Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BİR NETFLIX BELGESELİ
Aslında hayatım boyunca
insanlara yardım etmekten çok mutluluk duydum.
O yüzden hemşire olmanın
bana uygun olacağını düşündüm.
Gece vardiyasında başladım.
Kendimi son derece…
…baskı altında hissederdim.
İnsanların
acı çekişini izlemeye dayanamazdım.
Bazen de elimden tek gelen…
…acılarına son vermeye çalışmaktı.
Duramadım.
New Jersey'den son dakika.
Kasaba açığa çıkan olaylardan dolayı şoka girdi.
Bir hemşire hastanedeki hastaları öldürüyormuş.
…Somerset County'de.
Bu hemşire Amerika tarihinin en çok kurbanı olan seri katili olabilir.
MART 2003
Bekâr bir anneydim.
Somerset'te yoğun bakım hemşiresi olarak çalışmaya başladım.
İki kızımı okula bırakıp arabayla New Jersey'ye giderdim.
Ufak, şahane bir kasabaydı.
Hastane de toplumun merkeziydi.
Gençtim, enerjiktim, hatta biraz fazla heyecanlıydım.
Kıdemli hemşirelerden biri bana kahve içmeyi yasaklamıştı.
Amy çok özel biriydi.
Aynı tarafta beraber çalışmak hep çok güzeldi.
YB hemşireliği yapmayı çok seviyordum.
O hastaların koruyucusu gibi hissetmek müthiş bir histi.
İyi olmalarını sağlamak için elimden gelen her şeyi yapardım.
Ölümle karşı karşıya kalıyoruz.
Basbayağı tehlikeyle yüz yüze oluyoruz.
Tehlike dolu bir yer.
O yüzden birbirimize bel bağlardık.
Charlie de müthiş bir ekip arkadaşıydı.
Onunla çalışmayı çok severdim.
Müthiş bir hemşireydi
ve hep beni güldürecek laflar ederdi.
Genelde üçümüz beraber çalışırdık.
Bir serum daha.
Bize Üç Silahşorlar derlerdi.
Çok iyi bir ekiptik.
Charlie.
CHARLES LİSANSLI HEMŞİRE
HASTANENİN TEKNOLOJİSİNİ SEVİYOR
"En son teknolojileri sunuyor ve müthiş bir ekip ruhuna sahip."
O broşür çıktıktan sonra ona Somerset'in yüzü derdim.
Öyleydi de.
Herkes o broşürü gördü.
Herkes Somerset Tıp Merkezi'ni Charles Cullen'la ilişkilendirdi.
O akılda kalan sırıtışı var
ve o fotoğrafta da görünüyor ki
birisinin fotoğrafını çekmek istemesinden
ve fikrini sormasından çok gurur duyuyor.
Çocukken zorbalığa uğramış biri olduğunu düşündüm hep.
Öyle bir hâli vardı yani.
Hep onu korumak istedim.
Abim Florian hep rahip olmak isterdi.
İnsanlar utangaç olduğunu söylemiş olabilir.
Ama çok önemsediği konular olduğunda
çok tutkulu davranırdı.
Sırf abim değil, arkadaşımdı da.
Bir gece saat iki gibi beni aradı.
"Nefes almakta zorlanıyorum" dedi.
"Tamam, hastaneye git, geliyorum" dedim.
Somerset'e gidiyordu.
Acildeki doktor onu muayene etmiş.
Ama çok kötü nefes darlığı çekiyormuş.
Entübe etmek zorunda kaldıklarını söylediler.
Papaz Gall'ı hatırlıyorum çünkü uzun süre hastanede kaldı.
Kız kardeşi de
hep baş ucunda beklerdi.
Doktor dedi ki "Geceyi atlattı.
Biraz zaman tanıyalım. İyimseriz ama dikkatli olmamız lazım.
Daha iyi gibi.
Durumu stabil."
Hatırlıyorum da "Florian, ben gidiyorum" demiştim.
Ve beni duymuş gibi heyecanlandığını görebiliyordum.
Papaz Gall iyileşiyordu.
Hatta yoğun bakım biriminin bir bölümünden
koroner bakım birimine nakledilmişti.
Kalbinin durduğunu ve öldüğünü duyunca
şok oldum
çünkü durumu iyileşiyordu.
ZEHİR KONTROL MERKEZİ NEWARK, NEW JERSEY
New Jersey Zehir Kontrol Merkezi'ne hoş geldiniz.
Lütfen hatta kalınız. Bir zehir uzmanı birazdan bağlanacak.
Zehir Kontrol, yardımcı olayım.
Merhaba, Somerset Tıp Merkezi'nden arıyorum.
Bir hastada görülen bir zehirlenmeyi araştırıyoruz da.
Bir hemşire zehir danışma merkezini aradı ve digoksinle ilgili sorular sordu.
DİGOKSİN
Digoksin normalde kalp yetmezliği tedavisi içindir.
Kalbin kasılmalarını güçlendirir.
Kasılmaları daha güçlü kılar.
Ama kasılmaların gücü arttıkça kalp daha yavaş atmaya başlar.
Ve ölürsünüz.
İki gündür digoksin dozunu almayan
ama kanındaki miktarı artmaya devam eden bir hastası olduğunu söyledi.
"Hiç mantıklı değil" dedim.
Ayın 16'sındaydı.
Ayın 28'inde, aynı birimde yine digoksin zehirlenmesi yaşadık.
-Aynı birimde mi? -Evet.
Aklıma ilk gelen laboratuvar hatası.
Hasta öldü.
"Başka tuhaf bir şey var mı?" dedim.
"Kan şekeri düşük hastalar var mı?" Hipoglisemi dediğimiz olay.
Aramızda kalsın, bundan önce bu hastanede
çok garip bir şekilde hipoglisemi gösteren iki kişi vardı.
Biz de panik olmaya başlıyorduk.
Lafı uzatmadan söyleyeyim.
Polislik bir mesele bu.
İKİ GÜN SONRA
Somerset Tıp Merkezi'nde hasta güvenliği her şeyden önce gelir.
Merhaba, Nancy'yi arıyorum.
Sonucu takip etmeye çalışıyorum. Ne karar verdiniz?
Hastane yönetimi soruşturmayı devraldı.
Avukatlarımızı çağırdılar.
Ve bu noktada üçüncü taraflarla konuşmamamı istediler.
Yetkililere ulaşıp ulaşmadıklarını bilmiyor musunuz?
Bilmiyorum, hayır.
Muhtemelen şu an da fazla konuştum.
Sonra da çıt çıkmadı. Hiçbir haber alamadık.
ÜÇ AY SONRA
3 Ekim Cuma günü…
AĞIR SUÇLAR ŞEFİ, 2002-2005
…Somerset Bölge Savcısı tarafından bir telefon geldi.
Somerset Tıp Merkezi'ndeki bir ölümle ilgiliydi.
O sırada nöbetçi olan dedektifim
Danny Baldwin'di.
Danny bizim büroda, bizim birimde yeniydi.
Yeni olduğum için baskı hissettim.
İyi bir iş çıkarıp orada olmayı hak ettiğimi göstermek istedim.
Toplantıya gitmemiz emredilmişti, pek davet gibi değildi yani.
Ortam gergindi.
Somerset Tıp Merkezi'nin kıdemli üyeleriyle oturuyordum.
Yöneticiler avukatlarıyla beraber
birkaç hastanın ölümünü araştırıyordu.
Risk Yönetim Müdürü Mary Lund
bu soruşturmada hastaneyle irtibat kuracağımız kişi oldu.
Somerset Tıp Merkezi kendi içinde soruşturma yürütüp
bu hastanedeki bazı hastalarda görülen
anormal laboratuvar bulgularını inceledi.
İlk iki olayda düşük glikoz görülmüştü.
Diğer ikisinde de yüksek digoksin vardı.
DİGOKSİN ZEHİRLİ BİR KARDİYONOTİK STEROİD
FLORIAN GALL - ÖLÜ
Bu yüzden yürüttükleri iç soruşturmayı da talep ettik.
SORUŞTURMANIN İLK GÜNÜ
Ertesi gün Mary Lund'dan iç soruşturmayı aldığımızda
koca bir dosya bilgi gelmesini bekliyordum.
Bir avukatın yazdığı bir belgeydi.
Çok da kısıtlıydı.
Hiçbir şüpheli faaliyeti ortaya çıkarmamışlardı.
Ama Charles Cullen adlı lisanslı bir hemşireden bahsetmişlerdi.
Ama hiçbir suç falan tespit etmemişlerdi.
şüpheli bir şey olmadığında hemfikirdik.
Standart bir sabıka kontrolü yaptık ama.
İki tutuklama çıktı.
1980'lerde alkollü araç kullanma ve haneye tecavüz.
Daha fazla bilgi almak için
Palmer polisine ulaştım.
Telefonda beklerken arka planda
memurun dosya dolaplarını karıştırdığını duyabiliyordum.
Söylediklerine göre tutanağa ek olarak
bir de not bulunuyordu.
Ve o minik nota göre birkaç ay önce
Pennsylvania Eyalet Polisi de
Cullen'a dair benim talep ettiğim bilgileri istemişti.
Pennsylvania'daki dedektifin adı ve numarası vardı.
Pennsylvania Eyalet Polisi'ne ulaşıp Memur Egan'la konuştum.
St. Luke Hastanesi'nde ilaç hırsızlığı konusunda
Charles Cullen'a dair bir soruşturma yürüttüğünü belirtti.
Bizim mesleğimizde her şeyin bir sebebi olduğunu öğreniyorsunuz.
Dosyaya o not eklenmemiş olsa…
…bu soruşturma böyle patlamazdı.
Cullen'ın bu işte parmağı varsa…
…hâlâ hastalara erişebiliyordu.
Zamana karşı yarışıyorduk.
Cullen, soruşturmamızın odak noktası olunca…
…Danny'yle beraber ona yakın kişilere ulaştık.
Aile fertlerine sorular sormaya başladık.
Charles Cullen'ın çok zeki bir birey olduğunu öğrendik.
Çocuklarını önemseyen iyi bir babaymış.
Soruşturmamızın kapsamını bilmeseler de
kapılarını çalıp ona dair sorular sormamıza
pek şaşırmamış gibilerdi.
Olduğum kişiyi hiç sevmedim.
Annemin ölümünden sonra…
…bu durumla pek başa çıkamadım.
O zamanlar evde olanlarla
benim aramda duran tek şey…
…annemdi.
O gidince
ben
kendimi çok…
…savunmasız hissettim.
MOUNTAINSIDE HASTANESİ HEMŞİRELİK FAKÜLTESİ - CHARLES CULLEN
1987'de, haziranda hemşirelik fakültesinden mezun oldum.
Yapabileceğimi düşündüğüm tek şey buydu.
İnsanlara yardım ettiğimi hissettim.
Hatırlıyorum da hemşire masasındaydım,
nabzımı kontrol ettim
ve dedim ki "Siktir!"
180 civarıydı.
Charlie de beni gördü.
"İyi misin?" dedi.
Ve bayılmaya başladım.
Beni bir odaya götürdü, sandalyeye oturttu
ve dedi ki "Ne oluyor?"
Ben de bana ne olduğunu
ona açıklamaya başladım.
Somerset'te çalışırken bana kardiyomiyopati teşhisi konulmuştu.
Kalbim göğsümden fırlayacak gibi olurdu.
İlaçların yararı olmadı
ve bu hastalık ölümcül olabiliyor.
Hastalığımın gidişatı iyi değildi.
Kızlarımla ne kadar vaktim kaldığını tam olarak bilmiyordum.
Ama o kadar hasta olduğumu kimse bilsin istemedim.
Faturalarımı ödeyememekten,
sigortasız kalmaktan korktum.
Sigortaya da
sadece işlerimiz sayesinde erişebiliyorduk.
Sırrım ortaya çıksa bedeli çok ağır olacaktı
ama Charlie'ye sırrımı saklaması için güvendim.
Dedi ki "Seni acile götürmemiz lazım." Ben de "Olmaz" dedim.
"Bu gece üç hastam var, hayatta olmaz."
O da "O zaman burada kal" dedi.
Ve geri döndüğünde de…
…elini açtı, diltiazem getirmişti.
Ben de aldım.
İlacı nereden aldığını hiç düşünmedim.
O gece hem hastalarıma baktı
hem de evraklarını doldurdu.
Kimseye de söylemedi.
Bana destek olduğu tek sefer bu değildi.
SORUŞTURMANIN DOKUZUNCU GÜNÜ
Memur Egan'la konuştuktan sonra
Cullen'ın başka hastanelerde çalışmış olduğunu öğrendik,
o yüzden Tim'le Cullen'ın kariyer geçmişini listeledik.
Charles Cullen'ın öz geçmişini bularak
çalıştığı her tesisi tespit edebildim.
Dokuz hastane ve bir huzurevi.
Charles Cullen'la bağlantılı kişilerle görüştük.
Ailesinin evcil hayvanlarını, köpeklerini istismar ettiğini,
bir noktada da ailenin bir evcil hayvanını zehirlemiş olabileceğini öğrendik.
EYLÜL 2002-GÜNÜMÜZ (2003)
Warren Hastanesi'ndeki bir olaydan da bahsettiler.
Çok az detay verebilmelerine rağmen…
MAYIS 1991-EYLÜL 1994 WARREN HASTANESI
…bu ihbar sayesinde
Warren Savcılığı'na ulaşıp
soruşturmalarını öğrendik.
SUÇ: ŞÜPHELİ ÖLÜM
Adım Sharon Jones.
Helen Dean'in yeğeni, Larry Dean'in kuzeniyim.
Helen'la anne kız gibiydik.
Larry'yle de kardeş gibiydik.
Bu oda Larry'nin kitaplığı.
Kitapları, pipoları var.
Larry annesiyle çok yakındı.
Hem de çok. Hiç evlenmedi.
Annesi her şeyiydi. Bütün dünyasıydı.
Helen bir ameliyat için Warren Hastanesi'ne gitti
ve taburcu edilmeden önce
durumu iyiydi.
Eve gidebilmesi için
Coventry Merkezi'nde rehabilitasyona gönderilecekti.
Larry annesini ziyarete gitmiş,
odaya bir adam, erkek bir hemşire gelmiş
ve odadan çıkmasını rica etmiş.
Erkek hemşire yatağın etrafındaki perdeyi çekmiş.
Larry de hemşire masasının yanındaymış, annesinin şöyle bağırdığını duymuş, "Ah!"
Larry odaya girmiş,
hemşire koşarak çıkmış,
Larry de annesine demiş ki "Ne oldu?"
"Bana iğne batırdı" demiş.
Larry hep İsveç çakısı taşırdı,
büyüteçli kısmını çıkarıp bakmış
ve sağ bacağının üst kısmında iğne izi varmış.
O gün öğleden sonra onu ambulansla merkeze nakletmişler,
Larry de yol üstünde eve uğrayıp annesinin terliklerini almış,
eve girdiği gibi telefon çalmış.
Coventry Center'dan aramışlar,
annesinin gelişinden sonra beş dakika içinde
vefat ettiğini söylemişler.
Kuzenim o akşam savcılığa gidip
annesinin öldürüldüğünü bildirdi.
Larry de annesinin ölmeden önce gördüğü,
odasına giren o adamın
ona ölümcül iğne yapan adam olduğundan
adı gibi emindi.
Toksikoloji testi yaptılar.
Aklınıza gelebilecek her ilaca baktılar, bir tanesi hariç.
Digoksin.
SOMERSET ŞÜPHELİ ÖLÜM
AÇIKLANAMAYAN BİRÇOK LABORATUVAR SONUCU
WARREN ŞÜPHELİ ÖLÜM
Warren'daki soruşturma kapatılmıştı.
Ortada şüphe vardı
ama ceza davasını kanıtlayacak delil yoktu.
Cullen serbestti.
Öğrendiğimiz bilgilere göre Warren'daki soruşturmadan sonra
Cullen kendini bir psikiyatri merkezine yatırmış.
YANIT: CHARLES CULLEN
Warren Hastanesi'nden sonra
hemşireliği bırakmayı
çok istedim.
Ama çocuklarıma düzgün babalık yapmadığımı söylüyorlardı.
Çocuklara parasal destekte bulunmaya devam etmem gerektiğini söylediler.
Ama böyle durumlara sokulursam
o ihtiyacı duyacağımı biliyordum,
acıya son verme ihtiyacını.
Nasıl söyleyeceğimi
bilemedim.
Neler olduğunu, neler hissettiğimi, neler yaptığımı.
Tedavisinden sorumlu ekibe göre taburcu olduktan sonra
hastanenizde lisanslı hemşire olarak görevini sürdürmesinde bir sakınca yoktur.
Çoğumuzun hayatı hastanede başlar,
çoğumuzunki de hastanede bitecek, ömrümüz boyunca da gidip dururuz.
Evrenseller yani.
Ama hastanelerde çalışan çoğu kişi,
özellikle hemşireler
değiştirilebilir parça muamelesi görüyor.
Personel bulma ajansları genellikle boşlukları dolduruyor.
Vardiya değişenler oluyor.
İnsanlar gelip gidiyor,
beklenti de herkesin geçici olması.
Özel, kâr amaçlı sağlık hizmeti, sağlık hizmeti sektörü,
Charlie Cullen için ideal bir sistem.
Görünmez oluyorsun,
o da birçok kişi için suratı olmayan bir adamdı.
SORUŞTURMANIN 17'NCİ GÜNÜ
Bir hemşirenin hastalara zarar vermesi veya öldürmesi çok rahatsız edici.
Ama Cullen'ın geçmişi karanlık bir tablo çiziyor olsa da
savcımız şayia ve söylentiler yüzünden
tutuklama emri imzalamazdı.
Bu noktada kamuya tehlike oluşturuyordu.
Biz tutuklamada bulunmak için yeterli kanıt bulmaya çalışırken
hâlâ Somerset Tıp Merkezi'nde çalışması çok endişe vericiydi.
Donna'yla fark ettik ki
laboratuvar sonuçlarımız çok anormal çıkıyordu.
Ve diğer hemşirelerin de arayıp
"Evet, bu sabah kan şekerim yine 22 çıktı" dediğini duyuyordum.
Laboratuvarda bir sorun olduğunu düşündük.
Ve emin olmadığımız bir şey olduğunda
doğrudan Charlie'ye gidip ona sorardık.
İlaçları bu kadar iyi bilen bir hemşireyi ilk kez görmüştüm.
İlaçların işleyişini anlama konusunda tutkuluydu sanırım.
Digoksin kullanmamın sebebi…
…birkaç saat içerisinde…
…sonuç vermesiydi.
Birlikte çalıştığım hemşireler…
…ne olduğunu bilmiyordu.
Keşke
yıllar önce durdurulsaydım.
Durdurulurum sanıyordum.
Sağlam bir dava oluşturmalıydık.
Tıbbi cinayetler çok çetrefilli.
Kanıtlaması zor davalar.
Ne görgü tanığı ne de kamera vardı
ve muhafaza edilmiş bir suç mahalli yoktu.
SOMERSET TIP MERKEZİ MARY LUND
Somerset Tıp'taki Risk Yönetim Müdürü Mary Lund'la görüştüm.
Başka evraklar olup olmadığını sordum.
Ellerindeki her şeyi verdiğini söyledi.
WARREN "ŞÜPHELI ÖLÜM"
Daha derinlemesine inceleyebileceğimiz başka belgeler var mı diye
Warren Hastanesi'ne döndüğümüzde belgelerin imha edildiğini gördük.
Çıkmaza girmiştik.
İMHA YÖNTEMİ: KAĞIT PARÇALAMA MAKİNESİ
Sudan çıkmış balık gibi olmuştuk.
Stres düzeyim
sevdiklerimce, etrafımdakilerce
fark edilir seviyelerdeydi.
Bir gelişme için çaresizce çabalıyorduk.
Yardıma muhtaçtık.
Dışarıdan yardım gerekiyordu.
SORUŞTURMANIN 20'NCİ GÜNÜ
ZEHİR KONTROL MERKEZİ
New Jersey Zehir Kontrol Merkezi'ne hoş geldiniz.
Lütfen hatta kalınız. Bir zehir uzmanı birazdan bağlanacak.
Zehir Kontrol, yardımcı olayım.
Arama geldi, Somerset Savcılığı'ndan bir dedektif arıyordu,
digoksinle ilgili sorular sordu.
"Somerset Tıp Merkezi için mi arıyorsunuz?" diye sordum.
Bir süre telefondan çıt çıkmadı
ve dedi ki "Neden bahsediyorsunuz?"
"Karşılarında bir katil olduğunu bir süredir onlara söylüyoruz" dedim.
Dedi ki "15 dakikaya ofisinizde olacağım."
Bruce dedi ki "Tabii biliyoruz.
Yetkililer dâhil olsun diye uğraşıyorduk."
"Bizimle konuşur musunuz?" dediler.
Bruce da bana şöyle sordu, "Onlarla konuşmak ister misin?"
"Tabii ki" dedim.
Doktor Marcus'un ofisine gittik,
merhabalaştıktan hemen sonra dedi ki
"Nerede kaldınız? Aylar önce gelmeliydiniz."
Hastaneyle yaptığı telefon görüşmelerinin kaydı vardı.
-Kiminle konuşuyorum? -Günaydın.
Merhaba, Bruce mu?
-Evet, nasılsınız? -Merhaba. Ben Mary Lund.
Doktor Marcus birazdan katılacak.
Tim'le kayıtları dinlerken fark ettik ki
hastane olup biten her şeyi bize söylemiyormuş.
Geldi.
Doktor Marcus, Nancy'yle konuştuklarınızı kısaca anlatır mısınız?
Doktor Marcus aylar önce hastaneyle iletişim kurmuş.
Birisi bunları kasten yapıyorsa,
polise bildirmezseniz ve sonra birisi daha ölürse…
Bence vakit kaybetmeyin.
-Tamam. -Pekâlâ.
Katkılarınız için teşekkürler.
Hastanenin bize herhangi bir haber vermesi üç ay sürdü.
Ona rağmen
soruşturmanın başında bize sağladıkları bilgiler çok kısıtlıydı.
O zaman da dedim, şimdi de derim.
Hastane olanları örtbas ediyordu.
Dava açılmasından korkuyorlardı.
"Oraya gitmeyin, ölüm riski var" diye söylentiler dolaşıyorsa kimse gitmez.
Doktorlar hastalarını götürmek istemez.
Doktorlar hastalarını götürmezse
halk da oraya gitmek istemez,
hastane de çok para kaybeder.
Hastane para kaybederse yönetim kurulu çalışanları kovar.
Düşünüp demişler ki
"Örtbas edelim bari."
TEMMUZ 2002 SACRED HEART HASTANESİ, PENNSYLVANIA
NİSAN 2000-TEMMUZ 2002 ST LUKE HASTANESİ, PENNSYLVANIA
Danny'yle düşündük,
acaba Cullen'ın çalıştığı başka kaç hastane aynı şeyi yapıyordu?
Örtbas edip saklıyordu.
EKİM 1994-KASIM 1996 HUNTERDON TIP MERKEZİ, NEW JERSEY
HAZİRAN 1987-NİSAN 1991 ST BARNABAS TIP MERKEZİ, NEW JERSEY
Diğer hastanelerde ne olduğunu bir an önce öğrenmeliydik.
Danny de Pennsylvania Eyalet Polisi'yle görüşmeye gitti.
Onların soruşturmasına dair daha çok bilgi edinecekti.
O minik not kâğıdında yazan
Pennsylvania'daki dedektifin adı ve numarası sayesinde.
Memur Egan ilk telefon konuşmamızda
Charles Cullen'ın ilaç çaldığına inandığını belirtmişti.
Ama telefonda detaylara girmemişti.
Yüz yüze görüşünce
olan biten her şeyi anlatmaya başladı.
Memur Egan, St. Luke Hastanesi'ndeki ölüm oranlarını araştırıyordu.
Bana tuttuğu raporları gösterdi.
Sonra da bir hemşirenin
Charles Cullen'ın hastaları öldürdüğünü söylediğini
ve bu hemşirenin olanları anlatacak cesareti olduğunu belirtti.
NİSAN 2000-TEMMUZ 2002 ST LUKE HASTANESİ, PENNSYLVANIA
Her şey 2002'de başladı.
Bethlehem, Pennsylvania'daki St. Luke Hastanesi'nin
küçük yoğun bakım biriminde Charles Cullen'la beraber çalışıyordum.
Çok uyumlu çalışan, çok hoş, çok sıkı bir grubumuz vardı.
Biraz tuhaftı.
Acayip yanları vardı.
Ama yoğun bakım hemşireleri biraz tuhaf olur.
Saat iki üç sularında işten çıkarıldığı,
istifa etmesine izin verildiği gece ben de oradaydım
ve bütün olayı çok gizli saklı tuttular.
Bir iki gün sonra
iş arkadaşlarımdan birini aradım
ve dedim ki "Neler olduğuna dair fikrin var mı?"
İğne kutusuna atılmış şekilde bulunan
50'den fazla ilaç şişesi varmış.
Çoğu kullanılmamış ama bazıları kullanılmış.
Ben de olan biten her şeyi düşünmeye başladım.
Hastaneden çıkarılmasından önce
haftada iki kere, neredeyse tam yedi günde bir
durumu oldukça stabil hastalarımın kalbinin durduğu bir dönem vardı.
Hiç mantıklı gelmemişti.
O yüzden o dönemde vefat eden her hastanın listesini yaptım
ve sonra da geri dönüp tarih, saat, isim gibi bilgilerini
bir araya getirdim.
67 ölüm vardı.
Dörtte birinin Charlie'nin nöbetinde ölmüş olması
istatistiksel olarak mantıklı olur diye düşündüm
yani 17 civarında olmalıydı.
40 ölüm vardı.
CULLEN - YAKLAŞIK 40 ÖLÜM
İstatistiksel olarak bile mantıklı olacağının iki katından fazla.
Benim sorumlu olduğum iki kişiyi de hedef aldığına inanıyorum.
Çok sevdiğim hastalardı.
Birinin adı da Sam'di.
Ve Sam çok iri bir adamdı.
Elleri beyzbol eldiveni gibiydi. Devasa bir adamdı.
Ve birimimize geldiğinde tamamen hareketsizdi.
Gözlerini açmıyordu, konuşmuyordu, hiçbir tepki vermiyordu.
Sam'le günlerce ilgilendikten sonra birden şöyle bir ses duyduk…
"Ne oluyor ya?" dedim.
Konuştuğunu anlamamız biraz zaman aldı.
Kalın, boğuk bir sesi vardı, kocaman bir adamdı
ve fark etmemiz saatler aldı
ama çok yavaşça "Seni seviyorum" dediğini sonunda anladık.
Ben ne zaman görevde olsam böyle tepki veriyordu.
Ondan birkaç gün sonra odaya girdiğimde
"You Are My Sunshine" şarkısını söylemeye başlardı.
Şeker gibi adamdı yani.
Ve…
Charlie'nin nöbetinde öldü.
Müdürüme, direktörüme ulaştım
ve dedim ki "Cinayet işliyordu, artık eminim."
Ama hepsi "Hayır" dedi.
"İşlemediğine eminiz."
Dediler ki "Zaten soruşturma yürüttük ve gerçek olmadığı kanısına vardık."
ACİL
O gece ağlayarak eve gittim.
Komiser olan yakın bir arkadaşımı aradım.
Eve giderken onu arayıp dedim ki
"John, bu konuda ne yapacağımı bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok."
"Kimse dinlemeyecek ki.
Kimse onu durdurmaya çalışmıyor."
"Ama artık hastaları öldürdüğüne yüzde yüz eminim
ve birkaç tane değil, bir sürü hastayı öldürüyor
ama kimse beni dinlemiyor."
Birkaç gün boyunca hastaneyi ikna etmeye çalıştıktan sonra…
…olayı eyalet polisine devrettik.
Ama soruşturma çok yavaş ilerledi.
Bir akşam vardiyam vardı,
St. Luke Hastanesi'nin genel müdürü tüm hemşireleri çağırdı,
soruşturmanın kapatıldığını, eyalet polisinin kararına göre
Charlie'nin yanlış bir şey yapmadığını bize duyurdu.
Ondan sonra iş arkadaşlarım arasında birçok söylenti duymaya başladım.
Mesela diyorlardı ki
"Bu şikâyette bulunan hemşire her kimse
çok kargaşa yarattı
ve neredeyse St. Luke'un yeni tesisinin inşasına engel oluyordu."
İnşaat amacıyla borç almak için
muhtemel davaları bildirmeleri gerekiyordu ve odaklandıkları şey buydu.
Ceza almak istemediler.
Para kaybetmek istemediler.
Charlie'ye iyi bir referans verip onu başka yere göndermek
olayın sonuçlarına katlanmaktan daha kolaydı.
St. Luke, Amerika'nın en iyi 100 hastanesi arasında,
devasa bir sağlık hizmeti ekosistemi var ve hâlâ da büyüyordu.
O zamanlar yeni bir kampüs için kredi notu almışlardı.
Ondan sessizce kurtulmak istiyorlardı,
kasıtlı da olsa tesadüfi de olsa
muhtemelen dava riskini en aza indirecek şekilde davranıyorlardı.
Hastaların emniyeti pahasına kurumu koruyacak şekilde.
Gall.
HASTA ADI 1) GALL
Cullen'ı içeren soruşturmalarda genel olarak gördüğümüz durum,
mesela Pennsylvania'daki
veya Warren'daki Helen Dean olayındaki gibi
soruşturmalar kanıt olmadığı için durdurulmuştu.
Hastane yöneticileri de
Cullen'ın bir iş çevirdiğinden şüphe duyuyordu.
Strickland.
Hargrove.
Strenko.
Bu tür olaylar Cullen'ın
neredeyse çalıştığı her yerde oldu.
Ve soruşturmamızın diğerleri gibi
başarısız olmasını istemedik.
Odaklanıp incelemeyi çok istediğim şeylerden biri de
Pyxis işlemleriydi.
Pyxis makinesi bilgisayar yoluyla ilaç veren bir alet.
Charles Cullen'ın makineden ne tür ilaçlar aldığını görmek istedim.
Mary Lund'la ekimin başlarında olan ilk görüşmemizde
Pyxis makinesinin 30 günlük hafızası olduğunu söylemişti.
Bu bize çok tuhaf geldi.
Kaliforniya'daki imalatçıyla iletişime geçtim.
Temsilci çok şaşırdı.
İhtiyacımız olan tüm verileri makineden alabileceğimizi söyledi.
Hastane yöneticileri bizi kandırıyordu.
Yaptıkları düpedüz suçtu.
Hemen Mary Lund'ın ofisine gittim.
Bayan Lund'a dedim ki
istediğimiz bilgileri vermezse
Pyxis makinelerine el koyacak
ve FBI'ın ekibine adli analiz yaptıracaktık.
Konuşmamızdan hemen sonra
telefonu alıp birilerini aradı…
…ve şaşırtıcı bir şekilde istediğimiz bilgileri sağlamayı başardı.
Çok önemli bir kanıttı.
Birimdeki hastaların yaşadıkları olayların olduğu zaman dilimi sırasında
Charles Cullen'ın belirli ilaçlara sahip olduğunu kanıtlayabilmiştik.
Ama Cullen'ın suçlu olduğunu kanıtlamamıza daha çok vardı,
o yüzden onu hastalardan uzaklaştırmamız gerekiyordu.
Geçmişinden edindiğimiz bilgilerle
iş başvurularından birinde bir tutarsızlık bulduk.
Bunu da Somerset Tıp Merkezi'nin onu kovması için bahane olarak kullandık.
Güvenlik onu binadan çıkardı.
Gözlerime inanamıyordum. Şok olmuştum.
"Onu neden…
Onu neden kovdunuz?"
"Niye bu kadar iyi bir hemşireyi kovdular ki?"
Ben de savunmaya geçtim.
Kaydedilen mesaj. Pazartesi, 18.57.
Selam Amy. Ben Charlie. Beni aramışsın.
Önemli bir şey anlatacağım.
Çok büyük kargaşa çıktı. Beni arar mısın?
Aradığımda dedim ki "Canım, ne oldu?"
Çok üzülmüştüm.
O da dedi ki onu kovmalarının sebebi
iş başvurusunda tamamen dürüst davranmamasıymış.
İŞ BAŞVURUSU CULLEN, CHARLES
Bayağı konuştuk. Onun için çok endişelenmiştim.
Depresyona girmiş gibiydi.
Ona referans olacağımı söyledim,
yolumuzu bulacağımızı söyledim.
SORUŞTURMANIN 27'NCİ GÜNÜ
Cullen hastaneden çıkarıldığı için iş arkadaşlarıyla konuşup
tuhaf bir şey yaparken şahit olan biri var mı diye soralım dedik.
İş yerine dedektifler geldi,
bir sürü soru sordular.
Olanları aklımızdan geçirmeye başladık.
Hepimiz.
Charlie kovulabildiyse
hepimiz kovulabilirdik.
Süreci olabildiğince hızlı ilerlemek istedik
ama hastane yönetimi, benim üstlerime ulaşıp
bir hastane yönetimi temsilcisinin
konuşmalar sırasında hemşirelere eşlik etmesini talep etmiş.
Öğrendik ki o temsilci Mary Lund'mış.
Hemşireler de patronlarının önünde
dürüstçe iş birliği yapmaktan korktu.
Bir yere varamadık.
Neredeyse tüm personelle konuştuk
ve sürekli bir isimden bahsedildi, Amy Loughren.
Konuşacağımız son kişi oydu.
Amy'yle ben konuşmak istediğime karar verdim.
Arkadaki o küçük odaya girdiğimde
Risk Yönetim Müdürü Mary Lund
benimle beraber geldi.
Bana rehberlik edip "Her şey yolunda olacak" dedi.
Polise bunların tamamen saçmalık olduğunu söyledim.
Sanırım bolca "saçmalık" dedim.
Sonra bir sebepten
Mary Lund gitmek zorunda kaldı.
Amy'den iyi bir enerji aldım.
Arkadaşını savunması hoşuma gitti.
O yüzden elimdeki bilgilerin bir kısmını
ona gösterme riskine değer diye düşündüm.
Bir kâğıdı masadan bana doğru itti.
Charlie'nin Pyxis çıktılarıydı.
Başını salladı. Tamamen farklı biri gibiydi.
Gardını indirmiş gibiydi. "Vay be" dedi.
Ona söylediklerimin
gerçek olabileceğini düşünür gibiydi.
O evraklarda
kötü niyetli bir şey olduğu çok barizdi.
Donakaldım.
Sonra bir anım gözümün önünde canlandı.
Hemşire masasındaydım.
Bir hastanın kalp ritmi sorunu yaşadığını gördüm.
"Mavi kod" diye bağırdım.
Odaya girdim
ve Charlie hastanın yanındaydı.
Charlie hastaya bir şey enjekte ediyordu.
"Hangi ilacı veriyorsun?" dedim.
"Lidokain" dedi.
Bunu garip bulmuştum.
Bir anlığına, çok kısa bir anlığına
"Neden lidokain veriyor?" diye düşündüm.
Hastaya müdahale ederken kalp masajı yapıyorduk,
lidokain vermeye devam ediyorduk
ve asistan doktor geldi.
Müdahalenin lideri olarak dedim ki
"Mavi kodumuzun durumu bu."
O da dedi ki
"Bu hastaya kim lidokain verdi?"
"Ben. Ben lidokain verdim" dedim.
"Müdahale lideri benim, benim talimatımla verildi."
"Bu hastada lidokain alerjisi var" dedi.
Yani Charles'ı cinayet işlerken basmışım ama…
Ama fark etmemişim.
Ve bunu hiç düşünmedim.
Bunu fark ettikten sonra
Danny'yi izledim ve tepkisini bekledim.
Ve Danny…
…"Bana yardım eder misin?" dedi.
O gün eve gidişimi hatırlamıyorum.
Tek hatırladığım
eve vardığımda Donna'yı aradığım.
Tsunami gibiydi, anlatabiliyor muyum? Hissettiğimiz şey…
Hastalar için, aileler için…
Ona güvenmiş olmam.
Ona çok güvenmiştim.
SORUŞTURMANIN 48'İNCİ GÜNÜ
Amy Loughren'le görüştükten birkaç gün sonra
evine gitmeye karar verdik.
Amy'yi bizimle çalışmaya ikna edebilseydik içeriden birisi yanımızda olacaktı.
Evime geldiklerinde
Tim ve Danny getirdikleri belgelere
sanki farklı bir dildeymiş gibi bakıyordu.
Bu dili bilmiyorlardı.
O yüzden Pyxis çıktılarında ne gördüğümü sordular.
Ben de
bir sürü işlem iptali gördüm.
İPTAL EDİLDİ DİGOKSİN
O iptaller arasında ölümcül ilaçlar da vardı.
Yani bir hastanın adıyla sisteme girip
digoksin reçetesi yazıyordu,
çekmece açılıyordu,
o da ilaçları alıyordu.
Sonra da o işlemi iptal ediyordu.
İPTAL EDİLDİ
Bu konulardan konuşurken
telefonum çaldı.
Risk Yönetim Müdürü Mary Lund arıyordu.
Şok oldum ve biraz şüphelendim. Neden ev telefonumu arıyordu ki?
Ve görüşmelerimizden sonra
dedektiflerle konuşup konuşmadığıma dair beni basbayağı sorguya çekti.
Ayrıca yanımda hastaneden bir temsilci olmadan
onlarla konuşmamın akıllıca olmadığını söyledi.
Beni korkutup dedektiflerle konuşmama engel olmaya çalıştı.
Ben telefonda onunla konuşurken
Danny ve Tim de telefon konuşmamızı dinlemeye çalışıyordu.
Kaybedecek çok şeyim vardı.
Kariyerim, ailem.
Kardiyomiyopati hastasıydım.
Engelli olmaktan korkuyordum,
sigortasız kalmaktan korkuyordum.
Kızımla konuşmam gerekiyordu. Ailecek verilecek bir karardı bu.
Okuldan eve geldiğinde oturduk,
annesinin birlikte çalıştığı birinin
muhtemelen insanlara zarar veriyor olabileceğini,
hatta öldürüyor olabileceğini
ve belki de başkasına zarar vermesine
engel olabilme fırsatım olduğunu kızıma anlattım.
"Bir katili durdurma şansımız varsa
tabii ki durdurmalıyız. Tabii ki yapmalıyız" dedi.
11 yaşındaki bir çocuk
risk yönetiminden sorumlu birinden daha ahlaklı davrandı.
SORUŞTURMANIN 50'NCİ GÜNÜ
Amy, Charles Cullen'la konuşmalarını kaydetmemize izin verdi.
Soruşturmada en önemli rollerimden biri de
Charlie'yle olan ilişkimi sürdürmemdi.
Bir seri katil serbestçe dolaşıyordu.
Ve öncelikle onu takip edemeyeceğimiz bir yere kaçmadığından
veya başka bir tesise hemşire olarak girip
yine aynı şeyleri yapmaya başlamadığından
emin olmamız gerekiyordu.
İş aradığını biliyorduk.
Duygusal olarak daha da depresyona girdiğini biliyorduk.
Sesini duymak zordu.
Sanki
ona ihanet ediyormuş gibi hissediyordum.
Ama içten içe biliyordum ki
cinayet işlemeye devam edecekti ve daha da iyi yapmaya başlayacaktı.
Aklımda binlerce düşünce vardı.
Yakalanmaktan…
…korkuyordum.
Duramadım.
Başka bir tesiste…
…tam zamanlı bir işe
başvurmuştum.
Ve bunların tekrar olacağını biliyordum.
SORUŞTURMANIN 52'NCİ GÜNÜ
Amy ofisimize gelip dikkat etmemiz gereken noktalara dair tavsiye verdi.
Oraya gittikçe ekibin bir parçası gibi hissettim.
Ve fark ettim ki ekibin ufak bir parçası olsam da
hiçbirinin konuşamadığı bir dili biliyordum.
Bir de şöyle sordum,
"Cerner çizelgeleri nerede?"
Danny'yle birbirimize bakakaldık
ve dedik ki "Cerner kim?"
"Cerner kişi değil, sistem" dedi.
"Hastaların tüm kayıtları orada" dedim.
Cerner çıktıları olmadan
hastalara iğne yaptığını kanıtlamak çok zor olacaktı.
İşe döndüğümde
bakabilmek için hasta kayıtlarının çıktılarını almaya başladım.
Anladığımız kadarıyla kimse bakmıyorken
bilgisayara girip sayfa sayfa hasta kayıtlarını yazdırıyormuş,
hem de kurum tarafından suçlu bulunabileceğini bile bile.
Çok büyük bir metanet gösterdi.
Kendimi böyle bir strese sokuyordum
ve zaten sağlığım konusunda endişeliydim.
Ama biliyordum ki
hayatımı riske atıyor olsam bile…
…onlara yardım etmeliydim.
Farklı farklı bilgileri kullanarak
birbirleriyle karşılaştırdık.
Cullen'a kadar uzanan bir kanıtlar zinciriydi.
Tek bir ölümü kanıtlayabilirsek…
…onu yakalardık.
PAPAZ GALL, 68
Cesede ihtiyacımız vardı.
Dokudan digoksin almamız gerekiyordu.
Birkaç ay önce ölmüş olmasına rağmen
Papaz Gall'ın en iyi şansımız olduğunu düşündük.
Kapıma gelip
"Abiniz öldürülmüş" diyeceği
hayatta aklıma gelmezdi.
O anda sinirliydim.
Çünkü ben… Mümkün değildi. Yani bu… Böyle bir şey olamazdı.
Muhtemelen naaşını mezardan çıkarmaları gerekeceğini söyledi.
İzin verir miyim diye sordu.
MUHTEREM PAPAZ FLORIAN J. GALL
Herhangi bir aile için bile çok zor bir durum bu.
Bir de mezarlıkta tekrar gömülmesi var.
İnsanın "Bırakın huzur içinde yatsın" diyesi geliyor.
Ama dedim ki "Sorun değil. İzin vereceğim."
Abisinin ömrü boyunca insanlara yardım ettiğini söyledi,
şimdi de ölümde bile yardım etme şansının olduğunu söyledi.
Mezar kazıldıktan sonra
Papaz Gall'ın naaşı eyalet adli tabibinin ofisine
otopsi için götürüldü.
Papaz Gall'ın vücudunda bulunan digoksin miktarından dolayı
hastanenin doğal sebepler dediği ölüm yolu ve sebebini
cinayete değiştirmeye yetecek kanıtımız oldu.
Ama davada jürilerin görmek istediği birkaç parça hâlâ eksikti.
Fiziksel bir şey.
O şırınga veya ilaç katılan serum paketi.
Hep o kadar kolay olmuyor.
SORUŞTURMANIN 60'INCI GÜNÜ
Charlie beni aradı,
iş bulduğu için çok heyecanlı olduğunu anlattı.
Ben de Tim'i arayıp söyledim.
İşe girdiyse
Cullen'ın daha çok insanı öldürmesi neredeyse garantiydi.
Vaktimiz bitmişti.
İtiraf olmadan cinayet işlemeye devam edecekti.
Öldürmeye devam edecekti.
Dinleme cihazı takıp onunla buluşmamı istediler.
Kaydedilen mesaj.
Selam Amy. Ben Charlie. Aramana geri dönüyorum.
Cuma müsaitim. Sana saat kaçta uygun olur bilmiyorum.
Ama tabii ki görüşmek isterim.
Amy'ye dinleme cihazını bağladık, biz de otoparka yerleştik.
Çok ama çok korkuyordum.
Restorana girdiğimde
Charlie bana ilk kez sarıldı.
Ve dedektifler tarafından belime bantlanan
o siyah kutuyu
fark edeceğinden çok korkmuştum.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Öyle mi? -Evet.
Restoranda çok fazla gürültü vardı, yüksek sesli müzik vardı.
Tıklım tıklım dolu bir bar gibiydi.
İlk başladığımda bir sorun yaşadım.
Düşük kan şekeri olayı.
Warren Hastanesi'nde bir hasta, hemşiresi ben olduktan 24 saat sonra öldü.
Birisi, sanırım oğlu, hastaya iğne yaptığımı söyledi.
Peki ya Papaz Gall?
Ne oldu? Charlie, ne oldu?
Söyleyemem…
Söyleyebilirsin.
Seni görüyorum, aptal değilim.
Neden yani?
Çok iyisin.
Neden?
Sana yardım edeyim.
Sonra da dinleme cihazı bozuldu.
Dedim ki "Bunu yaptığını biliyorum.
Yaptığını biliyorum ama her şey iyi olacak.
Seni hâlâ seviyorum."
Ama sanki ilk kez
karşımdaki Charlie değildi.
Beti benzi attı.
Kaskatı kesildi.
Kafasını döndürdü.
Sesi değişti.
Karşımdaki arkadaşım Charlie değildi.
Değildi.
Bomboştu.
Karanlık değildi,
canavar değildi.
Sadece bir hiçlikti.
Beni umursamıyordu, hiçbir şeyi umursamıyordu.
Sadece dedi ki "Mücadele etmeden pes etmem."
Cullen serbest kalsa daha çok insan öldürecekti.
Böyle bir risk alamazdık.
Danny'yle ben karşısına çıktık,
bizimle gelmesini istedik.
Papaz Gall'ın cinayetinden
tutuklandığını söyledik.
Cullen ofisimize getirildiğinde konuşmaya devam ettik.
Tim'le ben onunla düşmanca konuşmadık.
Ona bağırıp çağırmadık.
Sizinle konuştuğum gibi konuştuk
ve o "Yapamam" deyip durdu.
Bize cevap verirken dizlerini göğsüne çekti,
cenin pozisyonu alır gibi durdu.
İçindekilerin dışarı çıkmasına engel olmaya çalıştığı besbelliydi.
Söylemesi gerekenler içindeydi ama dışarı çıkmıyordu.
Daha fazla çabalamaya hazırdık
ama bizi gözlemleyenler…
Artık yeter, dediler.
İtiraf alma şansımızın kaçtığını düşündüm.
Tim beni aradı,
Charlie'yle konuşmam için
bir plan yapmışlardı.
Charlie içeri geldi, kelepçeliydi…
…hemşire önlüğü
ve küçük, bağcıksız ayakkabıları vardı
ve…
Ve ben
kendimi kaybettim.
Onu öyle görünce.
Çocuk gibiydi sanki.
Ona karşı öfke hissetmedim.
O bir canavarmış gibi hissetmedim.
Arkadaşıma ihanet etmiş gibi
bir kez daha vicdan azabı hissettim.
Kelepçeleri çıkardılar
ve Charlie'yle konuşmaya başladık.
Gayet normaldi.
O hemşire önlüğünü giyerken kanepede oturup öylece konuşmamız
çok normaldi.
Bu kadar sıradan hissettirmesi çok absürttü.
Ama sonrasında
asıl kimi korumam gerektiği aklıma geldi.
Çok savunmasız insanları öldürmüştü.
Yatağa bağlı,
ilaç etkisi altında,
kendilerini koruyamaz hâldelerdi.
Onları savunmak benim görevimdi ve görevimi yapmamıştım.
İtiraf etmesini sağlamak için
her şeyi yapacağımı biliyordum.
Ve sonra ona dedim ki…
"Hayatım
kökten değişmek üzere
çünkü suç ortağı olduğum ima ediliyor.
Bugün benim kahramanım olabilirsin.
Sen bunu yapabilirsin. Sen."
"Sana tek bir şey soracağım."
"Papaz Gall'ı…
…nasıl öldürdün?"
Digoksin enjekte ettiğini söyledi.
Böylece yeterli bir itiraf oldu.
Amy'yi çıkardık, Charles'ı başka bir odaya götürdük,
sorgu odamıza aldık
ve dedik ki "Artık konuşabilirsin."
Benim adım Komiser Muavini Dedektif Tim Braun.
Yanımda Dedektif Dan Baldwin var.
Bugün 14 Aralık 2003, Pazar.
Saat yaklaşık 18.14.
Kayda geçmeden önce
bir dostunuzla konuşma şansınız oldu mu?
Evet, oldu.
Dostunuzla konuşmanızdan sonra mı
belirli olayları bize anlatmaya karar verdiniz?
Evet, öyle.
Florian Gall meselesini konuşalım.
Ölümünden sorumlu musunuz?
Sorumluyum.
Peki neden Charlie?
Çünkü ona digoksin adlı bir ilaç enjekte ettim.
Nasıl hissettin?
Ben…
Artık o makinelere bağlı olmadığı için…
…rahatlamış hissettim.
En azından birini itiraf etmesini umuyorduk.
Bizi götürdüğü yolculuğa
tam olarak hazır değildik.
Izdırap çektiklerini düşündüm
ve buna son vermeye mecbur hissettim.
Uzun süre hiçbir şey hissetmezdim
ama sonra yine baskı altında boğuluyormuş gibi,
acı çekmelerine,
gözümün önünde ölmelerine, insan değilmiş gibi muamele görmelerine
dayanamaz gibi hissederdim.
Ben… Bu…
Bu insanların tanrılarını, kaderlerini…
…tamamen mahvettim
ve…
…muhtemelen o ailelere çok acı çektirdim
ama sevdiğim insanları da
çok incittim.
Ve bunu kesinlikle yapmak istememiştim.
Çocuklarımı…
…çok seviyorum
ve onların hayatlarına dâhil olmayı çok istiyordum.
Ama ben
kendime engel olamadım.
İnsanların bu hâlimi, gerçek hâlimi görmesini istemedim.
Gerçek hâlin ne Charles?
Güvenilen biriydim
ve birçok kişinin ölümünden sorumluyum.
Serum torbalarına insülin eklemiştim.
Hangi hastaların olduğunu falan hatırlamıyorum.
Bunu yapmanın bir sebebi var mı? Rastgele olsun diye mi?
Hastaların çoğu kritik durumdaydı sanırım.
Bir odada bekliyordum,
monitörlerden birini çok net görebiliyordum,
o anda da serumları kullandığını duydum.
O serumları alıp taktığım anlara
birden geri döndüm.
O ölümcül ilaçları veren bendim.
Tüm hemşireler, tüm ekip üyeleri,
kurbanlarını onun için hazırladık.
Sonra da zehrini hastalara biz verdik.
Merhametten öldürdüğünü umdum.
İnsanların acısına son verdiğine
inanmak istedim ama yaptığı bu değildi.
Öldürdüğü hastaların çoğu
iyileşme yolundaydı.
Bazı vakalarda
hastalar durumları iyileştiği için taburcu edilmeye hazırlanıyordu.
Bu anlayabileceğimiz bir şey değil.
Mantığa uydurabileceğimiz bir şey değil.
Charlie'nin kullandığı ilaçlardan biri veküronyumdu.
Veküronyum felce sebep olur.
Bu ilacın verildiği kişi tamamen uyanık olur,
etrafında olanları anlar
ama konuşamaz, göz kırpamaz, nefes alamaz, hiçbir şey yapamaz.
Yani uyanık bedenlerinde felç olurlardı,
nefes alamazlardı ve ölmeye başlarlardı.
Korkunç bir şey.
15 16 yılda toplamda kaç hastanın ölmesine yardım ettiğini
söyleyebilir misin?
Muhtemelen 30 ila 40 hasta.
Tamam, toplam 30 ila 40 hasta mı?
Evet.
İyi akşamlar. Ben Jackie Hyland.
Eskiden New Jersey'de çalışan bir hemşire birçok hastasını öldürmekle suçlanıyor.
Dedikleri doğruysa ardında bir ölüm zinciri bırakmış.
Ona göre sadece acıya son vermiş
ama polise göre o bir seri katilden ibaret.
Vanessa Tyler, Somerville'de. Daha çok bilgi verecek.
Jackie, Jim, bu hemşire New Jersey tarihinde
en çok kurbanı olan katil olabilir.
Birçok hastanede geçen ve yıllar süren kariyere sahip hemşire
sadece Somerset Tıp Merkezi'nde
bir düzine insan öldürdüğünü iddia ediyor.
Hastane çalışanları genel olarak şok olmuştu.
Ama Somerset halkı, bazı yaşlı hastalar
şöyle yorumlar yapardı,
"Charles Cullen'ın yaptığı gibi beni de öldürmeyeceksin, değil mi?"
Bana biri bunu ilk kez dediğinde lavaboya gidip ağlamıştım.
Çünkü o, bizi temsil etmiyordu.
Charles Cullen, 40 yaşındaki kanser hastası,
Katolik Papaz Florian Gall'ın cinayetini itiraf etti.
Böylece toplam cinayet sayısı 23'e çıktı.
Mahkemede hiç pişmanlık göstermedi.
Avukat tutmak istemiyorum.
Suçlamalara itiraz etmeyeceğim. Suçlamaları kabul edeceğim.
Rahmetli kocam ölmeden 14 yıl önce çok kötü hastalanıp hastanelik olmuştu.
En büyük torunum
kocamla beraber büyüdü,
dedesini tanıyabildi.
Çünkü kocam o krizi atlatabilmişti.
Torunumun hayatında ve ahlakında kocamın çok büyük etkisi oldu.
Charlie de insanlardan bunu aldı.
Sevdikleriyle tatilleri, mezuniyetleri,
düğünleri, yaş günlerini, hayat derslerini ve çok daha fazlasını
onlarca, belki de yüzlerce insanın elinden aldı.
Ailelerinden ve hastalardan çok şey çaldı.
Onu görme fırsatını istedim galiba.
Devlete karşı Cullen duruşması bugün.
Ve abimin nasıl biri olduğunu bilmesini istedim.
-Günaydın. -Günaydın.
Papaz Florian J. Gall'ın kardeşiyim.
Çok utangaç, mütevazı, sessiz ve sevecen bir adamdı.
İnsanlara çok güvenirdi.
Kimseye bakmadı.
Dedim ki "Hemşire olduğun için utanıyorum.
Ben de hemşireyim. Bize öğretilen hayat kurtarmak, insan öldürmek değil."
Asla yorum yapmadı, özür dilemedi.
Sayın Yargıç, Charles Cullen,
Pasquale Napolitano'yu öldürmekle suçlanıyor.
Size babamı anlatmak istiyorum.
Babam muhteşem bir adamdı. Ömrüm boyunca bana bakıp destek oldu.
Fiziksel bedenini elinden almış olabilirsin
ama ruhu ve karakteri şu an burada.
Bana bakmaya bile cüret edemiyorsun.
Yazık.
Kalbim oğlumun acısıyla sızlıyor.
Oğlum için kan ağlıyor!
Kalbimde bir daha asla dolmayacak
bir boşlukla yaşıyorum.
Bir kişinin bu kadar çok hayatı etkilemesi inanılmaz.
İnsanlara bakması gereken lisanslı bir hemşire
bencilce, sapıkça kazancı için kardeşimin canını aldı.
Kardeşim olmadan eksik hissediyorum.
Küçükken her şeyi birlikte yapardık.
En yakın dostumdu.
MICHAEL T. STRENKO, 21 ÖLÜM TARİHİ 15 MAYIS 2003
IRENE KRAPF, 79 ÖLÜM TARİHİ 22 HAZİRAN 2001
DOROTHEA K. HOAGLAND ÖLÜM TARİHİ 6 NİSAN 2003
Larry 2001'de vefat etmişti…
OĞLUNUN TRAJİK SAVAŞI
…bu adamın yakalanmasını umuyor ve dua ediyordu.
Ne yazık ki hiçbiri o hayattayken olmadı.
Keşke insanlar onu dinleseydi.
Bu suçlar ve bu ihanet için
genel savcı sanık uzlaşmasında sıralanan cezalara çarptırıldınız.
Anlıyor musunuz?
Herkese teşekkürler.
Cullen, soruşturmada iş birliği yapması koşuluyla
idam cezasından kurtulacağı bir savcı sanık uzlaşmasını imzaladı.
Charles Cullen'ın davranışlarından sorumlu olan
Charles Cullen'dan başkaları da var.
HASTANE
Çalıştığım hastanelerin çoğunda…
…benimle ilişkili ölümler olduğundan
kuvvetli şüphe duydular.
Peki neden irdelemediler?
İsimleri lekelenir diye korkuyorlardı.
İnsan hayatını korumak öncelikleri değilse
parasal çıkarlarını ve hastanenin çıkarlarını korumak için
ne kadar ileri gidebileceklerini tahmin etmek mümkün değil.
Hastanelerde bu kadar süre boyunca cinayet işleyip yakalanmamasına dair
birçok soru var.
Dennis Miller, Somerset Tıp Merkezi'nin genel müdürü ve başkanı.
Sorumluluk üstleniyor musunuz?
Kesinlikle hayır. Tutuklanmasına sebep olan soruşturmayı yürüten biziz.
Hastanede soruşturmayı yürüten Dr. Cors ve Mary Lund'la gurur duyuyorum.
Onu bulan ve tutuklanmasını sağlayan ilk hastane biziz.
Ama geçmişini daha iyi araştıramaz mıydınız?
Kesinlikle hayır. Sorun şu ki eski işverenlerini aradık.
Eksiksiz sabıka kontrolü yaptık,
referanslarını kontrol ettik, herkes şöyle dedi,
"İyi koşullarda ayrıldı, hâlâ lisanslı."
Sorulan soru şu ki birisi 16 yıl boyunca
nasıl hastanelerin içinde defalarca cinayet işleyebilir?
Dokuz hastane ve bir huzurevi. Neden yakalanmadı?
Öğrendiğimiz cevap da yakalandığıydı, hem de tekrar tekrar.
Ve onu yakalayanlar ya da ondan şüphelenecek sebebi olanlar
onu başka hastanelere gönderdi.
Olumlu veya nötr referans verdiler. Hep iş bulabildi.
Asıl skandal bu.
Charlie Cullen ömrünün kalanını hapiste geçirecek.
Ama onu başka hastanelere gönderenler,
sorumlu olmaları için yüksek maaşlar alanlar
hiç sorumlu tutulmadı.
İşlerini çok iyi yaptılar
çünkü işlerinin odağı özel, kâr amaçlı sağlık hizmetiydi.
Ama yanlış yaptılar.
O sağlık sisteminin teoride varoluş amacına uygun
yani hastaları korumaya, hastalara bakım sağlamaya
uygun davranmadılar.
Yani başarısız oldular
ve hastaların pahasına kurumlarını korudukları için
şimdiye dek ödüllendirildiler.
Charles Cullen 29 hastanın cinayetini ve altı cinayet teşebbüsünü itiraf etti.
2006'nın mart ayında
18 ayrı müebbet hapis cezasına çarptırıldı.
Uzmanlar 400'e kadar kurbanı olabileceğine inanıyor,
böylece Amerika tarihinin en çok kurbanı olan seri katili olabilir.
2003'teki itirafı üzerine
Somerset Tıp Merkezi ve New Jersey'deki hastaneler
"Cullen Yasası"nın çıkmasını destekledi.
Bu yasayla sağlık kuruluşları
çalışanlarının hasta güvenliğini etkileyebilecek her eksik,
yetersizlik veya suistimalini bildirmek zorunda.
Bu raporlar gelecekte potansiyel işverenlere de sağlanacak.
St. Luke Hastanesi, Cullen'a dair eksiksiz soruşturma yürüttüğünü belirtti.
St. Luke ve Pennsylvania Polisi'nin,
Cullen'ın itirafına kadar hiçbir kanıt bulmadığı belirtildi.
St. Luke, kurumsal büyümenin
Cullen soruşturmasındaki kararlarda göz önünde bulundurulmadığını belirtti.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış