1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,300 --> 00:00:13,680
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:00:19,978 --> 00:00:21,521
‎รู้มั้ยว่าชีวิตผม

5
00:00:22,397 --> 00:00:25,191
‎ผมมีความสุขมากเวลาได้ช่วยเหลือคนอื่น

6
00:00:26,776 --> 00:00:29,237
‎ผมเลยคิดว่าน่าจะดี…

7
00:00:29,821 --> 00:00:31,614
‎ถ้าผมได้เป็นพยาบาล

8
00:00:45,545 --> 00:00:47,964
‎ผมเริ่มทำงานตอนกลางคืน

9
00:00:50,675 --> 00:00:51,968
‎แล้วผมมักรู้สึกเหมือน…

10
00:00:56,139 --> 00:00:57,515
‎มันเกินจะทนไหว

11
00:00:58,475 --> 00:00:59,809
‎รู้สึกแบบ…

12
00:01:00,894 --> 00:01:02,395
‎ผมทนดู…

13
00:01:03,229 --> 00:01:05,190
‎คนเจ็บปวดไม่ไหว

14
00:01:14,783 --> 00:01:17,869
‎บางครั้งสิ่งเดียวที่ผมทำได้คือ…

15
00:01:25,794 --> 00:01:27,879
‎พยายามดับความทุกข์ทรมานของพวกเขา

16
00:01:34,094 --> 00:01:35,095
‎ผมหยุดไม่ได้จริงๆ

17
00:01:45,730 --> 00:01:47,607
‎ข่าวด่วนจากนิวเจอร์ซีย์ครับ

18
00:01:47,690 --> 00:01:50,401
‎คนทั้งเมืองต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่ถูกเปิดเผย

19
00:01:53,279 --> 00:01:56,074
‎พยาบาลปลิดชีพผู้ป่วยในโรงพยาบาล

20
00:01:56,157 --> 00:01:57,534
‎ที่เทศมณฑลซอเมอร์เซต

21
00:01:59,911 --> 00:02:04,165
‎พยาบาลคนนี้อาจจะเป็นฆาตกร
‎ที่ฆ่าคนมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา

22
00:02:09,754 --> 00:02:16,302
‎(ตามจับพยาบาลฆาตกร)

23
00:02:18,429 --> 00:02:23,434
‎(มีนาคม ปี 2003)

24
00:02:28,815 --> 00:02:29,732
‎ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว

25
00:02:29,816 --> 00:02:32,068
‎(เอมี่ ลอเกรน
‎พยาบาล ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต)

26
00:02:33,862 --> 00:02:39,242
‎ฉันเป็นพยาบาล
‎ที่แผนกบำบัดวิกฤตแห่งหนึ่งในซอเมอร์เซต

27
00:02:40,577 --> 00:02:43,705
‎ปกติฉันจะส่งลูกสาวสองคนที่โรงเรียน

28
00:02:44,414 --> 00:02:46,916
‎แล้วก็ขับรถไปนิวเจอร์ซีย์

29
00:02:47,375 --> 00:02:51,504
‎(ซอเมอร์วิลล์
‎รัฐนิวเจอร์ซีย์)

30
00:02:53,590 --> 00:02:56,009
‎มันเป็นเมืองเล็กๆ ที่น่าอยู่มาก

31
00:02:58,344 --> 00:03:00,930
‎โรงพยาบาลคือศูนย์รวมของคนในชุมชน

32
00:03:03,933 --> 00:03:06,060
‎ตอนนั้นฉันยังเด็ก
‎กระฉับกระเฉง และกระตือรือร้น

33
00:03:06,144 --> 00:03:08,563
‎(ดอนน่า ฮาร์กรีฟส์
‎พยาบาล ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต)

34
00:03:08,646 --> 00:03:12,192
‎ฉันรู้ว่ามีรุ่นพี่พยาบาลคนหนึ่ง
‎สั่งไม่ให้ฉันดื่มกาแฟ

35
00:03:15,445 --> 00:03:16,821
‎เอมี่เป็นคนพิเศษมาก

36
00:03:16,905 --> 00:03:21,409
‎มันดีทุกครั้งที่เราได้ทำงานด้วยกัน

37
00:03:23,953 --> 00:03:26,247
‎ฉันชอบเป็นพยาบาลไอซียู

38
00:03:28,416 --> 00:03:29,417
‎คนไข้เหล่านั้น

39
00:03:29,918 --> 00:03:33,296
‎ฉันชอบความรู้สึกที่
‎ฉันเป็นเหมือนผู้พิทักษ์ของพวกเขา

40
00:03:35,089 --> 00:03:38,092
‎ฉันทำทุกอย่างที่จะทำได้

41
00:03:38,760 --> 00:03:40,428
‎เพื่อให้พวกเขาปลอดภัย

42
00:03:42,889 --> 00:03:46,184
‎เรารับมือกับความตาย

43
00:03:46,893 --> 00:03:50,980
‎เราเผชิญหน้ากับความอันตราย

44
00:03:52,273 --> 00:03:54,359
‎มันเป็นงานที่อันตรายมาก

45
00:03:55,652 --> 00:03:58,446
‎ดังนั้นเราต้องพึ่งพากัน

46
00:04:01,199 --> 00:04:04,661
‎ชาร์ลีเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีที่สุด

47
00:04:05,995 --> 00:04:07,914
‎ฉันชอบทำงานกับเขามาก

48
00:04:08,414 --> 00:04:10,708
‎เขาเป็นพยาบาลที่เก่งมาก

49
00:04:11,459 --> 00:04:17,048
‎เขาพูดให้ฉันหัวเราะได้ตลอด

50
00:04:20,885 --> 00:04:23,596
‎ส่วนใหญ่เราสามคนทำงานด้วยกัน

51
00:04:24,430 --> 00:04:25,473
‎ใส่อีกเส้น

52
00:04:26,307 --> 00:04:28,726
‎เราได้ฉายาว่าสามทหารเสือ

53
00:04:31,145 --> 00:04:32,647
‎เราทำงานด้วยกันได้ดีมาก

54
00:04:37,235 --> 00:04:38,111
‎ชาร์ลี

55
00:04:39,445 --> 00:04:40,571
‎(ชาร์ลส์ พยาบาลวิชาชีพ)

56
00:04:40,655 --> 00:04:42,323
‎(ขอบคุณเทคโนโลยี… และอีกมากมาย)

57
00:04:42,407 --> 00:04:44,742
‎("ให้ความรู้สึกเป็นชุมชน
‎ที่มีเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุด")

58
00:04:44,826 --> 00:04:47,161
‎(การบันทึกในคอมพ์
‎ช่วยให้ข้อมูลถูกต้องและตรงกัน)

59
00:04:47,245 --> 00:04:51,749
‎หลังจากใบปลิวนั้นออกมา
‎ฉันเรียกเขาว่าโฆษกซอเมอร์เซต

60
00:04:51,833 --> 00:04:53,418
‎ซึ่งเขาก็ใช่จริงๆ

61
00:04:53,501 --> 00:04:55,628
‎ทุกคนเห็นใบปลิวนั้น

62
00:04:55,712 --> 00:05:01,134
‎เวลาคนนึกถึงศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต
‎คนจะนึกถึงชาร์ลส์ คัลเลน

63
00:05:02,468 --> 00:05:05,179
‎เขามีแสยะยิ้มที่เป็นแบบอย่าง

64
00:05:05,263 --> 00:05:09,892
‎พอเห็นรูปนี้คุณก็บอกได้แล้วว่า

65
00:05:09,976 --> 00:05:15,815
‎เขาภูมิใจมาก
‎ที่มีคนอยากถ่ายรูปเขาและมีคนถามความเห็นเขา

66
00:05:19,610 --> 00:05:25,158
‎ฉันรู้สึกอยู่ตลอด
‎ว่าเขาคือเด็กผู้ชายที่โดนกลั่นแกล้ง

67
00:05:25,241 --> 00:05:28,286
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันสัมผัสได้จากเขา

68
00:05:29,996 --> 00:05:33,791
‎ฉันอยากปกป้องเขาเสมอ

69
00:05:44,218 --> 00:05:47,597
‎ฟลอเรียนพี่ฉันอยากเป็นบาทหลวงมาตลอด

70
00:05:51,642 --> 00:05:53,644
‎ฉันว่าคนอาจจะบอกว่าเขาขี้อาย

71
00:05:53,728 --> 00:05:55,271
‎(ลูซิลล์ กอลล์
‎น้องของคุณพ่อกอลล์)

72
00:05:55,355 --> 00:05:59,317
‎แต่พอเขาได้ชอบอะไรมากๆ

73
00:05:59,400 --> 00:06:01,277
‎เขาจะคลั่งไคล้มาก

74
00:06:03,946 --> 00:06:06,491
‎เขาไม่ใช่เป็นแค่พี่ แต่เป็นเพื่อนด้วย

75
00:06:09,202 --> 00:06:11,954
‎มีอยู่วันหนึ่งเขาโทรหาฉันตอนตีสอง

76
00:06:12,038 --> 00:06:14,791
‎เขาบอกว่า "พี่หายใจไม่ค่อยออก"

77
00:06:16,834 --> 00:06:20,213
‎ฉันก็บอกว่า
‎"โอเค เดี๋ยวฉันไปหาที่โรงพยาบาล"

78
00:06:20,296 --> 00:06:21,798
‎ตอนนั้นเขาไปที่ซอเมอร์เซต

79
00:06:23,841 --> 00:06:26,052
‎หมอในห้องฉุกเฉินมาดูเขา

80
00:06:27,512 --> 00:06:30,139
‎แต่เขาหายใจไม่ออก

81
00:06:30,723 --> 00:06:33,434
‎พวกเขาเดินมาบอกว่าต้องใส่ท่อหายใจให้เขา

82
00:06:36,270 --> 00:06:41,442
‎ฉันจำสาธุคุณกอลล์ได้
‎เพราะเขาอยู่ที่นั่นสักพักหนึ่งเลย

83
00:06:44,153 --> 00:06:48,032
‎และน้องสาวเขา…

84
00:06:49,409 --> 00:06:51,494
‎อยู่ที่ข้างเตียงตลอด

85
00:06:54,789 --> 00:06:57,875
‎หมอบอกว่า "เขาผ่านคืนนี้ไปได้

86
00:06:57,959 --> 00:07:01,754
‎แต่ให้เวลาหน่อย เรามองในแง่ดีแบบมีสติ

87
00:07:02,422 --> 00:07:03,881
‎เหมือนเขาดีขึ้นนะ

88
00:07:04,882 --> 00:07:05,883
‎อาการเขาคงที่"

89
00:07:09,011 --> 00:07:11,222
‎ฉันจำได้ว่าตอนอยู่ที่นั่นฉันพูดว่า

90
00:07:11,722 --> 00:07:13,182
‎"พี่ ฉันจะไปแล้วนะ"

91
00:07:13,266 --> 00:07:15,560
‎แล้วฉันก็เห็นเหมือนเขากระดิก

92
00:07:16,060 --> 00:07:17,770
‎เหมือนเขาได้ยินฉัน

93
00:07:25,862 --> 00:07:27,488
‎สาธุคุณกอลล์ดีขึ้นเรื่อยๆ

94
00:07:29,115 --> 00:07:35,830
‎เขาถูกย้ายจากที่หนึ่งในแผนกไอซียู

95
00:07:36,330 --> 00:07:37,748
‎ไปที่แผนกบำบัดวิกฤต

96
00:08:17,830 --> 00:08:22,210
‎ฉันตกใจมากตอนได้ยินว่า…

97
00:08:23,503 --> 00:08:25,338
‎เขาหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันและเสียชีวิต

98
00:08:25,922 --> 00:08:26,881
‎เพราะ

99
00:08:27,423 --> 00:08:29,050
‎อาการเขากำลังดีขึ้น

100
00:08:30,801 --> 00:08:36,307
‎(ศูนย์ควบคุมพิษ
‎นิวอาร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์)

101
00:08:37,391 --> 00:08:40,478
‎ขอบคุณที่โทรหาศูนย์ควบคุมพิษนิวเจอร์ซีย์

102
00:08:40,561 --> 00:08:44,106
‎กรุณาอยู่ในสาย
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านพิษจะรับสายในอีกไม่ช้า

103
00:08:44,190 --> 00:08:46,108
‎ศูนย์ควบคุมพิษนิวเจอร์ซีย์ มีอะไรให้ช่วยครับ

104
00:08:46,192 --> 00:08:48,861
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันโทรมาจากศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

105
00:08:48,945 --> 00:08:53,491
‎เราพยายามหาสาเหตุ
‎ว่าทำไมผู้ป่วยรายหนึ่งถึงมีสารพิษในร่างกาย

106
00:08:54,033 --> 00:08:55,618
‎มีสายหนึ่งโทรมาที่ศูนย์พิษ

107
00:08:55,701 --> 00:08:56,827
‎(ดร.บรูซ รัค
‎นักพิษวิทยา)

108
00:08:56,953 --> 00:08:57,995
‎คนที่โทรมาเป็นพยาบาล

109
00:08:58,079 --> 00:08:59,872
‎เธอถามเกี่ยวกับดิจอกซิน

110
00:09:01,874 --> 00:09:04,418
‎(ดิจอกซิน)

111
00:09:04,502 --> 00:09:07,672
‎ปกติดิจอกซินจะใช้รักษาภาวะหัวใจล้มเหลว

112
00:09:07,755 --> 00:09:10,299
‎มันทำให้การหดตัวแรงขึ้น

113
00:09:10,383 --> 00:09:12,468
‎มันจะแรงขึ้น

114
00:09:12,552 --> 00:09:17,139
‎แต่พอระดับของมันสูงขึ้นเรื่อยๆ
‎อัตราการเต้นของหัวใจจะช้าลง

115
00:09:20,643 --> 00:09:21,978
‎และเราจะเสียชีวิตในที่สุด

116
00:09:23,396 --> 00:09:29,068
‎เธอบอกว่ามีคนไข้รายหนึ่ง
‎ไม่ได้รับดิจอกซินประมาณสองวันแล้ว

117
00:09:29,151 --> 00:09:31,320
‎แต่ระดับกลับสูงขึ้นเรื่อยๆ

118
00:09:31,821 --> 00:09:34,699
‎ผมก็บอกว่า "แปลกๆ ละ"

119
00:09:34,782 --> 00:09:36,158
‎วันที่ 16 ค่ะ

120
00:09:36,659 --> 00:09:40,496
‎และวันที่ 28
‎เกิดภาวะพิษจากดิจอกซินในแผนกเดียวกัน

121
00:09:40,580 --> 00:09:42,206
‎- แผนกเดียวกัน
‎- ใช่ค่ะ

122
00:09:44,083 --> 00:09:45,710
‎อย่างแรกที่ผมคิดได้คือห้องแล็บพลาด

123
00:09:46,210 --> 00:09:47,461
‎เขาเสียชีวิตค่ะ

124
00:09:48,713 --> 00:09:52,174
‎ผมถามว่า "มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นอีกมั้ย"

125
00:09:52,258 --> 00:09:54,677
‎"มีผู้ป่วยที่มีน้ำตาลในเลือดต่ำมั้ย"

126
00:09:54,760 --> 00:09:56,846
‎หรือที่เราเรียกว่าไฮโปไกลซีเมีย

127
00:09:57,555 --> 00:09:58,472
‎ข้อมูลไม่ทางการนะ

128
00:09:58,556 --> 00:10:03,686
‎ก่อนหน้านี้ที่โรงพยาบาล
‎มีสองคนที่น้ำตาลในเลือดต่ำแบบแปลกๆ

129
00:10:04,478 --> 00:10:06,272
‎แล้วเราก็เริ่มตื่นตระหนก

130
00:10:07,189 --> 00:10:08,774
‎งั้นช่วยดูเรื่องนี้ให้ทีนะครับ

131
00:10:10,109 --> 00:10:11,819
‎คุณทำหน้าที่แทนตำรวจทีครับ

132
00:10:13,946 --> 00:10:17,116
‎(สองวันต่อมา)

133
00:10:18,826 --> 00:10:22,580
‎ที่ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต
‎ความปลอดภัยของคนไข้มาก่อน

134
00:10:23,414 --> 00:10:24,790
‎สวัสดี ผมตามหาแนนซี่

135
00:10:24,874 --> 00:10:27,960
‎ผมจะติดตามผลหน่อยนะครับ
‎สรุปว่าพวกคุณตัดสินใจทำอะไร

136
00:10:29,045 --> 00:10:32,590
‎เหมือนฝ่ายบริหารจะเข้ามาคุมการสืบสวนนะ

137
00:10:32,673 --> 00:10:34,842
‎พวกเขาให้ทนายเข้ามาช่วย

138
00:10:35,384 --> 00:10:42,141
‎และพวกเขาขอไม่ให้ผม
‎คุยกับหน่วยงานภายนอกในตอนนี้

139
00:10:42,224 --> 00:10:44,602
‎คุณยังไม่รู้ใช่มั้ย
‎ว่าพวกเขาไปหาเจ้าหน้าที่แล้วรึยัง

140
00:10:45,519 --> 00:10:46,854
‎ยังไม่รู้ครับ

141
00:10:48,314 --> 00:10:50,524
‎และผมอาจจะให้ข้อมูลเยอะกว่าที่ควร

142
00:10:54,654 --> 00:10:55,529
‎แล้วก็

143
00:10:56,155 --> 00:10:57,698
‎เงียบกริบ

144
00:10:57,782 --> 00:10:58,908
‎ไม่ได้ข่าวคราวอะไรเลย

145
00:11:01,077 --> 00:11:04,163
‎(สามเดือนต่อมา)

146
00:11:05,206 --> 00:11:06,707
‎วันศุกร์ที่ 3 ตุลา…

147
00:11:06,791 --> 00:11:09,502
‎(ทิม บรอน ผู้บัญชาการ
‎หน่วยอาชญากรรมร้ายแรงซอเมอร์เซต)

148
00:11:09,585 --> 00:11:13,047
‎ผมได้รับสายจากอัยการเทศมณฑลซอเมอร์เซต

149
00:11:13,130 --> 00:11:16,717
‎เกี่ยวกับการตายที่ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

150
00:11:19,178 --> 00:11:21,597
‎ตอนนั้นตำรวจสืบสวนที่พร้อมเรียกใช้ตลอดคือ

151
00:11:22,473 --> 00:11:24,016
‎แดนนี่ บอลด์วิน

152
00:11:25,601 --> 00:11:28,938
‎ตอนนั้นแดนนี่เพิ่งมาทำงานใหม่
‎และเพิ่งเข้าหน่วยเรา

153
00:11:29,814 --> 00:11:31,315
‎ผมเป็นเด็กใหม่ แอบกดดันครับ

154
00:11:31,357 --> 00:11:33,609
‎(แดนนี่ บอลด์วิน
‎หัวหน้าตำรวจสืบสวน ซอเมอร์เซต)

155
00:11:33,693 --> 00:11:35,945
‎ผมอยากทำงานให้ดี
‎และทำให้เห็นว่าผมคู่ควรที่จะอยู่

156
00:11:39,281 --> 00:11:41,701
‎เราไม่ได้รับเชิญให้เข้าประชุม

157
00:11:41,784 --> 00:11:43,869
‎เราถูกสั่งให้เข้าประชุม

158
00:11:45,788 --> 00:11:47,123
‎ผมสัมผัสได้ว่าบรรยากาศตึงเครียด

159
00:11:47,206 --> 00:11:51,210
‎ผมรู้ว่าผมนั่งอยู่กับเจ้าหน้าที่ระดับสูง
‎ของศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

160
00:11:52,420 --> 00:11:58,676
‎เจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารกับทีมกฎหมาย
‎ตรวจสอบการเสียชีวิตของคนไข้หลายราย

161
00:12:03,472 --> 00:12:05,599
‎แมรี่ ลันด์ ผู้จัดการความเสี่ยง

162
00:12:05,683 --> 00:12:10,438
‎คือคนที่เราติดต่อด้วย
‎กับทางโรงพยาบาลเกี่ยวกับคดีนี้

163
00:12:12,815 --> 00:12:15,943
‎ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซตตรวจสอบภายใน

164
00:12:16,026 --> 00:12:20,030
‎เกี่ยวกับการที่คนไข้ในโรงพยาบาล

165
00:12:20,114 --> 00:12:23,075
‎มีผลแล็บผิดปกติ

166
00:12:23,159 --> 00:12:25,619
‎(หัวข้อประชุม
‎ผลแล็บที่อธิบายไม่ได้)

167
00:12:25,703 --> 00:12:29,039
‎สองกรณีแรกคือระดับน้ำตาลกลูโคสในเลือดต่ำ

168
00:12:29,123 --> 00:12:30,624
‎(น้ำตาลในเลือดลดลงผิดปกติ)

169
00:12:30,708 --> 00:12:34,003
‎อีกสองกรณีคือระดับดิจอกซินที่สูงขึ้น

170
00:12:34,086 --> 00:12:38,174
‎(ดิจอกซิน
‎สเตียรอยด์บำรุงหัวใจที่มีพิษ)

171
00:12:39,550 --> 00:12:41,635
‎(ฟลอเรียน กอลล์ เสียชีวิต)

172
00:12:41,719 --> 00:12:42,553
‎(ดิจอกซินสูง)

173
00:12:42,636 --> 00:12:45,556
‎เราขอให้พวกเขาตรวจสอบภายในด้วย

174
00:12:46,807 --> 00:12:49,518
‎(สืบสวน วันที่ 1)

175
00:12:49,602 --> 00:12:53,647
‎วันต่อมา
‎หลังจากได้รับผลตรวจสอบภายในจากแมรี่ ลันด์

176
00:12:55,316 --> 00:12:58,194
‎ผมคาดหวังที่จะได้แฟ้มข้อมูล

177
00:12:59,403 --> 00:13:02,156
‎แต่กลับได้แค่เอกสารฉบับหนึ่งที่เขียนโดยทนาย

178
00:13:03,240 --> 00:13:05,951
‎และแทบไม่มีข้อมูลอะไร

179
00:13:06,035 --> 00:13:10,539
‎พวกเขาไม่บอกการกระทำที่น่าสงสัยใดๆ เลย

180
00:13:11,791 --> 00:13:16,378
‎แต่พวกเขาพูดถึงพยาบาลวิชาชีพคนหนึ่ง
‎ชื่อชาร์ลส์ คัลเลน

181
00:13:16,462 --> 00:13:17,463
‎(แล้วก็ได้คุยกับชาร์ลส์)

182
00:13:17,546 --> 00:13:22,259
‎แต่ไม่ได้ระบุการฆาตกรรมหรืออะไรทำนองนั้น

183
00:13:22,343 --> 00:13:24,970
‎(เราเห็นพ้องกันว่า
‎ไม่มีการกระทำที่น่าสงสัยอย่างเห็นได้ชัด)

184
00:13:25,054 --> 00:13:28,474
‎เราตรวจสอบประวัติตามปกติ

185
00:13:29,517 --> 00:13:31,352
‎แล้วเจอว่าเขาถูกจับกุมสองครั้ง

186
00:13:32,269 --> 00:13:35,564
‎เมาแล้วขับในทศวรรษ 1980

187
00:13:35,648 --> 00:13:37,566
‎และบุกรุก

188
00:13:37,650 --> 00:13:40,236
‎(คัลเลน - เจอสองบันทึก)

189
00:13:40,319 --> 00:13:45,991
‎แล้วผมก็โทรหาสำนักงานตำรวจปาล์มเมอร์
‎เพื่อขอประวัติเพิ่มเติม

190
00:13:46,992 --> 00:13:48,285
‎ขณะอยู่ในสาย

191
00:13:48,369 --> 00:13:54,083
‎ผมได้ยินเสียงเสมียนหาเอกสารให้ตู้

192
00:13:56,585 --> 00:13:59,964
‎ที่รายงาน…

193
00:14:01,674 --> 00:14:03,050
‎มีโน้ตแปะอยู่

194
00:14:04,885 --> 00:14:10,140
‎โน้ตที่ติดอยู่นั้นบอกว่าไม่กี่เดือนก่อนหน้า

195
00:14:11,183 --> 00:14:14,019
‎ตำรวจรัฐเพนซิลเวเนีย

196
00:14:14,895 --> 00:14:17,147
‎ขอข้อมูลเดียวกันกับที่ผมหา

197
00:14:18,315 --> 00:14:19,316
‎เกี่ยวกับคัลเลน

198
00:14:21,777 --> 00:14:25,447
‎บนโน้ตมีชื่อตำรวจสืบสวน
‎ของกรมตำรวจรัฐเพนซิลเวเนียกับเบอร์โทรด้วย

199
00:14:25,531 --> 00:14:27,324
‎(ตำรวจเพนซิลเวเนีย
‎บ๊อบ อีแกน)

200
00:14:29,535 --> 00:14:33,080
‎ผมติดต่อกรมตำรวจรัฐเพนซิลเวเนีย
‎และคุยกับนายตำรวจอีแกน

201
00:14:33,622 --> 00:14:38,043
‎เขาบอกผมว่าเขาสืบสวนเกี่ยวกับชาร์ลส์ คัลเลน

202
00:14:38,127 --> 00:14:41,964
‎เรื่องที่ชาร์ลส์
‎ตุนยาจำนวนมากไว้ที่โรงพยาบาลเซนต์ลุค

203
00:14:42,047 --> 00:14:44,300
‎(เซนต์ลุค)

204
00:14:44,383 --> 00:14:46,719
‎ในสายงานของเรา

205
00:14:47,344 --> 00:14:50,347
‎เราได้เรียนรู้ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะมีเหตุ

206
00:14:51,223 --> 00:14:54,143
‎ถ้าไม่มีโน้ตแผ่นนั้นแปะที่แฟ้ม

207
00:14:56,437 --> 00:15:00,107
‎คดีนี้ก็คงไม่ใหญ่โตแบบที่มันเป็น

208
00:15:08,115 --> 00:15:11,118
‎ถ้าคัลเลนมีส่วนจริงๆ…

209
00:15:14,580 --> 00:15:17,124
‎เขายังคงเข้าถึงตัวผู้ป่วยได้

210
00:15:19,960 --> 00:15:21,211
‎เราเหลือเวลาไม่มากแล้วนะ

211
00:15:31,138 --> 00:15:34,224
‎คัลเลนคือตัวหลักของคดีนี้

212
00:15:37,394 --> 00:15:41,190
‎ผมกับแดนนี่จึงไปหาคนที่ใกล้ชิดเขา

213
00:15:43,442 --> 00:15:45,569
‎เราสัมภาษณ์คนในครอบครัว

214
00:15:48,864 --> 00:15:52,284
‎เราได้รู้ว่าชาร์ลส์ คัลเลนเป็นคนฉลาดมาก

215
00:15:53,661 --> 00:15:55,913
‎เป็นพ่อที่รักและห่วงใยลูก

216
00:15:58,374 --> 00:16:01,710
‎พวกเขาไม่รู้ขอบเขตการสืบสวนของเรา

217
00:16:02,211 --> 00:16:05,714
‎พวกเขาดูไม่ตกใจเลยที่เราเคาะประตู

218
00:16:06,674 --> 00:16:07,841
‎และคุยเรื่องชาร์ลส์

219
00:16:22,606 --> 00:16:26,902
‎ผมไม่เคยชอบสิ่งที่ผมเป็น

220
00:16:32,616 --> 00:16:34,159
‎หลังจากที่แม่เสีย

221
00:16:36,620 --> 00:16:39,707
‎ผมรับมือกับมันได้ไม่ดีนัก

222
00:16:45,754 --> 00:16:50,509
‎ตอนนั้นผมมีแม่อยู่คนเดียว

223
00:16:51,802 --> 00:16:52,636
‎มัน…

224
00:16:54,054 --> 00:16:57,933
‎คือสิ่งที่บรรเทาความเจ็บปวดของผมกับสิ่งที่…

225
00:17:00,019 --> 00:17:00,894
‎เกิดขึ้นในบ้าน

226
00:17:05,816 --> 00:17:06,650
‎แม่เสีย

227
00:17:08,277 --> 00:17:09,111
‎ผมก็…

228
00:17:10,404 --> 00:17:11,447
‎ผมรู้สึก…

229
00:17:14,408 --> 00:17:15,409
‎ไม่มีใครปกป้อง

230
00:17:19,079 --> 00:17:21,373
‎(โรงพยาบาลเมาน์เทนไซด์
‎โรงเรียนพยาบาล)

231
00:17:21,457 --> 00:17:22,624
‎(ชาร์ลส์ คัลเลน)

232
00:17:22,708 --> 00:17:25,836
‎ผมเรียนจบพยาบาลเดือนมิถุนา ปี 1987

233
00:17:27,463 --> 00:17:30,049
‎มันคือสิ่งเดียวที่ผมคิดว่าผมทำได้

234
00:17:33,427 --> 00:17:36,472
‎ผมรู้สึกเหมือนได้ช่วยคนอื่น

235
00:17:48,233 --> 00:17:52,613
‎ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันอยู่ที่เคาน์เตอร์พยาบาล

236
00:17:52,696 --> 00:17:53,697
‎แล้วก็…

237
00:17:54,531 --> 00:17:58,410
‎ฉันตรวจชีพจรตัวเองแล้วก็ "เชี่ยละ"

238
00:17:59,536 --> 00:18:00,412
‎ประมาณ 180

239
00:18:02,372 --> 00:18:04,583
‎ชาร์ลีเห็นฉัน

240
00:18:07,252 --> 00:18:09,171
‎เขาถามว่า "เธอเป็นอะไรรึเปล่า"

241
00:18:10,172 --> 00:18:12,466
‎แล้วฉันก็ล้มลง

242
00:18:15,219 --> 00:18:17,054
‎เขาพาฉันไปที่ห้องหนึ่ง

243
00:18:17,137 --> 00:18:19,014
‎จับฉันนั่งเก้าอี้

244
00:18:19,098 --> 00:18:20,265
‎แล้วก็

245
00:18:21,100 --> 00:18:22,684
‎ถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"

246
00:18:24,144 --> 00:18:26,772
‎ฉันอธิบายให้เขาฟัง

247
00:18:27,606 --> 00:18:29,733
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

248
00:18:32,861 --> 00:18:36,824
‎ฉันได้รับการวินิจฉัย
‎ว่าเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจผิดปกติ

249
00:18:36,907 --> 00:18:38,867
‎ขณะทำงานที่ซอเมอร์เซต

250
00:18:39,409 --> 00:18:43,747
‎ความรู้สึกเหมือนหัวใจจะทะลุออกจากอกให้ได้

251
00:18:46,834 --> 00:18:48,627
‎ยาไม่ช่วยค่ะ

252
00:18:49,711 --> 00:18:52,089
‎โรคนี้เป็นแล้วเสียชีวิตได้

253
00:18:55,509 --> 00:18:58,929
‎คำพยากรณ์โรคของฉันไม่ดี

254
00:18:59,012 --> 00:19:03,809
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันเหลือเวลาที่จะได้ใช้กับลูกอีกมากมั้ย

255
00:19:05,894 --> 00:19:09,273
‎ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันป่วยหนัก

256
00:19:09,356 --> 00:19:13,402
‎ฉันกลัวจะจ่ายค่าต่างๆ ไม่ไหว

257
00:19:13,485 --> 00:19:16,905
‎กลัวจะทำประกันไม่ได้

258
00:19:18,198 --> 00:19:21,660
‎ทางเดียวที่เรา

259
00:19:22,327 --> 00:19:25,330
‎จะทำประกันได้คือทำงานที่เราทำอยู่นี่แหละ

260
00:19:27,166 --> 00:19:29,585
‎ฉันไว้ใจชาร์ลี ฉันเลยเล่าความลับนั้นให้ฟัง

261
00:19:30,294 --> 00:19:33,338
‎ถึงถ้าความลับรั่วออกไป ฉันอาจจะเสียทุกอย่าง

262
00:19:35,966 --> 00:19:38,093
‎เขาบอกว่า "เราต้องพาเธอไปห้องฉุกเฉิน"

263
00:19:38,177 --> 00:19:39,887
‎ฉันก็แบบ "ไม่ได้

264
00:19:40,679 --> 00:19:44,308
‎คืนนี้ฉันต้องดูแลคนไข้สามคน ฉันไปไม่ได้"

265
00:19:44,391 --> 00:19:47,144
‎เขาบอกว่า "อยู่ที่นี่นะ"

266
00:19:47,227 --> 00:19:48,187
‎แล้ว…

267
00:19:48,812 --> 00:19:50,063
‎พอเขากลับมา

268
00:19:51,815 --> 00:19:55,777
‎เขาผายมือ แล้วยาในมือคือคาร์ดิเซ็ม

269
00:19:58,864 --> 00:20:00,949
‎ฉันกินยานั้น

270
00:20:03,118 --> 00:20:06,538
‎ฉันไม่ได้สงสัยว่าเขาเอายามาจากไหน

271
00:20:09,750 --> 00:20:10,792
‎คืนนั้น

272
00:20:11,668 --> 00:20:13,629
‎เขาดูแลคนไข้ให้ฉัน

273
00:20:13,712 --> 00:20:16,298
‎และลงข้อมูลให้ฉันด้วย

274
00:20:19,051 --> 00:20:20,302
‎เขาไม่เคยบอกใคร

275
00:20:21,094 --> 00:20:24,973
‎และนั่นไม่ใช่ครั้งเดียวที่เขาดูแลฉัน

276
00:20:28,393 --> 00:20:32,689
‎(สืบสวน วันที่ 9)

277
00:20:35,400 --> 00:20:39,613
‎หลังจากคุยกับนายตำรวจอีแกน
‎ก็ได้รู้ว่าคัลเลนเคยทำงานที่โรงพยาบาลหลายที่

278
00:20:39,696 --> 00:20:44,243
‎ผมกับทิมจึงสร้างเส้นเวลาขึ้นมา
‎เพื่อดูว่าชาร์ลส์ คัลเลนทำงานที่ไหนและเมื่อไร

279
00:20:46,370 --> 00:20:48,413
‎ผมเอาประวัติส่วนตัว
‎ที่ใช้สมัครงานของชาร์ลส์ คันเลนมา

280
00:20:48,497 --> 00:20:52,334
‎และย้อนดูว่าเขาเคยทำงานที่ไหนบ้าง

281
00:20:52,918 --> 00:20:55,712
‎โรงพยาบาลเก้าแห่งและบ้านพักคนชราหนึ่งแห่ง

282
00:20:57,631 --> 00:21:01,093
‎เราสัมภาษณ์คนที่เกี่ยวข้องกับชาร์ลส์ คัลเลน

283
00:21:01,718 --> 00:21:05,555
‎เราพบว่าเขาทำร้ายสัตว์เลี้ยงของครอบครัว

284
00:21:05,639 --> 00:21:06,890
‎สุนัขของเขา

285
00:21:06,974 --> 00:21:10,602
‎มีอยู่ครั้งหนึ่งเขาวางยาสัตว์ตัวหนึ่ง

286
00:21:11,645 --> 00:21:12,980
‎ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของครอบครัว

287
00:21:16,233 --> 00:21:20,070
‎พวกเขาพูดถึงเหตุการณ์หนึ่ง
‎ที่โรงพยาบาลวอร์เรนด้วย

288
00:21:25,993 --> 00:21:27,327
‎รายละเอียดมีน้อยมาก…

289
00:21:27,411 --> 00:21:30,622
‎(พฤษภาคม 1991 - กันยายน 1994
‎โรงพยาบาลวอร์เรน รัฐนิวเจอร์ซีย์)

290
00:21:30,706 --> 00:21:32,082
‎เพราะได้เบาะแสนั้นมา

291
00:21:32,916 --> 00:21:36,878
‎เราเลยไปที่สำนักงานอัยการเทศมณฑลวอร์เรน

292
00:21:36,962 --> 00:21:38,463
‎ถึงได้รู้เกี่ยวกับคดีของพวกเขา

293
00:21:45,178 --> 00:21:48,348
‎(อาชญากรรม: เสียชีวิตอย่างน่าสงสัย)

294
00:22:03,113 --> 00:22:05,073
‎ฉันชื่อชารอน โจนส์

295
00:22:05,157 --> 00:22:07,701
‎เป็นหลานของเฮเลน ดีน

296
00:22:08,285 --> 00:22:10,620
‎และเป็นลูกพี่ลูกน้องของแลร์รี่ ดีน

297
00:22:12,205 --> 00:22:14,708
‎เธอเป็นเหมือนแม่ฉัน

298
00:22:16,335 --> 00:22:19,421
‎ฉันกับแลร์รี่เป็นเหมือนพี่น้องกัน

299
00:22:21,173 --> 00:22:23,884
‎นี่คือห้องสมุดของแลร์รี่

300
00:22:23,967 --> 00:22:24,801
‎ห้องนี้แหละค่ะ

301
00:22:25,302 --> 00:22:26,720
‎มีหนังสือของเขา

302
00:22:27,554 --> 00:22:28,555
‎กล้องยาสูบของเขา

303
00:22:32,017 --> 00:22:35,270
‎แลร์รี่สนิทกับแม่มาก สนิทมากๆ

304
00:22:35,354 --> 00:22:36,605
‎แลร์รี่ไม่เคยแต่งงาน

305
00:22:37,522 --> 00:22:40,525
‎แม่เขาคือทุกอย่าง คือโลกของเขา

306
00:22:43,945 --> 00:22:47,699
‎เฮเลนไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลวอร์เรน

307
00:22:48,367 --> 00:22:49,284
‎และ…

308
00:22:50,202 --> 00:22:52,204
‎ก่อนออกจากโรงพยาบาล

309
00:22:52,746 --> 00:22:53,914
‎อาการเธอก็ดีอยู่นะ

310
00:22:54,539 --> 00:22:59,086
‎พวกเขาจะส่งเธอไปพักฟื้นที่ศูนย์โคเวนทรี

311
00:22:59,586 --> 00:23:01,046
‎เธอจะได้กลับบ้านได้

312
00:23:05,300 --> 00:23:07,969
‎แลร์รี่ไปเยี่ยมแม่ที่นั่น

313
00:23:09,513 --> 00:23:11,973
‎แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามา

314
00:23:12,057 --> 00:23:13,141
‎เป็นบุรุษพยาบาล

315
00:23:14,351 --> 00:23:16,269
‎เขาขอให้แลร์รี่ออกจากห้อง

316
00:23:18,480 --> 00:23:21,733
‎บุรุษพยาบาลคนนั้นดึงม่านปิดรอบๆ เธอ

317
00:23:34,413 --> 00:23:36,790
‎แลร์รี่อยู่ที่เคาน์เตอร์พยาบาล

318
00:23:36,873 --> 00:23:39,709
‎แล้วเขาก็ได้ยินเธอตะโกนว่า "โอ๊ย"

319
00:23:41,169 --> 00:23:43,630
‎เขาเข้าไปในห้อง

320
00:23:44,506 --> 00:23:46,550
‎บุรุษพยาบาลคนนั้นวิ่งออกจากห้อง

321
00:23:47,050 --> 00:23:48,593
‎เขาถามแม่เขาว่า

322
00:23:49,428 --> 00:23:50,470
‎"เกิดอะไรขึ้น"

323
00:23:50,554 --> 00:23:52,597
‎เธอตอบว่า "เขาเอาเข็มจิ้มแม่"

324
00:23:56,435 --> 00:23:59,229
‎แลร์รี่พกมีดพับติดตัวตลอด

325
00:23:59,855 --> 00:24:03,525
‎เขาหยิบมีดพับออกมา ดึงแว่นขยายแล้วก็ส่อง

326
00:24:03,608 --> 00:24:04,526
‎ใช่เลยค่ะ

327
00:24:05,068 --> 00:24:08,405
‎มีรอยจิ้มที่ด้านหน้าของต้นขาขวาของเธอ

328
00:24:12,742 --> 00:24:16,663
‎ต่อมาในช่วงบ่าย
‎พวกเขาก็เอารถพยาบาลนำตัวเธอไป

329
00:24:16,746 --> 00:24:17,914
‎นำตัวเธอไปส่ง

330
00:24:18,748 --> 00:24:24,546
‎ระหว่างทาง
‎แลร์รี่แวะที่บ้านเพื่อเอารองเท้าแตะของเธอ

331
00:24:24,629 --> 00:24:28,467
‎เข้าประตูไปปุ๊บโทรศัพท์ก็ดังทันที

332
00:24:29,676 --> 00:24:31,386
‎ศูนย์โคเวนทรีโทรมา

333
00:24:32,471 --> 00:24:34,890
‎บอกว่าแม่เขาเสียชีวิต

334
00:24:36,516 --> 00:24:40,145
‎ประมาณห้านาทีหลังจากถึงที่นั่น

335
00:24:44,691 --> 00:24:46,735
‎คืนนั้นลูกพี่ลูกน้องฉัน

336
00:24:47,360 --> 00:24:52,824
‎ไปที่สำนักงานอัยการ
‎และแจ้งว่าแม่เขาถูกฆาตกรรม

337
00:24:53,992 --> 00:24:56,286
‎ในใจลึกๆ แลร์รี่รู้ดีว่า

338
00:24:57,162 --> 00:25:00,499
‎ผู้ชายที่อยู่ในห้องแม่เขา

339
00:25:00,582 --> 00:25:02,292
‎คนที่แม่เขา

340
00:25:03,335 --> 00:25:04,628
‎ระบุก่อนตาย

341
00:25:05,504 --> 00:25:09,216
‎ว่าเป็นคนฉีดสารอันตรายถึงแก่ชีวิต
‎เข้าร่างกายเธอ…

342
00:25:12,385 --> 00:25:15,931
‎พวกเขาตรวจสอบสารพิษในร่างกาย

343
00:25:16,473 --> 00:25:22,437
‎พวกเขาตรวจหายาทุกอย่าง ยกเว้นยาตัวหนึ่ง

344
00:25:22,521 --> 00:25:23,396
‎ดิจอกซิน

345
00:25:24,147 --> 00:25:25,565
‎(ซอเมอร์เซต
‎ตายอย่างน่าสงสัย)

346
00:25:25,649 --> 00:25:26,691
‎(ฟลอเรียน อายุ 68)

347
00:25:26,775 --> 00:25:28,401
‎(อีกหลายกรณีที่ผลแล็บอธิบายไม่ได้)

348
00:25:28,485 --> 00:25:31,154
‎(วอร์เรน
‎ตายอย่างน่าสงสัย)

349
00:25:31,238 --> 00:25:32,864
‎(เฮเลน ดีน อายุ 91)

350
00:25:32,948 --> 00:25:35,617
‎การสืบสวนที่วอร์เรนสิ้นสุดลง

351
00:25:36,284 --> 00:25:37,869
‎พวกเขามีข้อสงสัยจริง

352
00:25:37,953 --> 00:25:41,122
‎แต่ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่ามันคือคดีอาญา

353
00:25:42,040 --> 00:25:43,583
‎คัลเลนได้รับอนุญาตให้ทำงานต่อ

354
00:25:45,252 --> 00:25:50,423
‎เราพบว่าหลังจากการสืบสวนที่วอร์เรนสิ้นสุดลง

355
00:25:50,966 --> 00:25:54,469
‎คัลเลนเข้าโรงพยาบาลจิตเวชเอง

356
00:25:54,553 --> 00:25:55,804
‎(ตอบกลับ: ชาร์ลส์ คัลเลน)

357
00:25:55,887 --> 00:25:58,723
‎(คอรินน์ เทรมเบลอร์ พยาบาลวิชาชีพ
‎ผู้จัดการพยาบาล 1 เหนือ)

358
00:25:58,807 --> 00:26:00,058
‎(โรงพยาบาลวอร์เรน)

359
00:26:07,190 --> 00:26:10,694
‎ผมอยาก…

360
00:26:12,237 --> 00:26:14,406
‎เลิกเป็นพยาบาลมาก

361
00:26:16,324 --> 00:26:18,243
‎หลังจากเกิดเรื่องที่โรงพยาบาลวอร์เรน

362
00:26:20,870 --> 00:26:23,290
‎แต่พวกเขาบอกผมว่า

363
00:26:23,873 --> 00:26:26,209
‎ผมเป็นพ่อที่ไม่มีปัญญาเลี้ยงลูก

364
00:26:29,546 --> 00:26:30,380
‎บอกว่า

365
00:26:30,964 --> 00:26:34,926
‎ผมต้องดูแลลูกต่อไป

366
00:26:39,806 --> 00:26:46,104
‎ผมรู้ว่าถ้าผมอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

367
00:26:46,187 --> 00:26:47,772
‎ผมจะรู้สึก…

368
00:26:49,107 --> 00:26:51,151
‎ว่าต้อง…

369
00:26:52,319 --> 00:26:53,612
‎ดับความทุกข์ทรมาน

370
00:26:56,698 --> 00:26:58,617
‎ไม่รู้…

371
00:27:00,243 --> 00:27:01,536
‎จะพูดยังไง

372
00:27:04,539 --> 00:27:06,916
‎เกิดอะไรขึ้น ผมรู้สึกยังไง

373
00:27:07,000 --> 00:27:07,917
‎ผมทำอะไร

374
00:27:11,880 --> 00:27:13,506
‎(ทีมบำบัดของเขาเห็นพ้องต้องกันว่า)

375
00:27:13,590 --> 00:27:16,760
‎(ไม่มีเหตุผลที่เขาจะไม่สามารถ
‎ทำหน้าที่เป็นพยาบาลวิชาชีพได้ต่อ)

376
00:27:16,843 --> 00:27:19,054
‎(ที่โรงพยาบาลของท่าน
‎หลังจากที่เขาถูกปล่อยตัว)

377
00:27:27,729 --> 00:27:30,106
‎ชีวิตพวกเราส่วนใหญ่เริ่มขึ้นที่โรงพยาบาล

378
00:27:30,190 --> 00:27:31,858
‎และส่วนใหญ่จบที่โรงพยาบาล

379
00:27:31,941 --> 00:27:32,859
‎และเราก็ไปมาจนทั่ว

380
00:27:32,942 --> 00:27:34,527
‎(ชาร์ลส์ เกรเบอร์
‎ผู้แต่งเรื่องพยาบาลที่ดี)

381
00:27:34,611 --> 00:27:35,654
‎เป็นเหมือนกันทั้งโลก

382
00:27:36,571 --> 00:27:39,783
‎แต่คนที่ทำงานที่โรงพยาบาล ส่วนใหญ่แล้ว

383
00:27:39,866 --> 00:27:40,992
‎โดยเฉพาะพยาบาล

384
00:27:42,619 --> 00:27:46,331
‎พวกเขาถูกทำเหมือนเป็นอะไหล่ที่เปลี่ยนไปมาได้

385
00:27:48,583 --> 00:27:52,128
‎หน่วยงานจัดหาพยาบาล
‎หาคนมาทำตำแหน่งว่างตลอด

386
00:27:52,879 --> 00:27:54,798
‎มีคนมาทำแทนตลอด

387
00:27:54,881 --> 00:27:56,049
‎มาๆ ไปๆ

388
00:27:57,384 --> 00:27:59,969
‎เหมือนรู้ๆ กันว่าทำแป๊บเดียวแล้วก็เปลี่ยน

389
00:28:01,596 --> 00:28:05,058
‎องค์กรสาธารณสุขเอกชนที่แสวงหากำไร

390
00:28:05,141 --> 00:28:06,309
‎ธุรกิจดูแลสุขภาพ

391
00:28:07,686 --> 00:28:10,772
‎ชาร์ลี คัลเลนเหมาะกับองค์กรแบบนี้มาก

392
00:28:12,649 --> 00:28:13,900
‎ไม่มีใครเห็นหรือสนใจ

393
00:28:14,734 --> 00:28:15,568
‎สำหรับหลายคน

394
00:28:16,361 --> 00:28:18,071
‎เขาคือคนที่ไม่มีหน้า

395
00:28:22,242 --> 00:28:26,037
‎(สืบสวน วันที่ 17)

396
00:28:27,622 --> 00:28:32,252
‎การที่พยาบาลอาจจะทำร้ายหรือฆ่าผู้ป่วย
‎เป็นอะไรที่ฟังแล้วขนลุก

397
00:28:33,962 --> 00:28:37,298
‎ประวัติคัลเลนไม่ดีก็จริง

398
00:28:38,758 --> 00:28:43,388
‎แต่เรารู้ว่าอัยการไม่เซ็นหมายจับ
‎ที่มาจากคำบอกเล่าและข่าวลือแน่นอน

399
00:28:46,850 --> 00:28:48,560
‎เขาเป็นภัยต่อสาธารณะ

400
00:28:49,728 --> 00:28:53,815
‎มันน่ากังวลมากสำหรับเรา
‎ที่เขายังคงทำงานที่ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

401
00:28:53,898 --> 00:28:56,985
‎ในขณะที่เรา
‎ยังคงกำลังรวบรวมข้อมูลให้มากพอเพื่อจับกุม

402
00:28:59,904 --> 00:29:05,869
‎ฉันกับดอนน่าสังเกตเห็นว่า
‎ผลแล็บของเราผิดจากปกติมาก

403
00:29:10,415 --> 00:29:15,628
‎ฉันได้ยินพยาบาลคนอื่นโทรมาและพูดเหมือนกันว่า

404
00:29:15,712 --> 00:29:19,674
‎"นั่นสิ เช้านี้น้ำตาลในเลือดฉัน 22 อีกละ"

405
00:29:23,428 --> 00:29:25,722
‎เราว่าต้องมีอะไรผิดพลาดในห้องแล็บแน่ๆ

406
00:29:27,515 --> 00:29:28,349
‎และ

407
00:29:29,976 --> 00:29:32,103
‎ถ้าเราไม่แน่ใจอะไรสักอย่าง

408
00:29:33,229 --> 00:29:35,899
‎เราจะไปถามชาร์ลี

409
00:29:37,358 --> 00:29:42,697
‎เขารู้จักยาที่ฉันไม่เคยเห็น

410
00:29:45,283 --> 00:29:50,371
‎ฉันว่าเขามีความคลั่งไคล้
‎ที่จะทำความเข้าใจว่ายาทำงานยังไง

411
00:30:02,175 --> 00:30:05,345
‎ผมใช้ดิจอกซินเพราะ…

412
00:30:09,057 --> 00:30:09,891
‎มัน…

413
00:30:11,142 --> 00:30:11,976
‎ออกฤทธิ์…

414
00:30:15,146 --> 00:30:17,357
‎มากกว่าสองชั่วโมง

415
00:30:20,944 --> 00:30:22,529
‎พยาบาลที่ผมทำงานด้วย

416
00:30:25,114 --> 00:30:26,991
‎พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

417
00:30:29,452 --> 00:30:30,453
‎ผมอยากให้…

418
00:30:32,247 --> 00:30:35,416
‎เมื่อหลายปีก่อนมีคนห้ามผม

419
00:30:37,877 --> 00:30:39,587
‎ผมคิดว่าจะมีคนห้ามผม

420
00:30:44,592 --> 00:30:47,846
‎เราต้องหาหลักฐานที่หนักแน่น

421
00:30:50,348 --> 00:30:53,601
‎คดีฆาตกรรมทางการแพทย์เป็นคดีที่ยากมากๆ

422
00:30:54,769 --> 00:30:56,563
‎พิสูจน์ยากมาก

423
00:30:57,814 --> 00:30:59,732
‎ไม่มีพยานเห็นเหตุการณ์

424
00:30:59,816 --> 00:31:00,900
‎ไม่มีกล้อง

425
00:31:01,526 --> 00:31:03,862
‎ไม่มีจุดเกิดเหตุที่ถูกคงสภาพไว้

426
00:31:04,779 --> 00:31:06,990
‎(ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต
‎แมรี่ ลันด์)

427
00:31:07,073 --> 00:31:10,285
‎ผมไปหาแมรี่ ลันด์
‎ผู้จัดการความเสี่ยงที่ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

428
00:31:12,120 --> 00:31:14,581
‎ผมถามเธอว่ามีเอกสารอีกมั้ย

429
00:31:17,292 --> 00:31:19,836
‎เธอบอกว่าเธอเอาให้เราครบหมดแล้ว

430
00:31:27,093 --> 00:31:31,264
‎ตอนเรากลับไปดู
‎ว่ายังมีบันทึกอะไรอีกมั้ยที่โรงพยาบาลวอร์เรน

431
00:31:31,347 --> 00:31:33,808
‎บันทึกที่เราศึกษาเพิ่มเติมได้

432
00:31:33,892 --> 00:31:35,935
‎กลายเป็นว่าเอกสารถูกทำลาย

433
00:31:37,061 --> 00:31:38,229
‎ถึงทางตันสิครับทีนี้

434
00:31:38,354 --> 00:31:40,398
‎(วิธีที่ใช้ทำลาย: ฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ)

435
00:31:45,361 --> 00:31:47,989
‎เราเหมือนปลาที่ตะเกียกตะกายในน้ำ

436
00:31:52,660 --> 00:31:56,664
‎ผมเครียดจนคนที่ผมรักสัมผัสได้

437
00:31:56,748 --> 00:31:57,582
‎รวมถึง

438
00:31:58,541 --> 00:31:59,792
‎คนรอบๆ ตัว

439
00:32:02,962 --> 00:32:06,299
‎เราอยากได้เบาะแสที่ทำให้คดีคืบหน้าจริงๆ

440
00:32:10,803 --> 00:32:12,013
‎เราต้องการความช่วยเหลือ

441
00:32:12,722 --> 00:32:14,515
‎เราต้องการให้คนข้างนอกช่วย

442
00:32:15,224 --> 00:32:19,771
‎(สืบสวน วันที่ 20)

443
00:32:22,815 --> 00:32:24,525
‎(ศูนย์ควบคุมพิษ
‎นิวอาร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์)

444
00:32:24,609 --> 00:32:27,111
‎ขอบคุณที่โทรหาศูนย์ควบคุมพิษนิวเจอร์ซีย์

445
00:32:27,195 --> 00:32:30,865
‎กรุณาอยู่ในสาย
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านพิษจะรับสายในอีกไม่ช้า

446
00:32:31,491 --> 00:32:33,493
‎ศูนย์ควบคุมพิษนิวเจอร์ซีย์ มีอะไรให้ช่วยครับ

447
00:32:34,953 --> 00:32:35,870
‎สายนั้นโทรเข้ามา

448
00:32:35,954 --> 00:32:40,166
‎คนที่โทรมาคือตำรวจสืบสวน
‎จากสำนักงานอัยการเทศมณฑลซอเมอร์เซต

449
00:32:41,042 --> 00:32:43,086
‎ตำรวจท่านนั้นถามเกี่ยวกับดิจอกซิน

450
00:32:45,463 --> 00:32:48,424
‎ผมถามว่า "โทรมาถาม
‎เรื่องศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซตใช่มั้ย"

451
00:32:49,425 --> 00:32:52,845
‎แล้วในสายก็เงียบกริบ

452
00:32:53,554 --> 00:32:55,932
‎แล้วตำรวจสืบสวนท่านนั้นก็พูดว่า

453
00:32:56,432 --> 00:32:57,767
‎"คุณพูดถึงอะไร"

454
00:32:58,267 --> 00:33:01,938
‎ผมบอกว่า "เราบอกพวกเขาอยู่ตลอด
‎ว่ามีฆาตกรที่พวกเขาต้องหาตัวให้ได้สักพักแล้ว"

455
00:33:02,981 --> 00:33:06,943
‎แล้วเขาก็บอกว่า "อีกประมาณ 15 นาที
‎ผมจะเข้าไปหาที่สำนักงานคุณ"

456
00:33:15,994 --> 00:33:17,495
‎บรูซบอกว่า "ใช่ เรารู้เรื่องแล้ว…

457
00:33:17,578 --> 00:33:18,538
‎(ดร.สตีเว่น มาร์คัส)

458
00:33:18,621 --> 00:33:20,623
‎เราพยายามหาคนมาดูกรณีนี้อยู่"

459
00:33:20,707 --> 00:33:22,959
‎พวกเขาถามว่า "คุณยินดีจะคุยกับเรามั้ย"

460
00:33:23,042 --> 00:33:26,504
‎แล้วบรูซก็โทรหาผมแล้วถามว่า
‎"คุณยินดีจะคุยกับพวกเขามั้ย"

461
00:33:26,587 --> 00:33:28,339
‎ผมบอกว่า "ยินดีสิ"

462
00:33:31,467 --> 00:33:35,138
‎เราไปที่ห้องทำงานของดร.มาร์คัส

463
00:33:35,221 --> 00:33:40,101
‎ทันทีที่เขาทักทายเรา
‎เขาพูดประมาณว่า "ไปอยู่ไหนมา

464
00:33:41,394 --> 00:33:42,729
‎น่าจะมาตั้งแต่หลายเดือนก่อนแล้ว"

465
00:33:46,816 --> 00:33:49,986
‎เขาอัดที่เขาคุยโทรศัพท์กับโรงพยาบาลไว้

466
00:33:52,196 --> 00:33:54,574
‎- สวัสดีค่ะ ฝ่ายยา ใครพูดคะ
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ

467
00:33:54,657 --> 00:33:56,325
‎สวัสดีค่ะ บรูซเหรอคะ

468
00:33:56,409 --> 00:33:57,285
‎ใช่ครับ สบายดีมั้ย

469
00:33:57,368 --> 00:33:58,870
‎สวัสดีค่ะบรูซ ฉันแมรี่ ลันด์นะคะ

470
00:33:58,953 --> 00:34:01,497
‎สวัสดีครับ เดี๋ยวดร.มาร์คัสจะเข้ามาในสายด้วย

471
00:34:01,581 --> 00:34:03,416
‎ตอนที่ผมกับทิมฟังเทปบันทึก

472
00:34:04,208 --> 00:34:05,251
‎ชัดเจนมากว่า

473
00:34:06,044 --> 00:34:08,296
‎โรงพยาบาลไม่ได้เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น

474
00:34:08,379 --> 00:34:09,505
‎เขามาแล้ว

475
00:34:09,589 --> 00:34:10,590
‎โอเคค่ะ

476
00:34:10,673 --> 00:34:15,303
‎ดร.มาร์คัสคะ สรุปที่คุยกับแนนซี่ให้ฟังหน่อยได้มั้ย

477
00:34:16,304 --> 00:34:20,391
‎ดร.มาร์คัสติดต่อกับโรงพยาบาล
‎หลายเดือนก่อนหน้านั้นแล้ว

478
00:34:21,100 --> 00:34:25,313
‎ถ้ามีคนตั้งใจทำแบบนี้

479
00:34:25,855 --> 00:34:28,066
‎ถ้าคุณไม่แจ้งตำรวจ

480
00:34:28,566 --> 00:34:30,777
‎และมีคนตายเพิ่ม

481
00:34:31,527 --> 00:34:33,321
‎เป็นผมผมรีบเลยนะ

482
00:34:35,364 --> 00:34:36,741
‎- โอเค
‎- ค่ะ

483
00:34:36,824 --> 00:34:38,451
‎ขอบคุณมากสำหรับข้อมูล

484
00:34:40,703 --> 00:34:45,792
‎ใช้เวลาอีกตั้งสามเดือน
‎กว่าโรงพยาบาลจะแจ้งเรา

485
00:34:46,626 --> 00:34:48,211
‎ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ

486
00:34:48,294 --> 00:34:54,175
‎ตอนเริ่มสืบสวนแรกๆ
‎พวกเขาให้ข้อมูลเราน้อยมาก

487
00:34:56,552 --> 00:34:57,845
‎ตอนนั้นผมพูดแบบนี้

488
00:34:57,929 --> 00:34:59,305
‎และตอนนี้ผมจะพูดอีก

489
00:34:59,388 --> 00:35:01,641
‎โรงพยาบาลปกปิด

490
00:35:05,103 --> 00:35:07,105
‎พวกเขากลัวโดนฟ้อง

491
00:35:07,188 --> 00:35:10,233
‎ถ้าคนพูดกันว่า "อย่าไปที่นั่น ไม่งั้นเสี่ยงตาย"

492
00:35:10,316 --> 00:35:11,484
‎คนก็จะไม่ไปที่นั่น

493
00:35:11,567 --> 00:35:13,569
‎หมอจะไม่อยากพาคนไข้ไปที่นั่น

494
00:35:14,612 --> 00:35:16,614
‎แล้วถ้าหมอไม่พาคนไข้ไปที่นั่น

495
00:35:17,323 --> 00:35:18,991
‎คนในชุมชนไม่ไปที่นั่น

496
00:35:19,534 --> 00:35:21,327
‎ทีนี้โรงพยาบาลก็จะเสียรายได้ไปเยอะ

497
00:35:22,954 --> 00:35:26,082
‎พอโรงพยาบาลสูญเสียรายได้
‎คณะกรรมการก็จะไล่คนออก

498
00:35:27,917 --> 00:35:29,460
‎พวกเขาก็คงคิดว่า "เอางี้ละกัน

499
00:35:31,379 --> 00:35:32,797
‎ก็ปกปิดไว้แล้วกัน"

500
00:35:38,928 --> 00:35:40,179
‎ผมกับแดนนี่สงสัยว่า

501
00:35:40,263 --> 00:35:44,350
‎มีโรงพยาบาลที่คัลเลนทำงานอีกกี่ที่
‎ที่ทำแบบเดียวกัน

502
00:35:45,268 --> 00:35:47,186
‎ทั้งปกปิดและไม่แจ้งความ

503
00:35:55,236 --> 00:35:59,240
‎เราต้องรู้ให้เร็วที่สุด
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงพยาบาลอื่นบ้าง

504
00:36:03,661 --> 00:36:06,539
‎แดนนี่ไปเจอตำรวจรัฐเพนซิลเวเนีย

505
00:36:07,373 --> 00:36:10,251
‎เพื่อเอาข้อมูลที่ลึกขึ้นมาใช้ในการสืบสวน

506
00:36:11,794 --> 00:36:13,921
‎สืบต่อจากโน้ตแผ่นเล็กๆ

507
00:36:14,755 --> 00:36:18,593
‎ที่มีชื่อกับเบอร์โทร
‎ของตำรวจสืบสวนที่กรมตำรวจรัฐเพนซิลเวเนีย

508
00:36:25,683 --> 00:36:28,019
‎ช่วงแรกที่คุยโทรศัพท์กับนายตำรวจอีแกน

509
00:36:28,102 --> 00:36:32,899
‎เขาบอกผมว่าเขาเชื่อว่าชาร์ลส์ คัลเลนขโมยยา

510
00:36:34,442 --> 00:36:36,277
‎แต่เขาไม่ได้ลงรายละเอียดตอนคุยโทรศัพท์

511
00:36:36,360 --> 00:36:37,737
‎จนกระทั่งเราได้เจอกัน

512
00:36:38,613 --> 00:36:42,074
‎เขาถึงเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง

513
00:36:42,450 --> 00:36:45,661
‎(เบธเลเฮม
‎รัฐเพนซิลเวเนีย)

514
00:36:49,332 --> 00:36:54,086
‎นายตำรวจอีแกน
‎ดูอัตราการเสียชีวิตที่โรงพยาบาลเซนต์ลุค

515
00:36:56,547 --> 00:36:59,091
‎เขาเอารายงานบางฉบับให้ผมดู

516
00:37:01,177 --> 00:37:05,806
‎เขาบอกผมว่ามีพยาบาลคนหนึ่ง
‎บอกเขาว่าชาร์ลส์ คัลเลนฆ่าคนไข้

517
00:37:06,432 --> 00:37:09,644
‎เขาบอกว่าเธอกล้าที่จะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น

518
00:37:14,607 --> 00:37:17,568
‎(เมษายน 2000 - กรกฎาคม 2002
‎โรงพยาบาลเซนต์ลุค รัฐเพนซิลเวเนีย)

519
00:37:17,652 --> 00:37:20,446
‎ทั้งหมดเริ่มขึ้นในปี 2002

520
00:37:20,529 --> 00:37:21,572
‎(คณะแพทยศาสตร์)

521
00:37:22,990 --> 00:37:25,493
‎ฉันทำงานกับชาร์ลส์ คัลเลน

522
00:37:25,576 --> 00:37:28,246
‎ที่แผนกไอซียูเล็กๆ
‎ที่รพ.เซนต์ลุค เบธเลเฮม รัฐเพนซิลเวเนีย

523
00:37:28,329 --> 00:37:29,997
‎(แพท เมเดลลิน
‎พยาบาล รพ.เซนต์ลุค)

524
00:37:30,748 --> 00:37:35,503
‎เราทำงานเข้ากันได้ดีและสนิทกันมาก

525
00:37:37,922 --> 00:37:39,048
‎เขาเป็นคนแปลกๆ

526
00:37:40,383 --> 00:37:42,009
‎มีความแปลกประหลาด

527
00:37:45,429 --> 00:37:49,141
‎แต่พยาบาลห้องไอซียูก็มักจะแปลกอยู่แล้ว

528
00:37:51,978 --> 00:37:54,605
‎ฉันอยู่ที่นั่นในคืนที่เขาถูกนำตัวออกไป

529
00:37:54,689 --> 00:37:58,359
‎เขาลาออกตอนตีสองตีสาม

530
00:37:58,943 --> 00:37:59,777
‎และ

531
00:38:00,528 --> 00:38:01,988
‎ทุกอย่างเป็นความลับมาก

532
00:38:05,491 --> 00:38:06,784
‎ประมาณวันสองวันต่อมา

533
00:38:06,867 --> 00:38:11,706
‎ฉันโทรหาเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง
‎แล้วถามว่า "รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่"

534
00:38:12,373 --> 00:38:15,918
‎พวกเขาบอกว่ามีกล่องยามากกว่า 50 กล่อง

535
00:38:16,002 --> 00:38:18,296
‎ถูกพบในกล่องเข็มฉีดยา

536
00:38:18,379 --> 00:38:20,381
‎หลายตัวไม่ได้ใช้

537
00:38:20,464 --> 00:38:21,632
‎แต่มีบางตัวถูกใช้

538
00:38:23,175 --> 00:38:27,972
‎ฉันก็เลยเริ่มพิจารณาเรื่องทั้งหมด

539
00:38:32,226 --> 00:38:34,186
‎ก่อนที่เขาถูกนำตัวออกไป

540
00:38:34,270 --> 00:38:35,813
‎มีอยู่ครั้งหนึ่ง

541
00:38:36,355 --> 00:38:39,066
‎มีอยู่สองครั้งในหนึ่งสัปดาห์ เกือบหนึ่งสัปดาห์เป๊ะ

542
00:38:39,650 --> 00:38:42,111
‎ฉันมีคนไข้ที่อาการคงที่

543
00:38:42,695 --> 00:38:43,821
‎แล้วอยู่ดีๆ ก็หัวใจหยุดเต้น

544
00:38:47,408 --> 00:38:48,868
‎ฉันไม่เข้าใจเหตุการณ์นั้นเลย

545
00:38:50,828 --> 00:38:54,790
‎ฉันรวบรวมรายชื่อคนที่เสียชีวิตในช่วงเวลานั้น

546
00:38:55,374 --> 00:38:59,295
‎แล้วฉันก็กลับไปเอาข้อมูลวันที่

547
00:39:00,046 --> 00:39:02,048
‎เวลา ชื่อ และอื่นๆ

548
00:39:02,923 --> 00:39:03,883
‎เอาข้อมูลมารวมกัน

549
00:39:07,762 --> 00:39:09,347
‎มีคนเสียชีวิต 67 คน

550
00:39:10,514 --> 00:39:12,808
‎ฉันว่าในทางสถิติมันสมเหตุสมผล

551
00:39:12,892 --> 00:39:16,103
‎ที่ชาร์ลีจะดูแลคนไข้หนึ่งส่วนสี่ของทั้งหมด

552
00:39:16,187 --> 00:39:17,688
‎นับเป็นตัวเลขก็ประมาณ 17 คน

553
00:39:18,939 --> 00:39:20,316
‎แต่ฉันนับได้ 40

554
00:39:20,399 --> 00:39:23,486
‎(คัลเลน - เสียชีวิตประมาณ 40)

555
00:39:23,569 --> 00:39:27,990
‎มากกว่าสองเท่า
‎ของตัวเลขเชิงสถิติที่สมเหตุสมผล

556
00:39:36,415 --> 00:39:40,544
‎ฉันเชื่อว่ามีคนไข้ของฉันอยู่สองคน
‎ที่เขาจ้องจะปลิดชีพ

557
00:39:41,253 --> 00:39:43,214
‎คนที่ฉันรักมากๆ

558
00:39:45,800 --> 00:39:47,343
‎คนหนึ่งชื่อแซม

559
00:39:49,637 --> 00:39:51,764
‎แซมตัวใหญ่มาก

560
00:39:51,847 --> 00:39:54,016
‎มือเขาใหญ่อย่างกับถุงมือเบสบอล

561
00:39:54,100 --> 00:39:55,434
‎เขาตัวใหญ่มาก

562
00:39:56,769 --> 00:39:59,563
‎ตอนเขามาแผนกเรา
‎ร่างกายเขาไม่ตอบสนองเลย

563
00:39:59,647 --> 00:40:01,982
‎ตาเขาไม่เปิด เขาพูดไม่ได้

564
00:40:02,066 --> 00:40:03,859
‎เขาไม่ตอบสนองใดๆ

565
00:40:05,027 --> 00:40:05,861
‎แล้วก็

566
00:40:06,612 --> 00:40:08,948
‎หลังจากดูแลแซมได้หลายวัน

567
00:40:09,448 --> 00:40:10,741
‎อยู่ๆ เราก็ได้ยินเสียง…

568
00:40:12,159 --> 00:40:14,161
‎ฉันก็แบบ "เสียงอะไร"

569
00:40:14,870 --> 00:40:18,124
‎สักพักหนึ่งเลยกว่าเราจะเข้าใจว่าเขากำลังพูด

570
00:40:19,959 --> 00:40:23,963
‎เสียงทุ้มต่ำจากผู้ชายร่างใหญ่

571
00:40:24,505 --> 00:40:26,340
‎หลายชั่วโมงเลยกว่าเราจะรู้ว่า

572
00:40:26,424 --> 00:40:32,221
‎เขาพูดอย่างช้าๆ ว่า "ผมรักคุณ"

573
00:40:33,764 --> 00:40:36,517
‎ทุกครั้งที่ฉันดูแลเขา เขาจะตอบสนองแบบนั้น

574
00:40:40,938 --> 00:40:43,315
‎หลายวันต่อมาหลังจากนั้น

575
00:40:43,399 --> 00:40:46,777
‎เวลาฉันไปในห้อง
‎เขาจะร้องเพลง "ยูอาร์มายซันไชน์"

576
00:40:48,863 --> 00:40:50,448
‎เขาเป็นผู้ชายที่น่ารักมากๆ

577
00:40:51,073 --> 00:40:51,949
‎และ

578
00:40:54,034 --> 00:40:55,619
‎เขาหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันตอนชาร์ลีดูแลเขา

579
00:41:00,458 --> 00:41:04,753
‎ฉันติดต่อผู้จัดการ ผู้อำนวยการ และบอกว่า

580
00:41:05,254 --> 00:41:07,214
‎"ตอนนี้ฉันมั่นใจว่าเขาฆ่าคน"

581
00:41:09,592 --> 00:41:10,843
‎พวกเขาทุกคนพูดว่า "ไม่นะ

582
00:41:11,886 --> 00:41:13,387
‎เรามั่นใจว่าเขาไม่ได้ฆ่าคน"

583
00:41:17,016 --> 00:41:21,437
‎พวกเขาบอกว่า "เราตรวจสอบแล้ว
‎และเราตัดความเป็นไปได้นั้นทิ้ง"

584
00:41:21,520 --> 00:41:24,899
‎(เซนต์ลุค)

585
00:41:24,982 --> 00:41:28,486
‎(ฉุกเฉิน)

586
00:41:39,788 --> 00:41:41,957
‎เช้าวันนั้นฉันขับรถกลับบ้านและร้องไห้ไปด้วย

587
00:41:43,959 --> 00:41:46,712
‎ฉันโทรหาเพื่อนรักของฉันที่เป็นร้อยเอก

588
00:41:49,590 --> 00:41:51,050
‎ฉันโทรหาเขาตอนกำลังกลับบ้าน

589
00:41:51,133 --> 00:41:53,969
‎ฉันพูดว่า "จอห์น ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้

590
00:41:54,053 --> 00:41:55,262
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไง"

591
00:41:59,725 --> 00:42:00,893
‎"ไม่มีใครฟัง

592
00:42:01,393 --> 00:42:04,104
‎ไม่มีใครทำอะไรเพื่อหยุดเขา"

593
00:42:06,649 --> 00:42:10,110
‎ถึงจุดนั้นฉันมั่นใจมากว่าเขาฆ่าผู้ป่วย

594
00:42:10,194 --> 00:42:12,905
‎ไม่ใช่แค่คนสองคน เขาฆ่าผู้ป่วยหลายคน

595
00:42:13,447 --> 00:42:15,157
‎แต่ไม่มีใครยอมฟังฉันเลย

596
00:42:20,538 --> 00:42:24,416
‎หลังจากพยายาม
‎ทำให้โรงพยาบาลรับฟังอยู่หลายวัน

597
00:42:28,128 --> 00:42:30,214
‎เรายื่นเรื่องให้ตำรวจรัฐ

598
00:42:30,297 --> 00:42:32,174
‎(สืบสวนการตายที่น่าสงสัยที่รพ.เซนต์ลุค)

599
00:42:32,258 --> 00:42:34,051
‎การสืบสวนดำเนินไปช้ามาก

600
00:42:35,302 --> 00:42:36,720
‎ช่วงค่ำของวันหนึ่ง

601
00:42:37,513 --> 00:42:39,348
‎ฉันขึ้นเวร

602
00:42:39,431 --> 00:42:44,186
‎แล้วซีอีโอของโรงพยาบาลเซนต์ลุค
‎เรียกพยาบาลทุกคนไปที่ห้องพักของเรา

603
00:42:45,396 --> 00:42:50,401
‎และประกาศว่าการสืบสวนสิ้นสุดลง

604
00:42:50,484 --> 00:42:56,407
‎ตำรวจรัฐไม่พบว่าชาร์ลีทำความผิดใด

605
00:42:57,700 --> 00:43:01,745
‎หลังจากนั้นฉันก็เริ่มได้ยินเพื่อนร่วมงานลือว่า

606
00:43:03,080 --> 00:43:06,959
‎"พยาบาลที่เอาเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจ

607
00:43:08,502 --> 00:43:10,129
‎สร้างความเสียหายอย่างมาก

608
00:43:10,212 --> 00:43:15,175
‎และเกือบทำให้เซนต์ลุคไม่ได้สร้างพื้นที่ใหม่"

609
00:43:16,635 --> 00:43:18,095
‎ในการกู้เงิน

610
00:43:19,179 --> 00:43:20,681
‎มาก่อสร้าง

611
00:43:20,764 --> 00:43:23,392
‎พวกเขาต้องรายงานคดีความที่อาจจะเกิดขึ้น

612
00:43:23,976 --> 00:43:25,269
‎พวกเขาให้ความสำคัญกับเรื่องนั้น

613
00:43:25,352 --> 00:43:28,230
‎พวกเขาไม่อยากโดนลงโทษ

614
00:43:28,314 --> 00:43:30,357
‎พวกเขาไม่อยากสูญเสียรายได้

615
00:43:32,735 --> 00:43:37,031
‎มันง่ายกว่า
‎ที่จะให้คำอ้างอิงที่ดีแก่ชาร์ลีและปล่อยเขาไป

616
00:43:37,114 --> 00:43:40,075
‎แทนที่จะมานั่งรับมือกับผลของเรื่องทั้งหมด

617
00:43:43,329 --> 00:43:47,625
‎เซนต์ลุคเป็นโรงพยาบาล
‎ติดร้อยอันดับแรกของสหรัฐฯ

618
00:43:47,708 --> 00:43:50,836
‎เป็นระบบสาธารณสุขขนาดใหญ่

619
00:43:50,919 --> 00:43:51,920
‎และขยายเรื่อยๆ

620
00:43:52,004 --> 00:43:56,425
‎ตอนนั้นพวกเขา
‎ได้อันดับความน่าเชื่อถือสำหรับวิทยาเขตใหม่ด้วย

621
00:43:56,508 --> 00:43:57,635
‎พวกเขาอยากให้เขาออก

622
00:43:58,135 --> 00:43:59,136
‎โดยเรื่องต้องเงียบที่สุด

623
00:43:59,219 --> 00:44:00,888
‎จะ…

624
00:44:01,555 --> 00:44:04,475
‎จะตั้งใจหรือบังเอิญก็ช่าง

625
00:44:04,558 --> 00:44:10,773
‎ทำในแบบที่ทำให้เสี่ยงต่อการมีคดีความน้อยที่สุด

626
00:44:10,856 --> 00:44:14,401
‎ทำเพื่อปกป้ององค์กร
‎แต่ผู้ป่วยต้องขาดการปกป้องไป

627
00:44:18,280 --> 00:44:19,114
‎กอลล์

628
00:44:19,615 --> 00:44:21,617
‎(ชื่อผู้ป่วย
‎1. กอลล์)

629
00:44:21,700 --> 00:44:26,664
‎รูปแบบของคดีที่มีคัลเลนเกี่ยวข้อง

630
00:44:28,582 --> 00:44:30,042
‎คดีที่เพนซิลเวเนีย

631
00:44:30,834 --> 00:44:34,505
‎ที่วอร์เรน คดีของเฮเลน ดีน

632
00:44:36,465 --> 00:44:40,094
‎การสืบสวนหยุดลงเพราะขาดหลักฐาน

633
00:44:44,014 --> 00:44:48,602
‎ผู้บริหารโรงพยาบาลสงสัยว่าคัลเลนทำเรื่องไม่ดี

634
00:44:48,686 --> 00:44:49,520
‎สตริคแลนด์

635
00:44:50,604 --> 00:44:51,438
‎ฮาร์โกรฟ

636
00:44:52,731 --> 00:44:53,565
‎สเตรนโค่

637
00:44:56,777 --> 00:44:59,029
‎เหตุการณ์แบบนี้
‎เกิดขึ้นหลังจากที่คัลเลนเข้าทำงาน

638
00:45:00,531 --> 00:45:02,241
‎เกือบทุกที่ที่เขาทำงาน

639
00:45:03,242 --> 00:45:07,371
‎เราไม่อยากให้คดีที่เราทำ

640
00:45:07,454 --> 00:45:10,499
‎ถูกปัดตกเหมือนคดีอื่นๆ

641
00:45:14,545 --> 00:45:19,591
‎หนึ่งในสิ่งที่ผมอยากดูเป็นพิเศษ
‎คือประวัติการใช้เครื่องพิกซิส

642
00:45:21,051 --> 00:45:22,678
‎เครื่องพิกซิส

643
00:45:23,512 --> 00:45:26,348
‎คือเครื่องจ่ายยาด้วยระบบคอมพิวเตอร์

644
00:45:27,725 --> 00:45:31,687
‎ผมอยากรู้ว่าชาร์ลส์ คัลเลนเบิกยาตัวไหน

645
00:45:34,273 --> 00:45:38,444
‎ช่วงต้นเดือนตุลา ครั้งแรกที่ผมเจอกับแมรี่ ลันด์

646
00:45:38,527 --> 00:45:42,823
‎เธอบอกว่าเครื่องพิกซิส
‎เก็บข้อมูลไว้มากสุด 30 วัน

647
00:45:44,241 --> 00:45:48,203
‎สำหรับเรา มันแปลกมากครับ

648
00:45:51,331 --> 00:45:55,169
‎ผมติดต่อบริษัทผู้ผลิตในแคลิฟอร์เนีย

649
00:45:56,336 --> 00:45:58,213
‎ตัวแทนตกใจมาก

650
00:45:59,089 --> 00:46:03,135
‎ตัวแทนบอกว่า
‎ข้อมูลทุกอย่างที่ต้องการสามารถกู้ได้จากเครื่อง

651
00:46:04,553 --> 00:46:07,389
‎เราถูกผู้บริหารโรงพยาบาลปั่นหัวเข้าแล้ว

652
00:46:07,973 --> 00:46:10,225
‎ที่พวกเขาทำคือความผิดอาญาชัดๆ

653
00:46:17,399 --> 00:46:19,610
‎ผมรีบไปที่ห้องทำงานของแมรี่ ลันด์ทันที

654
00:46:23,197 --> 00:46:26,575
‎และอธิบายให้คุณลันด์ฟังว่า
‎ถ้าเธอไม่ยอมให้ข้อมูลนั้นกับเรา

655
00:46:26,658 --> 00:46:29,953
‎เราจะยึดเครื่องพิกซิส

656
00:46:30,037 --> 00:46:32,915
‎และให้ทีมนิติเวชของเอฟบีไอ
‎ทำการวิเคราะห์ทางนิติเวช

657
00:46:37,419 --> 00:46:41,173
‎พอเราคุยจบ เธอก็ยกหูโทรออกหลายสาย

658
00:46:43,842 --> 00:46:49,014
‎น่าประหลาดใจมาก เธอกู้ข้อมูลให้ผมได้

659
00:46:54,102 --> 00:46:56,230
‎มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญ

660
00:46:56,772 --> 00:46:58,398
‎เราพบว่า

661
00:46:59,316 --> 00:47:00,567
‎ชาร์ลส์ คัลเลน…

662
00:47:00,651 --> 00:47:01,568
‎(ดิจอกซิน)

663
00:47:01,652 --> 00:47:03,445
‎มียาบางตัวไว้ในครอบครอง…

664
00:47:03,529 --> 00:47:04,363
‎(คัลเลน)

665
00:47:04,446 --> 00:47:09,326
‎ในช่วงที่เหตุการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้นกับคนไข้ที่แผนก

666
00:47:10,244 --> 00:47:15,040
‎แต่ถึงจุดนั้นการตั้งข้อหาคัลเลนทำได้ยากแล้ว

667
00:47:15,791 --> 00:47:20,045
‎เราจึงจำเป็นต้องทำให้เขาออกห่างจากผู้ป่วย

668
00:47:22,005 --> 00:47:26,343
‎จากข้อมูลประวัติของเขาที่เรารวบรวมได้

669
00:47:26,885 --> 00:47:27,970
‎เราเจอข้อมูล

670
00:47:28,887 --> 00:47:32,516
‎ที่ไม่ตรงกันอยู่จุดหนึ่งในใบสมัครงานของเขา

671
00:47:33,475 --> 00:47:39,481
‎เราใช้ตรงนั้นไล่เขาออก
‎แทนศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

672
00:47:45,112 --> 00:47:48,991
‎เขาถูกนำตัวออกจากอาคาร
‎โดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

673
00:47:54,621 --> 00:47:58,792
‎ฉันงงมากตอนนั้น ตกใจมาก

674
00:48:01,295 --> 00:48:02,546
‎"เอา…"

675
00:48:02,629 --> 00:48:04,172
‎"เอาเขาออกทำไม"

676
00:48:06,925 --> 00:48:08,844
‎"ไล่พยาบาลดีๆ แบบนั้นออกทำไม"

677
00:48:11,555 --> 00:48:14,683
‎แล้วฉันก็เข้าสู่โหมดปกป้อง

678
00:48:17,603 --> 00:48:21,565
‎ข้อความที่บันทึกไว้ วันจันทร์ 18:57 น.

679
00:48:22,107 --> 00:48:24,818
‎เอมี่ นี่ชาร์ลีนะ ฉันโทรกลับน่ะ

680
00:48:27,154 --> 00:48:28,488
‎มีเรื่องใหญ่จะบอก

681
00:48:29,239 --> 00:48:32,159
‎มีความสับสนอลหม่านเกิดขึ้น

682
00:48:32,242 --> 00:48:33,619
‎โทรกลับที

683
00:48:35,287 --> 00:48:36,163
‎ตอนโทรกลับไป

684
00:48:36,914 --> 00:48:40,417
‎ฉันถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"

685
00:48:43,086 --> 00:48:44,338
‎ฉันเสียใจมาก

686
00:48:45,088 --> 00:48:47,174
‎เขาบอกว่า

687
00:48:47,674 --> 00:48:50,344
‎พวกเขาไล่เขาออก

688
00:48:50,844 --> 00:48:56,808
‎เพราะเขาให้ข้อมูลเท็จในสมัครงาน

689
00:49:00,771 --> 00:49:04,107
‎เราคุยกันสักพักเลยค่ะ ฉันเป็นห่วงเขามาก

690
00:49:04,191 --> 00:49:06,193
‎ดูเหมือนเขาหดหู่

691
00:49:06,735 --> 00:49:09,780
‎ฉันบอกเขาว่าฉันจะเป็นบุคคลอ้างอิงให้

692
00:49:11,156 --> 00:49:13,325
‎และเราจะผ่านมันไปได้

693
00:49:15,160 --> 00:49:18,246
‎(สืบสวน วันที่ 27)

694
00:49:21,166 --> 00:49:22,918
‎คัลเลนถูกไล่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว

695
00:49:23,001 --> 00:49:25,545
‎เราคิดว่าถึงเวลา
‎ที่เราต้องคุยกับเพื่อนร่วมงานเขา

696
00:49:25,629 --> 00:49:28,966
‎ดูว่ามีใครเห็นเขาทำอะไรแปลกๆ บ้าง

697
00:49:31,635 --> 00:49:34,137
‎มีตำรวจสืบสวนไปที่ทำงาน

698
00:49:34,221 --> 00:49:39,559
‎พวกเขาถามคำถามเยอะมาก

699
00:49:41,269 --> 00:49:44,690
‎ทีนี้เราก็คิดกันสารพัดอย่าง

700
00:49:44,773 --> 00:49:45,607
‎ทุกคนคิดหมด

701
00:49:46,775 --> 00:49:49,069
‎ถ้าชาร์ลีถูกไล่ออกได้

702
00:49:49,569 --> 00:49:52,114
‎พวกเราทุกคนก็ถูกไล่ออกได้เหมือนกัน

703
00:49:54,950 --> 00:49:57,536
‎เราอยากให้กระบวนการเดินหน้าเร็วที่สุด

704
00:49:58,620 --> 00:50:03,166
‎แต่มีคำขอจากโรงพยาบาล

705
00:50:03,250 --> 00:50:06,378
‎ผ่านหัวหน้าผมอีกที

706
00:50:06,461 --> 00:50:11,091
‎ว่าตัวแทนฝ่ายบริหารของโรงพยาบาลจะมาด้วย

707
00:50:12,509 --> 00:50:14,386
‎ตัวแทนที่ว่า

708
00:50:15,012 --> 00:50:17,931
‎ที่มานั่งในห้องด้วยคือแมรี่ ลันด์

709
00:50:18,640 --> 00:50:21,309
‎ทีนี้พยาบาลก็กลัวกันสิครับ

710
00:50:21,852 --> 00:50:25,981
‎อยู่ต่อหน้าหัวหน้า
‎พวกเขาไม่กล้าให้ความร่วมมือโดยพูดความจริง

711
00:50:27,691 --> 00:50:28,859
‎ไม่คืบหน้าเลยครับ

712
00:50:29,818 --> 00:50:32,529
‎เราสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่เกือบทุกคน

713
00:50:33,113 --> 00:50:36,908
‎ชื่อที่ถูกพูดขึ้นมาซ้ำๆ คือเอมี่ ลอเกรน

714
00:50:37,826 --> 00:50:39,244
‎คนสุดท้ายที่เราสัมภาษณ์

715
00:50:40,203 --> 00:50:43,957
‎ผมตัดสินใจว่าผมจะเป็นคนสัมภาษณ์เอมี่

716
00:50:46,835 --> 00:50:49,629
‎ตอนที่ฉันเข้าไปในห้องเล็กๆ ด้านใน

717
00:50:49,713 --> 00:50:50,672
‎แมรี่ ลันด์

718
00:50:51,173 --> 00:50:53,425
‎ผู้จัดการความเสี่ยง

719
00:50:54,259 --> 00:50:55,594
‎เข้าไปด้วย

720
00:50:56,261 --> 00:51:01,099
‎เธอสอนฉันพูดและบอกว่า
‎"ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี"

721
00:51:02,309 --> 00:51:07,064
‎ฉันบอกเขาเลยว่าเรื่องทั้งหมดไร้สาระมาก

722
00:51:07,147 --> 00:51:09,191
‎ฉันว่าฉันพูดคำว่า "ไร้สาระ" บ่อยมาก

723
00:51:12,069 --> 00:51:14,029
‎เกิดอะไรขึ้นไม่รู้

724
00:51:15,489 --> 00:51:17,199
‎แมรี่ ลันด์ต้องออกจากห้อง

725
00:51:20,619 --> 00:51:22,370
‎ผมได้รับพลังดีๆ จากเอมี่

726
00:51:22,454 --> 00:51:24,664
‎ผมชอบที่เธอปกป้องเพื่อน

727
00:51:24,748 --> 00:51:30,879
‎ผมจึงคิดว่ามันคุ้ม
‎หากผมจะเสี่ยงเอาข้อมูลที่ผมมีให้เธอดู

728
00:51:35,383 --> 00:51:39,387
‎เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้บนโต๊ะ

729
00:51:40,889 --> 00:51:42,891
‎เอกสารเบิกยาจากเครื่องพิกซิสของชาร์ลี

730
00:51:45,227 --> 00:51:47,979
‎เธอส่ายหัว เหมือนเป็นอีกคนไปเลย

731
00:51:48,063 --> 00:51:49,689
‎เหมือนเธอเปิดรับมากขึ้น

732
00:51:49,773 --> 00:51:51,024
‎เธอพูดว่า "แม่เจ้า"

733
00:51:51,108 --> 00:51:55,946
‎เหมือนเธอเริ่มคิดว่าสิ่งที่ผมบอกเธออาจจะจริง

734
00:51:58,573 --> 00:51:59,407
‎มัน…

735
00:52:00,242 --> 00:52:01,993
‎เห็นชัดเลยว่า

736
00:52:02,577 --> 00:52:06,456
‎ในเอกสารแผนนั้นมีสิ่งที่น่ากลัวอยู่

737
00:52:09,334 --> 00:52:10,460
‎สมองฉันดับเลย

738
00:52:13,797 --> 00:52:18,135
‎แล้วฉันก็เห็นภาพ

739
00:52:21,429 --> 00:52:24,349
‎ฉันจำได้ตอนอยู่ที่เคาน์เตอร์พยาบาล

740
00:52:25,600 --> 00:52:29,604
‎ฉันเห็นคนไข้คนหนึ่งหัวใจห้องล่างเต้นเร็วผิดปกติ

741
00:52:32,190 --> 00:52:33,900
‎ฉันตะโกนว่า "โค้ดบลู"

742
00:52:35,485 --> 00:52:36,695
‎ฉันเข้าไปในห้อง

743
00:52:37,946 --> 00:52:40,824
‎แล้วก็เห็นชาร์ลีอยู่กับคนไข้

744
00:52:49,166 --> 00:52:53,170
‎ชาร์ลีกำลังฉีดอะไรไม่รู้ให้คนไข้

745
00:52:57,716 --> 00:52:58,967
‎ฉันถามชาร์ลีว่า

746
00:52:59,467 --> 00:53:01,469
‎"ฉีดยาอะไร"

747
00:53:02,470 --> 00:53:03,972
‎เขาบอกว่า "ลิโดเคน"

748
00:53:05,390 --> 00:53:07,392
‎แล้วตอนนั้นฉันก็คิดว่าแปลก

749
00:53:08,643 --> 00:53:13,523
‎ฉันคิดอยู่พักหนึ่ง คิดอยู่แป๊บนึงว่า

750
00:53:14,024 --> 00:53:15,984
‎"ฉีดลิโดเคนทำไม"

751
00:53:17,194 --> 00:53:18,987
‎ในขณะที่เรากำลังช่วยผู้ป่วยโค้ดบลู

752
00:53:19,487 --> 00:53:20,906
‎ปั๊มหัวใจ

753
00:53:20,989 --> 00:53:22,908
‎ฉีดลิโดเคน

754
00:53:23,491 --> 00:53:24,951
‎หมอที่ดูแลคนไข้ก็เข้ามา

755
00:53:27,037 --> 00:53:29,831
‎ฉันเป็นหัวหน้าโค้ด ฉันก็บอกหมอว่า

756
00:53:30,582 --> 00:53:33,668
‎"เรากำลังทำแบบนี้กับคนไข้โค้ดบลู"

757
00:53:34,961 --> 00:53:39,466
‎แล้วหมอก็ถามว่า "ใครฉีดลิโดเคนให้คนไข้"

758
00:53:42,427 --> 00:53:45,972
‎ฉันตอบว่า "ฉันเอง ฉันฉีดลิโดเคนให้คนไข้

759
00:53:46,056 --> 00:53:47,390
‎"ฉันเป็นหัวหน้าโค้ด

760
00:53:48,058 --> 00:53:49,267
‎ฉันสั่งฉีดลิโดเคน"

761
00:53:51,019 --> 00:53:56,149
‎แล้วหมอก็บอกว่า "เธอแพ้ลิโดเคน"

762
00:54:13,750 --> 00:54:16,962
‎ฉันเดินเข้าไปเจอเขากำลังฆ่าคน

763
00:54:17,045 --> 00:54:17,879
‎แต่ฉัน…

764
00:54:18,630 --> 00:54:19,589
‎ฉันไม่รู้

765
00:54:20,507 --> 00:54:21,800
‎ไม่หนำซ้ำยังไม่ฉุกคิดด้วย

766
00:54:25,971 --> 00:54:27,222
‎พอฉัน…

767
00:54:28,223 --> 00:54:29,557
‎รู้ความจริง

768
00:54:30,475 --> 00:54:35,272
‎ฉันก็มองแดนนี่แล้วดูว่าเขาจะพูดอะไร

769
00:54:36,940 --> 00:54:38,275
‎แดนนี่…

770
00:54:40,235 --> 00:54:43,238
‎พูดประโยคนี้ออกมาว่า "คุณจะช่วยผมมั้ย"

771
00:54:51,955 --> 00:54:54,207
‎ฉันจำไม่ได้ว่าวันนั้นฉันขับรถกลับบ้าน

772
00:54:54,291 --> 00:54:55,667
‎ฉันจำได้แต่ว่า

773
00:54:56,418 --> 00:54:58,586
‎พอถึงบ้าน ฉันโทรหาดอนน่า

774
00:55:07,887 --> 00:55:09,681
‎ตกใจจนแน่นหน้าอก

775
00:55:10,515 --> 00:55:11,725
‎คือมัน…

776
00:55:17,188 --> 00:55:19,149
‎สำหรับผู้ป่วย ครอบครัว…

777
00:55:22,485 --> 00:55:24,779
‎การที่ฉันไว้ใจเขา

778
00:55:26,406 --> 00:55:27,907
‎ฉันไว้ใจเขามาก

779
00:55:30,160 --> 00:55:35,206
‎(สืบสวน วันที่ 48)

780
00:55:36,708 --> 00:55:41,254
‎ประมาณวันสองวันหลังจากสัมภาษณ์เอมี่ ลอเกรน

781
00:55:41,755 --> 00:55:43,590
‎เราเดินทางไปที่บ้านเธอ

782
00:55:44,966 --> 00:55:47,135
‎ถ้าเราโน้มน้าวให้เอมี่ร่วมมือกับเราได้

783
00:55:47,719 --> 00:55:49,471
‎เราจะมีคนใน

784
00:55:52,682 --> 00:55:54,351
‎ตอนที่ทิมกับแดนนี่มาถึงบ้านฉัน

785
00:55:55,518 --> 00:55:58,563
‎พวกเขา…

786
00:55:59,230 --> 00:56:03,568
‎มองเอกสารที่พวกเขามีเป็นอีกอย่างไปเลย

787
00:56:03,651 --> 00:56:05,320
‎พวกเขาไม่พูดภาษานั้น

788
00:56:05,904 --> 00:56:09,949
‎พวกเขาถามฉันว่า
‎ฉันเห็นอะไรในเอกสารเบิกยาจากเครื่องพิกซิส

789
00:56:12,160 --> 00:56:14,496
‎ฉันเห็น…

790
00:56:15,622 --> 00:56:17,749
‎การยกเลิกหลายครั้งมาก

791
00:56:17,832 --> 00:56:19,292
‎(ยกเลิก ดิจอกซิน)

792
00:56:19,376 --> 00:56:23,963
‎การยกเลิกเหล่านั้น
‎มีการยกเลิกถอนยาที่ถึงแก่ชีวิตด้วย

793
00:56:25,548 --> 00:56:27,884
‎ชาร์ลีใช้ชื่อผู้ป่วยเข้าเครื่อง

794
00:56:29,386 --> 00:56:31,304
‎พิมพ์ว่า "ดิจอกซิก"

795
00:56:32,138 --> 00:56:34,516
‎หลังจากนั้นลิ้นชักก็เปิด

796
00:56:35,308 --> 00:56:36,351
‎แล้ว…

797
00:56:37,644 --> 00:56:39,312
‎เขาก็หยิบยา

798
00:56:44,275 --> 00:56:45,527
‎แล้วก็ยกเลิก…

799
00:56:46,861 --> 00:56:48,405
‎การเบิกยาครั้งนั้น

800
00:56:53,827 --> 00:56:54,994
‎(ยกเลิก)

801
00:56:56,287 --> 00:57:00,208
‎ในระหว่างที่เรากำลังคุยกัน

802
00:57:01,376 --> 00:57:02,627
‎โทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้น

803
00:57:05,505 --> 00:57:09,551
‎แมรี่ ลันด์ ผู้จัดการความเสี่ยงโทรมา

804
00:57:12,595 --> 00:57:15,849
‎ฉันตกใจ และแอบสงสัยนิดๆ

805
00:57:15,932 --> 00:57:17,725
‎เธอโทรมาที่บ้านฉันทำไม

806
00:57:19,018 --> 00:57:23,356
‎แล้วเธอก็เริ่มซักฉัน

807
00:57:23,440 --> 00:57:27,277
‎ถามว่าฉันคุยกับตำรวจสืบสวนมั้ยหลังจากเจอกัน

808
00:57:28,278 --> 00:57:34,242
‎เธอแนะนำฉันด้วยว่าอย่าคุยกับพวกเขาจะดีกว่า

809
00:57:34,325 --> 00:57:35,160
‎ถ้า…

810
00:57:35,910 --> 00:57:38,496
‎ไม่มีตัวแทนจากโรงพยาบาลไปด้วยกับฉัน

811
00:57:39,789 --> 00:57:43,460
‎พยายามทำให้ฉันกลัวไม่อยากคุยกับตำรวจสืบสวน

812
00:57:46,588 --> 00:57:48,840
‎ในระหว่างที่ฉันคุยโทรศัพท์กับเธอ

813
00:57:48,923 --> 00:57:52,719
‎แดนนี่กับทิมพยายามฟังบทสนทนา

814
00:57:56,723 --> 00:57:58,266
‎ถ้าฉันเสียก็คือเสียหลายอย่างเลยนะ

815
00:58:00,268 --> 00:58:01,186
‎ทั้งการงาน

816
00:58:01,853 --> 00:58:02,687
‎ครอบครัว

817
00:58:04,189 --> 00:58:05,940
‎ฉันเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจผิดปกติ

818
00:58:06,024 --> 00:58:07,817
‎ฉันกลัว…

819
00:58:08,902 --> 00:58:10,195
‎เป็นคนทุพพลภาพ

820
00:58:10,278 --> 00:58:14,115
‎กลัวทำประกันไม่ได้

821
00:58:17,785 --> 00:58:19,287
‎ฉันต้องคุยกับลูก

822
00:58:19,954 --> 00:58:21,789
‎ครอบครัวต้องช่วยกันตัดสินใจ

823
00:58:23,041 --> 00:58:24,792
‎พอลูกกลับถึงบ้านจากโรงเรียน

824
00:58:25,960 --> 00:58:27,045
‎เรานั่งลง

825
00:58:27,795 --> 00:58:30,507
‎แล้วฉันก็บอกลูกว่า

826
00:58:30,590 --> 00:58:37,138
‎ฉันทำงานกับคนที่อาจจะทำร้ายคนอื่น

827
00:58:37,847 --> 00:58:39,682
‎อาจจะฆ่าคน

828
00:58:41,559 --> 00:58:46,564
‎และฉันมีโอกาสที่อาจจะ

829
00:58:47,190 --> 00:58:49,192
‎กันไม่ให้เขาทำร้ายคนอื่นได้อีก

830
00:58:50,151 --> 00:58:55,865
‎ลูกฉันตอบว่า "ถ้าเรามีโอกาสหยุดฆาตกร

831
00:58:56,533 --> 00:58:59,827
‎เราก็ต้องหยุดเขา เราต้องไม่ให้เขาฆ่าคนอีก"

832
00:59:01,829 --> 00:59:07,126
‎เด็กอายุ 11 ยังมีศีลธรรม

833
00:59:07,210 --> 00:59:11,256
‎มากกว่าคนที่ดูแลฝ่ายจัดการความเสี่ยง

834
00:59:15,134 --> 00:59:20,848
‎(สืบสวน วันที่ 50)

835
00:59:21,349 --> 00:59:25,228
‎เอมี่ยินยอมให้เรา
‎อัดบทสนทนาของเธอกับชาร์ลส์ คัลเลน

836
00:59:26,145 --> 00:59:32,569
‎หนึ่งในบทบาทสำคัญของฉันในการสืบสวนคือ

837
00:59:33,278 --> 00:59:35,863
‎รักษาความสัมพันธ์กับชาร์ลีไว้

838
00:59:37,532 --> 00:59:39,659
‎มีฆาตกรที่ฆ่าคนมากมายกำลังลอยนวล

839
00:59:40,201 --> 00:59:44,581
‎หนึ่งเลยคือเราต้องไม่ให้เขา

840
00:59:44,664 --> 00:59:47,792
‎ไปยังที่ที่เราไม่สามารถติดตามได้

841
00:59:47,875 --> 00:59:52,088
‎หรือสอง หางานพยาบาลได้ใหม่ที่โรงพยาบาลอื่น

842
00:59:52,714 --> 00:59:55,341
‎และทำแบบที่เคยทำ

843
00:59:57,969 --> 01:00:00,680
‎เรารู้ว่าเขากำลังหางาน

844
01:00:01,347 --> 01:00:06,019
‎เรารู้ว่าในทางอารมณ์ เขากำลังหดหู่มากขึ้น

845
01:00:13,026 --> 01:00:15,153
‎มันยากเวลาฉันได้ยินเสียงเขา

846
01:00:15,236 --> 01:00:16,362
‎ฉันรู้สึกเหมือน

847
01:00:17,071 --> 01:00:18,531
‎ฉัน…

848
01:00:19,240 --> 01:00:20,408
‎หักหลังเขา

849
01:00:21,951 --> 01:00:24,078
‎ในใจลึกๆ ฉันรู้

850
01:00:24,829 --> 01:00:26,497
‎ว่าเขาจะฆ่าคนต่อไป

851
01:00:27,415 --> 01:00:29,876
‎และจะฆ่าได้เนียนขึ้น

852
01:00:42,513 --> 01:00:43,973
‎ผมคิดสารพัดอย่าง

853
01:00:45,767 --> 01:00:48,394
‎กลัว…

854
01:00:50,647 --> 01:00:52,148
‎โดนจับได้

855
01:00:56,027 --> 01:00:56,986
‎ผมหยุดไม่ได้

856
01:01:00,573 --> 01:01:01,824
‎ผมสมัคร…

857
01:01:04,452 --> 01:01:06,245
‎เป็นพยาบาลประจำ

858
01:01:07,830 --> 01:01:09,165
‎ที่โรงพยาบาลอื่น

859
01:01:11,876 --> 01:01:12,919
‎และผมรู้ว่า

860
01:01:14,003 --> 01:01:15,380
‎มันจะเกิดขึ้นอีก

861
01:01:22,303 --> 01:01:26,265
‎(สืบสวน วันที่ 52)

862
01:01:28,267 --> 01:01:32,522
‎เอมี่มาที่สำนักงานเรา
‎และแนะนำรูปแบบที่เราควรมองหา

863
01:01:35,316 --> 01:01:38,403
‎พอฉันไปที่นั่นเรื่อยๆ
‎ฉันรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของทีม

864
01:01:40,154 --> 01:01:44,200
‎ฉันรู้ว่าความเห็นฉันอาจจะไม่สำคัญมาก

865
01:01:45,076 --> 01:01:49,330
‎แต่สิ่งที่ฉันมีคือภาษาที่พวกเขาไม่พูด

866
01:01:52,458 --> 01:01:53,751
‎ฉันถามพวกเขาด้วยว่า

867
01:01:54,252 --> 01:01:55,211
‎"แล้ว…

868
01:01:55,920 --> 01:01:57,296
‎ตารางจากเซอร์เนอร์อยู่ไหน"

869
01:01:57,380 --> 01:02:02,218
‎ผมกับแดนนี่มองหน้ากันแล้วถามว่า

870
01:02:02,719 --> 01:02:03,803
‎"เซอร์เนอร์คือใคร"

871
01:02:03,886 --> 01:02:06,389
‎เธอพูดว่า "ไม่ใช่เซอร์เนอร์คือใคร
‎เซอร์เนอร์คืออะไรต่างหาก"

872
01:02:08,057 --> 01:02:09,267
‎ฉันบอกว่า

873
01:02:10,101 --> 01:02:13,604
‎"ก็บันทึกของคนไข้ทั้งหมดไง"

874
01:02:16,274 --> 01:02:18,359
‎ถ้าไม่มีเอกสารเซอร์เนอร์

875
01:02:18,443 --> 01:02:21,487
‎มันก็ยากที่จะพิสูจน์

876
01:02:22,113 --> 01:02:24,115
‎ว่าเขาฉีดยาให้คนไข้จริง

877
01:02:30,413 --> 01:02:34,167
‎พอกลับไปที่ทำงาน ฉันก็พิมพ์…

878
01:02:35,001 --> 01:02:38,212
‎ประวัติผู้ป่วยเพื่อเอามาดู

879
01:02:40,006 --> 01:02:43,259
‎เวลาไม่มีใครกำลังดูเธออยู่

880
01:02:43,760 --> 01:02:49,223
‎เธอจะเข้าคอมพ์
‎แล้วพิมพ์ข้อมูลเกี่ยวกับคนไข้ออกมาเป็นปึกๆ

881
01:02:49,974 --> 01:02:54,395
‎ซึ่งเธอก็รู้นะว่าอาจจะโดนองค์กรฟ้อง

882
01:02:54,479 --> 01:02:56,856
‎การทำแบบนั้นต้องใช้ความกล้าหาญเยอะมาก

883
01:03:01,778 --> 01:03:04,655
‎การเอาตัวเองไปอยู่ในภาวะเครียดแบบนั้น

884
01:03:05,281 --> 01:03:07,658
‎ฉันกังวลเรื่องสุขภาพตัวเอง

885
01:03:11,954 --> 01:03:14,832
‎แต่ฉันก็รู้ว่า

886
01:03:15,750 --> 01:03:18,294
‎ถึงกำลังจะเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง

887
01:03:21,714 --> 01:03:23,257
‎ฉันรู้ว่าฉันก็ต้องช่วยพวกเขา

888
01:03:26,385 --> 01:03:33,059
‎เราใช้ข้อมูลพวกนั้นอ้างอิงกัน

889
01:03:34,977 --> 01:03:36,312
‎มันคือการแกะรอยคัลเลน

890
01:03:37,438 --> 01:03:38,564
‎ด้วยเอกสาร

891
01:03:40,399 --> 01:03:42,819
‎ถ้าเราพิสูจน์การเสียชีวิตของคนหนึ่งได้

892
01:03:46,072 --> 01:03:46,989
‎เขาเสร็จแน่

893
01:03:47,615 --> 01:03:48,991
‎(สาธุคุณกอลล์ 68)

894
01:03:49,075 --> 01:03:50,034
‎เราต้องการศพ

895
01:03:50,993 --> 01:03:53,120
‎เราต้องเอาดิจอกซินจากเนื้อเยื่อ

896
01:03:53,955 --> 01:03:56,666
‎เราคิดว่าสาธุคุณกอลล์
‎น่าจะเป็นหลักฐานที่หนักแน่นที่สุดในการเอาผิด

897
01:03:57,166 --> 01:03:59,669
‎ถึงเขาจะเสียชีวิตไปแล้วหลายเดือนก่อนหน้า

898
01:04:14,350 --> 01:04:18,396
‎ไม่เคยนึกเลยว่าเขาจะเดินเข้าประตูมา

899
01:04:18,479 --> 01:04:20,648
‎แล้วบอกว่า "พี่คุณถูกฆ่า"

900
01:04:23,568 --> 01:04:25,069
‎ตอนนั้นฉันโกรธมาก

901
01:04:25,152 --> 01:04:26,863
‎คือแบบ…

902
01:04:27,405 --> 01:04:30,449
‎เป็นไปไม่ได้ ฆ่ากันแบบนี้ได้ไง

903
01:04:33,578 --> 01:04:37,790
‎เขาบอกว่าพวกเขาอาจจะขุดศพขึ้นมา

904
01:04:37,874 --> 01:04:39,584
‎ฉันจะยอมมั้ย

905
01:04:39,667 --> 01:04:42,211
‎(สาธุคุณฟลอเรียน เจ. กอลล์)

906
01:04:42,295 --> 01:04:46,132
‎สำหรับครอบครัวไหนมันก็คือเรื่องใหญ่

907
01:04:47,091 --> 01:04:51,429
‎ไหนจะต้องเอาศพไปฝังใหม่ที่สุสานอีก

908
01:04:51,971 --> 01:04:56,058
‎เราแทบจะอยากพูดว่า
‎"ปล่อยให้เขาหลับสบายเถอะ"

909
01:05:01,022 --> 01:05:05,234
‎แต่ฉันบอกว่า "ไม่เป็นไร ฉันอนุญาต"

910
01:05:09,614 --> 01:05:13,826
‎ผมจำได้ว่าเธอบอกผมว่าพี่เธอช่วยคนมาทั้งชีวิต

911
01:05:13,910 --> 01:05:18,873
‎ถึงตอนนี้เขาจะเสียไปแล้ว
‎แต่เขาก็ยังมีโอกาสที่จะช่วยคน

912
01:05:22,960 --> 01:05:24,086
‎หลังจากขุดศพขึ้นมา

913
01:05:24,629 --> 01:05:29,592
‎ศพของสาธุคุณกอลล์
‎ถูกนำไปยังสำนักงานชันสูตรศพของรัฐ

914
01:05:29,675 --> 01:05:32,470
‎เพื่อชันสูตร

915
01:05:35,056 --> 01:05:41,062
‎ปริมาณของดิจอกซินที่พบในศพสาธุคุณกอลล์

916
01:05:42,396 --> 01:05:47,234
‎ทำให้เรามีหลักฐานพอ
‎ที่จะเปลี่ยนสาเหตุและพฤติการณ์ที่ตาย

917
01:05:47,777 --> 01:05:52,281
‎จากเสียชีวิตตามธรรมชาติ
‎ตามที่โรงพยาบาลรายงาน

918
01:05:52,365 --> 01:05:54,033
‎เป็นฆาตกรรม

919
01:05:56,410 --> 01:06:02,500
‎แต่เราขาดอยู่สองอย่าง
‎ที่บางครั้งคณะลูกขุนอยากเห็น

920
01:06:05,628 --> 01:06:06,837
‎สิ่งที่เป็นรูปธรรม

921
01:06:07,588 --> 01:06:11,634
‎เข็มฉีดยาที่ใช้หรือถุงยาที่มีสารที่ปนเปื้อน

922
01:06:13,552 --> 01:06:14,804
‎มันมักจะไม่ง่ายขนาดนั้น

923
01:06:16,263 --> 01:06:20,518
‎(สืบสวน วันที่ 60)

924
01:06:23,354 --> 01:06:25,856
‎ชาร์ลีโทรหาฉัน

925
01:06:25,940 --> 01:06:31,153
‎และบอกว่าเขาตื่นเต้นมากที่ได้งานแล้ว

926
01:06:32,446 --> 01:06:36,075
‎ฉันเลยโทรไปบอกทิม

927
01:06:37,994 --> 01:06:39,328
‎ถ้าคัลเลนได้งานใหม่

928
01:06:39,412 --> 01:06:42,790
‎เป็นไปได้สูงมากว่าเขาจะฆ่าคนอีก

929
01:06:44,125 --> 01:06:45,334
‎เราไม่มีเวลาแล้วจริงๆ

930
01:06:48,129 --> 01:06:51,716
‎ถ้าไม่มีการรับสารภาพ เขาจะฆ่าคนต่อไป

931
01:06:51,799 --> 01:06:53,426
‎เขาจะฆ่าคนต่อไป

932
01:06:54,343 --> 01:06:58,180
‎พวกเขาถามฉันว่าจะไปเจอเขามั้ย

933
01:06:58,931 --> 01:07:00,391
‎แล้วก็ใส่เครื่องดักฟัง

934
01:07:04,478 --> 01:07:05,521
‎ข้อความที่บันทึกไว้

935
01:07:06,397 --> 01:07:09,066
‎เอมี่ นี่ชาร์ลีนะ ฉันโทรกลับหาเธอ

936
01:07:09,150 --> 01:07:10,401
‎วันศุกร์ได้นะ

937
01:07:10,484 --> 01:07:12,611
‎ไม่รู้ว่าเธออยากเจอกี่โมง

938
01:07:13,320 --> 01:07:15,489
‎แต่ได้นะ ฉันอยากเจอ

939
01:07:22,621 --> 01:07:24,874
‎เราให้เอมี่ใส่เครื่องดักฟัง

940
01:07:25,583 --> 01:07:28,627
‎ส่วนเราอยู่ที่ลานจอดรถ

941
01:07:31,714 --> 01:07:32,840
‎ฉัน…

942
01:07:33,549 --> 01:07:36,177
‎กลัวมาก

943
01:07:38,679 --> 01:07:41,015
‎ตอนเดินเข้าไปในร้านอาหาร

944
01:07:42,099 --> 01:07:44,977
‎เป็นครั้งแรกที่ชาร์ลีกอดฉัน

945
01:07:45,811 --> 01:07:48,355
‎ฉันกลัวมากว่า

946
01:07:48,439 --> 01:07:52,276
‎มือเขาจะไปโดนกล่องดำๆ

947
01:07:52,359 --> 01:07:55,821
‎ที่ติดอยู่ตรงกระเบนเหน็บฉัน

948
01:07:58,699 --> 01:07:59,867
‎- เป็นไงบ้าง
‎- สบายดี

949
01:07:59,950 --> 01:08:00,785
‎- เหรอ
‎- ใช่

950
01:08:03,204 --> 01:08:05,790
‎ในร้านอาหารมีเสียงรบกวนเยอะมาก

951
01:08:05,873 --> 01:08:07,124
‎เปิดเพลงดังมาก

952
01:08:07,625 --> 01:08:08,584
‎เหมือน…

953
01:08:09,085 --> 01:08:10,544
‎ช่วงที่เครื่องดื่มลดราคา

954
01:08:17,343 --> 01:08:19,762
‎ตอนเริ่มแรกๆ ก็มีปัญหา

955
01:08:21,138 --> 01:08:23,057
‎กรณีน้ำตาลในเลือดต่ำ

956
01:08:25,184 --> 01:08:29,688
‎ที่โรงพยาบาลวอร์เรน คนไข้คนหนึ่ง
‎เสียชีวิต 24 ชั่วโมงหลังจากที่ฉันพยาบาลเธอ

957
01:08:32,566 --> 01:08:35,152
‎ลูกชายเธอบอกว่าฉันฉีดยาเธอ

958
01:08:39,532 --> 01:08:41,325
‎แล้วคุณพ่อกอลล์ล่ะ

959
01:08:42,451 --> 01:08:45,246
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอชาร์ลี เกิดอะไรขึ้น

960
01:08:48,165 --> 01:08:49,208
‎ฉัน…

961
01:08:51,377 --> 01:08:52,545
‎ฉันรู้ว่านายทำได้

962
01:08:54,046 --> 01:08:56,674
‎ฉันรู้ทันนะ ฉันไม่ได้โง่

963
01:08:59,844 --> 01:09:00,678
‎ทำไม

964
01:09:02,096 --> 01:09:03,139
‎นายทำได้ดีมากๆ ด้วย

965
01:09:04,306 --> 01:09:05,141
‎ทำไม

966
01:09:06,976 --> 01:09:08,102
‎ให้ฉันช่วยนะ

967
01:09:12,022 --> 01:09:15,109
‎แล้วเครื่องดักฟังก็ดับ แล้วเราก็ไม่ได้ยิน

968
01:09:22,491 --> 01:09:25,870
‎ฉันพูดว่า "ฉันรู้ว่านายทำ

969
01:09:26,579 --> 01:09:29,498
‎ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี

970
01:09:29,582 --> 01:09:30,916
‎ฉันยังรักนายเหมือนเดิม"

971
01:09:32,877 --> 01:09:34,628
‎และนั่นเป็นครั้งแรก

972
01:09:36,046 --> 01:09:38,090
‎ที่ชาร์ลีเปลี่ยนไป

973
01:09:39,758 --> 01:09:41,302
‎หน้าเขาซีดมาก

974
01:09:42,553 --> 01:09:43,971
‎เขาตัวแข็งทื่อ

975
01:09:47,016 --> 01:09:47,975
‎แล้วก็หันหน้า

976
01:09:51,979 --> 01:09:53,397
‎เสียงเปลี่ยน

977
01:09:57,443 --> 01:09:58,277
‎คนที่อยู่กับฉัน

978
01:09:59,111 --> 01:10:01,989
‎ไม่ใช่ชาร์ลีเพื่อนฉัน

979
01:10:02,489 --> 01:10:03,324
‎ไม่ใช่

980
01:10:04,450 --> 01:10:06,660
‎มันคือความว่างเปล่า

981
01:10:06,744 --> 01:10:09,705
‎ไม่ใช่ความมืด ไม่ใช่สัตว์ประหลาด

982
01:10:09,788 --> 01:10:12,082
‎มีแต่ความว่างเปล่า

983
01:10:16,670 --> 01:10:19,757
‎เขาไม่แคร์ฉัน ไม่แคร์อะไร

984
01:10:20,549 --> 01:10:24,386
‎เขาพูดแต่ว่า "ฉันจะสู้ให้ถึงที่สุด"

985
01:10:33,896 --> 01:10:36,315
‎ถ้าคัลเลนลอยนวล เขาจะฆ่าคนอีก

986
01:10:37,942 --> 01:10:39,693
‎เราจะเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้ไม่ได้

987
01:10:41,862 --> 01:10:43,656
‎ผมกับแดนนี่เข้าไปเจอเขา

988
01:10:45,199 --> 01:10:47,743
‎และถามว่า

989
01:10:48,285 --> 01:10:49,578
‎จะไปกับเรามั้ย

990
01:10:54,750 --> 01:11:00,089
‎เราบอกเขาว่าเขาถูกจับ
‎ข้อหาฆาตกรรมสาธุคุณกอลล์

991
01:11:06,804 --> 01:11:11,392
‎พอพาคัลเลนมาถึงที่สำนักงาน เราก็เริ่มสัมภาษณ์

992
01:11:13,727 --> 01:11:17,898
‎ตอนที่ผมกับทิมคุยกับเขา
‎เราไม่ได้คุยกันแบบเชิงพาให้มีปากเสียง

993
01:11:17,982 --> 01:11:20,567
‎เราไม่ได้ตะคอกหรือพูดเสียงดังใส่เขา

994
01:11:21,110 --> 01:11:23,404
‎เราคุยกับเขาเหมือนที่ผมกำลังคุยกับคุณนี่แหละ

995
01:11:23,487 --> 01:11:25,614
‎แล้วเขาก็พูดว่า "ผมทำไม่ได้"

996
01:11:26,365 --> 01:11:31,245
‎เขาโอบตัวเอง
‎กอดเข่าไว้กับอก ท่าเหมือนตัวอ่อนในครรภ์

997
01:11:32,162 --> 01:11:34,331
‎แล้วก็ตอบคำถามเราไปด้วย

998
01:11:35,165 --> 01:11:39,712
‎เห็นได้ชัดเลยว่าเขาพยายามไม่พูดสิ่งที่อยู่ในใจ

999
01:11:40,796 --> 01:11:42,506
‎มันอยู่ในใจ

1000
01:11:43,048 --> 01:11:44,300
‎แต่ไม่ออกมาเป็นคำพูด

1001
01:11:46,010 --> 01:11:49,596
‎ตอนนั้นเรายินดีที่จะเค้นคำตอบต่อ

1002
01:11:49,680 --> 01:11:50,597
‎แต่

1003
01:11:51,849 --> 01:11:53,809
‎คนที่สังเกตการณ์เรา…

1004
01:11:56,812 --> 01:11:58,897
‎บอกว่าพอก็คือพอ

1005
01:11:59,481 --> 01:12:03,944
‎ผมรู้สึกเลยว่า
‎โอกาสที่จะทำให้เขาสารภาพไม่มีละ

1006
01:12:09,616 --> 01:12:10,993
‎ทิมโทรหาฉัน

1007
01:12:12,244 --> 01:12:15,998
‎พวกเขาคิดแผนให้ฉัน

1008
01:12:16,081 --> 01:12:19,710
‎คุยกับชาร์ลี

1009
01:12:25,341 --> 01:12:28,719
‎ชาร์ลีเดินเข้ามา ใส่กุญแจมือและโซ่ที่ข้อเท้า

1010
01:12:31,096 --> 01:12:32,389
‎ใส่ชุดสครับ

1011
01:12:33,557 --> 01:12:37,478
‎และก็รองเท้าผ้าใบ

1012
01:12:38,312 --> 01:12:39,563
‎ที่ไม่มีเชือก

1013
01:12:40,564 --> 01:12:41,440
‎แล้ว…

1014
01:12:44,276 --> 01:12:45,152
‎ฉันก็…

1015
01:12:46,570 --> 01:12:47,404
‎สติแตกไปเลย

1016
01:12:49,073 --> 01:12:51,283
‎ที่เห็นเขาอยู่ในสภาพนั้น

1017
01:12:53,035 --> 01:12:55,829
‎เหมือนเห็นเด็ก

1018
01:12:55,913 --> 01:12:59,625
‎ฉันไม่รู้สึกโกรธเขาเลย

1019
01:12:59,708 --> 01:13:01,919
‎ฉันไม่รู้สึก…

1020
01:13:03,379 --> 01:13:04,963
‎ว่านั่นคืออสูร

1021
01:13:05,547 --> 01:13:08,592
‎ฉันรู้สึกแบบนี้อีกละ

1022
01:13:09,301 --> 01:13:11,929
‎รู้สึกผิด

1023
01:13:13,097 --> 01:13:14,640
‎ที่หักหลังเพื่อน

1024
01:13:16,892 --> 01:13:18,519
‎พวกเขาเอากุญแจมือกับโซ่ออก

1025
01:13:19,561 --> 01:13:21,980
‎แล้วฉันกับชาร์ลีก็คุยกัน

1026
01:13:23,482 --> 01:13:24,316
‎คุยกันแบบปกติ

1027
01:13:24,858 --> 01:13:25,692
‎แบบ

1028
01:13:26,860 --> 01:13:31,323
‎มันปกติสำหรับเราที่จะนั่งบนโซฟา

1029
01:13:32,783 --> 01:13:34,034
‎โดยที่เขาใส่ชุดสครับ

1030
01:13:35,494 --> 01:13:38,914
‎แปลกมากที่มันรู้สึกปกติ

1031
01:13:41,667 --> 01:13:44,128
‎หลังจากนั้นฉันก็คิดว่า

1032
01:13:45,921 --> 01:13:48,715
‎ฉันควรปกป้องใครกันแน่

1033
01:13:50,801 --> 01:13:55,180
‎เขาฆ่าคนที่เปราะบางที่สุด

1034
01:13:57,808 --> 01:13:59,226
‎พวกเขาถูกมัดอยู่

1035
01:14:00,519 --> 01:14:01,728
‎โดนฉีดยา

1036
01:14:02,688 --> 01:14:04,606
‎ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้

1037
01:14:08,152 --> 01:14:11,905
‎ฉันมีหน้าที่ปกป้องพวกเขา แต่กลับไม่ทำ

1038
01:14:22,374 --> 01:14:26,211
‎ฉันรู้ว่าฉันจะทำทุกอย่าง

1039
01:14:27,880 --> 01:14:29,631
‎เพื่อให้เขาสารภาพ

1040
01:14:33,677 --> 01:14:35,053
‎แล้วฉันก็พูดกับเขาว่า

1041
01:14:37,264 --> 01:14:38,182
‎"ชีวิตฉัน

1042
01:14:39,850 --> 01:14:42,186
‎ฉันรู้ว่าชีวิตฉันกำลังจะจบ

1043
01:14:42,269 --> 01:14:44,771
‎เพราะฉันกำลังติดร่างแหไปด้วย"

1044
01:14:46,190 --> 01:14:49,193
‎วันนี้นายมีโอกาสได้เป็นฮีโร่ของฉัน

1045
01:14:49,276 --> 01:14:51,778
‎จริงๆ นะ นายมีโอกาส"

1046
01:14:57,743 --> 01:15:00,871
‎"ฉันขอถามคำถามหนึ่ง"

1047
01:15:06,126 --> 01:15:06,960
‎"นาย…

1048
01:15:09,296 --> 01:15:10,839
‎ฆ่าคุณพ่อกอลล์ยังไง"

1049
01:15:19,264 --> 01:15:23,268
‎เขาบอกว่าเขาฉีดดิจอกซินให้คุณพ่อกอลล์

1050
01:15:31,944 --> 01:15:33,779
‎ถึงจุดนั้นเรามีหลักฐานพอละ

1051
01:15:34,571 --> 01:15:36,198
‎เราเลยให้เธอออกมา

1052
01:15:36,782 --> 01:15:40,160
‎และพาเขาไปที่อีกห้อง ห้องที่เราใช้สัมภาษณ์

1053
01:15:41,036 --> 01:15:45,832
‎เราบอกเขาว่า "เอาละ ทีนี้คุณพูดได้แล้ว"

1054
01:15:46,416 --> 01:15:49,294
‎ผมจ่าทิม บรอน

1055
01:15:50,170 --> 01:15:52,506
‎ตำรวจสืบสวนที่อยู่กับผมคือแดน บอลด์วิน

1056
01:15:52,589 --> 01:15:57,678
‎วันนี้วันอาทิตย์ที่ 14 ธันวา 2003

1057
01:15:57,761 --> 01:16:00,681
‎ตอนนี้เวลาประมาณ 18:14 น.

1058
01:16:01,306 --> 01:16:05,185
‎คุณมีโอกาสได้คุยกับเพื่อนก่อนอัดเทปใช่มั้ย

1059
01:16:05,269 --> 01:16:06,103
‎ครับ

1060
01:16:06,853 --> 01:16:10,315
‎หลังจากที่คุยกับเพื่อน

1061
01:16:10,399 --> 01:16:14,820
‎คุณตัดสินใจคุยกับเรา
‎เกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่างใช่มั้ย

1062
01:16:14,903 --> 01:16:16,029
‎ครับ

1063
01:16:16,113 --> 01:16:19,575
‎คุยเรื่องฟลอเรียน กอลล์กันครับ

1064
01:16:22,160 --> 01:16:24,162
‎คุณฆ่าเขาใช่มั้ยครับ

1065
01:16:24,246 --> 01:16:25,080
‎ครับ

1066
01:16:25,872 --> 01:16:28,041
‎เพราะอะไรชาร์ลี

1067
01:16:29,209 --> 01:16:32,921
‎ผมฉีดยาตัวหนึ่งให้เขา ชื่อว่าดิจอกซิน

1068
01:16:34,089 --> 01:16:35,382
‎แล้วคุณรู้สึกยังไงที่ทำแบบนั้น

1069
01:16:37,384 --> 01:16:38,427
‎ผม…

1070
01:16:40,512 --> 01:16:43,056
‎ผมรู้สึกโล่งที่เขา…

1071
01:16:45,100 --> 01:16:46,768
‎ไม่ต้องถูกต่อสายกับเครื่องพวกนั้นอีก

1072
01:16:49,354 --> 01:16:52,149
‎อย่างมากสุดเราหวังแค่คำสารภาพเดียว

1073
01:16:52,232 --> 01:16:53,442
‎เราไม่ได้…

1074
01:16:54,192 --> 01:16:55,944
‎เตรียมรับมือ

1075
01:16:57,779 --> 01:16:59,823
‎กับการที่เขาสารภาพกับเราขนาดนั้น

1076
01:17:00,574 --> 01:17:02,284
‎ผมรู้สึกว่าต้องทำ

1077
01:17:03,869 --> 01:17:08,123
‎รู้สึกมีแรงผลักดัน
‎ให้ดับความทุกข์ทรมานทันทีที่ผมเห็น

1078
01:17:09,124 --> 01:17:12,628
‎นานอยู่ที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย แต่แล้ว…

1079
01:17:13,295 --> 01:17:16,131
‎ผมก็กลับไปจนได้

1080
01:17:17,341 --> 01:17:18,675
‎รู้สึกว่ามันเกินจะรับไหว

1081
01:17:19,676 --> 01:17:21,094
‎รู้สึกเหมือน

1082
01:17:22,137 --> 01:17:23,639
‎ผมทนดู…

1083
01:17:24,431 --> 01:17:26,350
‎คนเจ็บปวดไม่ไหว

1084
01:17:26,892 --> 01:17:29,102
‎ทนดูคนตาย ทนดูพวกเขาถูกทำเหมือน…

1085
01:17:30,187 --> 01:17:31,313
‎ไม่ใช่คนไม่ไหว

1086
01:17:33,649 --> 01:17:36,151
‎ผม…

1087
01:17:37,361 --> 01:17:38,403
‎ไม่ใช่แค่

1088
01:17:39,613 --> 01:17:42,199
‎ทำลาย…

1089
01:17:45,410 --> 01:17:47,788
‎พระเจ้าและโชคชะตาของคนเหล่านั้น

1090
01:17:48,955 --> 01:17:49,790
‎ผม…

1091
01:17:51,416 --> 01:17:55,170
‎อาจจะทำให้ครอบครัวเหล่านั้นทุกข์ทรมานด้วย

1092
01:17:55,253 --> 01:17:59,508
‎ผมทำร้ายคนที่ผมรักด้วย

1093
01:18:00,717 --> 01:18:01,593
‎มากๆ

1094
01:18:04,471 --> 01:18:07,307
‎ผมไม่ได้อยากทำแบบนั้นเลย

1095
01:18:10,227 --> 01:18:11,061
‎ผมรัก…

1096
01:18:13,230 --> 01:18:14,856
‎ลูกผมมาก

1097
01:18:15,774 --> 01:18:17,484
‎และอยาก…

1098
01:18:18,276 --> 01:18:21,405
‎เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขา

1099
01:18:23,448 --> 01:18:24,282
‎แต่ผม

1100
01:18:25,659 --> 01:18:27,953
‎หยุดตัวเองไม่ได้

1101
01:18:29,454 --> 01:18:32,541
‎ผมไม่อยากให้พวกเขามองผมว่าเป็นแบบนี้

1102
01:18:33,083 --> 01:18:33,917
‎ตัวตนของผมเนี่ย

1103
01:18:35,419 --> 01:18:36,670
‎คุณเป็นอะไรครับชาร์ลส์

1104
01:18:38,213 --> 01:18:41,133
‎คนที่ได้รับความไว้ใจ

1105
01:18:42,217 --> 01:18:45,637
‎แต่ทำให้ใครหลายคนเสียชีวิต

1106
01:18:53,729 --> 01:18:57,816
‎ผมเอาอินซูลินผสมในถุงยา

1107
01:19:00,569 --> 01:19:04,030
‎ผมจำไม่ได้ว่าทำกับคนไข้คนไหนบ้าง

1108
01:19:06,950 --> 01:19:09,453
‎ทำไมถึงทำแบบนั้น

1109
01:19:09,536 --> 01:19:10,871
‎- ผม…
‎- สุ่มเอาเหรอ

1110
01:19:14,374 --> 01:19:18,879
‎ผมเดาว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่อยู่ในขั้นวิกฤตแล้ว

1111
01:19:20,881 --> 01:19:22,632
‎ฉันรออยู่ในอีกห้องหนึ่ง

1112
01:19:22,716 --> 01:19:27,262
‎ดูจอตัวหนึ่ง มองเห็นได้ชัด

1113
01:19:27,345 --> 01:19:32,184
‎ตอนได้ยินเขาพูดว่าเขาใช้ถุงยา

1114
01:19:35,812 --> 01:19:39,733
‎แล้วภาพตอนฉันหยิบถุงยา

1115
01:19:40,525 --> 01:19:43,195
‎ก็แวบเข้ามาในหัว

1116
01:19:45,071 --> 01:19:49,326
‎ฉันคือคนเอายาปลิดชีพไปให้คนไข้

1117
01:19:55,332 --> 01:19:57,834
‎พยาบาลทุกคน ทุกคนในทีม

1118
01:19:57,918 --> 01:20:00,837
‎เราเตรียมเหยื่อให้เขา

1119
01:20:02,172 --> 01:20:05,967
‎แล้วก็ส่งยาพิษของเขาให้เขา

1120
01:20:08,553 --> 01:20:10,972
‎ฉันอยากให้เขาเป็นคนที่ฆ่าแบบการุณยฆาต

1121
01:20:12,140 --> 01:20:14,351
‎ฉันอยากเชื่อว่า

1122
01:20:16,144 --> 01:20:18,688
‎เขาดับความทุกข์ทรมานของคนจริงๆ

1123
01:20:18,772 --> 01:20:20,023
‎แต่ความจริงคือไม่ใช่

1124
01:20:25,487 --> 01:20:28,532
‎คนไข้หลายคนที่เขาฆ่า

1125
01:20:29,533 --> 01:20:31,409
‎กำลังอยู่ในช่วงฟื้นตัว

1126
01:20:31,493 --> 01:20:35,705
‎ในบางกรณี
‎คนไข้กำลังเตรียมออกจากโรงพยาบาล

1127
01:20:35,789 --> 01:20:38,375
‎เพราะอาการดีขึ้น

1128
01:20:43,171 --> 01:20:44,297
‎มันเป็นสิ่งที่

1129
01:20:45,090 --> 01:20:46,591
‎มองยังไงก็ไม่เข้าใจ

1130
01:20:47,634 --> 01:20:49,761
‎มันไม่ใช่สิ่งที่เราจะหาเหตุผลมาสนับสนุนได้

1131
01:20:53,807 --> 01:20:57,644
‎หนึ่งในยาที่ชาร์ลีใช้คือเวคิวโรเนียม

1132
01:20:59,229 --> 01:21:01,690
‎เวคิวโรเนียมเป็นยาที่ทำให้เป็นอัมพาต

1133
01:21:03,608 --> 01:21:06,653
‎เรายังจะตื่นตัวอยู่

1134
01:21:07,153 --> 01:21:08,738
‎รับรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

1135
01:21:09,489 --> 01:21:13,535
‎แต่จะพูดไม่ได้ กะพริบตาไม่ได้
‎หายใจไม่ได้ รวมถึงอย่างอื่นด้วย

1136
01:21:14,244 --> 01:21:18,373
‎พวกเขาเป็นอัมพาตในขณะที่ร่างกายยังตื่น

1137
01:21:18,957 --> 01:21:21,418
‎และค่อยๆ เสียชีวิตในที่สุดเพราะหายใจไม่ได้

1138
01:21:23,545 --> 01:21:24,921
‎น่ากลัวมากค่ะ

1139
01:21:26,131 --> 01:21:31,553
‎คุณบอกเราได้มั้ยว่าตั้งแต่ทำงานมา 15 16 ปี

1140
01:21:31,636 --> 01:21:35,640
‎มีคนไข้กี่คนที่คุณช่วยปลิดชีพ

1141
01:21:37,225 --> 01:21:40,353
‎ประมาณ 30 40 ได้

1142
01:21:40,437 --> 01:21:42,981
‎ครับ ทั้งหมด 30 ถึง 40 นะครับ

1143
01:21:43,064 --> 01:21:43,940
‎ครับ

1144
01:21:46,526 --> 01:21:48,194
‎สวัสดีค่ะคุณผู้ชม ฉันแจ็คกี้ ไฮแลนด์

1145
01:21:48,278 --> 01:21:49,195
‎วันนี้ไคดี้ไม่อยู่

1146
01:21:49,279 --> 01:21:51,531
‎คืนนี้อดีตพยาบาล
‎ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในนิวเจอร์ซีย์

1147
01:21:51,615 --> 01:21:54,284
‎ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนไข้ หลายคนด้วยค่ะ

1148
01:21:54,367 --> 01:21:57,621
‎ถ้าที่เขาพูดเป็นความจริง
‎แสดงว่าเขาปลิดชีพไปหลายคนเลยครับ

1149
01:21:57,704 --> 01:22:00,373
‎เขามองว่าเขาแค่ช่วยคนที่ทุกข์ทรมาน

1150
01:22:00,457 --> 01:22:03,293
‎แต่ตำรวจเรียกเขาว่าฆาตกรสังหารหมู่

1151
01:22:03,376 --> 01:22:05,670
‎วาเนสซ่า ไทเลอร์อยู่ที่ซอเมอร์วิลล์แล้ว
‎พร้อมกับข้อมูลเพิ่มเติม

1152
01:22:05,754 --> 01:22:06,588
‎วาเนสซ่าครับ

1153
01:22:06,671 --> 01:22:07,756
‎(วาเนสซ่า
‎ซอเมอร์วิลล์)

1154
01:22:07,839 --> 01:22:08,673
‎ค่ะ แจ็คกี้ จิม

1155
01:22:08,757 --> 01:22:13,678
‎พยาบาลคนดังกล่าวอาจจะฆ่าคน
‎มากกว่าทุกคนในประวัติศาสตร์นิวเจอร์ซีย์

1156
01:22:13,762 --> 01:22:15,764
‎ในขณะที่ประกอบอาชีพหลายปี

1157
01:22:15,847 --> 01:22:17,807
‎และทำงานในโรงพยาบาลหลายแห่ง

1158
01:22:17,891 --> 01:22:19,726
‎รวมถึงศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต

1159
01:22:19,809 --> 01:22:23,688
‎ซึ่งพยาบาลคนดังกล่าว
‎อ้างว่าแค่ที่นี่ที่เดียวเขาปลิดชีพไป 12 คน

1160
01:22:25,607 --> 01:22:29,152
‎ฉันว่าโดยทั่วไป
‎คนคงตกใจกับเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

1161
01:22:29,903 --> 01:22:31,029
‎แต่ชุมชน

1162
01:22:32,113 --> 01:22:33,448
‎คนไข้…

1163
01:22:34,699 --> 01:22:35,533
‎ที่สูงอายุ

1164
01:22:35,617 --> 01:22:37,744
‎พวกเขาพูดประมาณว่า

1165
01:22:39,371 --> 01:22:40,413
‎"คุณ…

1166
01:22:41,623 --> 01:22:44,834
‎จะไม่ฆ่าฉัน
‎เหมือนที่ชาร์ลส์ คัลเลนฆ่าคนไข้ใช่มั้ย"

1167
01:22:45,585 --> 01:22:49,130
‎ครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนั้นกับฉัน
‎ฉันเข้าไปในห้องน้ำแล้วก็ร้องไห้

1168
01:22:51,132 --> 01:22:51,967
‎เพราะ

1169
01:22:53,218 --> 01:22:55,553
‎เขาไม่ใช่คนที่สื่อถึงความเป็นเรา

1170
01:22:58,390 --> 01:23:01,643
‎ชาร์ลส์ คัลเลนสารภาพ
‎ว่าฆ่าผู้ป่วยมะเร็งอายุ 40 ปี

1171
01:23:01,726 --> 01:23:04,020
‎และคุณพ่อฟลอเรียน กอลล์ บาทหลวงคาทอลิก

1172
01:23:04,771 --> 01:23:07,816
‎รวมทั้งสิ้นเป็น 23 คนที่ถูกเขาฆ่า

1173
01:23:07,899 --> 01:23:10,068
‎วันนี้ในศาลเขาไม่แสดงความสำนึกผิดแต่อย่างใด

1174
01:23:10,151 --> 01:23:13,196
‎ผมไม่อยากได้ทนาย

1175
01:23:13,279 --> 01:23:15,824
‎ผมไม่ได้จะสู้ข้อกล่าวหา

1176
01:23:15,907 --> 01:23:17,534
‎ผมจะสารภาพผิดครับ

1177
01:23:36,594 --> 01:23:41,182
‎สามีฉันที่เสียชีวิตแล้วอยู่โรงพยาบาล
‎และป่วยหนักมาก 14 ปีก่อนที่เขาจะเสีย

1178
01:23:43,476 --> 01:23:44,811
‎หลานชายคนโตของฉัน

1179
01:23:45,687 --> 01:23:48,189
‎โตมากับสามีฉัน

1180
01:23:49,733 --> 01:23:50,984
‎และได้รู้จักกับปู่เขา

1181
01:23:53,528 --> 01:23:56,239
‎เพราะสามีฉันผ่านวิกฤตนั้นมาได้

1182
01:23:58,199 --> 01:24:02,078
‎สามีฉันมีอิทธิพลอย่างมาก
‎ต่อชีวิตและค่านิยมของเขา

1183
01:24:05,999 --> 01:24:08,334
‎นั่นคือสิ่งที่ชาร์ลีพรากไปจากผู้คน

1184
01:24:10,795 --> 01:24:13,131
‎เขาพรากวันหยุด
‎ที่พวกเขาจะได้ใช้กับคนที่พวกเขารัก

1185
01:24:13,214 --> 01:24:16,259
‎วันรับปริญญา งานแต่ง วันเกิด

1186
01:24:16,843 --> 01:24:19,429
‎บทเรียนชีวิต และทุกอย่างสำหรับใครหลายคน

1187
01:24:19,512 --> 01:24:21,097
‎อาจจะหลายร้อยคนด้วยซ้ำ

1188
01:24:26,227 --> 01:24:29,272
‎เขาพรากมันไปจากครอบครัวและจากพวกเขา

1189
01:24:36,071 --> 01:24:40,116
‎ฉันว่าฉันอยากเห็นหน้าเขา

1190
01:24:40,200 --> 01:24:42,869
‎วันนี้เป็นวันไต่สวนคดีที่รัฐยื่นฟ้องคัลเลน

1191
01:24:43,578 --> 01:24:48,875
‎ฉันอยากให้เขารู้ว่าพี่ฉันเป็นคนแบบไหน

1192
01:24:48,958 --> 01:24:50,460
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ

1193
01:24:51,419 --> 01:24:55,090
‎ฉันเป็นน้องของสาธุคุณฟลอเรียน เจ. กอลล์

1194
01:24:55,173 --> 01:24:59,344
‎เขาเป็นคนขี้อายมาก
‎ถ่อมตัว เงียบ และห่วงใยผู้อื่น

1195
01:24:59,427 --> 01:25:02,472
‎เขาเชื่อใจคนอื่นมาก

1196
01:25:03,389 --> 01:25:04,849
‎คัลเลนไม่มองใครเลย

1197
01:25:06,309 --> 01:25:08,770
‎ฉันพูดว่า "ฉันละอายใจที่คุณเป็นพยาบาล

1198
01:25:08,853 --> 01:25:11,773
‎ฉันก็เป็นพยาบาล เราถูกสอนให้ช่วยชีวิตคน

1199
01:25:12,440 --> 01:25:14,067
‎ไม่ใช่ฆ่าคน"

1200
01:25:14,150 --> 01:25:17,112
‎เขาไม่ปริปากพูดว่า "ขอโทษ" เลย

1201
01:25:18,279 --> 01:25:19,197
‎ศาลที่เคารพครับ

1202
01:25:19,739 --> 01:25:22,992
‎ชาร์ลส์ คัลเลนถูกตั้งข้อหา
‎ฆาตกรรมพาสควอล์ นาโปลิตาโน่

1203
01:25:23,535 --> 01:25:25,453
‎ขอเล่าเรื่องพ่อให้ฟังนิดนึง

1204
01:25:27,080 --> 01:25:28,665
‎พ่อฉันเป็นคนร่าเริงแจ่มใส

1205
01:25:28,748 --> 01:25:30,959
‎เขาเลี้ยงดูและสนับสนุนฉันมาตลอดชีวิตฉัน

1206
01:25:31,042 --> 01:25:33,795
‎คุณอาจจะพรากร่างกายเธอไป

1207
01:25:33,878 --> 01:25:37,215
‎แต่ตอนนี้วิญญาณและตัวเธออยู่ในห้องนี้

1208
01:25:37,966 --> 01:25:40,051
‎คุณไม่กล้ามองมาทางนี้ด้วยซ้ำ ถูกมั้ย

1209
01:25:41,344 --> 01:25:42,178
‎น่าไม่อาย

1210
01:25:43,221 --> 01:25:48,476
‎หัวใจฉันเจ็บปวดแทนลูก เลือดออกแทนลูก

1211
01:25:52,564 --> 01:25:55,525
‎ฉันเดินไปไหนมาไหนโดยที่หัวใจขาดส่วนหนึ่งไป

1212
01:25:55,608 --> 01:25:57,735
‎และมันไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม

1213
01:25:58,528 --> 01:26:02,240
‎เหลือเชื่อมากที่คนคนหนึ่ง
‎ส่งผลกระทบต่อชีวิตใครหลายคน

1214
01:26:03,241 --> 01:26:06,119
‎พยาบาลวิชาชีพที่ควรเป็นผู้ดูแล

1215
01:26:06,703 --> 01:26:08,163
‎กลับฆ่าพี่ฉัน

1216
01:26:09,914 --> 01:26:13,585
‎เพื่อประโยชน์ส่วนตัวที่ผิดแปลกและเห็นแก่ตัว

1217
01:26:15,211 --> 01:26:17,046
‎ไม่มีพี่ชายอยู่ด้วยแล้วฉันสับสนกับชีวิต

1218
01:26:18,464 --> 01:26:20,800
‎ตอนเราเป็นเด็ก เราทำทุกอย่างด้วยกัน

1219
01:26:22,093 --> 01:26:23,511
‎เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

1220
01:26:24,429 --> 01:26:27,557
‎(ไมเคิล ที. สเตรนโค่ อายุ 21
‎เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2003)

1221
01:26:39,569 --> 01:26:42,280
‎แลร์รี่เสียชีวิตในปี 2001

1222
01:26:43,114 --> 01:26:45,658
‎(การตามหาที่น่าเศร้าของลูกชาย)

1223
01:26:45,742 --> 01:26:50,288
‎เขาหวังและภาวนา
‎ว่าขอให้มีคนจับได้ว่าเขาแอบฆ่าคนไข้

1224
01:26:52,665 --> 01:26:57,837
‎แต่น่าเสียดาย
‎ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่

1225
01:27:01,132 --> 01:27:03,468
‎ถ้าผู้คนฟังเขา เรื่องก็ไม่เป็นแบบนี้

1226
01:27:05,261 --> 01:27:06,638
‎สำหรับอาชญากรรมเหล่านี้

1227
01:27:06,721 --> 01:27:08,181
‎และการละเลยจรรยาบรรณ

1228
01:27:08,264 --> 01:27:13,186
‎คุณถูกพิพากษาลงโทษต่อเนื่อง
‎ตามข้อตกลงคํารับสารภาพสากล

1229
01:27:13,269 --> 01:27:14,145
‎เข้าใจมั้ยครับ

1230
01:27:15,271 --> 01:27:16,105
‎เข้าใจ

1231
01:27:16,189 --> 01:27:17,857
‎ขอบคุณทุกคนครับ

1232
01:27:18,358 --> 01:27:22,570
‎คัลเลนลงนามในข้อตกลงคํารับสารภาพ
‎ซึ่งทำให้เขาไม่ต้องรับโทษประหารชีวิต

1233
01:27:22,654 --> 01:27:25,573
‎ถ้าเขาให้ความร่วมมือเต็มที่ในการสอบสวน

1234
01:27:36,417 --> 01:27:39,921
‎มีคนอื่นด้วยที่มีส่วนในการกระทำเหล่านั้น…

1235
01:27:41,839 --> 01:27:42,924
‎ของชาร์ลส์ คัลเลน

1236
01:27:43,007 --> 01:27:44,425
‎นอกเหนือจากชาร์ลส์ คัลเลน

1237
01:27:47,762 --> 01:27:49,514
‎(โรงพยาบาล)

1238
01:27:52,267 --> 01:27:53,893
‎ส่วนใหญ่โรงพยาบาลที่ผมเคยทำงาน…

1239
01:27:53,977 --> 01:27:55,561
‎(พนักงานเท่านั้น)

1240
01:27:56,521 --> 01:27:58,982
‎พวกเขาสงสัยมากๆ เหมือนกันว่า

1241
01:28:00,358 --> 01:28:01,192
‎มีการตาย

1242
01:28:02,193 --> 01:28:03,444
‎ที่เกี่ยวข้องกับผม

1243
01:28:08,366 --> 01:28:10,201
‎คุณว่าเพราะอะไรพวกเขาถึงไม่ดำเนินเรื่อง

1244
01:28:10,285 --> 01:28:12,745
‎ผมว่าพวกเขากลัวสื่อจะเอาเรื่องไปเผยแพร่

1245
01:28:14,080 --> 01:28:18,084
‎ถ้าการปกป้องชีวิตคน
‎ไม่ใช่สิ่งสำคัญลำดับต้นๆ สำหรับพวกเขา

1246
01:28:18,918 --> 01:28:23,464
‎มันก็ยากที่จะเดาแล้วละค่ะว่าคนคนหนึ่ง
‎จะยอมทิ้งจริยธรรมตัวเองขนาดไหนเพื่อปกป้อง…

1247
01:28:24,048 --> 01:28:27,635
‎ผลประโยชน์ทางการเงิน
‎และผลประโยชน์ของโรงพยาบาล

1248
01:28:30,513 --> 01:28:35,059
‎มีคำถามมากมาย
‎ว่าเขาลอยนวลจากการฆาตกรรม

1249
01:28:35,143 --> 01:28:37,270
‎ในโรงพยาบาลหลายแห่งนานขนาดนั้นได้ยังไง

1250
01:28:37,353 --> 01:28:41,024
‎เดนนิส มิลเลอร์เป็นซีอีโอและประธาน
‎ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซตในนิวเจอร์ซีย์

1251
01:28:41,107 --> 01:28:42,984
‎คุณจะรับผิดชอบเรื่องนี้มั้ยคะ

1252
01:28:43,067 --> 01:28:47,113
‎ไม่ครับ เรารับผิดชอบการตรวจสอบแล้ว
‎ซึ่งนำไปสู่การจับกุมเขา

1253
01:28:47,613 --> 01:28:50,074
‎ผมภูมิใจในตัวหมอคอร์สกับแมรี่ ลันด์มาก

1254
01:28:50,158 --> 01:28:52,035
‎พวกเขาเป็นหัวหน้า
‎ดูแลการตรวจสอบที่โรงพยาบาลเรา

1255
01:28:52,118 --> 01:28:53,786
‎เราเป็นโรงพยาบาลแรกที่ระบุตัวเขา

1256
01:28:53,870 --> 01:28:55,204
‎ซึ่งนำไปสู่การจับกุมเขา

1257
01:28:55,288 --> 01:28:57,999
‎แต่คุณตรวจสอบประวัติ
‎ให้ละเอียดกว่านี้ได้ไม่ใช่เหรอคะ

1258
01:28:58,082 --> 01:29:01,878
‎ไม่ได้ ปัญหาอยู่ที่ผู้ว่าจ้างรายอื่นที่เราโทรหา

1259
01:29:01,961 --> 01:29:04,464
‎เราตรวจประวัติอาชญากรรมอย่างครบถ้วน

1260
01:29:04,547 --> 01:29:06,090
‎ตรวจสอบบุคคลอ้างอิง

1261
01:29:06,174 --> 01:29:07,467
‎ทุกคนพูดเหมือนกันหมดว่า

1262
01:29:07,550 --> 01:29:10,011
‎เขาออกโดยไม่ได้ทำเรื่องเสียหาย
‎ใบอนุญาตเขาไม่ด่างพร้อย

1263
01:29:10,094 --> 01:29:11,846
‎คำถามที่ถูกถามคือ

1264
01:29:11,929 --> 01:29:15,975
‎คนคนหนึ่งทำงานในโรงพยาบาล
‎และฆ่าคนในโรงพยาบาล

1265
01:29:16,768 --> 01:29:19,020
‎ครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเวลาถึง 16 ปีได้ยังไง

1266
01:29:20,313 --> 01:29:22,148
‎โรงพยาบาลเก้าแห่งกับบ้านพักคนชราที่หนึ่ง

1267
01:29:22,648 --> 01:29:23,649
‎ทำไมเขาถึงไม่ถูกจับได้

1268
01:29:24,692 --> 01:29:26,694
‎คำตอบคือเขาถูกจับได้

1269
01:29:27,362 --> 01:29:29,655
‎ถูกจับได้หลายครั้งด้วย

1270
01:29:29,739 --> 01:29:31,783
‎คนที่จับได้

1271
01:29:32,742 --> 01:29:35,370
‎หรือมีเหตุผลให้สงสัยว่ามีบางอย่างผิดปกติ

1272
01:29:36,162 --> 01:29:36,996
‎ส่งเขาต่อให้ที่อื่น

1273
01:29:37,789 --> 01:29:39,457
‎พร้อมกับอ้างอิงเชิงบวกหรือเป็นกลาง

1274
01:29:39,540 --> 01:29:40,833
‎ซึ่งทำให้เขาได้งานใหม่ตลอด

1275
01:29:41,542 --> 01:29:43,086
‎ตรงนี้แหละที่น่าตกใจ

1276
01:29:43,836 --> 01:29:45,588
‎ชาร์ลส์ คัลเลนจะติดคุกไปจนตาย

1277
01:29:46,506 --> 01:29:48,716
‎แต่คนที่ส่งเขาต่อให้ที่อื่น

1278
01:29:50,301 --> 01:29:53,429
‎คนที่ได้ค่าจ้างสูงๆ เพื่อรับผิดชอบ

1279
01:29:54,305 --> 01:29:55,765
‎กลับไม่เคยต้องรับผิดชอบ

1280
01:29:56,432 --> 01:29:59,268
‎ในแง่ของหน้าที่การงาน
‎พวกเขาทำหน้าที่ได้ดีมากๆ

1281
01:29:59,352 --> 01:30:02,688
‎ซึ่งก็เหมาะกับองค์กรสาธารณสุข

1282
01:30:03,272 --> 01:30:05,566
‎ที่เป็นเอกชนและแสวงหากำไร

1283
01:30:06,359 --> 01:30:07,276
‎แต่พวกเขาไม่ได้ทำดี

1284
01:30:07,944 --> 01:30:12,031
‎พวกเขาไม่ได้ทำดีตามทฤษฎีของระบบสาธารณสุข

1285
01:30:12,115 --> 01:30:15,868
‎ซึ่งก็คือปกป้องคนไข้และดูแลคนไข้

1286
01:30:15,952 --> 01:30:16,828
‎ดังนั้นแล้ว

1287
01:30:17,453 --> 01:30:18,496
‎พวกเขาล้มเหลว

1288
01:30:18,579 --> 01:30:24,794
‎แต่ยังได้รางวัลตอบแทนความสำเร็จ
‎ที่ปกป้ององค์กรแทนที่จะปกป้องคนไข้

1289
01:30:25,795 --> 01:30:28,840
‎(ชาร์ลส์ คัลเลน
‎สารภาพว่าฆาตกรรมคนไข้ 29 คน)

1290
01:30:28,923 --> 01:30:31,217
‎(และพยายามฆ่าอีก 6 คนหรือมากกว่า)

1291
01:30:31,300 --> 01:30:32,718
‎(เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต)

1292
01:30:32,802 --> 01:30:35,763
‎(ด้วยความผิด 18 ข้อหา
‎ต่อเนื่องกันในเดือนมีนาคม 2006)

1293
01:30:35,847 --> 01:30:39,016
‎(ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าเขาอาจจะฆ่าถึง 400 คน)

1294
01:30:39,100 --> 01:30:43,187
‎(ซึ่งจะทำให้เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
‎ที่ฆ่าคนมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา)

1295
01:30:43,771 --> 01:30:45,440
‎(หลังจากที่คัลเลนสารภาพในปี 2003)

1296
01:30:45,523 --> 01:30:48,192
‎(ศูนย์การแพทย์ซอเมอร์เซต
‎และโรงพยาบาลอื่นในนิวเจอร์ซีย์)

1297
01:30:48,276 --> 01:30:50,194
‎(สนับสนุนให้ "กฎหมายคัลเลน"
‎ผ่านเป็นข้อกฎหมาย)

1298
01:30:50,278 --> 01:30:52,697
‎(ซึ่งผู้ให้บริการสาธารณสุข
‎จะต้องรายงานความบกพร่อง)

1299
01:30:52,780 --> 01:30:56,492
‎(การหย่อนความสามารถหรือความประพฤติมิชอบ
‎ที่อาจส่งผลต่อความปลอดภัยของคนไข้)

1300
01:30:56,576 --> 01:30:57,702
‎(ของพนักงานทุกคนต่อรัฐ)

1301
01:30:57,785 --> 01:31:02,373
‎(และประวัติเหล่านั้น
‎ต้องถูกเปิดเผยให้ผู้ว่าจ้างในอนาคตทราบด้วย)

1302
01:31:03,416 --> 01:31:07,462
‎(โรงพยาบาลเซนต์ลุคกล่าวว่าทางโรงพยาบาล
‎ได้สอบสวนชาร์ลส์ คัลเลนอย่างครบถ้วนแล้ว)

1303
01:31:07,545 --> 01:31:09,714
‎(ทั้งเซนต์ลุคและกรมตำรวจรัฐเพนซิลเวเนีย)

1304
01:31:09,797 --> 01:31:13,342
‎(ไม่พบหลักฐานว่ามีการทำร้ายคนไข้
‎จนกระทั่งหลังจากคัลเลนสารภาพในปี 2003)

1305
01:31:13,426 --> 01:31:15,219
‎(เซนต์ลุคกล่าวว่าการขยายโรงพยาบาล)

1306
01:31:15,303 --> 01:31:19,640
‎(ไม่มีผลใดๆ ต่อการตัดสินใจของโรงพยาบาล
‎เกี่ยวกับการสอบสวนคัลเลน)

1307
01:33:48,372 --> 01:33:50,041
‎คำบรรยายโดยเฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์