขาพูดว่า "ได้…"

1107
01:02:29,123 --> 01:02:30,627
‎"แบบนั้นได้"

1108
01:02:31,877 --> 01:02:34,003
‎เอาตอนนี้ขึ้นเลย

1109
01:02:34,880 --> 01:02:38,050
‎อาทิตย์ต่อมา ผมเข็นลูกสาวของผม

1110
01:02:38,133 --> 01:02:42,053
‎คอร์ลอสเห็นหน้าผมและพูดว่า
‎"นี่ มีจดหมายของคุณ"

1111
01:02:42,137 --> 01:02:44,388
‎ผมตอบว่า "ให้ตาย คอร์ลอส
‎เปิดให้หน่อย"

1112
01:02:44,473 --> 01:02:47,142
‎เขาฉีกมันและพูดว่า
‎"ตายแล้ว คุณโดนฟ้อง"

1113
01:02:47,227 --> 01:02:50,647
‎อะไรนะ "เรียนคุณมินฮาจญ์
‎เราคือตัวแทนของแรนดัล สมิธ

1114
01:02:50,772 --> 01:02:54,567
‎เรื่องรายการ 'คอมเมดี้' ของคุณ
‎เกาะติดชิดเทรนด์กับฮาซัน มินาจญ์"

1115
01:02:54,650 --> 01:02:56,610
‎ผมไม่ได้เคืองที่ผมโดนฟ้อง

1116
01:02:56,693 --> 01:03:00,238
‎ผมเคืองที่พวกเขาใส่อัญประกาศ
‎ที่คำว่าคอมเมดี้

1117
01:03:00,322 --> 01:03:01,823
‎เหมือนผมไม่ใช่ตลกจริงๆ

1118
01:03:01,907 --> 01:03:05,743
‎แบบว่า "โอ้ นี่ลูกชายผม
‎เขาเป็น 'ดีเจ'"

1119
01:03:07,828 --> 01:03:11,042
‎"'โชว์' ของคุณ" มันเป็นโชว์จริงๆ นะ

1120
01:03:11,123 --> 01:03:13,085
‎"กล่าวหาว่าคุณสมิธเป็นคนใคร่เด็ก"

1121
01:03:13,168 --> 01:03:14,337
‎ผมไม่เคยพูดแบบนั้น

1122
01:03:14,418 --> 01:03:18,548
‎"จดหมายฉบับนี้เป็นการเรียกร้อง
‎ให้ถอนข้อกล่าวหาที่หมิ่นประมาท"

1123
01:03:18,632 --> 01:03:20,843
‎"เราจะรอให้คุณติดต่อมา"

1124
01:03:20,927 --> 01:03:23,887
‎ผมว่า "แซม นายสัญญากับฉัน
‎ว่าคนอเมริกาทุกคนมีเหตุผล"

1125
01:03:23,972 --> 01:03:26,182
‎"ฉันควรไว้ใจพวกเขา
‎ฉันจะทำยังไงดีวะ"

1126
01:03:26,265 --> 01:03:29,142
‎เขาบอกว่า "ฮาซัน ใจเย็นก่อน
‎มาหาฉันที่ออฟฟิศหน่อย"

1127
01:03:29,227 --> 01:03:31,562
‎"ฉันชอบช่วงเวลาแบบนี้มาก"

1128
01:03:32,437 --> 01:03:35,107
‎ผมไปที่ออฟฟิศ เขาว่า
‎"ยาแอดเดอรอลเริ่มออกฤทธิ์"

1129
01:03:35,190 --> 01:03:36,900
‎แต่มันมีชื่อว่าโคเคน

1130
01:03:36,983 --> 01:03:40,528
‎ลองดูสิ
‎"เรียนแรนดัล สมิธและทีมกฎหมาย"

1131
01:03:40,612 --> 01:03:43,073
‎"เราคือทีมกฎหมาย
‎ของฮาซัน มินฮาจญ์ ตลกเดี่ยวไมค์"

1132
01:03:43,157 --> 01:03:46,285
‎ผมบอกว่า "ไม่ใช่อัญประกาศ ดีมากแซม"

1133
01:03:46,368 --> 01:03:50,038
‎"ข้อหาหมิ่นประมาทที่คุณสมิธแจ้ง
‎จะล้มเหลวเนื่องด้วยกฎหมาย"

1134
01:03:50,122 --> 01:03:53,125
‎"ผมขออธิบาย

1135
01:03:53,208 --> 01:03:55,168
‎หลักการณ์

1136
01:03:57,212 --> 01:03:58,255
‎ของการเล่นมุก"

1137
01:03:59,673 --> 01:04:01,925
‎"ข้อแรก เกาะติดชิดเทรนด์
‎เป็นรายการคอมเมดี้"

1138
01:04:02,008 --> 01:04:05,137
‎"ผู้ชมที่มีเหตุผลเข้าใจว่า
‎มินฮาจญ์เล่นมุก

1139
01:04:05,220 --> 01:04:06,555
‎พูดจาเสียดสี ล้อเลียน"

1140
01:04:06,638 --> 01:04:10,852
‎"ข้อบกพร่องที่สองในจดหมายของคุณ
‎คือการไม่เข้าใจเนื้อหา"

1141
01:04:10,933 --> 01:04:14,313
‎"คุณมินฮาจญ์เล่นมุกทุกมุก
‎ด้วยตาเบิกโพลนและแขนที่แกว่งไปมา"

1142
01:04:14,397 --> 01:04:17,023
‎"อย่างที่รู้ หลายคนบอกว่า
‎คุณมินฮาจญ์หน้าเหมือน

1143
01:04:17,107 --> 01:04:21,487
‎แรคคูนเมาแอดเดอรอล"

1144
01:04:22,863 --> 01:04:24,448
‎มีเหตุผลหน่อย

1145
01:04:24,532 --> 01:04:26,908
‎"อย่างที่รู้กัน
‎ศาลสูงสุดตัดสินว่าผู้ชม…"

1146
01:04:26,992 --> 01:04:28,077
‎คุณ

1147
01:04:28,160 --> 01:04:29,703
‎คุณไม่ใช่คนโง่

1148
01:04:30,412 --> 01:04:36,252
‎คุณแยกแยะออกระหว่าง
‎การเสียดสีและความจริงใจ

1149
01:04:36,335 --> 01:04:40,713
‎คุณรู้เวลาผมเล่นมุก
‎คุณรู้เวลาผมพูดเรื่องจริง

1150
01:04:41,882 --> 01:04:43,175
‎แพทย์แผนออสทีโอพาธี

1151
01:04:44,510 --> 01:04:46,845
‎ผมรู้ว่าคุณเป็นแพทย์ที่เก่ง

1152
01:04:47,472 --> 01:04:49,557
‎แต่แค่ 86 ไลก์นี้น้อยมากนะ

1153
01:04:51,098 --> 01:04:54,520
‎"ข้อสุดท้าย เราขอเสนอให้คุณ
‎ดูรายการที่คุณไม่พอใจอีกครั้ง"

1154
01:04:54,603 --> 01:04:58,107
‎"ถ้าคุณต้องการให้คุณมินฮาจญ์
‎ถอนคำพูดและพูดว่า

1155
01:04:58,190 --> 01:05:02,987
‎'ผมไม่ได้พูดว่า
‎แรนดัลสมิธไม่ได้ชอบคนใคร่เด็ก'

1156
01:05:03,070 --> 01:05:05,155
‎รบกวนให้บอกเราด้วย"

1157
01:05:05,238 --> 01:05:10,702
‎"เราจะรอให้คุณติดต่อมา"

1158
01:05:12,287 --> 01:05:14,122
‎ผมพูดว่า "แซม

1159
01:05:15,040 --> 01:05:16,917
‎ส่งไปเลย"

1160
01:05:18,627 --> 01:05:20,128
‎แล้วรู้อะไรไหม

1161
01:05:20,797 --> 01:05:24,048
‎พวกทึ่มนั่นไม่ติดต่อมาอีกเลย

1162
01:05:26,468 --> 01:05:29,097
‎ผมวิ่งกลับบ้านไปหาบีน่า
‎และถือจดหมายฉบับนั้น

1163
01:05:29,178 --> 01:05:32,392
‎ผมพูดว่า "บีน่าที่รัก ผมผิดไปแล้ว"

1164
01:05:33,100 --> 01:05:36,853
‎"แม้ว่าแซมจะเป็นทนาย แต่เขาตลกมาก"

1165
01:05:38,522 --> 01:05:40,315
‎"เอาจดหมายฉบับนี้ใส่กรอบเลย"

1166
01:05:41,733 --> 01:05:43,485
‎เธออ่านมันและพูดว่า

1167
01:05:45,528 --> 01:05:47,072
‎"จดหมายนี้ดีนะ"

1168
01:05:49,448 --> 01:05:51,202
‎"แต่ฉันไม่ได้กลัวจดหมายที่ดีนะ"

1169
01:05:52,828 --> 01:05:54,830
‎"ฉันกลัวจดหมายที่ไม่ดีฉบับต่อไป"

1170
01:05:55,747 --> 01:05:57,748
‎"และฉบับหลังจากนั้น"

1171
01:05:59,167 --> 01:06:00,668
‎"นั่นคือสาเหตุที่ฉันกังวล"

1172
01:06:01,962 --> 01:06:04,173
‎ผมตอบว่า "ผมไม่คิดว่า
‎คุณต้องกังวลอีกต่อไปนะ"

1173
01:06:05,717 --> 01:06:07,968
‎"คุณเคยถามผมเมื่อนานมาแล้ว

1174
01:06:09,178 --> 01:06:10,512
‎ว่าผมขีดเส้นหรือเปล่า"

1175
01:06:11,805 --> 01:06:13,390
‎"ผมรู้เส้นของผม'

1176
01:06:14,892 --> 01:06:16,393
‎เธอตอบว่า "งั้นเหรอ เส้นอะไร"

1177
01:06:18,103 --> 01:06:20,647
‎ผมตอบว่า "ผมจะยอมเล่นมุก

1178
01:06:21,690 --> 01:06:23,983
‎ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้

1179
01:06:25,110 --> 01:06:26,195
‎ทางกฎหมาย

1180
01:06:28,197 --> 01:06:29,990
‎จนถึงจุด

1181
01:06:31,742 --> 01:06:33,410
‎ที่มันจะทำร้ายครอบครัวเรา"

1182
01:06:34,537 --> 01:06:35,953
‎นั่นคือเส้นของผม

1183
01:06:37,832 --> 01:06:41,293
‎ผมสูญเสียหลายอย่างในชีวิตของผม
‎ผมสูญเสียครอบครัวผมไม่ได้

1184
01:06:43,087 --> 01:06:44,713
‎แล้วเธอก็เริ่มยิ้ม

1185
01:06:46,257 --> 01:06:48,092
‎เธอบีบแขนของผม

1186
01:06:49,343 --> 01:06:55,348
‎และเธอก็พูดว่า "นี่"

1187
01:07:03,398 --> 01:07:04,942
‎บรูกลิน ขอบคุณมากครับ

1188
01:07:06,360 --> 01:07:07,737
‎ขอบคุณ

1189
01:07:07,818 --> 01:07:10,030
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ

1190
01:08:02,292 --> 01:08:05,252
‎คำบรรยายโดย ภาริดา คิม