Downloaded from YTS.MX
Van de gevaarlijkste roofdieren in de oceaan
Official YIFY movies site: YTS.MX
is er slechts een brutaal genoeg om binnen te dringen.
Waar jij woont.
SECRETS OF THE BULLSHARK
De stierhaai. De booswicht van de tropen
heeft de reputatie agressief te zijn.
Mijn god.
-Jezus. -O, mijn god.
Net als mensen houden stierhaaien van warme zeeën.
De kust van Brazilië.
Florida, Californië.
Daar houdt het niet op.
Anders dan andere haaien floreren ze in zoet water.
Rivieren, meren, havens, kanalen.
Stierhaaien zwemmen kilometers ver de Amazone op.
Ze zijn New Orleans binnengedrongen
tot aan het Pontchartrainmeer.
En zelfs 2735 km de Mississippi op naar St. Louis.
En Florida met z'n netwerk van kanalen
zit vol met stierhaaien.
Pas op.
Die is 180 kilo, moet je die haai zien.
Ze zwemmen rond in je achtertuin.
Ze leven en jagen tussen de mensen.
Een stierhaai eet zelfs andere haaien.
-Haai. -Wat een grote haai.
-Jezus. -Mijn god.
Sorry dat ik vloek. Heb je dat gefilmd?
Ze zijn mysterieus en kunnen dodelijk zijn voor mensen.
Dit weten we.
Net als echte stieren, zijn ze gespierd en breed.
De grootste is 3,3 meter lang.
317 kilo aan spieren.
En brutaal genoeg om te stelen.
Deze speervissers zijn gewend aan concurrentie.
Horsmakrelen. Geliefde sportvissen en flinke maaltijd.
Stierhaaien houden je tegen.
Ze vallen aan zodra ze kunnen
met een onvoorspelbare snelheid.
De witte haai, tijgerhaai en stierhaai
zijn de drie dodelijkste haaien op aarde.
De witte haai is een koudwaterroofdier.
Hij kan 7 keer zo zwaar en 2 keer zo lang zijn als een stierhaai.
Hij eet het liefst zeehonden.
De witte haai jaagt op iconische wijze.
Hij zoekt de zwakke dieren.
En spaart z'n energie
voor het perfecte moment.
De kaken kunnen een zeehond doormidden bijten.
De beet van de stierhaai is nog sterker.
Stierhaaien eten alles. Dolfijnen, schildpadden
en zelfs andere haaien.
Met een bijtkracht van 1000 psi
kan hij je been breken.
De volgende rivaal, de tijgerhaai.
De vuilnisbakken van de zee.
Ze eten vrijwel alles.
Hun rijen tanden zijn net ijzerzagen.
Groter dan stierhaaien, zijn tijgerhaaien reizigers.
Een drijvend walviskadaver in een tropische zee
trekt ze massaal aan.
Stierhaaien zwemmen ook in deze warme oceanen.
Ze hebben een extra voordeel.
Ze jagen waar tijgerhaaien en witte haaien dat niet kunnen.
Stierhaaien hoeven niet elke dag te eten.
Als opportunist zoeken ze makkelijke maaltijden.
Waar ze dagen op kunnen teren.
De oostkust van Zuid-Afrika
is een van de kusten met de meeste haaien ter wereld.
Een sardienenbuffet
trekt een massa toproofdieren.
Jan-van-genten vallen aan vanuit de lucht.
Gewone dolfijnen komen zich te goed doen.
Net als brydevinvissen.
En haaien.
Koperhaaien. Schemerhaaien. Zwartpunthaaien.
De stierhaaien schitteren door afwezigheid.
Daar is een reden voor.
Stierhaaien kunnen hun zoutgehalte reguleren.
Ze kunnen gedijen in estuaria en zoet water.
Ze kunnen zich tussen zout en zoet water begeven.
Ze kunnen ver in het binnenland jagen.
Waar mensen wonen.
En recreëren.
Niemand ziet ze aankomen.
Daar is ze.
Enorme haaien, kilometers van de zee.
Stierhaaien dringen rivieren binnen.
Daar gaat ze.
De enige dodelijke haai die in zoet water kan leven.
Ze zijn zo dicht bij ons.
Toch weten we zo weinig over ze.
Dr Ryan Daly onderzoekt stierhaaien in Zuid-Afrika.
Hij wil weten waarom stierhaaien zulke goede overlevers zijn.
Ryan is gespecialiseerd in de haaientrek.
Waar ze eten en zich voortplanten, en hoe dat hun behoud beïnvloedt.
Voor z'n werk vangt Ryan stierhaaien
en voorziet ze van zenders.
We taggen stierhaaien om uit te zoeken
waar ze heen gaan en waar ze blijven.
Zo kennen we hun schuilplaatsen en de risico's
tijdens de migratie.
Hij komt dicht bij roofdieren
die andere mensen moeten zien te mijden.
Na acht jaar volgen
weet hij dat stierhaaien bijna 1600 km per jaar afleggen.
Hij vermoedt dat ze nog veel verder gaan.
Ryan doet onderzoek in het zuiden van Mozambique.
Bijna 5 km van de kust bij Ponta Do Ouro is een hotspot voor haaien.
Een gezond rif vol voedsel
is een baken voor roofdieren.
En perfect om haaien te onderzoeken.
Ryan wil wat unieke dieren identificeren.
Zo weet hij welke haaien hier leven.
Er zijn daar zo veel haaien.
Vijf zwartpunthaaien, wat tijgerhaaien en veel hamerhaaien.
Het bruist hier.
Ryan zoekt stierhaaien.
Grote.
Hij legt vast hoe ze jagen en met elkaar concurreren.
Ryan gaat een stap verder met z'n onderzoek.
Het is haast onmogelijk de wereld via hun ogen te zien.
Maar met recente technieken
kunnen we camera's bevestigen aan haaien om het te filmen.
Hij moet eerst z'n onderzoeksassistent vangen.
Stierhaaien zijn lastig te vangen, ze voelen het.
Beet.
Om de camera te bevestigen, moet de haai worden uitgeput.
In een tranceachtige staat verzamelt hij gegevens.
Ze moet op haar rug liggen.
Ziet er goed uit.
Ryan maakt een foto voor ze weer verdwijnt.
De camera aan de vin gaat werken als alles weer normaal is
over 12 uur.
Voor het eerst wordt het gedrag van een stierhaai
vastgelegd in de Indische Oceaan.
Geen menselijke afleiding.
Gewoon zien wat de stierhaai ziet.
Prooien bekijken.
Andere haaien.
Zwartpunthaaien.
Enorme tijgerhaaien.
En, ook voor het eerst
een stierhaai die andere stierhaaien filmt.
Alle toproofdieren
gaan instinctief op een overvloed aan eten af.
Vijfduizend reuzenhorsmakrelen.
Ervaren roofdieren en een geduchte vijand.
Ze zijn ruim 80 kilo per stuk
en niet bang voor haaien.
Horsmakrelen gebruiken haaien om parasieten kwijt te raken.
Ze zijn ook snel.
Geen gemakkelijke vangst.
Elk jaar, rond dezelfde tijd
net voor volle maan
komen horsmakrelen naar Mozambique voor hun voortplanting.
Voor Ryan is dit ritueel een gouden kans.
Zo veel grote vissen.
Allemaal bij elkaar, onvoorstelbaar. Het gaat nooit vervelen.
Duizenden horsmakrelen zouden een onbeperkt buffet moeten zijn.
Ryan ziet nog geen predatiegedrag op de camera.
Hij heeft meer beelden nodig.
Dat kan gemakkelijker.
We hebben een nieuwe camera
met een uniek perspectief van wat de haai ziet.
We hoeven de haai niet te vangen.
We voeren de haai aas. Die sleept de camera zo'n 6 uur mee.
Een zwartpunt haai grijpt als eerste de camera.
Niet wat Ryan had verwacht.
Wel een kans om iets nieuws te zien.
De beelden tonen hoe de haaien naast elkaar zwemmen
en elkaar soms zelfs rammen.
Haaien zijn erg competitief.
Maar ook strategisch.
Daar zijn de stierhaaien.
Zwartpunthaaien en stierhaaien omsingelen de horsmakrelen.
De stierhaaien zijn veel groter.
Hoger in de voedselketen.
Zoals de politie de ronde doet.
Zwartpunthaaien blijven erbij.
Ze wachten ergens op.
Stierhaaien, tijgerhaaien, hamerhaaien en zwartpunthaaien
zijn bij een lastig roofdier.
Een school van 5000 reuzenhorsmakrelen.
De favoriet van de stierhaai.
Na bijna 10 jaar onderzoek
weet dr Ryan Daly dat zeker 20 stierhaaien
permanent leven in de wateren rond Mozambique.
In de zomer, als de horsmakrelen paaien
komen vele haaien hierheen om zich te goed te doen.
Er zijn meer geschulpte hamerhaaien dan stierhaaien.
Ze komen voor de kleinere bonito's, niet voor de horsmakrelen.
Zwartpunthaaien wel.
Stierhaaien kunnen hun bek ver genoeg openen voor grote prooien.
Zelfs kleinere haaien.
Al die haaien, geweldig.
Iedereen gaat de stierhaaien uit de weg.
De stierhaaien zijn aan de rand van de school.
En zoeken een makkelijk doelwit.
Ze hebben maar een horsmakreel per week nodig.
Nergens zijn er zo veel stierhaaien bij elkaar als hier.
Roofdier versus roofdier.
Een vis die zich afzondert, wordt direct opgegeten.
Het is een aanvalsstrategie.
'Survival of the Fittest', de oceaanversie.
Fitte horsmakrelen planten zich voort.
De oude en zieke worden opgegeten.
Meedogenloos.
Wauw, een stierhaai die een vis verscheurt met zo veel kracht.
Na het paaien, verspreiden de horsmakrelen zich.
De haaien ook.
De vraag is, waar gaan ze heen?
Ryan tagde ooit een stierhaai
die 1600 km aflegde naar het noorden van Mozambique, en terug.
Een andere drong de wateren van Zuid-Afrika binnen.
Zelfs de sterkste reizigers lopen risico's.
Bij de trek ondervinden de stierhaaien zo veel gevaren.
Vislijnen, haaiennetten
om de haaien uit te dunnen, en haaienvissers.
Er worden meer haaien gevangen vanwege hun vinnen.
Mensen zijn de grootste vijand van de stierhaai.
Maar niet de enige.
Als de jagers in zoet water komen
zijn daar ook problemen.
Deze toeristen krijgen de ervaring van hun leven.
Nijlpaard versus stierhaai.
De krachtigste beet van alle zoogdieren.
Tegenover de krachtigste beet van alle haaien.
Zo'n 240 km ten zuiden van Ryans onderzoek
bij het estuarium van St. Lucia.
Een van de grootste getijdenmoerassen van Afrika.
Een waterrijke mix van zoet en zout.
Ondiep, warm.
Geknipt voor stierhaaien.
En een unieke ontmoeting tijdens een safari.
Deze haai wilde een vis vangen en kwam nijlpaarden tegen.
Afrika's dodelijkste grote landdier
en een aanwijzing voor een mysterie.
We weten dat stierhaaien ook op rivieren voedsel zoeken.
Er zijn genoeg rivieren aan de oostkust van Zuid-Afrika
waar een stierhaai heen kan zwemmen.
Verborgen aan de Wild Coast
een maagdelijke wildernis.
Ongerept, van zee naar oorsprong.
Zo'n bosrijk toevluchtsoord
is een onwaarschijnlijke plek voor zeedieren.
En voor een haaienonderzoeker.
Ryan weet dat er een gast uit de oceaan is
die hem dichter bij de stierhaai kan brengen.
Je ziet wel vaker horsmakrelen in rivieren.
Ze kunnen die gebruiken als kraamkamer.
Of zeeparasieten doden in het zoete water.
Maar 200 bij elkaar, dat is vreemd.
Hier komen horsmakrelen voor.
En ze vormen een unieke school hier.
Het is een raadsel waarom de horsmakrelen hier zijn.
Niet alleen past een oceaandier zich aan zoet water aan.
Horsmakrelen moeten de getijden overwinnen
en tegen stroomversnellingen in zwemmen.
Grote roofdieren kunnen de prooien niet volgen.
Kleinere wel.
Ze zijn hier.
Babystierhaaien.
Dit is fascinerend. Je bent in de bossen, voorbij stroomversnellingen.
Eigenlijk stroomopwaarts van de rivier.
Hoe komen jonge stierhaaien zo ver in het binnenland?
Na een draagtijd van 10 maanden
baren vrouwtjes een tot drie jongen bij de riviermonding.
Haar werk zit erop.
De babystierhaaien zwemmen stroomopwaarts
weg van oceaanroofdieren.
Nu moeten ze aankomen.
Ze zijn mysterieus. Stierhaaien zijn zelden te zien.
Dit is weer een primeur.
Ik bestudeer al ruim 10 jaar stierhaaien.
Ik heb nog nooit jongen gezien in een bosrivier
kilometers van de oceaan in zo'n omgeving.
De perfecte habitat om groot en sterk te worden.
Ryan heeft een nieuwe kraamkamer gevonden.
Als de babystierhaaien groot genoeg zijn, gaan ze naar zee.
Waar dringen ze straks binnen?
De stierhaai. Een van de drie dodelijkste haaien.
De witte haai en tijgerhaai zijn beruchter.
Alleen de stierhaai dringt het domein van mensen binnen.
Pas op.
Vissen stelend
en opgroeiend in zoet water, kilometers stroomopwaarts.
Opportunistisch, onvoorspelbaar, onbegrepen.
Dr Ryan Daly is met de stierhaaien.
Hij wil weten waar ze heen gaan, eten en paaien.
Zo kan hij ze beschermen.
Men ziet stierhaaien als moordmachines.
Het zijn sleutelroofdieren in onze mariene ecosystemen.
Ze houden de ecosystemen in balans.
Stierhaaien gaan in de zomer naar Mozambique om te eten.
Ook voor haaien is reizen risicovol.
Gevaren zijn er overal.
Hoe bewegen deze haaien zich zo succesvol voort?
Wat is hun leefgebied?
Om dat te achterhalen
gaat Ryan naar de zuidwestelijke punt van hun habitat in Afrika.
Het slaperige stadje Infanta
aan de drukke rivier de Breede.
Hier leven in de zomer minstens 30 stierhaaien.
Mensen gaan er op vakantie.
Zoals Long Island in New York of Outer Banks in North Carolina.
Al die mensen en al die haaien op dezelfde plek, waanzin.
Ongelooflijk dat alles zo rustig is. Hopelijk blijft dat zo.
Haaien en mensen die hun eigen gang gaan.
Ryan wil een haai vangen
en een langdurige zender bevestigen.
Deze blijft 6 maanden tot een jaar zitten.
Op een specifieke datum komt hij los en stuurt hij gegevens door.
Hopelijk weten we dan waar ze heen gaan.
Tijd om weer een haai te vangen.
Ryan werkt samen met dr John Filmater, zeewetenschapper.
Het is een lastige klus.
Dit is wel haaienvoer.
Nu is het afwachten.
Een grote haai grijpt het aas.
Mooi, nog wat extra druk.
Perfect, hij is wat boos.
Hij is woest. Hij heeft nog veel energie.
Hij moet hem eerst uitputten.
Een geducht roofdier met een kort lontje.
Hij kan zo ontploffen.
Mijn god.
Tot de haai vastzit naast de boot, kan er van alles gebeuren.
Ho. Zo, ja.
-Hij wordt boos. -Die kop.
Pas op.
Mannetje.
-Hij schudt heftig met de kop. -Staart omhoog.
Het is een monster.
Goed gedaan, heel mooi.
We kijken altijd of er water over de kieuwen van de haai stroomt.
Tijd om hem om te draaien.
De haai van bijna 3 meter wordt direct rustig.
Het is een grote haai.
Is hij gewogen?
-297 cm. -Oké.
Jezus.
Een kleine incisie voor een inwendige akoestische tag.
-Is het goed zo? -Dit ook taggen.
Op z'n rug is de haai in een trance.
Als hij zich te snel omdraait, zijn er problemen.
Pas op.
Een stierhaai van 2,9 meter
in een drukke rivier.
Dr Ryan Daly wil de migratiepatronen achterhalen.
En zien waar hij heen gaat.
Hij is bij, dat is goed.
Een satelliettag aan de rugvin monitort z'n bewegingen een jaar.
Hij gaat vanzelf aan op 5 meter diepte.
Hij wordt vanuit het water vrijgelaten.
Daar gaan we. Draai om.
Nog niet, zeg maar wanneer.
Ryan helpt de haai terug.
Pas op.
Gedurende 7 dagen
tagt het team vier grote mannelijke stierhaaien.
Door stierhaaien te taggen, ontdekten we
dat ze zeker 32 km de rivier op zwemmen.
Op en neer, bijna elke dag.
Stierhaaien, rondzwemmend in een rivier
omgeven door boerderijen en vakantiehuizen.
Als het in de winter kouder wordt, gaan de haaien naar de oceaan.
We dachten dat ze naar plekken gingen met meer stierhaaien.
Naar de kust. Het tegenovergestelde gebeurde.
Eenmaal uit de rivier
gingen ze naar het noorden van Mozambique, 3200 km verderop.
Ryan deed een geweldige ontdekking.
De haaien gaan niet alleen, maar verlaten de rivier samen.
Zoals stieren die op hol slaan.
Ze zwemmen 3200 km in drie maanden
helemaal naar Noord-Mozambique.
Dat is veel verder dan Ryan dacht.
De vier komen op tijd terug voor de horsmakrelen aan de zuidkust.
Het vorige record voor stierhaaien was 3200 km.
De vier getagde haaien legden 4800 km af voor de horsmakrelen.
Een nieuw record.
Ryan weet niet of z'n onderzoeksobjecten nog leven.
En of ze terugkeren naar de rivier de Breede.
Dat kunnen ze alleen achterhalen
als Ryan en John teruggaan naar de plek waar ze de haaien tagden.
Ze hopen op een signaal vanuit de zenders.
We zijn op de plek.
Eens zien of er een haai is.
Met een hydrofoon zijn de akoestische tags te horen.
Als er een haai binnen 400 meter is, weten we dat.
Oké.
Kom op, haai.
De tags geven om de 40 tellen een signaal af.
Is dat iets?
Nee, vals alarm.
Daar hoor ik iets.
-Een van de haaien. -5-0. Te gek.
Een van de mannelijke stierhaaien.
Hij was 286 cm, net geen 3 meter.
Het is een van onze grote mannetjes.
Die haai heeft zeker 2900 km afgelegd
naar het noorden.
Is omgekeerd, en kwam terug naar deze plek.
Een reis van bijna 6500 km.
Binnen een jaar keert hij terug naar dezelfde plek.
Dit is bizar.
De vier getagde mannetjes zijn in de rivier.
Twee van hen arriveerden binnen 30 uur van elkaar.
Ze hebben samen 6500 km afgelegd.
De langste stierhaaientrek ooit geregistreerd.
Het dubbele van het vorige record.
Stierhaaien trekken van zee naar rivier
en weer naar zee, elke dag weer.
In gecoördineerde migratiepatronen.
Zijn stierhaaien dodelijk voor mensen?
Een toproofdier
dat overal wordt bedreigd waar hij komt?
Spitsroeden lopend door de concurrentie en roofdieren
om te eten en zich voort te planten.
Dit jaar, en elk jaar weer, overal ter wereld.
Vertaling: Elly van der Meijden